1 Coríntios 4

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wek aadhil ɣo ya tïŋ ke ɣok kɔc lui rin Raan cï lɔc ku dɔc, kɔc cï Nhialic looi buk yithken cï moony luɛɛl.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.
2 Kë töŋ ye wïc tënë raan lui, ee lɔn bï käk wïc bänyde ëbën bï ke looi, looi.
2 Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.
3 Ɣɛn acie diɛɛr rin acie wek la yic pinynhom tɛ̈n, tɛ̈ looi wek luk tënë ɣɛn tɛ̈dë ke ye kɔc kɔ̈k ku bäk ŋic lɔn puɔth luɔidiɛ̈ tɛ̈dë ke rac. Ku ɣɛn acie rot ye luɔ̈k yic ë rot.
3 Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Acïn kë ya tak ke ca kuɔ̈c looi. Ku kënë acie ɣɛn cɔl acïn guɔ̈p awuɔ̈c. Ee Bɛ̈ny ë rot yen abï luk looi tënë ɣa.
4 Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.
5 Këya, duk raan dɛ̈t luk wei ke tɛ̈ bï ye luɔ̈k wei këc bɛ̈n. Luŋ ciëën adhil Bɛ̈ny tiit bï dhuk, yen abï kärɛc ye thiaan cɔl atiɛ̈c ku nyooth kärɛc ye puɔ̈n ŋɛk tak. Ku tɛ̈në, ŋɛk abï lɛc a yök tënë Nhialic rin käpuɔth cï looi.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.
6 Ëmën miɛ̈thakäi, käk ca ke lueel ëbën, ee ciɛ̈t ɣa jam riɛnkiɛ̈ ku Apolo, rin bï wek käk cï gɔ̈t ëlä deet yiic, “Duk käk cï gɔ̈t thɛɛr lïr nhïïm yïpuɔ̈u.” Acïn raan kamkun loi rot bï nhiam rin ë yen raan buɔth ŋɛk ku dhɛ̈l raan cïï buɔth guɔ̈p.
6 E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.
7 Yeŋa cɔl yï aye raan ŋic käŋ tënë kɔc kɔ̈k? Cie Nhialic yen gɛ̈m yï këriëëc ëbën tɔ̈ kek yï? Na ye këya, yeŋö yï cɔl anhiam ciɛ̈t käk tɔ̈ ke yï cie käk ke gɛ̈m yï.
7 Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?
8 Cäk käjuëc wiɛ̈ckë ke yök ëbën? Cï Wëi Nhialic we yiëk miɔ̈c wiɛ̈ckë ke ëbën? Cäk aa bäny mac kɔc, cɔk alɔn cïï ɣok mɛ̈c? Ee tɛ̈de, aya wïc bäk aa bäny mɛ̈c ayic, rin ku buk aa bäny ɣodhie ke we.
8 Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.
9 Aya yök ɣapuɔ̈u lɔn cï Nhialic ɣo tɔ̈ɔ̈u ciëën ɣok atuuc, cïmën kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c bï ɣo nɔ̈k bï käk cï cak ëbën, kɔc ku atuuc nhial aa daai ë ɣo.
9 Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Rin ye ɣok kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, ɣok aa cïn kë ŋicku, ku wek aa ŋic käŋ tɛ̈ ye wek tök kek Raan cï lɔc ku dɔc. Ɣok aacïï ril ku wek aa ril! Ɣok aaye bui ku wek aaye leec.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.
11 Agut cït akölë, ɣok aa rɛ̈ɛ̈r ke ɣo nɛ̈k cɔk ku ɣok aa rɛ̈ɛ̈r ke ɣo nɛ̈k rou. Ɣok aa ciëŋ alɛ̈th cï riääk cï la yuɛryuɛr, ɣok aa ye biäk, ɣok aa cïn nhïïm tɛ̈ ceŋku, ɣok aa rëër ɣo kuany baai yic.
11 Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Ɣok aa luui apɛi ɣocin. Tɛ̈ wëi kɔc ɣo kärɛc, ɣok aa Nhialic thiëëc bï ke dɔɔc. Tɛ̈ bɛŋ ɣo ka yeku guum,
12 e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;
13 tɛ̈ bui ɣo, ɣok aa kɔc jääm ë wël path. Ɣok aa cït kädhie cïn këpuɔth tɔ̈u kegup ye cuat wei.
13 sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.
14 Ɣɛn acïï käkkä gɛ̈t rin bï ɣɛn we cɔl ayär gup, ë rin bï ɣɛn we lɛ̈k cïmën mïthkiɛ̈n nhiaar.
14 Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.
15 Rin na cɔk alɔn le wek kɔc juëc apɛi kony we pïrdun kɔc cï gam yic, ke wek aa cïn wurkun juëc. Rin pïrdun ye wek tök kek Raan cï lɔc ku dɔc, Jethu, ɣɛn acït wuurdun rin cï ɣɛn Wɛ̈t Puɔth Yam bɛ̈ɛ̈i tënë we.
15 Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.
16 Wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk ɣa aa kiɛ̈ɛ̈t.
16 Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.
17 Ku rin ë wɛ̈t kënë yen atooc ɣɛn Timothï tënë we. Rin ë manhdiɛ̈ apɛi, ku aca deet puɔ̈u. Abï we cɔl aa tak yith rin tɛ̈ pïïr ɣɛn thïn, ke ɣa ye tök kek Raan cï lɔc ku dɔc, Jethu. Yithkä, kek aa ya piɔ̈ɔ̈c tënë akuut kɔc cï gam ɣɔ̈n juëc yiic.
17 Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.
18 Kɔc kɔ̈k kamkun aa tak lɔn cïï ɣɛn we bï la neem, ku këya, aacï nhiam.
18 Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Na wïc Bɛ̈ny, ke ɣɛn abï lac la ba we la neem, ku ba riɛl cï kɔckä nhiam la yök, ke cie wɛ̈t yekë lueel ë path.
19 Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.
20 Nhialic ë määcde nyuɔɔth tɛ̈ ye kɔc luui thïn ë piɛ̈rden yic, ku acie tɛ̈ ye kek jiɛɛm thïn
20 Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.
21 Yeŋö wiɛ̈ckë ba looi tɛ̈ le ɣɛn ba we la neem, bï dhiɛl a yic ba we tëm awuɔ̈c, kua ba nhiɛ̈rdiɛ̈ nyuɔ̈th we ku ŋiɛc we aa jääm.
21 O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.