1 Coríntios 4

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wek aadhil ɣo ya tïŋ ke ɣok kɔc lui rin Raan cï lɔc ku dɔc, kɔc cï Nhialic looi buk yithken cï moony luɛɛl.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Kë töŋ ye wïc tënë raan lui, ee lɔn bï käk wïc bänyde ëbën bï ke looi, looi.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 Ɣɛn acie diɛɛr rin acie wek la yic pinynhom tɛ̈n, tɛ̈ looi wek luk tënë ɣɛn tɛ̈dë ke ye kɔc kɔ̈k ku bäk ŋic lɔn puɔth luɔidiɛ̈ tɛ̈dë ke rac. Ku ɣɛn acie rot ye luɔ̈k yic ë rot.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Acïn kë ya tak ke ca kuɔ̈c looi. Ku kënë acie ɣɛn cɔl acïn guɔ̈p awuɔ̈c. Ee Bɛ̈ny ë rot yen abï luk looi tënë ɣa.
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Këya, duk raan dɛ̈t luk wei ke tɛ̈ bï ye luɔ̈k wei këc bɛ̈n. Luŋ ciëën adhil Bɛ̈ny tiit bï dhuk, yen abï kärɛc ye thiaan cɔl atiɛ̈c ku nyooth kärɛc ye puɔ̈n ŋɛk tak. Ku tɛ̈në, ŋɛk abï lɛc a yök tënë Nhialic rin käpuɔth cï looi.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 Ëmën miɛ̈thakäi, käk ca ke lueel ëbën, ee ciɛ̈t ɣa jam riɛnkiɛ̈ ku Apolo, rin bï wek käk cï gɔ̈t ëlä deet yiic, “Duk käk cï gɔ̈t thɛɛr lïr nhïïm yïpuɔ̈u.” Acïn raan kamkun loi rot bï nhiam rin ë yen raan buɔth ŋɛk ku dhɛ̈l raan cïï buɔth guɔ̈p.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 Yeŋa cɔl yï aye raan ŋic käŋ tënë kɔc kɔ̈k? Cie Nhialic yen gɛ̈m yï këriëëc ëbën tɔ̈ kek yï? Na ye këya, yeŋö yï cɔl anhiam ciɛ̈t käk tɔ̈ ke yï cie käk ke gɛ̈m yï.
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Cäk käjuëc wiɛ̈ckë ke yök ëbën? Cï Wëi Nhialic we yiëk miɔ̈c wiɛ̈ckë ke ëbën? Cäk aa bäny mac kɔc, cɔk alɔn cïï ɣok mɛ̈c? Ee tɛ̈de, aya wïc bäk aa bäny mɛ̈c ayic, rin ku buk aa bäny ɣodhie ke we.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Aya yök ɣapuɔ̈u lɔn cï Nhialic ɣo tɔ̈ɔ̈u ciëën ɣok atuuc, cïmën kɔc cï tɛ̈m awuɔ̈c bï ɣo nɔ̈k bï käk cï cak ëbën, kɔc ku atuuc nhial aa daai ë ɣo.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Rin ye ɣok kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, ɣok aa cïn kë ŋicku, ku wek aa ŋic käŋ tɛ̈ ye wek tök kek Raan cï lɔc ku dɔc. Ɣok aacïï ril ku wek aa ril! Ɣok aaye bui ku wek aaye leec.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 Agut cït akölë, ɣok aa rɛ̈ɛ̈r ke ɣo nɛ̈k cɔk ku ɣok aa rɛ̈ɛ̈r ke ɣo nɛ̈k rou. Ɣok aa ciëŋ alɛ̈th cï riääk cï la yuɛryuɛr, ɣok aa ye biäk, ɣok aa cïn nhïïm tɛ̈ ceŋku, ɣok aa rëër ɣo kuany baai yic.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Ɣok aa luui apɛi ɣocin. Tɛ̈ wëi kɔc ɣo kärɛc, ɣok aa Nhialic thiëëc bï ke dɔɔc. Tɛ̈ bɛŋ ɣo ka yeku guum,
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 tɛ̈ bui ɣo, ɣok aa kɔc jääm ë wël path. Ɣok aa cït kädhie cïn këpuɔth tɔ̈u kegup ye cuat wei.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Ɣɛn acïï käkkä gɛ̈t rin bï ɣɛn we cɔl ayär gup, ë rin bï ɣɛn we lɛ̈k cïmën mïthkiɛ̈n nhiaar.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Rin na cɔk alɔn le wek kɔc juëc apɛi kony we pïrdun kɔc cï gam yic, ke wek aa cïn wurkun juëc. Rin pïrdun ye wek tök kek Raan cï lɔc ku dɔc, Jethu, ɣɛn acït wuurdun rin cï ɣɛn Wɛ̈t Puɔth Yam bɛ̈ɛ̈i tënë we.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk ɣa aa kiɛ̈ɛ̈t.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Ku rin ë wɛ̈t kënë yen atooc ɣɛn Timothï tënë we. Rin ë manhdiɛ̈ apɛi, ku aca deet puɔ̈u. Abï we cɔl aa tak yith rin tɛ̈ pïïr ɣɛn thïn, ke ɣa ye tök kek Raan cï lɔc ku dɔc, Jethu. Yithkä, kek aa ya piɔ̈ɔ̈c tënë akuut kɔc cï gam ɣɔ̈n juëc yiic.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Kɔc kɔ̈k kamkun aa tak lɔn cïï ɣɛn we bï la neem, ku këya, aacï nhiam.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Na wïc Bɛ̈ny, ke ɣɛn abï lac la ba we la neem, ku ba riɛl cï kɔckä nhiam la yök, ke cie wɛ̈t yekë lueel ë path.
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 Nhialic ë määcde nyuɔɔth tɛ̈ ye kɔc luui thïn ë piɛ̈rden yic, ku acie tɛ̈ ye kek jiɛɛm thïn
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Yeŋö wiɛ̈ckë ba looi tɛ̈ le ɣɛn ba we la neem, bï dhiɛl a yic ba we tëm awuɔ̈c, kua ba nhiɛ̈rdiɛ̈ nyuɔ̈th we ku ŋiɛc we aa jääm.
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.