1 Coríntios 2
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Wäär cï ɣɛn bɛ̈n tënë we miɛ̈thakäi, ba we bɛ̈n lɛ̈k wɛ̈t ë Nhialic cï moony, wek aa kɛ̈c bɛ̈n aa jääm wël ril ye nyooth ciɛ̈t ɣa ye raan cï piöc apɛi tënë we.
1 Eu, irmãos, quando fui ter convosco, anunciando-vos o testemunho de Deus, não o fiz com ostentação de linguagem ou de sabedoria.
2 Rin wäär rëër ɣɛn kek we, aca bɛ̈n tak bï ciɛ̈n dɛ̈t lɛ̈k we, ee wɛ̈t rin Jethu Krïtho, wɛ̈t cï yen thou tim cï rïïu kɔ̈u.
2 Porque decidi nada saber entre vós, senão a Jesus Cristo e este crucificado.
3 Këya, wäär bïï ɣɛn tënë we, ɣɛn ë ɣa bɔ̈ ke ɣa cï riɔ̈ɔ̈c rin cïï ɣɛn ril. Ɣɛn ë ɣa ye lath.
3 E foi em fraqueza, temor e grande tremor que eu estive entre vós.
4 Ku ɣɛn akëc piööc ku lɛ̈k kɔc Wɛ̈t Puɔth ë Yam wël puɔth ŋiɛc. Ee Nhialic yen acï ye looi bï piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈ ku tɛ̈ ye ɣɛn kɔc lɛ̈k thïn la cök ë riɛl Wëi Nhialic.
4 A minha palavra e a minha pregação não consistiram em linguagem persuasiva de sabedoria, mas em demonstração do Espírito e de poder,
5 Këya, acie wël puɔth yakë ke piŋ kek cɔl we aa gam Raan cï lɔc ku dɔc, ee riɛl Nhialic.
5 para que a vossa fé não se apoiasse em sabedoria humana, e sim no poder de Deus.
6 Kë ya piɔ̈ɔ̈c ë wɛ̈t ŋiɛ̈ɛ̈c tënë kɔcdït cï gam. Ku acie ŋiɛ̈ɛ̈c tɔ̈u kek kɔc pinynhom. Tɛ̈dë ke ŋiɛ̈ɛ̈c ë käŋ tɔ̈u kek kɔc mɛ̈c ëmën, kɔc la riɛl bï riɛlden guɔ liukä.
6 Entretanto, expomos sabedoria entre os experimentados; não, porém, a sabedoria deste século, nem a dos poderosos desta época, que se reduzem a nada;
7 Ŋiɛ̈ɛ̈c ë käŋ ya lueel, ee ŋiɛ̈ɛ̈c tɔ̈u kek Nhialic këc cɔl alɔc tïc tënë kɔc. Ku acï Nhialic guiir thɛɛr këc piny cak lɔn ŋiɛ̈ɛ̈c ë käŋ kënë yen abï duaar bɛ̈ɛ̈i tënë ɣo.
7 mas falamos a sabedoria de Deus em mistério, outrora oculta, a qual Deus preordenou desde a eternidade para a nossa glória;
8 Ku ŋiɛ̈ɛ̈c käk Nhialic kënë ë këc kɔc mɛ̈c ëmën ŋic. Na cïk ŋic ŋuɔ̈t aa këc Bɛ̈ny rɔm duaar kek Nhialic piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
8 sabedoria essa que nenhum dos poderosos deste século conheceu; porque, se a tivessem conhecido, jamais teriam crucificado o Senhor da glória;
9 Ku ë yen kë ye athör thɛɛr wël Nhialic lueel ëlä, “Acïn raan cï ye kaŋ tïŋ, acïn raan cï ye kaŋ piŋ, lɔn bï yen rot looi, yen kë cï Nhialic guiir tënë kɔc nhiar ye.”
9 mas, como está escrito: Nem olhos viram, nem ouvidos ouviram, nem jamais penetrou em coração humano o que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Ku aa ɣok acï Nhialic bɛ̈n cɔl aŋic käkken këc cɔl alɔc tïc riɛl ë Wɛ̈ike. Wëi Nhialic aŋic këriëëc ëbën agut käk cï Nhialic moony.
10 Mas Deus no-lo revelou pelo Espírito; porque o Espírito a todas as coisas perscruta, até mesmo as profundezas de Deus.
11 Ee puɔ̈n raan rot yen ë käk ye raan tak ŋic. Këlä aya, ee Wëi Nhialic yen aŋic tɛ̈ktɛ̈k ë Nhialic ëbën.
11 Porque qual dos homens sabe as coisas do homem, senão o seu próprio espírito, que nele está? Assim, também as coisas de Deus, ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Ɣok kɔc cï gam, ɣok aacie käŋ ye tak tɛ̈cït tɛ̈ ye kɔc pinynhom, kɔc cie kɔc cï gam ke tak thïn. Ɣok aacï Wëi cï Nhialic tuɔ̈c ɣo yök. Ku acï ɣook kony buk käk cï Nhialic yiëk ɣo ya deet yiic apath.
12 Ora, nós não temos recebido o espírito do mundo, e sim o Espírito que vem de Deus, para que conheçamos o que por Deus nos foi dado gratuitamente.
13 Këya, tɛ̈ jiɛɛm ɣok, ɣok aacie jam wël cï ɣo piööc tɛ̈cït tɛ̈ ŋic käŋ thïn pinynhom. Ɣok aa jam ë wël ye gäm ɣo ë Wëi Nhialic, tɛ̈ jiɛɛm ɣok käk Nhialic tënë kɔc rëër Wëi Nhialic ke ke.
13 Disto também falamos, não em palavras ensinadas pela sabedoria humana, mas ensinadas pelo Espírito, conferindo coisas espirituais com espirituais.
14 Raan liiu Wëi Nhialic tënë ye, acie käk ye Wëi Nhialic piɔ̈ɔ̈c ye gam, aa cïn wɛ̈tde yic tënë ye. Ku aacïï ke ye deet yiic, rin alëu raan bï piath ë käkkä ŋic tɛ̈ rëër Wëi Nhialic kek ye.
14 Ora, o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, porque lhe são loucura; e não pode entendê-las, porque elas se discernem espiritualmente.
15 Raan rëër Wëi Nhialic kek ye, alëu bï kërac ku këpath deet yic, ku acïn raan lëu bï ye jɔ̈ɔ̈ny.
15 Porém o homem espiritual julga todas as coisas, mas ele mesmo não é julgado por ninguém.
16 Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä,
16 Pois quem conheceu a mente do Senhor, que o possa instruir? Nós, porém, temos a mente de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.