1 Coríntios 11
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Luɔ̈ɔ̈ikë cïmëndiɛ̈, cïmën ye ɣɛn luui cïmën Raan cï lɔc ku dɔc.
1 Tornai-vos os meus imitadores, como eu o sou de Cristo.
2 Wek aa ya leec rin ye wek luɔidiɛ̈ ku käk ya piɔ̈ɔ̈c muk nhïïm akölaköl. Ku wek aa käk cï piɔ̈ɔ̈c tënë kɔc cï gam, käk ca ke ŋic tënë kɔc kɔ̈k ku nyuɔ̈th ke we, buɔɔth yiic.
2 Eu vos felicito, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais as minhas instruções, tais como eu vo-las transmiti.
3 Ku awiëc bäk ŋic lɔn Raan cï lɔc ku dɔc atɔ̈ moc nhom ku moc atɔ̈ tik nhom, ku Nhialic atɔ̈ Raan cï lɔc ku dɔc nhom.
3 Mas quero que saibais que senhor de todo homem é Cristo, senhor da mulher é o homem, senhor de Cristo é Deus.
4 Këya, mony ë röök, tɛ̈dë ke lëk kɔc wɛ̈t Nhialic ke cï yenhom kum, ee Raan cï lɔc ku dɔc rac guɔ̈p.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta falta ao respeito ao seu senhor.
5 Ku tiŋ ë röök tɛ̈dë ke lëk kɔc wɛ̈t Nhialic ke këc yenhom kum ë muɔnyde rac guɔ̈p, athöŋ ke tiŋ cï muut nhom bï rac guɔ̈p.
5 E toda mulher que ora ou profetiza, não tendo coberta a cabeça, falta ao respeito ao seu senhor, porque é como se estivesse rapada.
6 Na cïï tik yenhom ye kum, tɛ̈ röök kɔc, ke ye rac guɔ̈p cïmën tiŋ cï muut nhom. Këya, adhil yenhom kum.
6 Se uma mulher não se cobre com um véu, então corte o cabelo. Ora, se é vergonhoso para a mulher ter os cabelos cortados ou a cabeça rapada, então que se cubra com um véu.
7 Moc acïï yenhom kum rin acï Nhialic looi bï ciɛ̈t ye, ku gɛ̈m kënë ye cɔl athöŋ kek ye. Ku athɛ̈ɛ̈k tik tënë moc aye nyuɔɔth lɔn cï ye looi ke cït moc.
7 Quanto ao homem, não deve cobrir sua cabeça, porque é imagem e esplendor de Deus; a mulher é o reflexo do homem.
8 Rin acïn kë cïï Nhialic lööm tënë tik bï yen moc cak, ee tik yen acï cak kë cï lööm tënë moc.
8 Com efeito, o homem não foi tirado da mulher, mas a mulher do homem;
9 Ku moc akëc cak rin ë tik, ë tik yen ë cak rin ë moc.
9 nem foi o homem criado para a mulher, mas sim a mulher para o homem.
10 Këya, rin ë wɛ̈t kënë ku rin atuuc nhial, tik adhil yenhom kum bï nyuɔɔth lɔn tɔ̈ yen moc cök.
10 Por isso a mulher deve trazer o sinal da submissão sobre sua cabeça, por causa dos anjos.
11 Ku cït lɔn ye ɣok kɔc cï mat kek Bɛ̈ny, tik acie kë puɔl yic tënë moc cïmën ye moc kë cïï yic puɔl tënë tik.
11 Com tudo isso, aos olhos do Senhor, nem o homem existe sem a mulher, nem a mulher sem o homem.
12 Ee yic, ee lɔ̈m ë moc yen acï lööm bï ke tik cak ku ë yic aya, lɔn ë tik yen ë moc dhiëëth ku keek kedhie aabɔ̈ tënë Nhialic raan cï këriëëc ëbën cak.
12 Pois a mulher foi tirada do homem, porém o homem nasce da mulher, e ambos vêm de Deus.
13 Takkë yic, kek we ë röt lɔn puɔth yen bï tik röök tënë Nhialic ke këc yenhom kum tɛ̈ röök kɔc juëc thïn.
13 Julgai vós mesmos: é decente que uma mulher reze a Deus sem estar coberta com véu?
14 Aye ciɛɛŋ nyooth lɔn bɛ̈r nhïm nhom apɛi aacïï path ke moc.
14 A própria natureza não vos ensina que é uma desonra para o homem usar cabelo comprido?
15 Ku tɛ̈n tik ë kën dhëëŋ. Nhiëm bäär acï Nhialic gäm ye bï ya kën yen yenhom kum.
15 Ao passo que é glória para a mulher uma longa cabeleira, porque lhe foi dada como um véu.
16 Ku na le raan ye tak lɔn wɛ̈t luɛɛl acie yic, ke ɣɛn ku akuut kɔc cï wɛ̈t Nhialic gam, ɣok aa cïn tɛ̈dɛ̈t ye ɣok Nhialic duɔɔr thïn.
16 Se, no entanto, alguém quiser contestar, nós não temos tal costume e nem as igrejas de Deus.
17 Wek aa cä bï leec wël lɛ̈k we kä yiic, rin tɛ̈ rɛ̈m wek bäk Nhialic door, kärɛc yakë ke looi kek aa juëc tɛ̈n käpuɔth yakë ke looi.
17 Fazendo-vos essas advertências, não vos posso louvar a respeito de vossas assembléias que causam mais prejuízo que proveito.
18 Tueŋ, acï kɔc kɔ̈k lɛ̈k ɣa lɔn tɛ̈ rɛ̈m wek, wek aa weyiic tek. Ku acie wɛ̈t tök yen yakë lueel. Ku kënë alëu bï ya yic.
18 Em primeiro lugar, ouço dizer que, quando se reúne a vossa assembléia, há desarmonias entre vós. {E em parte eu acredito.
19 Ee tɛ̈de, alɛ̈ukë bäk weyiic tek ë kamkun rin bï kɔc luel yic ŋic.
19 É necessário que entre vós haja partidos para que possam manifestar-se os que são realmente virtuosos.}
20 Tɛ̈ rɛ̈m wek ëbën ke we ye akut, ku cɔk alɔn ye wek ye tak lɔn ë yen kë cï Bɛ̈ny dɔ̈ɔ̈r looi kam kɔc yen camkë, ka cie yic.
20 Desse modo, quando vos reunis, já não é para comer a ceia do Senhor,
21 Rin tɛ̈ mïth wek, wek aye ŋɛk mïth ë rot ke we cïï röt tit. Kɔc kɔ̈k aa rëër ke nɛ̈k cɔk ku wiɛɛt kɔc kɔ̈k.
21 porquanto, mal vos pondes à mesa, cada um se apressa a tomar sua própria refeição; e enquanto uns têm fome, outros se fartam.
22 Ciɛ̈nkë nhïïm bɛ̈ɛ̈i ye wek mïth thïn ku dɛ̈kkë thïn? Aye akut kɔc cï gam yen yakë bɛ̈n rac guɔ̈p, ku guɔ̈tkë kɔc cïn käjuëc nyïn? Yakë tak yeŋö ba lueel tënë we rin luɔi cït kënë? Ba we leec? Acä kɔŋ looi acïn.
22 Porventura não tendes casa onde comer e beber? Ou menosprezais a Igreja de Deus, e quereis envergonhar aqueles que nada têm? Que vos direi? Devo louvar-vos? Não! Nisto não vos louvo...
23 Rin ɣɛn acï piööc yök tënë Bɛ̈ny. Ku ë yen aca bɛ̈n gäm we aya, lɔn Bɛ̈ny Jethu, ee wɛ̈ɛ̈r wäär bï ye luɔm, ee cä ayup lööm,
23 Eu recebi do Senhor o que vos transmiti: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão
24 nawën cï Nhialic leec, ke bɛny ayup yic ku lueel, “Kënë ë guäpdiɛ̈ cï looi riɛnkun. Camkë ayum kënë bï wek ɣɛn aa tak.”
24 e, depois de ter dado graças, partiu-o e disse: Isto é o meu corpo, que é entregue por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Këlä aya, wën cï miëth thök ke löm aduŋ cï thiäŋ muɔ̈n abiëc ku lueel, “Aduŋ muɔ̈n abiëc kënë ë dɔ̈ɔ̈r yam kek Nhialic cï thany riɛmdiɛ̈. Tɛ̈ dek wek ye, luɔikë këya bï wek ɣɛn aa tak.”
25 Do mesmo modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança no meu sangue; todas as vezes que o beberdes, fazei-o em memória de mim.
26 Wek aa thon ë Bɛ̈ny luɛɛl, ɣet aköl bï yen bɛn dhuk tɛ̈ cɛm wek ayum kënë ku dɛ̈kkë muɔ̈n abiëc aduɔ̈k yic.
26 Assim, todas as vezes que comeis desse pão e bebeis desse cálice lembrais a morte do Senhor, até que venha.
27 Këya, na cam raan ayum Bɛ̈ny ku dëk aduŋ muɔ̈n abiëc yic, dhël yen ye dhɔ̈l guɔ̈p, ke yeen ala guɔ̈p awuɔ̈c, rin cï yen adumuɔ̈ɔ̈m looi tënë guɔ̈p ku riɛm ë Bɛ̈ny.
27 Portanto, todo aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor indignamente será culpável do corpo e do sangue do Senhor.
28 Raan adhil yepuɔ̈u kaŋ caath kärɛc cï ke looi bï jäl mïth ayup ku dëk aduɔ̈k yic.
28 Que cada um se examine a si mesmo, e assim coma desse pão e beba desse cálice.
29 Na cam raan ayup ku dëk aduɔ̈k yic, ku cïï tɛ̈den ye kek tök thïn kek guɔ̈p ë Bɛ̈ny yïk yenhom bï ŋic, ka bï Nhialic tɛ̈m awuɔ̈c tɛ̈ cɛm yen ayup ku dëk aduɔ̈k yic.
29 Aquele que o come e o bebe sem distinguir o corpo do Senhor, come e bebe a sua própria condenação.
30 Yen ë kë cï kɔc juëc weyiic gup riaam ku tuany ke ku thou kɔc juëc.
30 Esta é a razão por que entre vós há muitos adoentados e fracos, e muitos mortos.
31 Na kɔŋku ɣopuɔ̈th wïc kärɛc cuk ke looi, ka cïn kë tëm Bɛ̈ny ɣo awuɔ̈c.
31 Se nos examinássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Ku luk aye Bɛ̈ny looi ku tëm ɣo awuɔ̈c, rin na nhiäk la piny thök ke Nhialic cïï ɣo tëm awuɔ̈c kek kɔc pinynhom ëbën.
32 Mas, sendo julgados pelo Senhor, ele nos castiga para não sermos condenados com o mundo.
33 Këya, miɛ̈thakäi cï gam, tɛ̈ mɛt wek wenhïïm bäk mïth, ke we ye röt tiit.
33 Portanto, irmãos meus, quando vos reunis para a ceia, esperai uns pelos outros.
34 Ku na le raan nɛ̈k cɔk, ka dhil mïth baai rin bï Nhialic we cïï tëm awuɔ̈c, rin cïï wek röt ye tiit tɛ̈ röm wek. Ku wël kɔ̈k aa ba la lueel tɛ̈ ɣeet ɣɛn tënë we.
34 Se alguém tem fome, coma em casa. Assim vossas reuniões não vos atrairão a condenação. As demais coisas eu determinarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.