Gênesis 50
Digo (DIG) vs NTLH
1 Jakobo ariphofwa, Yusufu wazama pho chitswani pha ise achirira na achimdonera.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Halafu walagiza atumishie ariokala ni aganga apake dawa nyo mwiri wa ise ili usiole, nao achihenda vivyo.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Ahala siku mirongo mine, ambazo kala ndio muda wa kawaida wa kupaka lufu dawa. Na Amisiri amuikira hanga ra siku mirongo sabaa.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Hanga phosira, Yusufu waambira atumishi a mfalume, “Tafadhalini, ichiwezekana, bishani na mfalume badala yangu. Muambireni kukala
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 baba phokala a phephi na kufwa, wanirisa chirapho achiamba, ‘Siku nchifwa kanizike kpwenye mbira yoitayarisha hiko tsi ya Kanani.’ Phahi nirichani nikazike baba, chisha nindauya.”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Mfalume achiamba, “Phiya ukamzike sowe vyo urivyomuapira.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Phahi Yusufu waphiya kpwendazika ise. Waphiya phamwenga na atumishi osi muhimu a mfalume, yani, mawaziri na atu muhimu a tsi ndzima ya Misiri.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Piya waphiya na atu osi a phakpwe kaya, nduguze na ana ao. Ko Gosheni aricha anache na mangʼondzi, mbuzi na ngʼombe bahi.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Waphiya na magari ga kuvwehwa ni farasi na aphirikie, kala ni kundi kulu sana ra atu.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ariphofika Atadi, phatu pha kuwagira mtsere, ngʼambo ya muho Joridani, afwererwa arira na raka ra dzulu kpwa sonono, na Yusufu achiika hanga siku sabaa.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Enyezi a Kanani ariphoona hara atu ana hanga hipho Atadi, aamba, “Hanga hiri ra Amisiri kpwa kpweli ni kulu sana.” Ndiyo mana phatu hipho phokala phephi na Joridani phaihwa Abeli Miziraimu.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Ana a Jakobo amuhendera ise yao viratu vyoalagiza.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Amtsukula hadi tsi ya Kanani achendamzika pangoni munda wa Makipela, mlairo wa dzuwa wa Mamre. Burahimu wagula pango hiro na mundawe kula kpwa Efuroni, Muhiti, ili phakale vikurani.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Yusufu ariphozika ise, wauya Misiri na nduguze na atu osi okala akaphiya nao mazishini.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Bada ya chifo cha ise yao, nduguze Yusufu aamba, “Hundahendadze ichikala Yusufu achere na utsungu naswi na atake kudziriphiza kpwa mai gosi gomuhenda?”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Phahi ahuma mutu kpwa Yusufu, achendamuamba, “Kabila baba kadzangbwefwa wahulagiza hukuambe,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Nakuvoya uaswamehe nduguzo uasi wao na makosa gao arigokukosera, mana wakati hinyo akugayisa sana.’ Phahi hunakuvoya uhuswamehe uasi wehu, swiswi atumishi a Mlungu wa baba.” Yusufu ariphophaha salamu hizo, warira.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Chisha nduguze akpwedzamgbwerera maguluni achiamba, “Swiswi hu atumwao.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ela Yusufu achiaambira, “Msiogophe, mino siweza kuhala nafwasi ya Mlungu.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Mwimwi mwakusudiya mai ela Mlungu wakusudiya manono, ili nitivye maisha ga atu anji kama irivyo rero.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Kpwa hivyo, msiogophe! Mimi nindakutundzani, mwimwi na ana enu.” Achiausa wasiwasi na achiaphoza marenda.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yusufu waenderera kusagala tsi ya Misiri phamwenga na nduguze na ana ao. Yusufu waishi miaka gana mwenga na kumi
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 na achiona chivyazi cha hahu cha Efuraimu. Piya wajaliwa kuona uvyazi wa Makiri, mwana mlume wa Manase.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Siku mwenga Yusufu waambira nduguze, “Mimi ni phephi na kufwa, ela kpwa kpweli Mlungu andakuteryani na andakulongozani kuphiya tsi yolaga kuapha Burahimu, Isaka na Jakobo.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Chisha Yusufu waarisa chirapho nduguze achiamba, “Hakika Mlungu andakuteryani kuphiya tsi ya Kanani. Apani kukala, ndiphokala munauka hipha, mundahala mifupha yangu mphiye nayo.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Phahi Yusufu wafwa wakati ana miaka gana mwenga na kumi. Amisiri autiya dawa nyo mwiriwe ili usiole na achiutiya ndani ya sanduku ra kuzikira ko Misiri.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.