Gênesis 47

Digo (DIG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Phahi Yusufu wahala nduguze atsano na achiphiya kpwa Farao, achendamuamba, “Baba na enehu akedza kula Kanani na mifugo yao na chila chitu aricho nacho, na vivi a Gosheni.”
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Chisha achimuonyesa mfalume hara nduguze.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Mfalume achiauza, “Muhenda kazi yani?” Nao achimuamba, “Bwana, swino hu afugi a mangʼondzi hangu wanache wehu kama vyokala akare ehu.”
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Chisha achimuamba Farao, “Hukedzasagala hiku kpwa muda, mana hiko Kanani ndzala ni kali, hata mifugo taina mwatu mwa kurisa. Tafadhali hunakuvoya uhukubali swiswi atumishio husagale Gosheni.”
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Mfalume achimuambira Yusufu, “Sowe na enenu akakulunga uwe,
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 na tsi ya Misiri ni yako; muphe sowe na enenu phatu phanono kabisa. Ariche asagale hiko seemu za Gosheni. Na ichikala nduguzo anjina ni afugi enye ujuzi mkpwulu zaidi, naaimirire mifugo yangu.”
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Halafu Yusufu wamreha ise Jakobo kpwa mfalume ili amanyane, naye Jakobo achimʼbariki mfalume.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Farao achimuuza Jakobo, “Una miaka mingaphi?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Jakobo achimuambira mfalume, “Miaka ya charo changu himu duniani ni gana mwenga na mirongo mihahu. Miaka hino ni michache na taidzangbwefika miaka yoishi akare angu, tsona yakala ya kugaya.”
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Halafu Jakobo wamʼbariki mfalume na achiuka.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Phahi Yusufu wamupha ise na nduguze phatu phanono kabisa Misiri, seemu za Ramesesi, kama vyolagiza mfalume.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Piya Yusufu kala achimupha ise chakurya, phamwenga na nduguze na atu osi pho kaya kulengana na ana ario nao.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Ndzala yazidi kukala kali sana hata kuchikala takuna chakurya chila phatu. Amisiri na Akanani achikala anagaya.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Yusufu kala akaphokera pesa zosi ambazo atu a Misiri na Kanani kala akagurira chakurya na achiziphirika dzumba ra mfalume.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Atu aho ariphomala pesa zao, Amisiri osi aphiya kpwa Yusufu achendamuamba, “Huphe chakurya! Usihuriche hukahirika. Lola, pesa zehu zosi zasira!”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Yusufu achiaambira, “Ichikala pesa zenu zikasira, phahi, niphani mifugo yenu, hukakanizaneni chakurya kpwa mifugo.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Ndipho achimrehera Yusufu mifugo yao na Yusufu achiapha chakurya. Aho areha farasi, punda, ngʼombe, mangʼondzi na mbuzi. Mwaka hinyo Yusufu waapha chakurya kpwa kukakanizana na mifugo yao yosi.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Mwaka uriphosira, amuuyira Yusufu achendamuamba, “Bwana, pore ela ni lazima hukuambire shida yehu. Pesa zehu zosi zasira na mifugo yehu yosi ni maliyo. Sambi tahukasala na chochosi huwezacho kukupha isiphokala swiswi enye na minda yehu.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Usihuriche hukahirika na minda yehu ikabanangika. Hugule phamwenga na minda yehu, bora tu huphahe chakurya; hukale atumwa a mfalume na minda yehu ikale maliye. Huphe mtsere ili huenderere kukala moyo sedze hukafwa, tsi ikakala wekee bila atu.”
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Ndipho Yusufu achigula minda yosi ya Amisiri, na ichikala mali ya mfalume. Chila Mmisiri waguza mundawe kpwa sababu ndzala kala ni kali sana. Minda yosi yakala mali ya mfalume
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 na Amisiri osi achikala atumwa, kula pembe hadi pembe.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Ela Yusufu kayagula minda ya alavyadzi-sadaka, mana taayakala na lazima ya kuguza minda yao kpwa sababu mfalume kala achiapha posho.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Chisha Yusufu achiaambira atu, “Sambi phundzani, nkakugulani na minda yenu na mosi mu mali ya mfalume. Vivi nakuphani mbeyu mkaphande mwenu mindani.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Ela siku muchivuna, seemu mwenga ya tsano ya mavuno genu mundamupha mfalume. Seemu ndiyosala indakala ya mbeyu na ya chakurya chenu na ana enu.”
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Nao achimuambira Yusufu, “Wativya maisha gehu, bwana. Ni sawa kukala atumwa a mfalume.”
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Phahi Yusufu waika shariya Misiri, kukala chila Mmisiri lazima alavye seemu mwenga ya tsano ya mavunoge kpwa mfalume. Shariya hino inahumika hadi rero. Minda ya alavyadzi-sadaka tu ndiyo ambayo taiyagulwa ni mfalume.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Phahi, ana a Iziraeli asagala Misiri seemu za Gosheni, ambako atsuma mali, achivyalana na achienjerezeka sana.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Jakobo wasagala Misiri miaka kumi na sabaa, kpwa hivyo achikala akafika miaka gana mwenga na mirongo mine na sabaa.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Ariphokala a phephi na kufwa, wamuiha mwanawe Yusufu, achimuamba, “Sambi uchikala unanimendza kpweli, tiya mkpwonoo phangu magoni na uape kukala undaishimu na kuhenda nilondago. Usinizike hiku Misiri,
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 ela siku nchifwa, nitsukulani kula Misiri, mkanizike kpwehu vikurani.” Yusufu achiamba, “Nindahenda kama uchivyoniamba, baba.”
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Ise achiamba, “Apa,” naye Yusufu achimuapira. Chisha ise achiuyiza chitswache chitandani.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.