Gênesis 47
Digo (DIG) vs BKJ
1 Phahi Yusufu wahala nduguze atsano na achiphiya kpwa Farao, achendamuamba, “Baba na enehu akedza kula Kanani na mifugo yao na chila chitu aricho nacho, na vivi a Gosheni.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Chisha achimuonyesa mfalume hara nduguze.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Mfalume achiauza, “Muhenda kazi yani?” Nao achimuamba, “Bwana, swino hu afugi a mangʼondzi hangu wanache wehu kama vyokala akare ehu.”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Chisha achimuamba Farao, “Hukedzasagala hiku kpwa muda, mana hiko Kanani ndzala ni kali, hata mifugo taina mwatu mwa kurisa. Tafadhali hunakuvoya uhukubali swiswi atumishio husagale Gosheni.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Mfalume achimuambira Yusufu, “Sowe na enenu akakulunga uwe,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 na tsi ya Misiri ni yako; muphe sowe na enenu phatu phanono kabisa. Ariche asagale hiko seemu za Gosheni. Na ichikala nduguzo anjina ni afugi enye ujuzi mkpwulu zaidi, naaimirire mifugo yangu.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Halafu Yusufu wamreha ise Jakobo kpwa mfalume ili amanyane, naye Jakobo achimʼbariki mfalume.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Farao achimuuza Jakobo, “Una miaka mingaphi?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Jakobo achimuambira mfalume, “Miaka ya charo changu himu duniani ni gana mwenga na mirongo mihahu. Miaka hino ni michache na taidzangbwefika miaka yoishi akare angu, tsona yakala ya kugaya.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Halafu Jakobo wamʼbariki mfalume na achiuka.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Phahi Yusufu wamupha ise na nduguze phatu phanono kabisa Misiri, seemu za Ramesesi, kama vyolagiza mfalume.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Piya Yusufu kala achimupha ise chakurya, phamwenga na nduguze na atu osi pho kaya kulengana na ana ario nao.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Ndzala yazidi kukala kali sana hata kuchikala takuna chakurya chila phatu. Amisiri na Akanani achikala anagaya.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yusufu kala akaphokera pesa zosi ambazo atu a Misiri na Kanani kala akagurira chakurya na achiziphirika dzumba ra mfalume.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Atu aho ariphomala pesa zao, Amisiri osi aphiya kpwa Yusufu achendamuamba, “Huphe chakurya! Usihuriche hukahirika. Lola, pesa zehu zosi zasira!”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Yusufu achiaambira, “Ichikala pesa zenu zikasira, phahi, niphani mifugo yenu, hukakanizaneni chakurya kpwa mifugo.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Ndipho achimrehera Yusufu mifugo yao na Yusufu achiapha chakurya. Aho areha farasi, punda, ngʼombe, mangʼondzi na mbuzi. Mwaka hinyo Yusufu waapha chakurya kpwa kukakanizana na mifugo yao yosi.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Mwaka uriphosira, amuuyira Yusufu achendamuamba, “Bwana, pore ela ni lazima hukuambire shida yehu. Pesa zehu zosi zasira na mifugo yehu yosi ni maliyo. Sambi tahukasala na chochosi huwezacho kukupha isiphokala swiswi enye na minda yehu.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Usihuriche hukahirika na minda yehu ikabanangika. Hugule phamwenga na minda yehu, bora tu huphahe chakurya; hukale atumwa a mfalume na minda yehu ikale maliye. Huphe mtsere ili huenderere kukala moyo sedze hukafwa, tsi ikakala wekee bila atu.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Ndipho Yusufu achigula minda yosi ya Amisiri, na ichikala mali ya mfalume. Chila Mmisiri waguza mundawe kpwa sababu ndzala kala ni kali sana. Minda yosi yakala mali ya mfalume
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 na Amisiri osi achikala atumwa, kula pembe hadi pembe.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Ela Yusufu kayagula minda ya alavyadzi-sadaka, mana taayakala na lazima ya kuguza minda yao kpwa sababu mfalume kala achiapha posho.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Chisha Yusufu achiaambira atu, “Sambi phundzani, nkakugulani na minda yenu na mosi mu mali ya mfalume. Vivi nakuphani mbeyu mkaphande mwenu mindani.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Ela siku muchivuna, seemu mwenga ya tsano ya mavuno genu mundamupha mfalume. Seemu ndiyosala indakala ya mbeyu na ya chakurya chenu na ana enu.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Nao achimuambira Yusufu, “Wativya maisha gehu, bwana. Ni sawa kukala atumwa a mfalume.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Phahi Yusufu waika shariya Misiri, kukala chila Mmisiri lazima alavye seemu mwenga ya tsano ya mavunoge kpwa mfalume. Shariya hino inahumika hadi rero. Minda ya alavyadzi-sadaka tu ndiyo ambayo taiyagulwa ni mfalume.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Phahi, ana a Iziraeli asagala Misiri seemu za Gosheni, ambako atsuma mali, achivyalana na achienjerezeka sana.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Jakobo wasagala Misiri miaka kumi na sabaa, kpwa hivyo achikala akafika miaka gana mwenga na mirongo mine na sabaa.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Ariphokala a phephi na kufwa, wamuiha mwanawe Yusufu, achimuamba, “Sambi uchikala unanimendza kpweli, tiya mkpwonoo phangu magoni na uape kukala undaishimu na kuhenda nilondago. Usinizike hiku Misiri,
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 ela siku nchifwa, nitsukulani kula Misiri, mkanizike kpwehu vikurani.” Yusufu achiamba, “Nindahenda kama uchivyoniamba, baba.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Ise achiamba, “Apa,” naye Yusufu achimuapira. Chisha ise achiuyiza chitswache chitandani.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.