Gênesis 21
Digo (DIG) vs NTLH
1 Mwenyezi Mlungu wamuhendera Sara dza viratu arivyogomba, na achimuhendera garatu arigokala akalaga.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Sara wagbwira mimba na achimuvyarira Burahimu mwana mlume wakati wa utumiawe. Gaga gahendeka wakati uratu ambao Mlungu kala akaamba.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Burahimu wamuiha Isaka ye mwana ariyevyarirwa ni Sara.
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Na mwanawe Isaka ariphokala akafisa siku nane, Burahimu wamdeka kama Mlungu arivyokala akamlagiza.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Isaka ariphovyalwa, Burahimu kala ana miaka gana mwenga.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Ndipho Sara achiamba, “Mlungu akanihenda ntseke na raha, na yeyesi ndiyesikira dzambo hiri andatseka phamwenga nami.”
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Chisha achiamba, “Ni ani angemuambira Burahimu kukala Sara andaamwisa ana? Ela nikamvyarira mwana mlume kahi ya utumiawe.”
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Isaka wakula na siku ariphorikiswa, Burahimu wahenda sharee kulu.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Siku mwenga Sara wamuona ye mwana mlume wa Hagari, Mmisiri yemvyala na Burahimu anamuifya Isaka.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Ariphoona wamuambira Burahimu, “Mzole hiyu mchetu mtumwa na mwanawe. Mana mwana wa mtumwa hiyu kandarisi phamwenga na mwanangu Isaka.”
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Neno hiri ramsononesa sana Burahimu mana Isimaili piya kala ni mwanawe.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Ela Mlungu achimuamba, “Usisononeke kuhusu hiye mvulana na mtumwao mchetu. Rorosi ndirokuambira Sara uhende, henda, mana uvyazio nriokulaga undatalwa kukala ula kpwa Isaka.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Piya iye mwana wa mtumwao mchetu nindamupha vivyazi vinji, nindamuhenda akale taifa kpwa kukala iye piya ni mwanao.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Kuriphocha, ligundzu chiti wahala chakurya na chiriba cha madzi, achimhika Hagari fuzini na achimzola na mwanawe. Hagari wauka, achikala anadengereka weru wa Beeri-Sheba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Chiriba chiriphosira madzi, Hagari wamlaza ye mwana kahi ya chitsaka chimwengachapho.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 Achisagala hatuwa naye, kama hatuwa ya kutsupha hondza mana waamba, “Simendze nimuone mwanangu afwavyo.” Phokala asegere kanda achiandza kurira na raka ra dzulu.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Mlungu wamsikira yuya mvulana anarira, na malaika wa Mlungu achigomba na Hagari kula mlunguni achimuamba, “Unani Hagari? Usiogophe, mana Mlungu akamsikira hiye mvulana anarira pho aripho.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Phiya ukamuunule ye mwana, umugbwire mkpwono, mana iye ndamuhenda taifa kulu.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Chisha Mlungu wamngʼaza matso na achiona chisima cha madzi. Achendaodzaza chiribache na achimnwesa ye mwana.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Mlungu wakala phamwenga na yuya mwana naye achienderera kukula. Wasagala ko weruni na achikala muindza mzuri wa kuindza na maha.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Iye wasagala weru wa Parani na nine achimloza mchetu kula tsi ya Misiri.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Wakati uho Abimeleki na Fikoli, ariyekala mkpwulu wa majeshi, aphiya kpwa Burahimu, achendamuamba, “Mlungu a phamwenga nawe kahi ya chila chitu uhendacho.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Phahi niapira kpwa Mlungu kukala kundanichenga, ama kuchenga anangu wala uvyazi wangu. Mimi vyokala muaminifu kpwako, apa kukala nawe undakala muaminifu kpwangu, na kpwa tsi ihi usagalayo dza mjeni.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Burahimu achiamba, “Naapa.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Burahimu achimlalamira Abimeleki kuhusu chisima ambacho atumishi a Abimeleki kala akamfuta.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Abimeleki achiamba, “Simanya ariyehenda hivyo, mana kudzangbweniambira wala sidzangbwegasikira isiphokala rero.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Hipho Burahimu wamupha Abimeleki mangʼondzi na ngʼombe na osi airi achiika chilagane.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Burahimu watanya ana ngʼondzi sabaa achetu.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Abimeleki achimuuza Burahimu, “Kpwadze ukahenda hivyo?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Burahimu achiamba, “Phokera hano ana ngʼondzi sabaa achetu. Huno ni ushaidi kuonyesa kukala ukakubali mimi ndimi yetsimba chisima hicho.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Phahi, hipho phaihwa Beeri-Sheba, mana hipho ndipho ariphoapirana.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Bada ya kuika chilagane hipho Beeri-Sheba, Abimeleki na Fikoli mkpwulu wa majeshi auya kpwao tsi ya Filisti.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Burahimu waphanda mkpwadzu ko Beeri-Sheba na achimuabudu Mwenyezi Mlungu, Mlungu wa kare na kare.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Burahimu wasagala siku nyinji dza mjeni kuko tsi ya Afilisti.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.