1 Samuel 20

Digo (DIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chisha Daudi wachimbira kula Nayothi hiko Rama, achiphiya kpwa Jonathani, achendamuuza, “Nkahenda utu wani? Uyi wangu ni uphi? Dambi yangu nchiyomkosera sowe ni iphi, hadi analonda kunituluza roho?”
1 Então, fugiu Davi da casa dos profetas, em Ramá, e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Naye wamjibu, “Kundafwa bii! Baba kahenda dzambo rorosi, kulu wala dide bila ya kunifwinya likombe. Siona chausa cha iye kunifwitsa dzambo hiri. Hivyo ugombavyo si kpweli.”
2 Ele lhe respondeu: Tal não suceda; não serás morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer; por que, pois, meu pai me ocultaria isso? Não há nada disso.
3 Ela Daudi wajibu achiamba, “Sowe anamanya vinono sana kukala uwe wanitsunuka, naye mwakpwe moyoni anaamba, ‘Jonathani asirimanye dzambo hiri, sedze akasononeka,’ ela ni kpweli naapa kpwa dzina ra Mwenyezi Mlungu na kpwa rohoyo kukala naweza kuolagbwa wakati wowosi.”
3 Então, Davi respondeu enfaticamente: Mui bem sabe teu pai que da tua parte achei mercê; pelo que disse consigo: Não saiba isto Jônatas, para que não se entristeça. Tão certo como vive o Senhor , e tu vives, Jônatas, apenas há um passo entre mim e a morte.
4 Ndipho Jonathani achimuambira Daudi, “Niambira vira ulondavyo nami ndakuhendera.”
4 Disse Jônatas a Davi: O que tu desejares eu te farei.
5 Naye Daudi achimuambira Jonathani, “Muhondo ni sikukuu ya kulumbwa kpwa mwezi nami lazima nsagale chakuryani phamwenga na mfalume. Ela niricha nkadzifwitse deteni hadi siku ya hahu dziloni.
5 Disse Davi a Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer; mas deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à terceira tarde.
6 Sowe achimanya sipho na achikuuza muambe, ‘Daudi kapho, wanivoya sana nimuphe ruhusa aphiye kpwao Bethilehemu mara mwenga mana kuna sadaka ya chila mwaka kpwa ajili ya atu osi a nyumba yao.’
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a família.
7 Napho andaamba, ‘Ni sawa!’ Ndipho mino mtumishio ndakala ni salama. Ela achitsukirwa, umanye kukala akakusudiya kuhenda mai.
7 Se disser assim: Está bem! Então, teu servo terá paz. Porém, se muito se indignar, sabe que já o mal está, de fato, determinado por ele.
8 Kpwa hivyo nionera mbazi mtumishio, mana hwaikirana chilagane mbere za Mwenyezi Mlungu hukale asena a kurya na kuusa. Ela ichikala undaona uyi moyoni mwangu, phahi niolaga uwe usiniphirike nkaolagbwe ni sowe.”
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque lhe fizeste entrar contigo em aliança no Senhor ; se, porém, há em mim culpa, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Naye Jonathani achiamba, “Hata! Kalapho namanya kukala baba wakusudiya kukuhenda mai, dze, mino nisingekuambira?”
9 Então, disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém, se dalguma sorte soubesse que já este mal estava, de fato, determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to declararia eu?
10 Ndipho Daudi achimuuza Jonathani, “Ni ani ndiyeniambira napho sowe andakujibu chisiru?”
10 Perguntou Davi a Jônatas: Quem tal me fará saber, se, por acaso, teu pai te responder asperamente?
11 Jonathani achimuambira Daudi, “Huphiye vyehu hiko kondze mindani.” Osi airi achiphiya mindani.
11 Então, disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram.
12 Ariphofika hiko Jonathani wamuambira Daudi, “Mwenyezi Mlungu, Mlungu wa Iziraeli naakale shaidi, ndiphokala nkamuuza baba, muhondo wakati kama huno, au siku ya hahu napho kuna neno ra kukufwaha, ndakpwedza nikumanyise neno hiro.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor , Deus de Israel, seja testemunha. Amanhã ou depois de amanhã, a estas horas sondarei meu pai; se algo houver favorável a Davi, eu to mandarei dizer.
13 Ela napho baba akakusudiya kukuhendera mai na nisikuambire na kukuterya kuchimbira na ukale salama, phahi Mwenyezi Mlungu naanione. Nakuvoyera Mwenyezi Mlungu akale phamwenga nawe, dza arivyokala phamwenga na baba.
13 Mas, se meu pai quiser fazer-te mal, faça com Jônatas o Senhor o que a este aprouver, se não to fizer saber eu e não te deixar ir embora, para que sigas em paz. E seja o Senhor contigo, como tem sido com meu pai.
14 Napho ndakala nchere moyo, undanionyesa mendzwa ya Mwenyezi Mlungu isiyosika ili nisifwe,
14 Se eu, então, ainda viver, porventura, não usarás para comigo da bondade do Senhor , para que não morra?
15 ela hata nchifwa aonere mbazi atu a chivyazi changu. Wakati Mwenyezi Mlungu ndiphokala akaangamiza avihao tsetsetse hipha duniani.”
15 Nem tampouco cortarás jamais da minha casa a tua bondade; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra todos os inimigos de Davi.
16 Phahi Jonathani waika chilagane na nyumba ya Daudi na kuamba, “Mwenyezi Mlungu naariphize maadui ga Daudi.”
16 Assim, fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: Vingue o Senhor os inimigos de Davi.
17 Naye Jonathani wamuhenda Daudi aape kano ya phiri, kpwa sababu ya mendzwa ariyokala nayo, mana Jonathani kala anammendza Daudi dza vyokala adzimendzavyo mwenye.
17 Jônatas fez jurar a Davi de novo, pelo amor que este lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 Chisha Jonathani achimuambira, “Muhondo ni sikukuu ya kulumbwa kpwa mwezi nawe undamanyikana kukala kupho, kpwa mana phatupho phandakala taphana mutu.
18 Disse-lhe Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova; perguntar-se-á por ti, porque o teu lugar estará vazio.
19 Nawe godza kuko hadi siku ya hahu ambapho chila mutu andamanya kupho, chisha phiya upesi hiko urikodzifwitsa mambo gaga gariphoandza siku hira. Uchifika kuko kakale phephi na hira ndulu ya mawe.
19 Ao terceiro dia, descerás apressadamente e irás para o lugar em que te escondeste no dia do ajuste; e fica junto à pedra de Ezel.
20 Ndajeza mivi mihahu kanda-kandaye, avi nalenga shabaha.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Chisha ndamuhuma barobaro nimuambe, ‘Phiya ukaiendze hira mivi.’ Naapa kpwa dzina ra Mwenyezi Mlungu undamanya napho kusalama kpwa vira ndivyomuambira hiye mwanache. Nchimuamba, ‘Mivi i hiku uphandeo itsole,’ phahi wedze, mana kuna amani na takuna hatari yoyosi.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: Vai, procura as flechas; se eu disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, traze-as; então, vem, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , terás paz, e nada há que temer.
22 Ela nchimuambira, ‘Mivi i hiko mberezo,’ phahi takuna usalama phiya vyako, mana Mwenyezi Mlungu akakuamuru uuke.
22 Porém, se disser ao moço: Olha que as flechas estão para lá de ti. Vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 Na kuhusu chira chilagane chehu huchicholagana, Mwenyezi Mlungu andahakikisha hukagatimiza hadi kare na kare.”
23 Quanto àquilo de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti, para sempre.
24 Phahi Daudi wadzifwitsa hiko mindani na mwezi uripholumbwa, mfalume wakpwedza shareeni,
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a Festa da Lua Nova, pôs-se o rei à mesa para comer.
25 achisagala phephi na chambaza dza siku zosi. Jonathani kala a mbereze, Abineri naye achisagala phephi na Sauli. Nafwasi ya Daudi yakala taina mutu.
25 Assentou-se o rei na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede; Jônatas, defronte dele, e Abner, ao lado de Saul; mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 Ela Sauli kayagomba neno siku iyo mana waona kukala, Daudi akapatwa ni neno ambaro rikamuhenda asikale swafi kukala shareeni.
26 Porém, naquele dia, não disse Saul nada, pois pensava: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; talvez esteja contaminado.
27 Siku ya phiriye iriphokala nafwasi ya Daudi taina mutu piya, Sauli wauza mwanawe Jonathani, “Mbona mwana wa Jese kedzere chakuryani dzana wala rero?”
27 Sucedeu também ao outro dia, o segundo da Festa da Lua Nova, que o lugar de Davi continuava desocupado; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio a comer o filho de Jessé, nem ontem nem hoje?
28 Naye Jonathani wajibu achiamba, “Daudi wanivoya sana nimuphe ruhusa aphiye Bethilehemu.
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 Waniamba, ‘Navoya uniphe ruhusa niphiye mana hiko kpwehu kaya kundakala na sadaka na mwenehu akanilagizira nisikose kuphiya. Phahi ichikala ni vinono, nakuvoya uniphe ruhusa nkalole enehu.’ Ndiyo sababu kedzere chakuryani pha mfalume.”
29 Ele me disse: Peço-te que me deixes ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Se, pois, agora, achei mercê aos teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja meus irmãos. Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Sauli wamdemurira Jonathani na usiru achimuamba, “Uwe u mwana wa mchetu mkaidi na muasi. Mino namanya wamgbwira usena ye mwana wa Jese. Ela andakuaibisha uwe mwenye na mayoo andajuta wakuvyarirani.
30 Então, se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho de mulher perversa e rebelde; não sei eu que elegeste o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha do recato de tua mãe?
31 Mana ichikala mwana wa Jese andakala moyo, uwe kundaongokerwa wala ufalumeo taundaimarika. Phahi vi sambi huma akalungbwe, mana iye kpwa kpweli ni afwe.”
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem seguro o teu reino; pelo que manda buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 Jonathani achimjibu ise achimuamba, “Daudi andaolagbwa kpwa sababu yani? Wahendadze?”
32 Então, respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de ele morrer? Que fez ele?
33 Sauli achimtsuphira fumo kulonda kumuolaga Jonathani ndipho achimanya kpwa kpweli ise akakusudiya kumuolaga Daudi.
33 Então, Saul atirou-lhe com a lança para o ferir; com isso entendeu Jônatas que, de fato, seu pai já determinara matar a Davi.
34 Phahi Jonathani wauka hipho chakuryani na tsukizi nyinji wala kayarya siku iyo ya phiri ya sikukuu ya kulumbwa kpwa mwezi, mana wamsononekera Daudi sana na kpwa sababu ya kutiywa waibu ni ise.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficara muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia ultrajado.
35 Ligundzure Jonathani waphiya mundani wakati uratu ariolagana na Daudi phamwenga na hiye mwanache.
35 Na manhã seguinte, saiu Jônatas ao campo, no tempo ajustado com Davi, e levou consigo um rapaz.
36 Achimuambira ye mwanache, “Zola mairo, ukaiendze mivi niitsuphayo.” Yuya mwanache ariphokala anazola, Jonathani wajeza muvwi uchitsupa na dzulu za ye mwanache.
36 Então, disse ao seu rapaz: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Este correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 Na hiye mwanachewe ariphofika phenye nyo muvwi, Jonathani achimpigira kululu achimuamba, “Muvwi u ko mberezo!”
37 Chegando o rapaz ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, gritou Jônatas atrás dele e disse: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Jonathani wamkotera kululu iye mwanachewe achimuamba, “Upesi! Zola mairo usichelewe!” Mwanache wa Jonathani watsolatsola yo mivi, achiuya kpwa bwanawe.
38 Tornou Jônatas a gritar: Apressa-te, não te demores. O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Ela hiye mwanache kamanyire chiendereracho. Jonathani na Daudi ndio ariomanya dzambo hiro.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste ajuste.
40 Naye Jonathani achimupha hiye mwanachewe hizo silahaze, achimuambira, “Ziphirike mudzini.”
40 Então, Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e disse-lhe: Anda, leva-as à cidade.
41 Mara tu ariphouka yuya mwanache, Daudi watuluka kula hipho nyuma ya chitsulu, achidzibwaga chimabumabu, achisujudu kano tahu; nao achidonerana na chila mutu achiririra myawe, ela chiriro cha Daudi chazidi cha Jonathani.
41 Indo-se o rapaz, levantou-se Davi do lado do sul e prostrou-se rosto em terra três vezes; e beijaram-se um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Alafu Jonathani achimuambira Daudi, “Phiya vyako kpwa amani, navikale viratu hurivyoapirana kpwa dzina ra Mwenyezi Mlungu huriphoamba, ‘Mwenyezi Mlungu andakala kahi ya mimi na uwe, na kahi ya chivyazi changu na chivyazicho, ili huike chilagane chehu hata kare na kare.’ ” Daudi wauka, achiphiya vyakpwe, naye Jonathani achiuya mudzini.
42 Disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto juramos ambos em nome do Senhor , dizendo: O Senhor seja para sempre entre mim e ti e entre a minha descendência e a tua.
43 — ausente —
43 Então, se levantou Davi e se foi; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.