Lucas 4
TESTAMENTA MARRA (DIF) vs NVT
1 Jesus Jaola kulikirieli manamiri Jordan kaiarandru tikana wonti; ja Jaolali nina pitarani wirilkana wonti,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Kutjieli nina pira mara kulno ja ditji marapratjana wontjananto. Ja Nulu tanangupini ditjini panila tajina wonti; ja tana matja mudana, Nau mauali nganana wonti.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ja kutji nunkangu jatana wonti: „Jidni Godaia Ngatamura ngananani, nunkangupini mardani jatamai, nau bukarinanto.“
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Jesujeli kalabana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Dakanala parai: Wata windri bukandru kana tepiriai, a‐ai, Godaia jaura pratjanandru.“
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ja kutjieli nina mardawonpa miria taralkana wonti, ja nunkangu nurujeli mitaia kaparaia warupotuja milila wondrana wonti.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ja kutji nunkangu jatana wonti: „Jinkangu ngato tananapini ngurula pratjana ja tanani pirnala jinkila nganai; ngangau ngakangu naupini matja jinkina, ja nunkangu ngani jertapateriai jinkila, ngato ninaia jinkila nganai.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Jidni ngakangu pantjaterkana ngarinani, jenia pratjana jinkani nganala nganai.“
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ja Jesujeli kalabana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Ngakangu ngadaia nganamai, Satanajai! Ngangau dakanala parai: Jidni Godani Kaparani jinkanani ngatjiamai, ja windri nunkangu wodatarana jidni ngamamai.“
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ja nulu nina Jerusalemia wapalkana wonti ja Godaia punga wutjuni terkibana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Jidni Godaia Ngatamura ngananani, ninkidandru ngarinalu kulkungamai!
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Ngangau dakanala parai: Nulu angelani nunkanani jinkangundru jirijiribala nganai jidnana ngumu ngamalkala;
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ja tanali jidna marali ngamalkala nganai, wata jidni tidna mardali dakaterinanto.“
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ja Jesujeli kalabana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Jaura jatai: Goda, Kapara jinkani wata wontjamai!“
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ja kutjieli wontjana pratjana matja mudana, nau nunkangundru kutingana wonti miljaru pilkielu.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ja Jesus Jaolali ngurungurujeli tikana wonti Galilaiaia, ja pinti nunkangundru karitjinawontiwontikana wonti mita marapuni karakara.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ja Nulu ngujangujara jinkina wonti jaura pungani tananani, ja tanali pratjanali nina jurakokana wonti.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Ja Nau Nazaretani wokarana wonti, woderi Nau pirnarinala; ja Nau Godaia ditjini jaura pungani wirina wonti worderu milingeru, ja terkakana wonti warapala.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ja tanali nunkangu Jesaiani jaura jinkina wonti, ja Nulu nina matja pirakana, Nulu mankamankana wonti nina piri, woderi dakanala paranani:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 „Kaparaia Jaola ngakangu nganai, jendrania Nulia ngana wiribana wonti ngantjani jaura wangiwangini kaukaubala; ja Nulia ngana jinpana wonti ngara ngaurongauro murlali ngankala ja kanjangarini kurakana kaukaubala, ja butjuni nakaldra najina ngankala; ja tanana tapanto kurakana dadala,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Kaparaia kilpawoldra murlali kaukaubala.“
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Ja Nulu jaura matja punmana, ja milini nakaldra jinkina, Nau ngamana ngarina wonti; ja pratjana, jaura pungani ngamana, nina ngurutalpana najina wonti.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Nau wonina wonti tanangu jatala: „Karari jenia jaura jurangu talpani morlalu pantjina warai.“
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ja tanali pratjanali nunkangundru tinkari ngankana wonti ja ngaruparana wonti murlaia jaurandru, jenia nunkani manandru dunkana wonti, ja jatana wonti: „Wata naupini Josephani ngatamura nganai?“
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ja Nau tanangu jatana wonti: „Morlalu jura ngakangu jenia jeribaka jaura jatala nganai: «Kunkiai, munta tepi ngankateriau! Pirnala marapu ngaiani ngarana warai Kapernaum ngurani matja pantjina, ngankau jenia bakana ninkida jinkani ngaperaia ngurani!»“
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Nau jatana wonti: „Morlalu ngani jurangu jatai: Wata Propheta kulno kamaneli nganai ngaperaia ngurani.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Morlalu ngani jurangu jatai: Mangawaru marapu nganana wonti Eliani ditjini Israelani, jendranguta pariwilpa ngurunguru nganana wonti kilpawoldra parkulu ja pira mara wora ja kulno, ja mita marapuni maua pirna nganana wonti;
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ja wata tanangundru kulnuja Elias jinpanala, a‐ai, windri mangawaru kulnuja Sidon mitaia Sarepta nguraia.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ja kana gambanto marapu Israelani nganana wonti Propheta Elisani ditjini, ja wata kulno tanangundru nulu kulirkana wonti, windri Naeman Syriala.“
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ja jaura pungalali pratjanali jenia matja ngarana, tana tiri pirna pantjina wonti.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Ja tana terkakana wonti, ja nina ngurandru tertubana wonti, ja nina marda tuluraia taralkana wonti nunkangupini kalikalini tanani ngura matja wotina, nina tertubana ngarila.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ja Nau tanangu terti palkingana wonti ja wapana wonti.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ja Nau Kapernaum nguraia ngarina wonti Galilaia ngura kulnuni, ja Nulu tanangu ngujangujara jinkina wonti Sabbat ditjini.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ja tana ngaruparana wonti nunkani ngujangujarandru, ngangau jaura nunkani ngurunguru nganana wonti.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ja jaura pungani kana kulno nganana wonti, nulu kutji murumuru ngamalkana wonti, ja nau ngaiala pirnali maritjina wonti,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Ja jatana wonti: „Burru! Mina ngaianingu ja jinkangu, Jesujai Nazarenalajai! jidni wokarana warai ngaianina teribala? Ngato jidna ngujamai worana jidni nganai, Godaia kulikiri.“
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ja Jesujeli nina daudauana wonti ja jatana wonti: „Ngapuriau ja nunkangundru dunkau!“ Ja kutjieli nina terti worana wonti ja nunkangundru dunkana wonti, ja nina wata patibana wonti.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ja pratjana japali ngaruparana wonti ja ngankamalina wonti ja jatana wonti: „Mina jaura naupini nganai? ngangau ngurungurujeli ja pirnalali Nulia kutjini murumuruni jirijiribai, ja tana dunkai.“
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ja pinti nunkangundru karitjinawontiwontikana wonti ngura marapuni karakara.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Nau jaura pungandru terkakana wonti ja Simonani pungani wirina wonti; ja Simoni paiara muntja turuturu pirna nganana wonti, ja tana nunkangu ngatjina wonti nankangundru.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ja Nau nankangu buruna ngarina wonti, ja Nulu muntja turuturuni dikidikibana wonti, ja nau nankangundru puntina wonti; ja nurujeli nani jiritjina wonti ja tanangu mili nganana wonti.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Ja ditji wirinani, pratjana tanali kana muntja muntja nguja pilkipilki marapu ngananani, nunkangu wapalkana wonti. Ja Nau tanangu pratjanani mara kuraterina wonti ja tanana tepi ngankana wonti.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ja bakana kutji wora marapundru dunkana wonti, tana maritjina wonti ja jatana wonti: „Jidni Christus, Godaia Ngatamura nganai!“ Ja Nulu tanana daudauana wonti ja tanangu wata manuni kurana wonti jatananto, ngangau tana milkila nganana wonti, Nauja Christus nganai.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ja matja ditjirina, Nau puntina wonti ja palkana wonti pitaraia; ja kana wolarali nina wontina wonti ja nunkangu wokarana wonti, ja tanali ngantjana wonti nina patala, Nau tanangundru puntiati.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Nau tanangu jatana wonti: „Bakana ngura nguruni ngato ngantjani jaura Godaia mililandru kaukaubananto; ngangau jendrania Nulia ngana jinpanala.“
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ja Nulu ngujangujara jinkina wonti Galilaia jaura punga worani.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.