Lucas 14
TESTAMENTA MARRA (DIF) vs BKJ
1 Jendranguta Nau Sabbat ditjini Pharisaia kaparaia pungaia wirina wonti buka tajila, ja tanali nina najinajibana wonti.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ja mai, kana kulno nunkangu kantjini nganana wonti ngapali muntja.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ja Jesujeli kalabana wonti ja jirijiribani jauraia nguja ngujara jinkinietjani ja Pharisaiani jatana wonti: „Jenia talku nganai, Sabbat ditjini tepi ngankala kara, pani kara?“
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Tana ngapurina wonti. Ja Nulu nina patana wonti ja tepi ngankana wonti ja nina jinpana wonti.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ja Nulu kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Warle jurangundru, ngatamura nunkani kara nganti kara ngapa kutuni purinani, nulu nina wata nurujeli dukarala nganai Sabbat ditjini?“
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ja tana ngandandarina wonti nina jendrangundruja kalabala.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Nau jeribaka jaura jatana wonti kurlia kamanelini, ngangau Nulu najina wonti, worderu tanali piri ngopera kalkalkanani, ja tanangu jatana wonti:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 „Kana kulnujeli jidna karkanani noa patamalini bukaia, wata piri ngoperani ngamana ngariau, nulu kara kulno morla pirna jinkangu karkana warai;
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ja nau wokaranani, nulu jidna ja nina matja karkana, nau jinkangu jatala nganai: Jerrariau; ja jidni wonila nganai mudani pirini ngamala.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 A‐ai, kulnujeli jidna karkanani, wapau ja mudani pirini ngamana ngariau; ngangau nau wokaranani, nulu jidna matja karkana, nau jinkangu jatala nganai: Kamaneliai, jera tarau! ngadani jundru pirnala ngamalkala nganai tanangundru, tana jinkangu jela kurlini ngamai.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ngangau warle pirna ngankateriai, nau waka pantjila nganai; ja warle waka ngankateriai, nau pirna pantjila nganai.“
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Nau nunkangu, nulu nina matja karkana, jatana wonti: „Jundru manamuka kara, buka pirna kara ngankinganani, wata kana kamaneli jinkani karkau, bakana wata neji worana jinkani, bakana wata kamaneli jinkani, bakana wata jenimalinietjaia kana poto pirna; ngangau tanali jidnana nakaldra karkaiati ja jinkangu kalala pantjiati.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 A‐ai, jundru buka pirna ngankinganani, jeruja karkau kana wangiwangi, dupudupu, tjunduru, butju.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ja murlali pirna jidni nganala nganai, ngangau tanali wata ngamalkai jinkangu kalala jinkila; ngangau jundru kalala manila nganai kana talkuja jiritjini ditjini.“
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Kurlaia kamaneli kulnujeli jenia ngaranani, nau nunkangu jatana wonti: „Murlali pirna, warlenulu buka tajila nganai Godaia mililani.“
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Nau nunkangu jatana wonti: „Kana kulnujeli buka pirna ngankingana wonti ja marapuni jatingana wonti.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ja nulu mili nunkani jinpana wonti bukaia ditjini, tanangu matja karkana, jatala: «Kaparanau, ngangau pratjana matja ngankingana warai.»
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ja tanali pratjanali wonina wonti kulnukulnuni delkila. Ngoperala nunkangu jatana wonti: «Ngato mita kulno burungankana warai, ja ngani morlalu wapananto nina najinajibala; ngani jinkangu ngatjiai, manju jatamai ngakangundru.»
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ja kulno jatana wonti: «Ngato nganti marapratjana burungankana warai, ja ngani wapai tanana wontjala; ngani jinkangu ngatjiai, manju jatamai ngakangundru.»
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ja kulno jatana wonti: «Ngato noa patana warai, jendralia ngani ngandandariai wokarala.»
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ja mili tikana wonti ja jenia kaparani nunkanani kaukaubana wonti. Jendranguta pungaia kapara tiri pantjina wonti ja milini nunkanani jatana wonti: «Nurujeli wapamai nguraia palto pirnani ja wakani, ja wangiwangi, ja dupudupu, ja tjunduru, ja butju wirilkamai.»
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ja mili jatana wonti: «Kaparajai, jenia matja pantjina, worderu jundru jirijiribana warai, ja morla piri parai.»
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ja Kapara milini jatana wonti: «Wapamai paltuni ja wondirani, ja tanana mararibamai wirinanto; ngangau punga ngakani manamiri pantjinanto.»
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ngangau ngani jurangu jatai: Wata kana kulnujeli tanangundru, ngani matja jatingana, buka ngakani wontjala nganai.“
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kana wolara marapu nunkangunto wapana wonti; ja Nau karitjina wonti ja tanangu jatana wonti:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 „Kulno ngakangu wokaranani ja wata kalakalarinani ngaperani nunkanani ja ngandrini ja noani ja kupani ja neji marani ja kakuni, ja bakana mungarani nunkanani; nau ngandandariai mili ngakani nganala.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ja warlenulu wata kunarku nunkani mandrai ja ngakangu karipateriai, nau ngandandariai mili ngakani nganala.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ngangau warlenulu jurangundru ngantjai pungu wutju wotila, nauja wata ngopera ngamana ngarinani wintamala, nulia pratjana ngamalkai nina mudala?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ngangau, nulia marda kapara matja kurana kara, ja ngandandarinani nina mudala, pratjanali nina najinani, woniati ninaia ngirkibala,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ja jatala: «Nulupini kanali wonina warai wotila, ja ngandandarina warai mudala.»
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Worana mitaia kapara nganai kara, nau palkanani mitaia kapara kulnuni tirimalila, nau wata ngopera ngamana ngarinani ja munta warawarabanani, nau ngurunguru nganai kara 10,000 kananto nunkangu mandurila, nau nunkangu manduriai 20,000 kananto?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pani kara, nulu mili nunkani jinpala nganai, nau worita ngananani, nunkangundru murla ngatjila.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Jeruja bakana pratjana jurangundru, warlenulu wata pratjana, mina nulu ngamalkai, worarai, ngandandariai mili ngakani nganala.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Kaldri ngumu nganai; kaldri dunkarinani, minali tanali kaldri ngankananto?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Wata mitani kara wata tunkani kara nau ngumu nganai, a‐ai, tanali nina palarani worarai. Warle talpa ngamalkai ngarala, nulu ngaraiatimai!“
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.