Lucas 14

TESTAMENTA MARRA (DIF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jendranguta Nau Sabbat ditjini Pharisaia kaparaia pungaia wirina wonti buka tajila, ja tanali nina najinajibana wonti.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ja mai, kana kulno nunkangu kantjini nganana wonti ngapali muntja.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ja Jesujeli kalabana wonti ja jirijiribani jauraia nguja ngujara jinkinietjani ja Pharisaiani jatana wonti: „Jenia talku nganai, Sabbat ditjini tepi ngankala kara, pani kara?“
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Tana ngapurina wonti. Ja Nulu nina patana wonti ja tepi ngankana wonti ja nina jinpana wonti.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ja Nulu kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Warle jurangundru, ngatamura nunkani kara nganti kara ngapa kutuni purinani, nulu nina wata nurujeli dukarala nganai Sabbat ditjini?“
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ja tana ngandandarina wonti nina jendrangundruja kalabala.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nau jeribaka jaura jatana wonti kurlia kamanelini, ngangau Nulu najina wonti, worderu tanali piri ngopera kalkalkanani, ja tanangu jatana wonti:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 „Kana kulnujeli jidna karkanani noa patamalini bukaia, wata piri ngoperani ngamana ngariau, nulu kara kulno morla pirna jinkangu karkana warai;
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Ja nau wokaranani, nulu jidna ja nina matja karkana, nau jinkangu jatala nganai: Jerrariau; ja jidni wonila nganai mudani pirini ngamala.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 A‐ai, kulnujeli jidna karkanani, wapau ja mudani pirini ngamana ngariau; ngangau nau wokaranani, nulu jidna matja karkana, nau jinkangu jatala nganai: Kamaneliai, jera tarau! ngadani jundru pirnala ngamalkala nganai tanangundru, tana jinkangu jela kurlini ngamai.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ngangau warle pirna ngankateriai, nau waka pantjila nganai; ja warle waka ngankateriai, nau pirna pantjila nganai.“
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Nau nunkangu, nulu nina matja karkana, jatana wonti: „Jundru manamuka kara, buka pirna kara ngankinganani, wata kana kamaneli jinkani karkau, bakana wata neji worana jinkani, bakana wata kamaneli jinkani, bakana wata jenimalinietjaia kana poto pirna; ngangau tanali jidnana nakaldra karkaiati ja jinkangu kalala pantjiati.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 A‐ai, jundru buka pirna ngankinganani, jeruja karkau kana wangiwangi, dupudupu, tjunduru, butju.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ja murlali pirna jidni nganala nganai, ngangau tanali wata ngamalkai jinkangu kalala jinkila; ngangau jundru kalala manila nganai kana talkuja jiritjini ditjini.“
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Kurlaia kamaneli kulnujeli jenia ngaranani, nau nunkangu jatana wonti: „Murlali pirna, warlenulu buka tajila nganai Godaia mililani.“
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Nau nunkangu jatana wonti: „Kana kulnujeli buka pirna ngankingana wonti ja marapuni jatingana wonti.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ja nulu mili nunkani jinpana wonti bukaia ditjini, tanangu matja karkana, jatala: «Kaparanau, ngangau pratjana matja ngankingana warai.»
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ja tanali pratjanali wonina wonti kulnukulnuni delkila. Ngoperala nunkangu jatana wonti: «Ngato mita kulno burungankana warai, ja ngani morlalu wapananto nina najinajibala; ngani jinkangu ngatjiai, manju jatamai ngakangundru.»
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ja kulno jatana wonti: «Ngato nganti marapratjana burungankana warai, ja ngani wapai tanana wontjala; ngani jinkangu ngatjiai, manju jatamai ngakangundru.»
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ja kulno jatana wonti: «Ngato noa patana warai, jendralia ngani ngandandariai wokarala.»
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Ja mili tikana wonti ja jenia kaparani nunkanani kaukaubana wonti. Jendranguta pungaia kapara tiri pantjina wonti ja milini nunkanani jatana wonti: «Nurujeli wapamai nguraia palto pirnani ja wakani, ja wangiwangi, ja dupudupu, ja tjunduru, ja butju wirilkamai.»
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ja mili jatana wonti: «Kaparajai, jenia matja pantjina, worderu jundru jirijiribana warai, ja morla piri parai.»
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ja Kapara milini jatana wonti: «Wapamai paltuni ja wondirani, ja tanana mararibamai wirinanto; ngangau punga ngakani manamiri pantjinanto.»
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Ngangau ngani jurangu jatai: Wata kana kulnujeli tanangundru, ngani matja jatingana, buka ngakani wontjala nganai.“
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kana wolara marapu nunkangunto wapana wonti; ja Nau karitjina wonti ja tanangu jatana wonti:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 „Kulno ngakangu wokaranani ja wata kalakalarinani ngaperani nunkanani ja ngandrini ja noani ja kupani ja neji marani ja kakuni, ja bakana mungarani nunkanani; nau ngandandariai mili ngakani nganala.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ja warlenulu wata kunarku nunkani mandrai ja ngakangu karipateriai, nau ngandandariai mili ngakani nganala.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Ngangau warlenulu jurangundru ngantjai pungu wutju wotila, nauja wata ngopera ngamana ngarinani wintamala, nulia pratjana ngamalkai nina mudala?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ngangau, nulia marda kapara matja kurana kara, ja ngandandarinani nina mudala, pratjanali nina najinani, woniati ninaia ngirkibala,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Ja jatala: «Nulupini kanali wonina warai wotila, ja ngandandarina warai mudala.»
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Worana mitaia kapara nganai kara, nau palkanani mitaia kapara kulnuni tirimalila, nau wata ngopera ngamana ngarinani ja munta warawarabanani, nau ngurunguru nganai kara 10,000 kananto nunkangu mandurila, nau nunkangu manduriai 20,000 kananto?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Pani kara, nulu mili nunkani jinpala nganai, nau worita ngananani, nunkangundru murla ngatjila.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Jeruja bakana pratjana jurangundru, warlenulu wata pratjana, mina nulu ngamalkai, worarai, ngandandariai mili ngakani nganala.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Kaldri ngumu nganai; kaldri dunkarinani, minali tanali kaldri ngankananto?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Wata mitani kara wata tunkani kara nau ngumu nganai, a‐ai, tanali nina palarani worarai. Warle talpa ngamalkai ngarala, nulu ngaraiatimai!“
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.