João 11
did (DID) vs NAA
1 Na moydu-on nasakit no impaghitagam ni Jesus no si Lazaro to ngadan. Si Maria aw si Marta to mgo atoboy din. Taga-Bitaniya kandan tibò.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Si Maria to nadinog ta no nigpatagdù to kobong ni Jesus natodu-on to pahomut aw pahidi din dà to bubuu din.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ton pagkasakit ni Lazaro, to mgo atoboy din, moydu-on pinalikwad dan diyà ki Jesus no impa-iling to “Sir, to pigtagaman nu no lagi nu, nasakit.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Dì no pagkadinog din to nasakit to lagi din, wadà paningoo-tingoo kandin su nasì on pig-ikagi din kandan to “Konà no igkamatoy din sikan dì to tawoy sikan no pagkasakit din, ogkasayà to Diyus to mgo ka-otawan aw ogkasayà gayod to Anak to Diyus.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Na si Jesus, agad pigtagaman din lagboy kan tatou no nigsusu-un no si Lazaro, si Maria, aw si Marta,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 dì pagkadinog din to nasakit si Lazaro, nigpakamonang nasì kandin to sood to daduwa no adow.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 No pagkadaduwahid no adow nig-iling si Jesus diyà to mgo sakup din to “Kuwà kinow on. Ulì kinow on diyà to Hudiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Namaka-ikagi to mgo sakup din to “Sir, bayà-bayà ka pad pigdodogpak to batu podon to mgo Hudiyu diyà. Konà kid ogpa-ulì diyà.”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Na impananglitan ni Jesus to pag-ikagi din no pig-iling to “Ogpakahipanow kid likat to pagkabukas kotob to ogkahapun to adow, su ogkatang-awan to soga so-idi kalibutan aw konà ki man ogpakadinugsù.
9 Jesus respondeu:
10 Dì ko oghipanow ki to madiglom, ogpakadinugsù ki su wadà man ogpakatang-ow ita.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Na pag-ikagi ni Jesus sikan no pananglitan din, nig-ikagi kandin diyà to mgo sakup din to “Nalipodong on to lagi ta no si Lazaro. Dì og-andiya-an ku su awos mapukow ku.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Namaka-ikagi kandan to “Sir, ko puli nalipodong si Lazaro, madoyow no ta-indanan su ogpakagimata dà.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Na-iling to bo-ot to mgo sakup din dow to kalitukan to pananglitan din to puli iyan nalipodong si Lazaro. Dì to kalitukan to pig-ikagi ni Jesus to si Lazaro, tùtu-u on iyan no namatoy.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Dayun pigpapayagan din to kalitukan aw kagi din no pig-iling to “Si Lazaro, namatoy on.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Dì madoyow su wadà a du-on su dagow mababagan ku podon ko du-on a. Dì kunto-on madoyow, su ogkadugangan nasì to pagtu-u now to ogkadoogan din. Na, og-andiyan-an tad on kunto-on si Lazaro.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Na si Tomas no piggoan ki Iping, naka-ikagi to “Na kuwà kinow on, ogduma kid ki Jesus su kamatayon din, kamatayon tanow gayod.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Mahan-ing to taga-Hirusalim no nig-andu-on no awos ogpadaoyagon kandan no namatayan no si Marta aw si Maria no atoboy ni Lazaro.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 No pagkadinog dan to madani on si Jesus du-on to Bitaniya si Marta, pigsungun-sungun din kandin. Dì si Maria, nigpakamonang dà diyà to baoy.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Na si Marta, pagkakita din ki Jesus, naka-ikagi kandin to “Sir, ko kani ka pa podon, konà podon ogkamatoy to ma-ama ku.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Agad kunto-on no namatoy on dì nama-anan ku dà to agad nokoy no ogpangamuyu-on nu to Diyus, igbogoy din diyà ikow.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Nig-ikagi si Jesus to “Moydu-on dà ogbuhoy to ma-ama nu.”
23 Jesus disse a ela:
24 Si Marta nakatabak to “Ho-o man iyan su to mahudi no adow no igpambuhoy to mgo otow, nama-anan ku to moydu-on dà ogbuhoy kandin.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nig-ikagi si Jesus to “Kanak to ogpambuhoy to mgo otow no nangkamatoy aw piglikatan a to kinabuhì no konad ogkawadà. To ogtu-u kanak, agad mamatoy dì ogbuhayon ku dà.
25 Então Jesus declarou:
26 To otow no moydu-on tùtu-u no kinabuhì aw salig kanak, agad mamatoy to lawa din dì kandin, konà ogkawadà. Dow ogtu-u ka Marta sikan?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Nakatabak si Marta to “Ho-o Sir, nigtu-u a to ikow to Anak to Diyus aw Imananan ka to Ka-otawan no og-imanon noy to og-andini to kalibutan.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Dayun nig-ulì on si Marta diyà to baoy din aw hagasi din puli to hadi din no si Maria to pagnangon to “Nakadatong on si Sir no dutun on to tawoy kunto-on. Ogpa-andiya-on ka din.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Na to mgo Hudiyu no nigpadaoyag to namatayan, namanlupug ki Maria su nakita-an dan to pagkalogwà din aw intobo-ot dan dow nig-andiyà si Maria to linobongan su og-oog kandin.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Na pagkakita ni Maria ki Jesus, nigluhud kandin diyà to atubangan din aw maka-ikagi to “Sir, ko kani ka pa podon, konà podon ogkamatoy to ma-ama ku.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Pagkakita ni Jesus to naman-oog kandan si Maria, naduyong-ot to ginhawa din aw pig-abut on kandin to ka-at.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Nig-usip si Jesus to “Ando-i now ilobong.” Nigtabak kandan to “Kuwà kid Sir, su oghindu-an ka to piglobongan ki Lazaro.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Na du-on nigluhà si Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Namaka-i-ikagi kandan to “Eh-ay, lagboy din iyan inghitagam.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Dì moydu-on gayod naka-ikagi to “To mgo pisok no otow, nakadoyow man kandin. Nokoy man buwa no wadà din ka-uli-i si Lazaro no podon naka-ulì man kandin to otow no pisok.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Na tantu to pagkaduyong-ot ni Jesus, nig-andiyà kandin to linobongan ki Lazaro no imbangbang no pigsombanan to batu to lingangahan.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Nig-ikagi si Jesus to “Ligada to batu.” Dì si Marta no atoboy kan namatoy, naka-iling to “Nahaù on Sir, su na-upatan on man to pagkamatoy din.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Dì nig-ikagi si Jesus to “Dow konà no na-ikagi kud on man to ko tumu-u ka kanak ogkakita-an nu to kaboonganan to Diyus?”
40 Jesus respondeu:
41 Na du-on piggawang dan to batu. Pagkagawang on, niglanghag si Jesus diyà to langit aw ikagi to “Amoy, salamat su naminog ka kanak.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nama-anan ku to kanunoy a nu ogpaminogan dì nakalituk a sikan su awos mama-anan to tibò to ka-otawan no nangkahimun kani to ikow to nigpa-andini kanak.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 No pagkalituk sikan, pig-ikagihan din to ma-agbot to “Lazaro, logwà kad on.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Na du-on dayun nakalogwà kan pigbuhoy on no patoy no nabodbodan dà to lawa aw kapukut to kobong aw boad su sikan to batasan dan ko oglobong kandan to patoy. Nabodbodan dà gayod to uu to panyù. Insugù ni Jesus to “Hubadi aw pa-uli-a now kandin.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Na du-on bali namantu-u to mahan-ing no mgo Hudiyu to si Jesus iyan to tùtu-u Imananan to Ka-otawan su namanduma kandan to mgo atoboy ni Lazaro diyà to linobongan aw kakita-i dan to pagbuhoy ni Jesus ki Lazaro.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Dì moydu-on mgo otow gayod nignangon to mgo kablang ni Jesus no mgo Parisiyu to nahimu ni Jesus sikan no kaboonganan.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kaling kan mgo Parisiyu aw mgo mata-as to tinu-uhan to mgo Hudiyu, pigpahimun dan to tibò to mgo punu-an to tinu-uhan aw susukun-sukun kandan no nig-iling to “Amonuhon ta man bahin to kandin impang-anad su mahan-ing to kaboonganan no nahimu din
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 aw ogpamanpasakup to kahan-ingan. Ko konà ta mababagan kandin dagow puli makastigu kandan si Jesus to gubirnu to taga-Ruma aw ogkangkadamoy kid ko dodo-oton dan to simbahan ta aw banwa ta.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Dì si Kaipas no mata-as lagboy to mgo punu-an to tinu-uhan kandà no tu-ig, naka-ikagi to “Wadà gindawanan now so-idi.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ita no mgo Hudiyu, dow wadà now kadaagi to tapat on nasì ayaw ogkahimatayan kid to songobu-uk no ogpatubuson ta no ogpakimatoy to ka-otawan. Ayaw kid tibò ogka-ubus.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Na to mata-as lagboy to mgo punu-an to tinu-uhan, nakatag-an puli kandin sikan no na-ikagi din su wadà man likat to kandin tu-un puli no domdom. Dì puli impalituk kandin to Ispiritu Santu kan no kagi no napa-atubangan to si Jesus, ogpakimatoy to ka-otawan su si Kaipas to mata-as to mgo punu-an to tinu-uhan to mgo Hudiyu kan no tu-ig.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Dì konà no mgo Hudiyu dà to ogkatubusan su tibò to mgo ka-otawan no nahilatag-latag dini to babow to kalibutan no ogpasakup to Diyus no agad otow no konà no Hudiyu no wadà makalabot kandan to Diyus natodu-on, dì ogkahimun aw ogkasobu-uk dà kandan. Sikan to napa-atubangan to ingkapalituk ki Kaipas no kagi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Na likat kandà no adow, nigkamumunu-munu kandan dow amonuhon to pagpadoog to paghimatoy dan ki Jesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kaling man likat kandà no timpu, wadà ba-ot si Jesus to kahan-ingan no Hudiyu dì nig-andiyà kandin to lunsud no Ipraim no nakabotang diyà to pag-ootan to katahayan no banwa no kahanongan. Namanpakamonang kandan si Jesus du-on aw mgo sakup din.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Na madaas on to tighihinang to Hinang to Pagpalipas to Kado-otan. Mahan-ing to ka-otawan no naman-andiyà to Hirusalim no niglikat to kahilitan no banwa. Dì og-anti kandan to ogpadatong diyà to Hirusalim to konà pad ogkagotò to adow to hinang su moydu-on pad tulumanon no ogkatuman dan no pighingadanan to paglinis.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Na to mgo namba-ot, namanpanganap kandan ki Jesus diyà to simbahan aw ka-inusipay kandan to “Nokoy to domdom now bahin ki Jesus. Dow konà buwa ogba-ot kandin to hinang?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 To mgo punu-an to tinu-uhan aw mgo Parisiyu, insugù dan on tahan ko moydu-on mataga dow ando-id maka-ugpà sikan no otow no si Jesus, ignangon dan to mgo punu-an su awos madakop.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.