Marcos 7

Dhuwa Dhaŋu'mi Mäk (DHGDUWADHA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Waŋganymiyum waluyu Djuwwu rom-waṯaŋu warra Baratji warra, ga mä ḻurrkunꞌ rom-marŋgikunhami warra ŋayi Djurutjalambuyyu guwatjman dhanal Djesuny.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 — ausente —
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 — ausente —
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 — ausente —
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 — ausente —
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 — ausente —
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 — ausente —
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 — ausente —
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Dhaŋum banha rom nhanguŋ God-Waŋarrwuŋ, banha nhan guŋan Mawtjitjkuḻ bilanya gamꞌ, ‘Mä-ŋalthuwa nhuŋguway ŋäṉḏiꞌmiŋuwum ga mäḻuꞌmiŋuwum.’ Ga bulum nhan bitjan wäŋan gamꞌ, ‘Bilaŋ ŋarru yolŋu dhä-waripuŋuyi wäŋa ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga mäḻuꞌmiŋuwu, ŋunha yaka romma barraŋgaꞌyun bilanyanham yolŋuny nhuma ŋarru boyana yana waŋayumana.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ga bilanyawun ŋaya banha bitjanam rakaran nhumaliŋguḻ ŋätjilim, nhumam banha galiꞌḻin-ḏupthuwan nhangum God-Waŋarrwum rom, bala bilyumanan nhuma, ga waripun rom gunyan. Ga guḻku mu nhuma yakan dhaŋu romma malany bilꞌ-bilyuman.’
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Bewaḻiyam dhurrwaraŋuru nhan Djesu gawawyuwanan yolŋuwum warrawu bala bitjanan wäŋan, “Dharr-bitjan warra ŋäkam, mä nhuma ŋarru dharaŋgan yana.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Nhä bayiŋ banha gulŋiya ŋunha guḻunḻi, dhäwul bayiŋ banha bayiŋuyam yolŋuny ŋayaŋu-maḻikuyuman. Ga nhä bayiŋ banha dhawaṯthuna ŋalmaliŋguru ŋayaŋuŋurun bayiŋuyan bayiŋ banha maḻikuyumanma.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Bayiŋ nhuma buthurumim warra, ŋäkam warra ŋuwatjuman!]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Bala nhan Djesum ga malthundamim warra nhangu ŋarruŋanan gananan yolŋunham warrany bala gulŋiyanan buṉbuḻin. Bala dhanal dhä-wirrkaꞌyuwanan Djesunham bitjanan, “Marrkapmi, ŋatjil rakaraŋ ŋanapiliŋgu mayaliꞌ bayikuwuy dhäwuꞌwuy.”
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 “Ga nhä bayiŋ banha yolŋuwuḻ dhawaṯthun ŋayaŋuŋurun, bayikuyan nhan bayiŋ banha God-Waŋarrma marimin yana milnyaŋꞌthun, gulyumana bayiŋ ŋalmaliny God-Waŋarrwuḻin.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Djinaŋun malaŋuyu romdhu maḻikuyu ŋalmaliny bayiŋ gulyumanma nhanguḻ gamꞌ: guyaŋi yaka maḻikun yana nhä malany, ga marrambaꞌ-djawꞌyundami rom, ga manaŋgan rom, ga boyan yolŋuny murrkayꞌyuman,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ga räy-wanyuyi, ga gupa-wakalmiŋgandami rom, ga dhuwurr-maḻiku, ga yalkum yaka, ga mayaliꞌ-wilkthundami rom, ga djäl-gänaŋumi, ga maŋutji-ḏiyꞌ rom, gupa-waŋanharami rom, ga marŋgi-rakaranhami rom, ga romnharran, ga ŋayaŋu-ḏäl rom.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Yo, bilanyayan banha maḻikum mala bayiŋ yaka dhawaṯthun dhawurum ŋayaŋuŋurum, bala maḻikuyumana ŋalmaliŋgu ŋayaŋun. Ga bitjanaya bili bayiŋ banha God-Waŋarrnham gulyumana ŋalmaliŋguru, banhayam God-Waŋarrwuḻim milnyaŋꞌmin.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Bewaḻiyam dhanal banha Djesum ga nhangu malthundamiyum warrayu gananan banhayam ŋayi. Ga ŋarruŋanam dhanal banha buṉbu-guḻkumiḻin ŋayiḻim yäkuḻi Däyaḻin. Ga ḏoyꞌyuwan dhanal banhalaya ŋayiŋa bala dhanal gulŋiyanan buṉbuḻin, ḻinygu dhäwul nhan Djesu ḏukṯukmiyin dhanal ŋarru yolŋu warra nhangu marŋgiyi, banha nhan yakan banhalayan nyenan. Ŋarru gulkurun nhan banha djuḻuḻꞌyumanminam.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Bala nhan Djesum mayaliꞌmurrun wäŋan, “Dhaŋum ŋarru ŋurruŋum ŋatha ṉoka yumurrkuꞌyu, ga bäytjinyaran muṉguynha ŋarru banha wuŋgandhum ṉoka.” [Bilanya banha mayalimꞌ gamꞌ: ŋurruŋum nhan ŋarru Djesuyu guŋgaꞌyun nhanguway nhan yolŋuny warrany Djuw malany ga ŋärrun nhan ŋarru guŋgaꞌyun waripunham bäpurruny yolŋuny warrany.]
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Bala nhan banha dhäykayum buku-ganitjuman bitjanan, “Yultha yana dhuwaniyam, marrkapmi. Ŋarru nhanmam bayiŋ banha wuŋgandhum ṉoka yana gälkinyaram ŋatha bewaḻim banha yumurrkuꞌwurum biḻitŋuru.” [Ga djinalaŋam banha bilanyan mayaliꞌ gamꞌ: banha nhan yakan Djesuyu nhanguwayma yolŋuny warrany guŋgaꞌyuwan, ga bitjanaya ḻinygu nhan ŋarru banha waripunham yolŋuny warrany guŋgaꞌyunya.]
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ga banha nhan Djesuyu bilanyawuyma ŋäkul bala nhan bitjanan wäŋanam, “Wäy, dhaŋum nhunu yulthan yana wäŋanam. Gatjuy, ŋarryan ŋayiḻin ḻinygun banha maḻikum birrimbirr yuṯthuwanan wakuꞌmiŋuwuḻim nhuŋguru.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Bala nhan banha dhäykam ḏitjuwanan ŋayiḻin. Ga ḏoyꞌyuwanam nhan ŋayiŋam, nhäŋalam nhan banha wakuꞌmiŋunham nhan yakan ŋoyanam yakurr-ŋuwatjinan, ḻinygun nhangura banha maḻikum birrimbirr dhawaṯthuwanan.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam nhan Djesuyum gananan banhayam ŋayi Däyam, bala ŋarruŋan balan Djäydanḻin, ŋarru dhukam nhan banha mäyanam ŋunha räy-warryuwanan, gumurr-djawꞌyuwan ŋoymurrun ŋarkulaꞌmurrun. Ga mä-waŋganynha ŋarruŋan balan Galaliḻin guḻunḻi ga ḏoyꞌyuwan dhanal banhalayan ŋayiŋa makaŋa yäkuŋa ‘Dikapulitjnha’.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ga banhalayam yakan yolŋu nyenan dhoŋuluꞌ banha ḻunduꞌmiŋuyu warrayu nhanany ḏupꞌthuwan balaya Djesuwuḻ. Ga ŋäŋꞌthuwan dhanal bitjan, “Buku-djulŋi, ŋatjil goŋ-ŋalthuwa djinakuḻ yolŋuwuḻ mä nhan ŋarru ŋuwatjin.”
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Bala nhan Djesuyum gaḏaymanan banha dhoŋululꞌnham gänaŋuḻin, bala nhan ŋopurrnha gulŋiyan nhanguḻ buthuruḻin, bulalꞌḻin yana. Ga dhupthuwan nhan ŋopurrḻi nhanguwaywuḻi, bala gathanan banha yolŋunham ŋäṉarrnha.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ga buku-garrwartjin nhan djiwarrꞌḻi bala yindi-ŋirꞌyuwanan bala wäŋanan dhärukmurrun nhanguwaymurrun Arram-murrun bitjanan, “Yipatha!” (Bilanya gamꞌ mayaliꞌ, “Ḻapthuwan!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ga bitjanam nhan banha wäŋan bala banha yolŋuwum buthurum ḻapthuwanan, ga ŋäṉarrma nhangu banha dhayaḻayinan ŋuwakurruyinan yana, bala nhan yakan wäŋanam ŋuwatjumanan.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Bala dhupal ḏitjuwanan balaya yolŋuwuḻ warrawuḻ. Ga bitjan nhan Djesuyu dhanaliny dhurrwara-mukthumanam, “Dhäwul nhuma ŋarru rakaram yolŋuwuḻim warrawuḻ banha ŋaya dhaŋu yolŋuny ḏukthuman.”
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ga yolŋuyum warrayu banha ŋäkul dhäwum, ga mariminan dhanal banha mä-maŋmaŋdhuwanam. Ga bitjanan dhanal yakan banha rakaranhaminam, “Nhän dhaŋum ŋayaŋu-ganyimꞌthundamin rom ŋatja! Djinaŋum yolŋuyu yaka ŋuwakurrun marimin djäma. Buthuru-dhumukthum yaka ŋäman ga dhäruknharram yaka wäŋan.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.