Marcos 7
Dhuwa Dhaŋu'mi Mäk (DHGDUWADHA) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Waŋganymiyum waluyu Djuwwu rom-waṯaŋu warra Baratji warra, ga mä ḻurrkunꞌ rom-marŋgikunhami warra ŋayi Djurutjalambuyyu guwatjman dhanal Djesuny.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 — ausente —
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 — ausente —
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 — ausente —
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 — ausente —
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 — ausente —
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 — ausente —
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Dhaŋum banha rom nhanguŋ God-Waŋarrwuŋ, banha nhan guŋan Mawtjitjkuḻ bilanya gamꞌ, ‘Mä-ŋalthuwa nhuŋguway ŋäṉḏiꞌmiŋuwum ga mäḻuꞌmiŋuwum.’ Ga bulum nhan bitjan wäŋan gamꞌ, ‘Bilaŋ ŋarru yolŋu dhä-waripuŋuyi wäŋa ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga mäḻuꞌmiŋuwu, ŋunha yaka romma barraŋgaꞌyun bilanyanham yolŋuny nhuma ŋarru boyana yana waŋayumana.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 — ausente —
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ga bilanyawun ŋaya banha bitjanam rakaran nhumaliŋguḻ ŋätjilim, nhumam banha galiꞌḻin-ḏupthuwan nhangum God-Waŋarrwum rom, bala bilyumanan nhuma, ga waripun rom gunyan. Ga guḻku mu nhuma yakan dhaŋu romma malany bilꞌ-bilyuman.’
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Bewaḻiyam dhurrwaraŋuru nhan Djesu gawawyuwanan yolŋuwum warrawu bala bitjanan wäŋan, “Dharr-bitjan warra ŋäkam, mä nhuma ŋarru dharaŋgan yana.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Nhä bayiŋ banha gulŋiya ŋunha guḻunḻi, dhäwul bayiŋ banha bayiŋuyam yolŋuny ŋayaŋu-maḻikuyuman. Ga nhä bayiŋ banha dhawaṯthuna ŋalmaliŋguru ŋayaŋuŋurun bayiŋuyan bayiŋ banha maḻikuyumanma.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 [Bayiŋ nhuma buthurumim warra, ŋäkam warra ŋuwatjuman!]”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Bala nhan Djesum ga malthundamim warra nhangu ŋarruŋanan gananan yolŋunham warrany bala gulŋiyanan buṉbuḻin. Bala dhanal dhä-wirrkaꞌyuwanan Djesunham bitjanan, “Marrkapmi, ŋatjil rakaraŋ ŋanapiliŋgu mayaliꞌ bayikuwuy dhäwuꞌwuy.”
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 — ausente —
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 — ausente —
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 “Ga nhä bayiŋ banha yolŋuwuḻ dhawaṯthun ŋayaŋuŋurun, bayikuyan nhan bayiŋ banha God-Waŋarrma marimin yana milnyaŋꞌthun, gulyumana bayiŋ ŋalmaliny God-Waŋarrwuḻin.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Djinaŋun malaŋuyu romdhu maḻikuyu ŋalmaliny bayiŋ gulyumanma nhanguḻ gamꞌ: guyaŋi yaka maḻikun yana nhä malany, ga marrambaꞌ-djawꞌyundami rom, ga manaŋgan rom, ga boyan yolŋuny murrkayꞌyuman,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 ga räy-wanyuyi, ga gupa-wakalmiŋgandami rom, ga dhuwurr-maḻiku, ga yalkum yaka, ga mayaliꞌ-wilkthundami rom, ga djäl-gänaŋumi, ga maŋutji-ḏiyꞌ rom, gupa-waŋanharami rom, ga marŋgi-rakaranhami rom, ga romnharran, ga ŋayaŋu-ḏäl rom.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Yo, bilanyayan banha maḻikum mala bayiŋ yaka dhawaṯthun dhawurum ŋayaŋuŋurum, bala maḻikuyumana ŋalmaliŋgu ŋayaŋun. Ga bitjanaya bili bayiŋ banha God-Waŋarrnham gulyumana ŋalmaliŋguru, banhayam God-Waŋarrwuḻim milnyaŋꞌmin.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Bewaḻiyam dhanal banha Djesum ga nhangu malthundamiyum warrayu gananan banhayam ŋayi. Ga ŋarruŋanam dhanal banha buṉbu-guḻkumiḻin ŋayiḻim yäkuḻi Däyaḻin. Ga ḏoyꞌyuwan dhanal banhalaya ŋayiŋa bala dhanal gulŋiyanan buṉbuḻin, ḻinygu dhäwul nhan Djesu ḏukṯukmiyin dhanal ŋarru yolŋu warra nhangu marŋgiyi, banha nhan yakan banhalayan nyenan. Ŋarru gulkurun nhan banha djuḻuḻꞌyumanminam.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 — ausente —
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Bala nhan Djesum mayaliꞌmurrun wäŋan, “Dhaŋum ŋarru ŋurruŋum ŋatha ṉoka yumurrkuꞌyu, ga bäytjinyaran muṉguynha ŋarru banha wuŋgandhum ṉoka.” [Bilanya banha mayalimꞌ gamꞌ: ŋurruŋum nhan ŋarru Djesuyu guŋgaꞌyun nhanguway nhan yolŋuny warrany Djuw malany ga ŋärrun nhan ŋarru guŋgaꞌyun waripunham bäpurruny yolŋuny warrany.]
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Bala nhan banha dhäykayum buku-ganitjuman bitjanan, “Yultha yana dhuwaniyam, marrkapmi. Ŋarru nhanmam bayiŋ banha wuŋgandhum ṉoka yana gälkinyaram ŋatha bewaḻim banha yumurrkuꞌwurum biḻitŋuru.” [Ga djinalaŋam banha bilanyan mayaliꞌ gamꞌ: banha nhan yakan Djesuyu nhanguwayma yolŋuny warrany guŋgaꞌyuwan, ga bitjanaya ḻinygu nhan ŋarru banha waripunham yolŋuny warrany guŋgaꞌyunya.]
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Ga banha nhan Djesuyu bilanyawuyma ŋäkul bala nhan bitjanan wäŋanam, “Wäy, dhaŋum nhunu yulthan yana wäŋanam. Gatjuy, ŋarryan ŋayiḻin ḻinygun banha maḻikum birrimbirr yuṯthuwanan wakuꞌmiŋuwuḻim nhuŋguru.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Bala nhan banha dhäykam ḏitjuwanan ŋayiḻin. Ga ḏoyꞌyuwanam nhan ŋayiŋam, nhäŋalam nhan banha wakuꞌmiŋunham nhan yakan ŋoyanam yakurr-ŋuwatjinan, ḻinygun nhangura banha maḻikum birrimbirr dhawaṯthuwanan.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam nhan Djesuyum gananan banhayam ŋayi Däyam, bala ŋarruŋan balan Djäydanḻin, ŋarru dhukam nhan banha mäyanam ŋunha räy-warryuwanan, gumurr-djawꞌyuwan ŋoymurrun ŋarkulaꞌmurrun. Ga mä-waŋganynha ŋarruŋan balan Galaliḻin guḻunḻi ga ḏoyꞌyuwan dhanal banhalayan ŋayiŋa makaŋa yäkuŋa ‘Dikapulitjnha’.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Ga banhalayam yakan yolŋu nyenan dhoŋuluꞌ banha ḻunduꞌmiŋuyu warrayu nhanany ḏupꞌthuwan balaya Djesuwuḻ. Ga ŋäŋꞌthuwan dhanal bitjan, “Buku-djulŋi, ŋatjil goŋ-ŋalthuwa djinakuḻ yolŋuwuḻ mä nhan ŋarru ŋuwatjin.”
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Bala nhan Djesuyum gaḏaymanan banha dhoŋululꞌnham gänaŋuḻin, bala nhan ŋopurrnha gulŋiyan nhanguḻ buthuruḻin, bulalꞌḻin yana. Ga dhupthuwan nhan ŋopurrḻi nhanguwaywuḻi, bala gathanan banha yolŋunham ŋäṉarrnha.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Ga buku-garrwartjin nhan djiwarrꞌḻi bala yindi-ŋirꞌyuwanan bala wäŋanan dhärukmurrun nhanguwaymurrun Arram-murrun bitjanan, “Yipatha!” (Bilanya gamꞌ mayaliꞌ, “Ḻapthuwan!”)
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Ga bitjanam nhan banha wäŋan bala banha yolŋuwum buthurum ḻapthuwanan, ga ŋäṉarrma nhangu banha dhayaḻayinan ŋuwakurruyinan yana, bala nhan yakan wäŋanam ŋuwatjumanan.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Bala dhupal ḏitjuwanan balaya yolŋuwuḻ warrawuḻ. Ga bitjan nhan Djesuyu dhanaliny dhurrwara-mukthumanam, “Dhäwul nhuma ŋarru rakaram yolŋuwuḻim warrawuḻ banha ŋaya dhaŋu yolŋuny ḏukthuman.”
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ga yolŋuyum warrayu banha ŋäkul dhäwum, ga mariminan dhanal banha mä-maŋmaŋdhuwanam. Ga bitjanan dhanal yakan banha rakaranhaminam, “Nhän dhaŋum ŋayaŋu-ganyimꞌthundamin rom ŋatja! Djinaŋum yolŋuyu yaka ŋuwakurrun marimin djäma. Buthuru-dhumukthum yaka ŋäman ga dhäruknharram yaka wäŋan.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.