Marcos 6
Dhuwa-Dhaŋu'mi Mark + Selections (DHG_DUW) vs NTLH
1 Bala nhan Djesum ŋarruŋanan gananan banhayam ŋayi Gapuniyamma, bala ḏitjuwan balan nhanguwaywuḻin ŋayiḻi Nätjuritjḻin, ga bukmak yana banha malthundamim warra nhangu malthuwanya.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ga waripuŋuyun Djuwwuḻ Nyenanharamiyu Waluyu, nhan yakan Djesuyum marŋgiyumanan guḻkunhan yolŋunham warrany ŋunhalam banha biryamiŋam buṉbuŋa. Ga banha dhanal yakan ŋäkulam nhanany banha nhä nhan yakan dhanaliny marŋgiyuman bala dhanal bitjanan wäŋanharaminam, “Wäy, dhaŋum yolŋu gaḏamannha ŋatja? Ŋalaŋa nhan yakan dhaŋu marŋgiyinam djinakum mala? Ga ŋalaŋuru nhan yakan dhaŋu ganydjarrma mäyan ŋayaŋu-ganyiŋꞌthundamiwum romgu warkthundawu?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Dhaŋum dhaŋu banha balaꞌ-dhuḻꞌyundami gayꞌ yolŋu! Banha ŋalma djinakuwuynha waŋganybuynha ŋayiwuy, ga marŋgi mu ŋalma dhaŋu nhangu ŋäṉḏiꞌmiŋuwum Meriwum. Ga marŋgi ŋalma nhangu wäwaꞌmiŋuwum warrawu Djayimgum ga Djawutjipkum ga Djudatjkum ga Djäymangum, ga marŋgi ŋalma nhangu yapaꞌmiŋuwum warrawu.” Bala yakan banha yolŋum warra nhangu dhäwulnha gumurr-ŋuwatjinam, ŋurru-bilꞌbilyuwanan dhanal yakan nhangu.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Ŋarru nhanmam Djesum bitjanan wäŋan, “Banha ŋarru God-Waŋarrwum djawarrkmi yolŋu ŋarruŋa waripuḻim ŋayiḻi, ga dhanalim bayiŋ banha ŋayi nininyŋuyum yolŋuyu warrayu dhäruk nhanany mäyam ga mä-ŋalthun nhangu. Ga banha nhan ŋarru nhanguwaywuḻim ŋayiḻi ŋarruŋa, nhanguwaywuḻim walꞌŋu yolŋuwuḻ warrawuḻ gurruṯumiwuḻim warrawuḻ, ga dhanalim bayiŋ banha yolŋuyum warrayu dhäwuḻnha nhanany dhärukma mäyam, ga mä-ŋalthun nhangu.”
4 Mas Jesus disse:
5 Ga ganyimꞌthuwanan nhan banha Djesuyum nhäŋal, bili yolŋum warra banha ŋayaŋum-wanyuꞌyinan ga dhäwulnha dhanal banha biyapuḻ bitjuwalak mä-yuwalktjin. Ga dhäwuḻnha nhan yakan banha ganydjarrmim rom malany bäki mariminam, ḻurrkunꞌnha yana, banham nhan yakan waŋga-waŋganyguḻin rerrimiwuḻim yolŋuwuḻ warrawuḻ goŋ-ŋalthuwan, bala ḏukthumanan.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Bala nhan ŋarruŋan Djesuyum marŋgiyumanan yolŋuꞌ-yulŋunham warrany buku-ḻiwꞌyumanan banhalayam makaŋa ŋayiŋa.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ga ḻuŋꞌthuman nhan banha 12-nham malthundaminy warrany nhanguway nhan, bala nhan ŋarruŋan gänaŋꞌthumanan dhanaliny bulalꞌ ga bulalꞌ ga bulalꞌ, ga bitjan nhan banha wäŋanam dhanaliŋgu, “Maꞌ ŋarryan warra ŋayiḻin malaŋuḻi ga marŋgiyuman yolŋunham warrany God-Waŋarrwuruynha. Ŋaya nhumaliny yaka dhaŋu ganydjarrma guŋana nhuma ŋarru yaka dhawaṯthumana maḻikunham birrimbirrnha malany.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ga dhäwul mäyaŋ guḻkum girriꞌ, ḻinygu nhän mu ŋarru nhuŋgu banha God-Waŋarryu djämam ŋätjilmiŋganma. Dharpan yana mäyaŋam gaṉdjiꞌyunminyarawun ga djalkiriwuynha dhuwan ṉukuŋa nhuŋguḻ ga dhuwan bili girrimꞌ galŋayu nhunu yaka golam. Ga dhäwul golaŋ ŋunhuŋ nhäm ŋatham ga rrupiyam ga bilaŋ nhä batjim.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ga banha nhuma ŋarru ḏoyꞌyun birrkamiŋam ŋayiŋa ga gawawꞌyunma dhanal ŋarru nhumaliŋgu gumurr-ŋuwatjim bitjuwalak, bitjanma ŋarru wäŋa, ‘Gu, ŋunhal nhuma ŋarru nyäkuḻ buṉbuŋa ŋoya,’ nhumam yana ŋarryan ga ŋoya nhuma ŋarru banhalaya buṉbuŋa ga yana ḻinygu-u-u, ga wark nhumaliŋgu ŋarru dhawarꞌyun, ga ŋärrun ganakam dhanaliny.
10 Disse ainda:
11 Ga banha nhuma ŋarru ḏoyꞌyun birrkamiŋam ŋayiŋa ga dhäwulma nhumaliŋgu ŋarru banha ŋayi-bayikuwuyma yolŋu warra gumurr-ŋuwatji, ga dhäwul dhanal ŋarru ḏukṯukmiyi ŋänharawu nhuŋgu, nhumam ŋarru ganana banhayam ŋayi bala munathamꞌ djalkiriŋurum ḏawaṯawayuwan bayikuwuyma ŋayiwuy, bala bitjan waŋiya dhanaliŋgu, ‘Dhaŋu nhuma dhäwul nyäku djälmiyin buthuru-witjundawum, maꞌ, ga bayiŋ ŋarru bilaŋ nha marim nhumaliŋgu maḻŋꞌthun, banham nhumaliŋguwaynha mari,’ bitjan yana, bala ŋarryan.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Yo, bala dhanal banha malthundamim warra ŋarruŋanan barrkuwaḻyinan bulalꞌnha ga bulalꞌnha waripuḻin ga waripuḻin ŋayiḻim. Ga banhalayan dhanal yakan rakaranam yolŋuꞌ-yulŋuwum bitjanam, “Gulyuwan warra dhuwurr-maḻikuŋurum nhumaliŋguwayŋuru nhuma bala malthuwan God-Waŋarrwun yulthawun yana dhukawum.”
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ga guḻkun marimin dhanal yakan banha maḻikunham birrimbirrnha malany dhawaṯthuman yolŋuwurum warrawuru. Ga guḻkuwuḻ dhanal yakan rerrimiwuḻim yolŋuwuḻ wiyikamꞌ rrarryuwan muḻkurrḻim, ŋarru ḻurrkunꞌ yana, dhäwul guḻku, mä dhanal yana ŋuwatjinan.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ga bilanyamiyum waluyu guḻkuyun yakan banha yolŋuyum warrayu dhäwum ŋäkul Djesuwuruyma. Ga nhän banha yindiyum buŋgawayu yäkuyu Geŋ Yaritthum ŋäkul yana ganydjarr nhanguruy. Ga bitjanan yakan banha waripum yolŋu warra wäŋan, “Dhaŋum nhän ŋatja, Djonnha banha ḏämbu-ḻupthumandamin yolŋu, ŋarru Djesuwurun rumbalyum, dhaŋu nhan barpuru biyapul wälŋayi rakunyŋurum, ga djinaŋuyan nhan yaka dhaŋu Djesuyu banha ŋayaŋu-ganyimꞌthunamim rom warkthun.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ga waripum yolŋu warra yakan wäŋan bitjanan, “Dhaŋum baya Yilaydjan ŋatja banha God-Waŋarrwun djawarrkmi bamanꞌŋuwuynha?” Ga biyapul waripum bitjuwalak yolŋu warra wäŋan bitjan, “Yaka dhaŋum Yilaydja, dhaŋum bilaŋ yolnha waripun God-Waŋarrwun djawarrkmi bamanꞌŋuwuynha.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ga banha nhan Yaritthum ŋäkul banha nhä ŋarruŋan yolŋu warra rakaranhamin bala nhan yana dhäruk-guŋganminan bitjanan, “Dhaŋum Djonnha banha Buku-ḻupthumandamin yolŋu. Ga ḻinygu mu ŋaya banha ŋätjil yana dhäruk-guŋanminam nyäkuḻ djämamiwuḻim warrawuḻ bitjanam, ‘Gatjuy gupan warra nhanany gulkthuwa.’ Ga dhaŋum nhan ḻinygun wälŋan.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Yo, bitjan banha maḻŋꞌthuwanam gamꞌ ŋätjilim. Banha yindiwu buŋgawawu yäkuwu Geŋ Yaritku yakan yukuyukuꞌmiŋu nyenan yäku Bilip, ga dhäykam nhangu banha yäku Yiritiya. Bala nhan banha yindiyum buŋgawayu Geŋ Yaritthum djawyuwanan nhanguru yukuyukuꞌmiŋuwum dhäykany. Manymak, guḻkumi nhan yakan Djon ŋarruŋan ga wäŋan nhan yakan maŋutji-dhunupa Yaritkum, bitjan, “Dhäwul nhunu ŋarru dhaŋum djawyun, dhaŋum nhuŋgu yukuyukuꞌmiŋuwun dhäyka. Dhaŋum nhunu yaka bakthumana ŋalmaliŋgu romnha, Djuwun bäpurruwu.” Ŋarru nhanmam banha Yaritthum mäyan yana banha dhäykanham. Bala nhan yana dhäruk-guŋanminan nhangu djämamiwum warrawu dhanal ŋarru Djonnham dhethuŋgana dharruŋguḻin.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Ga bitjanan ḻinygu nhan yakan banha Djondhum ŋayaŋu-biyarrthanan wäŋanam, bala ŋarruŋan banha dhäykam ŋoy-dhäyanan nhangu Djongum, ga ḏukṯukmiyinam nhan yakan mariminan murrkayꞌkunharawun yana boyanharawum nhangu, ŋarru dhäwul nhan bilaŋ dhukam maḻŋꞌthuman. Bala nhan Yaritthum yakan gathanan Djonnham dharruŋguŋan,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 ga bitjan nhan banha dhäruk-guŋanminam djägamiwuḻim warrawuḻ gamꞌ, “Djinakum nhuma ŋarru yaka ŋuwatjuman yana djäka.” Ga mariminan nhan yakan banha yindiyum buŋgawayu Yaritthum Djonnham mäyu-ḏapthuman mä-biyaṉiyin manapan. Ga marŋgi nhan banha, banha nhanany God-Waŋarryu bitjuwalak djuyꞌyuwan ga nhäpa nhan banha ŋayaŋu-dhunupa bilanya yolŋu ŋuwakurru. Ga djäl nhan banha marimi nhangu nhan ŋarru yaka ŋäma nhanany wäŋanhara dhäwuḻi rakaranhaḻi. Ŋarru guḻkumi nhan yakan banha Djondhu ŋayaŋu-maḻikuyuman nhanany banha nhan bayiŋ dhäwum rakararra.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Manymak, ga waŋganymiyum waḻuyu dhanal ŋarruŋan ḻuŋꞌthuwanan ŋathawun nyaŋꞌthundawu, bilanyamiyum dhanal guyaŋin banha Yaritkum dhawal-guyaŋinyaran walu. Manymak, ga bilanyamiyum nhan banha bayiŋuya dhäykayum yäkuyu Yiritiyayum yakan guyaŋinan bitjanan, “Yä-a-a, dhaŋum ŋaya ŋarru bäyarran Djonnham bayikuwuynha.” Ga guḻkun banha gämurrumꞌ yolŋu warra ŋarruŋan balaya ŋathawum nyaŋꞌthundawu, bilanya bitjan ŋurru-warryundayŋu gapman warra, ga maḏakarritjmiwu miriŋuwu warrawu buŋgawaꞌmiŋu, ga ŋaḻapaḻmin ŋunhukuwuynha makawuy ŋayiwuy warra ŋunha Galaliwuynha.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Yo, nyaŋꞌthuwanan dhanal ŋarruŋan banha ŋatham ga gapum, ga banhalaya yakan wirrkuḻ dhäyka marryuwan, ŋarru nhan banha wakuꞌmiŋum bayikuyan dhäykawu yäkuwu Yiritiyawun. Yo, marryuwanam nhan yakan banha wirrkuḻma ŋuwatjumanan dhika. Bala nhan banha yindim buŋgawa Yaritma ga yolŋum warra mariminan dhika mä-maŋmaŋdhuwanam nhanguru buŋgulyum. Bala nhan banha Yaritma gawaꞌyuwanan nhangu bitjanan, “Banha nhunu ŋarru nhänany ŋäŋꞌthun bilaŋ nhäwu nhunu djäl, ŋayam ŋarru guŋana yana nhunany.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ga bilaŋ nhunu djälma, ŋayam ŋarru mala-wulkthumana bukmaknha yana, ga ŋala ŋayi maka malany nyäkuḻ gumurrŋa, ŋaya ŋarru gulkthumana nhuŋgun ga nyäkuwaynha. Ga banha ŋarru dhäwulma bitjanya maḻŋꞌthun, ŋaya yaka ŋäŋꞌthun, nhan ŋarru nhänany God-Waŋarryum dhä-girꞌyuna yana.” bitjan.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ga nhanmam banha wirrkuḻma dhäyka ŋarruŋan ŋätjil dhawaṯthuwan bala ŋäṉḏiꞌmiŋuwu rangan ga ŋäŋꞌthuwan nhan bitjan, “Wäy ... ŋäṉḏi, nhäwu ŋaya ŋarru ŋunha yindinham buŋgawany ŋäŋꞌthun?” bitjan. Bala nhanmam banha ŋäṉḏiꞌmiŋum wäŋan bitjanan, “Gatjuy ... buku-djulŋi, ŋäŋꞌthuwam Djongurun yana muḻkurrwum.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Bala nhan banha wirrkuḻma balaya ḏitjuwan yuṯthuwan Yaritkuḻ, bala bitjanan wäŋan, “Yindi buŋgawa, djälma ŋaya dhaŋu nhunu ŋarru muḻkurr gulkthun Djonnha banha Ḏämbu-ḻupthumandaminy yolŋuny, djinaŋun bala yana, ga gunyanma nhunu ŋarru banha muḻkurrma biḻitḻin, bala guŋana nyäkuḻin,” bitjanan.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ga banha nhan Yaritthum bilanyawuyma ŋäkul, bala nhan yana ŋayaŋum-maḻikiyinan mä-dhumbalꞌyuwanan manapan. Ŋarru dhäwulnha nhan yakan banha ḏukṯukmiyin nhan ŋarru dhawumꞌ nhanguway bakthuman, ḻinygu nhan banha dhawuꞌ-nhinathuŋganam nhanany dhuliꞌnamaran ŋaḻapaḻmiwuḻin.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Bala nhan banha Yaritma gawaꞌyuwanan miriŋuwurun buŋgawaꞌmiŋuwum bala dhäruk-guŋanminan, “Gatjuy ŋarryan ŋunha dharruŋguḻin banha ŋala yaka Djon nyena bala gupan nhanany gulkthuma.”
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Bala dhanal banha mäyanan nhanany gupam bala gunyanan biḻitḻin bala golanan banha wirrkuḻwuḻin. Ga nhanmam banha bayiŋuya wirrkuḻyum mäyan bala guŋanam ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwuḻin.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ga banha dhanal Djonguḻ malthundamiyum warrayu ŋäkul dhäwum nhanguruy banha nhan waŋayinam, bala dhanal yana ŋarruŋanan ga mäyanan nhangu rumbalma bala moluḻin märrkitjkuwan. Ga bitjanan nhan yakan banha Yaritthum guyaŋin be warri nhan banha Djesum Djonnha banha Buku-ḻupthumandamin yolŋu. Ga bilanya banha dhäwum.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Manymak, ga banha dhanal nhangu malthundamim yolŋu warra gumurr-ḏitjuwanam djämaŋurum, bala dhanal yakan rakaranan Djesuwuḻim nhä dhanal yakan warkthuwan ga nhä dhanal yakan marŋgiyuman yolŋuny warrany.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ga bilanyamiyum yakan banha guḻkun marimin yolŋum warra ranganam nhangu Djesuwum, ga dhäwulnha banha dhanaliŋgum walu ŋathawum nyaŋꞌthundawu, Djesuwum ga nhangu malthundamiwum warrawu. Bala nhan wäŋanan banha malthundamiwum warrawu bitjanan, “Go, ŋalma ŋatjil ŋarruŋa ŋay, bilaŋ nhäḻi gänaŋuḻi ŋayiḻi mä ŋalma ŋarru ŋirꞌyunmi.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Bala dhanal ŋalthuwanan marthaŋayḻin bala ŋarruŋanan gänaŋuḻin ŋayiḻi.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ga guḻkuyun yakan banha yolŋuyum warrayu nhäŋalam banha goyurrma marthaŋayma ŋalambal yakan yuṯthuwan. Bala yakan banha yolŋum warra ḻawꞌyuwanan goyurr-ŋupanan banha marthaŋaynhan ŋarru ŋunha ḏiltji-djawꞌyuwanan, ga dhanalin banha ŋurruŋum ḏoyꞌyuwan ŋunhalayam ŋayiŋa.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ga banha nhan Djesu wapthuwanam marthaŋayŋurum bala yakan banha yolŋum warra gäḻkuḻanan nhangu. Ga banha nhan Djesuyu nhäŋalam dhanaliny malam bitjanan, banha dhanal dhäwulnha marŋgi nhalpiyan dhanal ŋarru yaka nyena, bilanyan dhanal banha bitjan bimbi malany djäganharran. Bala nhan mariminan dhika ŋayaŋu-wuyuwanam dhanaliŋgu. Bala nhan yakan marŋgiyumanan dhanaliny God-Waŋarrwuruynha rom,
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 walu-ŋupanan ga yanatj ḻinygu ga räy-bilyuwan. Bala banha malthundamim warra nhangu wäŋanan, “Wäy, räy-bilyuwanan dhaŋu ga bayaŋun dhaŋu ŋatham, gatju-wilak waŋiya dhaŋu yolŋuny warrany, dhanal ŋarru ŋatha dhanaliŋguway mäyam dhaŋu yaꞌ buṉbu guḻkuꞌmiŋa ŋayiŋa.”
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 — ausente —
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ga nhanmam Djesum bitjanan waŋan, “Dhäwul dhuwanma ŋuwakurru. Nhumapi yana dhanaliny maranhu-guŋa.” Ga dhanalim ŋäŋꞌthuwan nhanany mä-dhumbalꞌyuwan manapan bitjan, “Wäy, ŋalaŋa dhika ŋanapm ŋarru maḻŋꞌthuman bilanyam rrupiya malany, djinakum yolŋuwu warrawu maranhuwu? Dhaŋum ŋarru yolŋu warkthun waŋgany dhuŋgarra, ŋatja, dhaluŋꞌthun ŋatjil rrupiyany, ga ŋärrun nhan ŋarru ŋatham banha wuŋiḻiꞌyun.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ga nhanam Djesum wäŋan, “Maḻŋꞌthuma warra ŋatjil yolthu yaka bilaŋ ŋatha golam?” Bala dhanal ranga-ranganan ga ḏitjuwanam dhanal bala rakaranan bitjanan, “Goŋ-waŋgany dhaŋu dämbam ga bulalꞌ ŋarirrimꞌ.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Bala nhan Djesum wäŋanan dhäruk-guŋanmin malthundamiwum warrawuḻ nhanguḻ bitjanan, “Maꞌ, waŋiyan dhaŋu yolŋunham warrany dhanal ŋarru nyenan mulmuŋan, ŋarru malaŋa ga malaŋa.”
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Bala yakan banha yolŋum warra mala-wulkthumanminan waripum yolŋu warra 100 malaŋa ga waripum ga 50 ga bitjanan bala, ga bitjan mu yakan nyenanam.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Bala nhan Djesuyum banha goŋ-waŋganyma dämba ga ŋarirrimꞌ wulaynha mäyanan. Bala buku-garrwartjinan balan djiwarrꞌḻin, bala buku-wikanan God-Waŋarrnhan, bala bakthumanan bala guŋanan ŋunha malthundamiwuḻin warrawuḻ mä dhanalim ŋarru guŋaꞌ-guŋana ŋunha yolŋuwun warrawu malaḻin ga malaḻin.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ga nyaŋꞌthuwanam dhanal ŋarruŋan banha ŋatham ga bukmak yana ganaꞌyin.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ga nyaŋꞌthuwanam dhanal ŋarruŋan bala ga dhawar. Bala yakan banha malthundamiyum warrayu wapthumanan bäytjinyaram ŋatha, ga dhaŋaŋguwanam dhanal banha 12 batjim malany.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ga bilaŋ nhämunha banha 5000, ḏirramum mala, ga bayaya banha dhäykam warra ga yumurrkum bilanyaya ḻinygu mu mala.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ga bondi yana nhan banha Djesuyum wäŋan nhangu malthundaminham warrany bitjanam, “Wäy yulparra, nhumam ŋarryan marthaŋayun ŋunha raypaḻin Bithdjaydaḻin.” Bala dhanal ŋarruŋanan buḏapthuwanan bayikuya guḻungum, ga nhanbayim Djesum ŋurrꞌyuwanan banhalayan bäyman, ga yolŋuny warrany ŋatjil yakan djuyꞌyuwan ḏitjuman ŋayiḻi.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ga banha dhanal yolŋum warra ḻatjuwarrꞌyuwan, bala nhanbayim Djesum bukuḻin ŋalthuwan bukumiŋgandawun.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ga banha ŋayim munhakuyin, bala nhan Djesum yarrupthuwanan bukuŋurum. Ga dhanalim banha malthundamim warra nhangu marthaŋaymim bilanyamiyum ŋunhalan dhulmuŋan. Ga mariminan dhanaliny yakan banha watayum gumurr-nhinathuŋgan ga marimin yana dhanal yakan banha ḻiwꞌyuwanam. Ga munhakumin nhan Djesuyum guyurr-ŋupanan dhanaliny, ŋarru ŋarruŋanam nhan yakan ŋapamurrun gapumurrun. Ga djinaŋmu ḻinygu nhan ŋarruŋan banha djuḻkthumanam dhanaliny marthaŋayminham warrany, bala dhanal nhanany nhäŋalan. Bala biyaṉiyinan dhanal banha nhangu mariminan dhika ŋapa-ŋayathanminan dhä-wirrkaꞌyunminan bitjanan, “Wäy-y-y nhän yaka dhaŋum ŋarruŋa wuŋiḻi yolŋu ŋatja?” Ŋarru nhanmam Djesum wäŋan, “Ŋaya dhaŋu ... ŋaya, yulparra. Yaka warra biyaṉiyiya!”
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 — ausente —
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Bala nhan Djesum ŋalthuwanan balan marthaŋayḻin bala watam banha wapurarryinan. Ga dhanalim banha malthundamim warra nhangu mariminan dhika mä-maŋmaŋdhuwanan bayikuyam romgu.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Ga bili mu dhanal banha nhäŋalam nhanany Djesunham banha nhan ganydjarryu nhanguwaywuḻ nhan maranhu-guŋan yolŋuny warrany 5000-nha malany. Ga baḏak yana dhanalim dhäwul yana dharaŋgan nhangu ganydjarrma, bili dhanaliŋgu banha ŋayaŋum wanyu yana.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ga banha dhanal ḏoyꞌyuwanam ŋunha galimꞌ banha bayikuyam guḻungu, bala dhanal baḻaꞌŋum ḏupthuwanan banhalayan ḻinygu gumurrŋan ŋayiŋa Ginatjaritnha.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ga banha dhanal yakan wapthuwanam marthaŋayŋurum, bala guḻkuyun yolŋuyum warrayu nhäŋalam nhanany dharaŋganan bala wäŋanan bitjanan, “Dhaŋun Djesum ḻinygun ḏoyꞌyuwanan yulparra.”
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Bala yakan yolŋum warra yuṯthuwanan, rakaranhaminan ŋarruŋan buku-ḻiwꞌyumanan, ga dhaŋun räli yolŋuyum warrayu yakan gola-gulanan rerriminham yolŋuny warrany. Ga ŋalambal nhan yakan Djesu ŋarruŋan banhalaya ŋayiŋa, dhanalim yolŋuyum warrayu ŋäkul yana, ga bitjan mu yakan guyukan rerriminham yolŋuny warrany bala ŋarruŋan gunyanan yakurrkuwanan, ŋarru ŋurru-ḏakthunminan yakan, banhalaya maraŋuŋa ŋayiŋa. Ga bitjan dhanal yakan banha guyaŋinam gamꞌ, “Banha dhanal ŋarru girrimꞌ nhangu Djesuwu gathan, dhanalim ŋarru ŋuwakurruyin yana.” Ga banha dhanal gathanam nhangu girrimꞌ bala dhanal ŋuwakurruyinan.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 — ausente —
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.