Marcos 9
Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs NVT
1 Yo, ŋangawul warra meṉguŋam nyäku yänma, ŋay! Djinalaŋa malaŋa dhaŋu nhuma ŋarra djingaryun, banha nhuma ŋangawul yana bitjuwayiŋ waŋayin, yalalaŋumiyum nhuma barkthu banha ḻurrkunꞌthun yana yolŋuyum warrayu nhäŋun nhan ŋarru God-Waŋarryum nhanguway romnham ŋarranharamiŋgun, ganydjarryum marimin walꞌŋu murrukayyun.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Ga 6 bitjuwayiŋ walu djuḻkthuwan bala nhan Djesuyum gaḏaymanan Betanhan ga Djayimnhan ga Djonnhan, mä dhanal ŋarru bukuḻin ŋaykam yolŋunharraḻin. Ga banha dhanal ŋunha ḏämbum ŋayathan bala dhanal nhäŋalam Djesunham nhan waripuŋuyinan buyum maŋutjiŋam dhanaliŋguḻ.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Ga girrimꞌ nhangu gayŋan banha biyapulnha walꞌŋu dhika miḻŋꞌmiḻŋdhuwan, gaywaraŋun yana lanyiŋnha bäyman, banha gayŋa djuḻkthumana bilaŋ nhä watharr marimi girriꞌ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ga ganyimꞌthuwanan dhanal banha nhäŋalam nhanany Djesunham nhan gayŋan garruwanam bayikuḻiyan ŋätjiliŋuwuywuḻin ŋaḻapaḻwuḻ wulaykuḻ, Yilaydjawuḻin ga Mawtjitjkuḻin.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 — ausente —
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 — ausente —
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ga bewaḻiyam bala waŋupinin maḻŋꞌthuwan bala yana ŋäkirrinan dhanaliny. Bala dhanal ŋäkulan rirrakaynha nhan gayŋan garruwan bewaḻiya waŋupiniꞌŋurum bitjanan gamꞌ, “Ŋäkan warra! Dhuwaniyan banha nyäkuwayma walꞌŋu gäthuꞌmiŋu marrkapma. Nhanguwaynha warra buthuru-bitjuwam!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Ga banha dhanal bitjuwayiŋ ŋäkulam rirrakayma, ga ḏawaꞌyuwanam ga nhäŋalam dhanal Djesunhan yana nhanapinyaynhan.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ga bewaḻiyam bala nhan Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu martjmartjuwanan yarrupthuwanan bukuŋurum. Bala nhan Djesuyum garruwanan dhanaliny bitjanan, “Nhä nhuma dhaŋu bitjuwayiŋ nhäŋal, ŋangawulnha nhuma ŋarru rakaramam yolŋuwuḻim warrawuḻ. Ŋaya mu dhaŋu Gulitjŋum Walꞌŋu Yolŋu. Ŋurruŋum ŋaya ŋarru waŋayi ga biyapulya ŋaya barkthu banha wälŋayi. Ga ŋärrun nhuma barkthu banha gayŋi yolŋuwuḻim warrawuḻ rakaraŋ.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ga baṯ-bitjanan dhanal gayŋan banha yänma nhanany Djesunham ŋayathan ga ŋangawulnha dhanal banha yolŋuwuḻim rakaran. Bala dhanalim banha ḻurrkunꞌma nhangu guyurrꞌmiŋu warra gayŋan dhä-wirrkaꞌyunminan bitjanminan, “Nhäwu nhan banha bitjanyam garruwan? Be nhan barkthu biyapul wälŋayi rakunyŋurum? Nhalpiyun banha barkthu bitjuyam maḻŋꞌthu?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Bala dhanal nhanany dhä-wirrkaꞌyuwanan bitjanan, “Nhäwu bayiŋ gayŋa banha Rom-marŋgikunhamiyum warrayu rakaram banha nhan ŋarru Yilaydja ŋurruŋum waythu, ga ŋärrun barkthu nhanmam Christma banha Maŋutji-yunupayumandam yolŋu waythu? Ga nhunupim gayŋa nhalpiyana guyaŋi way, Marrkapmi?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Bala nhan Djesum ḏämbu-ganitjuman bitjanan, “Gulitj dhuwanma. Nhän ŋatjil ŋarru banha banhaya bamanꞌŋuwuy ŋaḻapaḻ yäku Yilaydja ŋurruŋum waythun, ŋätjilmiŋganma batjiwarrma yäkthun nhangum banha Maŋutji-yunupayumandawum Yolŋuwu banha nhan God-Waŋarryu ŋätjilmiŋgan dhä-ŋätjil yana. Ga nhäwun nhumam bayiŋ gayŋa dhaŋu djinaŋum warrayu ŋangawulma bitjuwayiŋ dharaŋgan banhayam malany dhäwu ŋunha wukirriwuyma God-Waŋarrwuḻim djorraꞌŋa, bayikuwuyma banha Gulitjŋuwuruyma Walꞌŋu Yolŋuwuruy? Ŋarru ḻinygu mu dhanal banha bitjuwayiŋ dhäwum nhanguruy wukirri, ga yolŋuyum warrayu nhanany banha ḏämbuyu-ḏupthuwanan bala dhanal ŋarru guwatharaman nhanany waŋayumana yana.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Gatjuy ŋuwatjuman warra mäkiri-witjuwam. Banhayam banha ŋätjiliŋum yolŋu Yilaydjam ḻinygu nhan waythun. Ŋarru yolŋum warra dhanaliŋguwaynha ŋayaŋuwu malthuwan bala barrakinydjumanan nhananham nhäŋal. Ga bilinyayan banha dhanal gayŋan ŋätjiliŋuwuyyum djawarrkmiyu warrayu yänma wukirri ŋätjilim.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ga banha dhanal Djesu ga ḻurrkunꞌ banha guyurrꞌmiŋu warra nhangu waythuwanam waripuwum warrawu guyurrꞌmiŋuwu, bala dhanal nhäŋalan guḻkunhan yolŋuny warrany. Bala banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwanan bala gayŋan nhäŋalan Djesuwun banha guyurrꞌmiŋuny warrany dhanal gayŋan dhaykunharamin ŋunha rom-marŋgikunharami yolŋu warra.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Ga banha dhanal bitjuwayiŋ yolŋuyum warrayu nhäŋalam nhanany Djesunham bala dhanal ganyimꞌthuwanan ḻinygu dhanal banha bitjan guyaŋin yana warri nhan gayŋan baḏak yana nyenan ŋunhalaya bukuŋa. Bala dhanal gumurr-gätthuwanan nhangu.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Nhäwuy nhuma gayŋa dhaŋu dhaykunharamim?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ga nhanmam waŋganyma yolŋu bitjanan garruwan gamꞌ, “Marrkapmi ŋäka nhänany! Dhaŋu ŋaya yothuny ḏirramuny nyäkuway gutjparruwan mä nhunu ŋarru ḏukthuman nhanany. Ŋangawul nhan dhaŋu yännharra ga dhaŋu nhanany bayiŋ gayŋa barrakinydhu birrimbirryu mala ŋayathan.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ga banha nhanguḻ bayiŋ barrakinyma birrmbirr gulŋiya bala nhan bayiŋ nhanany butparkthumana nyin munathaꞌḻin. Bala nhanguḻ bayiŋ dhurrwaraŋurum ŋarruŋ ŋälma gatjkatjuna bala nhan bayiŋ gayŋa rirra-rathanmin. Ga rumbalma nhangu bayiŋ wanyuyin bilanyan bitjuwayiŋ ḏarpan. Ga ŋäŋꞌthuwan ŋaya dhaŋu guyurrꞌmiŋuny warrany nhuŋgu guŋgaꞌyundawu, dhawaṯthumandawu djinaku birrimbirrwu, ŋarru gulkurun.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Ga banha nhan Djesuyu bilanyawuyma ŋäkul bala yana nhan maḏakarritjtjinan dhanaliŋgu ga bitjanan nhan garruwanam, “Nhä nhuma dhaŋu yolŋum warra dharaŋandanharram, ḻinygu mu ŋaya gayŋan nhumaliny dhaŋu marŋgiyumanam bitjan mu ḻinygu yana, ga nhä nhuma gayŋa dhaŋu dhiryun marŋgiyim? Ŋangawul nhuma gayŋa nyäku dhaŋu gulitjma mä-wulitjmiyi, ŋatja? Nhämunhaꞌmin ŋaya ŋarru nhumaliŋgu gäḻkuḻamam? Gu, gutjparruwan warra dhuwan yothunham rälin!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Bala dhanal ḻawꞌyumanan banhaya yothunham bala gutjparruwanan nhanany Djesuwuḻin. Ga banha nhan bayiŋuya barrakinydhu birrimbirryu nhäŋal Djesunham bala nhan yana ḏupthuwanan banha yothunham munathaꞌḻin baya gayŋan djalkthunmin, ga dhurrwaramurrum ŋarran ŋälma gatjkatjuwanan.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan banha moriꞌmiŋunham bitjanan, “Nhätha nhan gayŋan dhaŋu bitjanam?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Wikarraŋumi nhan gayŋan dhaŋu barrakinyma birrimbirr djälmiyin nhangu guwatharanharawum. Ga bitjan ḻinygu nhan bayiŋ gayŋa nhanany djalkthun, waripum bayiŋ ḏupthun ŋorrtjaḻin ga waripum bayiŋ garmakḻin guḻwuḻyuman. Ga buku-djulŋi ŋatjil ŋalinyuny guŋgaꞌyuwa, gu? Bayiŋ dhaŋu gumurr-yalŋgim, maꞌ maŋutji-wuyuwan ŋalinyuŋgu, ḏukthuman dhaŋum yothunham.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Bala nhan Djesum bitjanan garruwan, “Nhäwu nhunu bitjanam garruwan, ‘Bayiŋ dhuwan gumurr-yalŋgim’? Ŋayam ŋarru dhuwan djäma yana, bayiŋ nhunum ŋatjil ŋarru mä-wulitji nyäkum!”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Bala yana nhan banha moriꞌmiŋum mäḻiŋganminan bitjanan, “Marrkapmi, ḻinygun dhaŋu ŋayam mä-wulitjmiyinan. Gu, guŋgaꞌyuwan nhanany, mä nyäku ŋarru mä-wulitjinyaram marimin yana wanyuyi!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Ga bilanyamiyum waluyu nhan Djesuyum nhäŋalan guḻkunhan yolŋunham warrany dhanal ŋarran giṯthuwan räli malami. Bala nhan yän-wuŋanminan bayikuya barrakinygum birrimbirrwu bitjanan, “Nhunu dhaŋu birrimbirr, walmiyan djinakuruya yothuwurum, mä nhan ŋarru ŋäman ga garruna! Ga ŋangawulnha biyapulma gulŋiya nhanguḻ!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ga banha nhan bayiŋuya barrakinydhum birrimbirryu ŋäkulam Djesunham garrunda, bala nhan yatjuwanam mariminan. Bala nhan banha yothum bitjuwayiŋ gälkinan, ḏalalakthuwanan, nhawun nyin rakunynha gayŋiyan. Bala gayŋan banha yolŋum warra rakaranhaminan banhalayam, “Wäy ḻinygun nhan dhaŋu waŋayinan!”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Bala nhan Djesuyum ŋarambiyan nhanany ŋayathan bala ṉakanharamiŋganan.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Bala dhanal Djesuyum ga guyurrꞌmiŋuyum warrayu nhanguru guŋnharrumanan banhayam ŋirrima bala gulŋiyan buṉbuḻin. Bala dhanal banhalayam dhä-wirrkaꞌyuwanan Djesunham bitjanan, “Wäy, nhäwu banha ŋanapum ŋangawul walmanharamiŋgan banhayam barrakinynha birrimbirrnha?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Bala nhan Djesum garruwan bitjanan, “Ŋuwatjuma ŋäkam! Bilanyayam banha birrimbirr mala barrakinymin marimin. Ga bayiŋ nhuma ŋarru gayŋa ŋangawulma bitjuwayiŋ bukumiŋgan guŋgaꞌyundawum, nhumam ŋarru ŋangawulnha bilanyanham birrimbirrnha mala dhawaṯthuman yolŋuwurum.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ga bewaḻiyam bala nhan Djesuyum ga guyurrꞌmiŋuyum warrayu nhanguru guŋnharrumanan banhayam ŋirrima bala dhanal ŋarran Galaliḻin makaḻi waŋgalaḻi. Ga ŋangawul nhan gayŋan banha djälmiyin dhanal ŋarru yolŋum warra bitjuwayiŋ nhangu marŋgiyi banha nhan gayŋan banhalayam nyenan.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Yo, djälmiyinam nhan gayŋan, nhan ŋarru gayŋa guyurrꞌmiŋunhan warrany yana nhanguway marŋgiyuman. Ga bitjan nhan garruwanam gamꞌ, “Yaka wikarra, bala dhanal barkthu nhänany ŋarambiya-guŋun waripuwuḻin mulkuruwuḻin yolŋuwuḻ. Bala dhanal barkthu nhänanham banha Gulitjŋunham Walꞌŋu Yolŋuny guwatharaŋun murrkayꞌyumun. Ga waŋayi ŋaya barkthu yulŋum, ŋarru ŋaya barkthu biyapulya bitjuwayiŋ wälŋayi dhurrwaraŋuru burrparyum munhayu.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Yo, bitjanyan nhan gayŋan banha Djesuyum rakaran, ŋarru nhangu banha guyurrꞌmiŋum warra mä-yumbalꞌyuwanan. Ga ŋangawulnha dhanal banha biyapulma bitjuwayiŋ nhanany dhä-wirrkaꞌyuwan.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Ga bewaḻiyam bala dhanal Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu ŋaykanan, ga waythuwan dhanal waŋgalaŋa yäkuŋa Gapuniyamnha. Ga banha dhanal gulŋiyanam buṉbuḻim bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Wäy, nhäwuy mu nhuma ŋarran banha batjiwarr-ŋupanam dhurrwara-ḏupthunmin?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Ga dhanalim banha ŋangawulnha nhangu ḏämbu-ganitjuman banha nhäwuy dhanal ŋarran garrunmin batjiwarr-ŋupan, yol gayŋa ŋurruŋuyi bewaḻiya ŋurrukŋuru.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Bala nhan Djesum nyenanan bala nhan gayŋan dhanaliny marŋgikuwanan bitjanan, “Bayiŋ nhunu gayŋa ŋunhuŋ yol yolŋu djälmiyi nhunu ŋarru ŋurruŋuyim, nhunum bayiŋ bitjun bitjuwayiŋ dhaŋu gayꞌ yolŋu djämamin yana bawalamiwun yolŋuwu.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Bala nhan Djesuyum yothunhan ḻawꞌyuman bala dhangiꞌyuwanan nhanany, bala gunhanan ṉapuŋggaꞌḻin gumurrḻin dhanaliŋguḻ, bala nhan bitjanan garruwan,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Bayiŋ nhunu ŋarru ŋunhuŋ yol yolŋu gumurr-ŋuwatji räywuywum yolŋuwu nhawun djinakum gay' yothuwu, ḻinygu nhan banha nyäku bitjuwayiŋ yolŋu, banhayam nhunu nyäkun gumurr-ŋuwatjin. Ga bayiŋ nhunu nyäkum gumurr-ŋuwatjin, banham nhunu gumurr-ŋuwatjin nyäkuru mori'miŋuwun, bayikuyan banha nhan nhänany djarr'yuwan ŋarranharawu räli dhambal munathaḻ' waŋgalaḻ.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ga dhurrwaraŋuru bayiwaḻiyam bala nhan Djesuwum guyurrꞌmiŋu yäku Djonma garruwan bitjanan, “Way marrkapmi, ŋunha ŋanapu yolŋuny nhäŋal nhan gayŋan barrakiny birrimbirr walmanharamiŋgan nhuŋguru yäkuyu. Ŋarru ŋanapum nhanany guluman ḻinygu nhan banha ŋangawul ŋalmaliŋguḻ bitjuwayiŋ malaŋuru.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Bala nhan Djesum bitjanan dhanaliŋgu ḏämbu-ganitjuman, “Ŋangawul nhuma warri banha gulumarra nhanany. Ḻinygu banha nhan ŋarru gayŋa yolŋuyu djäma ganydjarrmim rom nyäkurum yäkuyu, ga yalalam nhan ŋarru banha ŋangawulnha nyäkum barrakinydjuman garrun.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ga bayiŋ nhan yolŋu ŋangawulma bitjuwayiŋ baku-ŋayathandami, banhayam nhan ŋalmaliŋguran galiꞌŋa.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ŋuwatjuma guyaŋiyam! Bayiŋ nhan bilaŋ yol yolŋu marŋgi banha nhunu bayiŋ gayŋa malthun Maŋutji-yunupayumandawum yolŋuwu, bala dhanalim ŋarru nhuna guŋgaꞌyuna. Nhanmam ŋarru banha God-Waŋarryum banhayanham yolŋuny ŋangawulnha bitjuwayiŋ meṉgum, bayaya banha nhan ŋunhuŋ garmak yana nhangu bitjuwayiŋ guŋan.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Ga biyapul nhan Djesu garruwan bitjan, “Bayiŋ ŋarru ŋunhuŋ yolthu yolŋuyu maŋutji-warrun nyäku yothuny barrakinyḻi romḻi, bala nhan ŋarru banha bitjuwayiŋ guluna nyäkurum mä-wulitjinyaŋuru, ŋuwakurrum banha bayikuyam yolŋuwu maŋutji-warrundamiwum nhanany ŋarru mayaŋnha mataꞌyuman rakiꞌyun, murrukaymiyun ṉutjurruyu, bala ḏupthuna dhulmuḻin ḏamurruŋꞌḻin garmakḻi, mä nhan ŋarru guḻwuḻyuna.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Ga bayiŋ nhuŋguru goŋdhu bitjuwayiŋ ŋunhuŋ nhä barrakiny warkthuwan, nhunum gulkthuwan banhayam goŋ. Ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu ŋarru barkthu djiwarrꞌḻim gulŋiyi goŋ waŋganymin. Ga bayiŋ nhunu baḏak yana goŋ-burrparmim, nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha ŋorrtjaḻin ŋunha dhä-girꞌyundamiḻin waŋgalaḻi.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [Ga banhayam dhaŋu barrakinynha marimin waŋgala. Ga ŋorrtjam bayiŋ ŋangawulnha ŋulipalyi ŋunhayam waŋgalaŋa. Ga mewirrimꞌ bayiŋ gayŋa wälŋan yana gaḻun, barrakinydjumana bayiŋ ŋarra ŋunhuŋ nhäm malany.]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Ga bayiŋ nhuŋguru ṉukuyu gutjparruwan nhuna barrakinyḻi, gulkthuman dhuwan ṉukunham. Ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu ŋarru barkthu djiwarrꞌḻim djuḏupthu ṉuku waŋganymin. Ga bayiŋ nhunu baḏak yana ṉuku burrparmim nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha ŋorrtjaḻin banha dhä-girꞌyundamiḻin waŋgalaḻi.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 [Ga banhayam dhaŋu barrakinynha marimin waŋgala. Ga ŋorrtjam bayiŋ banha ŋangawulnha ŋulipalyi ŋunhayam waŋgalaŋa. Ga mewirrimꞌ bayiŋ gayŋa wälŋan yana gaḻun, barrakinydjumana bayiŋ gayŋa yana ŋunhuŋ nhäm malany.]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ga bayiŋ nhuŋguru maŋutjiyu nhuna gutjparruwan barrakinyḻi romḻi, nhunum yana ḏulŋurrꞌyuwan maŋutjim nhuŋguway bala ḏupthuwan, ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu barkthu djiwarrꞌḻim gulŋiyi maŋutji waŋganymin, ga bayiŋ nhunu maŋutji burrparmim yana, nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha ŋorrtjaḻin ŋunha dhä-girꞌyundamiḻin waŋgalaḻi.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 ‘Ga banhayam dhaŋu barrakinynha marimin waŋgala.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Yo, ga God-Waŋarryum ŋarru banha birrkaꞌyuna nhanguwayma malthundaminy warrany gumurr-wanyumurrun rommurru, bitjan bayiŋ gayŋa yolŋuyu ḏämbaꞌḏambakum nhanguway gaṉany dhuṉḏayyuman ŋorrtjayu.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Manymak, djeꞌlam dhaŋu ŋuwakurru, bayiŋuyan bayiŋ banha ŋathanham dhäkaymiŋgan. Ga banha ŋarru dhäkim dhawarꞌyun banham barrakinynha bitjuwayiŋ, bala bayiŋ djalkthuna. Yo, nhumam bitjan nhawun banha djeꞌlan, dhäkaymiŋganmiyan mä nhuma ŋarru gayŋa ŋuwatjumana nyenam yolŋuwuram warrawura malaŋa, mä-ŋuwatjinyaramin ŋarru gayŋa bukmaknha.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.