Marcos 9

Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yo, ŋangawul warra meṉguŋam nyäku yänma, ŋay! Djinalaŋa malaŋa dhaŋu nhuma ŋarra djingaryun, banha nhuma ŋangawul yana bitjuwayiŋ waŋayin, yalalaŋumiyum nhuma barkthu banha ḻurrkunꞌthun yana yolŋuyum warrayu nhäŋun nhan ŋarru God-Waŋarryum nhanguway romnham ŋarranharamiŋgun, ganydjarryum marimin walꞌŋu murrukayyun.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Ga 6 bitjuwayiŋ walu djuḻkthuwan bala nhan Djesuyum gaḏaymanan Betanhan ga Djayimnhan ga Djonnhan, mä dhanal ŋarru bukuḻin ŋaykam yolŋunharraḻin. Ga banha dhanal ŋunha ḏämbum ŋayathan bala dhanal nhäŋalam Djesunham nhan waripuŋuyinan buyum maŋutjiŋam dhanaliŋguḻ.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ga girrimꞌ nhangu gayŋan banha biyapulnha walꞌŋu dhika miḻŋꞌmiḻŋdhuwan, gaywaraŋun yana lanyiŋnha bäyman, banha gayŋa djuḻkthumana bilaŋ nhä watharr marimi girriꞌ.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ga ganyimꞌthuwanan dhanal banha nhäŋalam nhanany Djesunham nhan gayŋan garruwanam bayikuḻiyan ŋätjiliŋuwuywuḻin ŋaḻapaḻwuḻ wulaykuḻ, Yilaydjawuḻin ga Mawtjitjkuḻin.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 — ausente —
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ga bewaḻiyam bala waŋupinin maḻŋꞌthuwan bala yana ŋäkirrinan dhanaliny. Bala dhanal ŋäkulan rirrakaynha nhan gayŋan garruwan bewaḻiya waŋupiniꞌŋurum bitjanan gamꞌ, “Ŋäkan warra! Dhuwaniyan banha nyäkuwayma walꞌŋu gäthuꞌmiŋu marrkapma. Nhanguwaynha warra buthuru-bitjuwam!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ga banha dhanal bitjuwayiŋ ŋäkulam rirrakayma, ga ḏawaꞌyuwanam ga nhäŋalam dhanal Djesunhan yana nhanapinyaynhan.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ga bewaḻiyam bala nhan Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu martjmartjuwanan yarrupthuwanan bukuŋurum. Bala nhan Djesuyum garruwanan dhanaliny bitjanan, “Nhä nhuma dhaŋu bitjuwayiŋ nhäŋal, ŋangawulnha nhuma ŋarru rakaramam yolŋuwuḻim warrawuḻ. Ŋaya mu dhaŋu Gulitjŋum Walꞌŋu Yolŋu. Ŋurruŋum ŋaya ŋarru waŋayi ga biyapulya ŋaya barkthu banha wälŋayi. Ga ŋärrun nhuma barkthu banha gayŋi yolŋuwuḻim warrawuḻ rakaraŋ.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ga baṯ-bitjanan dhanal gayŋan banha yänma nhanany Djesunham ŋayathan ga ŋangawulnha dhanal banha yolŋuwuḻim rakaran. Bala dhanalim banha ḻurrkunꞌma nhangu guyurrꞌmiŋu warra gayŋan dhä-wirrkaꞌyunminan bitjanminan, “Nhäwu nhan banha bitjanyam garruwan? Be nhan barkthu biyapul wälŋayi rakunyŋurum? Nhalpiyun banha barkthu bitjuyam maḻŋꞌthu?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Bala dhanal nhanany dhä-wirrkaꞌyuwanan bitjanan, “Nhäwu bayiŋ gayŋa banha Rom-marŋgikunhamiyum warrayu rakaram banha nhan ŋarru Yilaydja ŋurruŋum waythu, ga ŋärrun barkthu nhanmam Christma banha Maŋutji-yunupayumandam yolŋu waythu? Ga nhunupim gayŋa nhalpiyana guyaŋi way, Marrkapmi?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Bala nhan Djesum ḏämbu-ganitjuman bitjanan, “Gulitj dhuwanma. Nhän ŋatjil ŋarru banha banhaya bamanꞌŋuwuy ŋaḻapaḻ yäku Yilaydja ŋurruŋum waythun, ŋätjilmiŋganma batjiwarrma yäkthun nhangum banha Maŋutji-yunupayumandawum Yolŋuwu banha nhan God-Waŋarryu ŋätjilmiŋgan dhä-ŋätjil yana. Ga nhäwun nhumam bayiŋ gayŋa dhaŋu djinaŋum warrayu ŋangawulma bitjuwayiŋ dharaŋgan banhayam malany dhäwu ŋunha wukirriwuyma God-Waŋarrwuḻim djorraꞌŋa, bayikuwuyma banha Gulitjŋuwuruyma Walꞌŋu Yolŋuwuruy? Ŋarru ḻinygu mu dhanal banha bitjuwayiŋ dhäwum nhanguruy wukirri, ga yolŋuyum warrayu nhanany banha ḏämbuyu-ḏupthuwanan bala dhanal ŋarru guwatharaman nhanany waŋayumana yana.
12 Ele respondeu:
13 Gatjuy ŋuwatjuman warra mäkiri-witjuwam. Banhayam banha ŋätjiliŋum yolŋu Yilaydjam ḻinygu nhan waythun. Ŋarru yolŋum warra dhanaliŋguwaynha ŋayaŋuwu malthuwan bala barrakinydjumanan nhananham nhäŋal. Ga bilinyayan banha dhanal gayŋan ŋätjiliŋuwuyyum djawarrkmiyu warrayu yänma wukirri ŋätjilim.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ga banha dhanal Djesu ga ḻurrkunꞌ banha guyurrꞌmiŋu warra nhangu waythuwanam waripuwum warrawu guyurrꞌmiŋuwu, bala dhanal nhäŋalan guḻkunhan yolŋuny warrany. Bala banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwanan bala gayŋan nhäŋalan Djesuwun banha guyurrꞌmiŋuny warrany dhanal gayŋan dhaykunharamin ŋunha rom-marŋgikunharami yolŋu warra.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Ga banha dhanal bitjuwayiŋ yolŋuyum warrayu nhäŋalam nhanany Djesunham bala dhanal ganyimꞌthuwanan ḻinygu dhanal banha bitjan guyaŋin yana warri nhan gayŋan baḏak yana nyenan ŋunhalaya bukuŋa. Bala dhanal gumurr-gätthuwanan nhangu.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Nhäwuy nhuma gayŋa dhaŋu dhaykunharamim?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ga nhanmam waŋganyma yolŋu bitjanan garruwan gamꞌ, “Marrkapmi ŋäka nhänany! Dhaŋu ŋaya yothuny ḏirramuny nyäkuway gutjparruwan mä nhunu ŋarru ḏukthuman nhanany. Ŋangawul nhan dhaŋu yännharra ga dhaŋu nhanany bayiŋ gayŋa barrakinydhu birrimbirryu mala ŋayathan.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ga banha nhanguḻ bayiŋ barrakinyma birrmbirr gulŋiya bala nhan bayiŋ nhanany butparkthumana nyin munathaꞌḻin. Bala nhanguḻ bayiŋ dhurrwaraŋurum ŋarruŋ ŋälma gatjkatjuna bala nhan bayiŋ gayŋa rirra-rathanmin. Ga rumbalma nhangu bayiŋ wanyuyin bilanyan bitjuwayiŋ ḏarpan. Ga ŋäŋꞌthuwan ŋaya dhaŋu guyurrꞌmiŋuny warrany nhuŋgu guŋgaꞌyundawu, dhawaṯthumandawu djinaku birrimbirrwu, ŋarru gulkurun.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Ga banha nhan Djesuyu bilanyawuyma ŋäkul bala yana nhan maḏakarritjtjinan dhanaliŋgu ga bitjanan nhan garruwanam, “Nhä nhuma dhaŋu yolŋum warra dharaŋandanharram, ḻinygu mu ŋaya gayŋan nhumaliny dhaŋu marŋgiyumanam bitjan mu ḻinygu yana, ga nhä nhuma gayŋa dhaŋu dhiryun marŋgiyim? Ŋangawul nhuma gayŋa nyäku dhaŋu gulitjma mä-wulitjmiyi, ŋatja? Nhämunhaꞌmin ŋaya ŋarru nhumaliŋgu gäḻkuḻamam? Gu, gutjparruwan warra dhuwan yothunham rälin!”
19 Jesus disse:
20 Bala dhanal ḻawꞌyumanan banhaya yothunham bala gutjparruwanan nhanany Djesuwuḻin. Ga banha nhan bayiŋuya barrakinydhu birrimbirryu nhäŋal Djesunham bala nhan yana ḏupthuwanan banha yothunham munathaꞌḻin baya gayŋan djalkthunmin, ga dhurrwaramurrum ŋarran ŋälma gatjkatjuwanan.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan banha moriꞌmiŋunham bitjanan, “Nhätha nhan gayŋan dhaŋu bitjanam?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Wikarraŋumi nhan gayŋan dhaŋu barrakinyma birrimbirr djälmiyin nhangu guwatharanharawum. Ga bitjan ḻinygu nhan bayiŋ gayŋa nhanany djalkthun, waripum bayiŋ ḏupthun ŋorrtjaḻin ga waripum bayiŋ garmakḻin guḻwuḻyuman. Ga buku-djulŋi ŋatjil ŋalinyuny guŋgaꞌyuwa, gu? Bayiŋ dhaŋu gumurr-yalŋgim, maꞌ maŋutji-wuyuwan ŋalinyuŋgu, ḏukthuman dhaŋum yothunham.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Bala nhan Djesum bitjanan garruwan, “Nhäwu nhunu bitjanam garruwan, ‘Bayiŋ dhuwan gumurr-yalŋgim’? Ŋayam ŋarru dhuwan djäma yana, bayiŋ nhunum ŋatjil ŋarru mä-wulitji nyäkum!”
23 Jesus respondeu:
24 Bala yana nhan banha moriꞌmiŋum mäḻiŋganminan bitjanan, “Marrkapmi, ḻinygun dhaŋu ŋayam mä-wulitjmiyinan. Gu, guŋgaꞌyuwan nhanany, mä nyäku ŋarru mä-wulitjinyaram marimin yana wanyuyi!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Ga bilanyamiyum waluyu nhan Djesuyum nhäŋalan guḻkunhan yolŋunham warrany dhanal ŋarran giṯthuwan räli malami. Bala nhan yän-wuŋanminan bayikuya barrakinygum birrimbirrwu bitjanan, “Nhunu dhaŋu birrimbirr, walmiyan djinakuruya yothuwurum, mä nhan ŋarru ŋäman ga garruna! Ga ŋangawulnha biyapulma gulŋiya nhanguḻ!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ga banha nhan bayiŋuya barrakinydhum birrimbirryu ŋäkulam Djesunham garrunda, bala nhan yatjuwanam mariminan. Bala nhan banha yothum bitjuwayiŋ gälkinan, ḏalalakthuwanan, nhawun nyin rakunynha gayŋiyan. Bala gayŋan banha yolŋum warra rakaranhaminan banhalayam, “Wäy ḻinygun nhan dhaŋu waŋayinan!”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Bala nhan Djesuyum ŋarambiyan nhanany ŋayathan bala ṉakanharamiŋganan.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Bala dhanal Djesuyum ga guyurrꞌmiŋuyum warrayu nhanguru guŋnharrumanan banhayam ŋirrima bala gulŋiyan buṉbuḻin. Bala dhanal banhalayam dhä-wirrkaꞌyuwanan Djesunham bitjanan, “Wäy, nhäwu banha ŋanapum ŋangawul walmanharamiŋgan banhayam barrakinynha birrimbirrnha?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Bala nhan Djesum garruwan bitjanan, “Ŋuwatjuma ŋäkam! Bilanyayam banha birrimbirr mala barrakinymin marimin. Ga bayiŋ nhuma ŋarru gayŋa ŋangawulma bitjuwayiŋ bukumiŋgan guŋgaꞌyundawum, nhumam ŋarru ŋangawulnha bilanyanham birrimbirrnha mala dhawaṯthuman yolŋuwurum.”
29 Jesus respondeu:
30 Ga bewaḻiyam bala nhan Djesuyum ga guyurrꞌmiŋuyum warrayu nhanguru guŋnharrumanan banhayam ŋirrima bala dhanal ŋarran Galaliḻin makaḻi waŋgalaḻi. Ga ŋangawul nhan gayŋan banha djälmiyin dhanal ŋarru yolŋum warra bitjuwayiŋ nhangu marŋgiyi banha nhan gayŋan banhalayam nyenan.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Yo, djälmiyinam nhan gayŋan, nhan ŋarru gayŋa guyurrꞌmiŋunhan warrany yana nhanguway marŋgiyuman. Ga bitjan nhan garruwanam gamꞌ, “Yaka wikarra, bala dhanal barkthu nhänany ŋarambiya-guŋun waripuwuḻin mulkuruwuḻin yolŋuwuḻ. Bala dhanal barkthu nhänanham banha Gulitjŋunham Walꞌŋu Yolŋuny guwatharaŋun murrkayꞌyumun. Ga waŋayi ŋaya barkthu yulŋum, ŋarru ŋaya barkthu biyapulya bitjuwayiŋ wälŋayi dhurrwaraŋuru burrparyum munhayu.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Yo, bitjanyan nhan gayŋan banha Djesuyum rakaran, ŋarru nhangu banha guyurrꞌmiŋum warra mä-yumbalꞌyuwanan. Ga ŋangawulnha dhanal banha biyapulma bitjuwayiŋ nhanany dhä-wirrkaꞌyuwan.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ga bewaḻiyam bala dhanal Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu ŋaykanan, ga waythuwan dhanal waŋgalaŋa yäkuŋa Gapuniyamnha. Ga banha dhanal gulŋiyanam buṉbuḻim bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Wäy, nhäwuy mu nhuma ŋarran banha batjiwarr-ŋupanam dhurrwara-ḏupthunmin?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ga dhanalim banha ŋangawulnha nhangu ḏämbu-ganitjuman banha nhäwuy dhanal ŋarran garrunmin batjiwarr-ŋupan, yol gayŋa ŋurruŋuyi bewaḻiya ŋurrukŋuru.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Bala nhan Djesum nyenanan bala nhan gayŋan dhanaliny marŋgikuwanan bitjanan, “Bayiŋ nhunu gayŋa ŋunhuŋ yol yolŋu djälmiyi nhunu ŋarru ŋurruŋuyim, nhunum bayiŋ bitjun bitjuwayiŋ dhaŋu gayꞌ yolŋu djämamin yana bawalamiwun yolŋuwu.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Bala nhan Djesuyum yothunhan ḻawꞌyuman bala dhangiꞌyuwanan nhanany, bala gunhanan ṉapuŋggaꞌḻin gumurrḻin dhanaliŋguḻ, bala nhan bitjanan garruwan,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Bayiŋ nhunu ŋarru ŋunhuŋ yol yolŋu gumurr-ŋuwatji räywuywum yolŋuwu nhawun djinakum gay' yothuwu, ḻinygu nhan banha nyäku bitjuwayiŋ yolŋu, banhayam nhunu nyäkun gumurr-ŋuwatjin. Ga bayiŋ nhunu nyäkum gumurr-ŋuwatjin, banham nhunu gumurr-ŋuwatjin nyäkuru mori'miŋuwun, bayikuyan banha nhan nhänany djarr'yuwan ŋarranharawu räli dhambal munathaḻ' waŋgalaḻ.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ga dhurrwaraŋuru bayiwaḻiyam bala nhan Djesuwum guyurrꞌmiŋu yäku Djonma garruwan bitjanan, “Way marrkapmi, ŋunha ŋanapu yolŋuny nhäŋal nhan gayŋan barrakiny birrimbirr walmanharamiŋgan nhuŋguru yäkuyu. Ŋarru ŋanapum nhanany guluman ḻinygu nhan banha ŋangawul ŋalmaliŋguḻ bitjuwayiŋ malaŋuru.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Bala nhan Djesum bitjanan dhanaliŋgu ḏämbu-ganitjuman, “Ŋangawul nhuma warri banha gulumarra nhanany. Ḻinygu banha nhan ŋarru gayŋa yolŋuyu djäma ganydjarrmim rom nyäkurum yäkuyu, ga yalalam nhan ŋarru banha ŋangawulnha nyäkum barrakinydjuman garrun.
39 Jesus respondeu:
40 Ga bayiŋ nhan yolŋu ŋangawulma bitjuwayiŋ baku-ŋayathandami, banhayam nhan ŋalmaliŋguran galiꞌŋa.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ŋuwatjuma guyaŋiyam! Bayiŋ nhan bilaŋ yol yolŋu marŋgi banha nhunu bayiŋ gayŋa malthun Maŋutji-yunupayumandawum yolŋuwu, bala dhanalim ŋarru nhuna guŋgaꞌyuna. Nhanmam ŋarru banha God-Waŋarryum banhayanham yolŋuny ŋangawulnha bitjuwayiŋ meṉgum, bayaya banha nhan ŋunhuŋ garmak yana nhangu bitjuwayiŋ guŋan.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Ga biyapul nhan Djesu garruwan bitjan, “Bayiŋ ŋarru ŋunhuŋ yolthu yolŋuyu maŋutji-warrun nyäku yothuny barrakinyḻi romḻi, bala nhan ŋarru banha bitjuwayiŋ guluna nyäkurum mä-wulitjinyaŋuru, ŋuwakurrum banha bayikuyam yolŋuwu maŋutji-warrundamiwum nhanany ŋarru mayaŋnha mataꞌyuman rakiꞌyun, murrukaymiyun ṉutjurruyu, bala ḏupthuna dhulmuḻin ḏamurruŋꞌḻin garmakḻi, mä nhan ŋarru guḻwuḻyuna.
42 Jesus continuou:
43 Ga bayiŋ nhuŋguru goŋdhu bitjuwayiŋ ŋunhuŋ nhä barrakiny warkthuwan, nhunum gulkthuwan banhayam goŋ. Ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu ŋarru barkthu djiwarrꞌḻim gulŋiyi goŋ waŋganymin. Ga bayiŋ nhunu baḏak yana goŋ-burrparmim, nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha ŋorrtjaḻin ŋunha dhä-girꞌyundamiḻin waŋgalaḻi.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Ga banhayam dhaŋu barrakinynha marimin waŋgala. Ga ŋorrtjam bayiŋ ŋangawulnha ŋulipalyi ŋunhayam waŋgalaŋa. Ga mewirrimꞌ bayiŋ gayŋa wälŋan yana gaḻun, barrakinydjumana bayiŋ ŋarra ŋunhuŋ nhäm malany.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ga bayiŋ nhuŋguru ṉukuyu gutjparruwan nhuna barrakinyḻi, gulkthuman dhuwan ṉukunham. Ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu ŋarru barkthu djiwarrꞌḻim djuḏupthu ṉuku waŋganymin. Ga bayiŋ nhunu baḏak yana ṉuku burrparmim nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha ŋorrtjaḻin banha dhä-girꞌyundamiḻin waŋgalaḻi.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Ga banhayam dhaŋu barrakinynha marimin waŋgala. Ga ŋorrtjam bayiŋ banha ŋangawulnha ŋulipalyi ŋunhayam waŋgalaŋa. Ga mewirrimꞌ bayiŋ gayŋa wälŋan yana gaḻun, barrakinydjumana bayiŋ gayŋa yana ŋunhuŋ nhäm malany.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ga bayiŋ nhuŋguru maŋutjiyu nhuna gutjparruwan barrakinyḻi romḻi, nhunum yana ḏulŋurrꞌyuwan maŋutjim nhuŋguway bala ḏupthuwan, ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu barkthu djiwarrꞌḻim gulŋiyi maŋutji waŋganymin, ga bayiŋ nhunu maŋutji burrparmim yana, nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha ŋorrtjaḻin ŋunha dhä-girꞌyundamiḻin waŋgalaḻi.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 ‘Ga banhayam dhaŋu barrakinynha marimin waŋgala.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Yo, ga God-Waŋarryum ŋarru banha birrkaꞌyuna nhanguwayma malthundaminy warrany gumurr-wanyumurrun rommurru, bitjan bayiŋ gayŋa yolŋuyu ḏämbaꞌḏambakum nhanguway gaṉany dhuṉḏayyuman ŋorrtjayu.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Manymak, djeꞌlam dhaŋu ŋuwakurru, bayiŋuyan bayiŋ banha ŋathanham dhäkaymiŋgan. Ga banha ŋarru dhäkim dhawarꞌyun banham barrakinynha bitjuwayiŋ, bala bayiŋ djalkthuna. Yo, nhumam bitjan nhawun banha djeꞌlan, dhäkaymiŋganmiyan mä nhuma ŋarru gayŋa ŋuwatjumana nyenam yolŋuwuram warrawura malaŋa, mä-ŋuwatjinyaramin ŋarru gayŋa bukmaknha.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.