Marcos 7
Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs BKJ
1 Waŋganydhum waluyu Baratji ŋurruk Rom-ŋayathandayŋu warra, ga mä ḻurrkunꞌ Djuwwu Rom-marŋgikunharami warra ŋirrima Djurutjalambuyyu guwatjman dhanal Djesuny.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 — ausente —
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 — ausente —
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 — ausente —
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 — ausente —
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 — ausente —
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Dhaŋum banha rom nhanguŋ God-Waŋarrwuŋ, banha nhan guŋan Mawtjitjkuḻ bilanya gam', ‘Mä-ŋalthuwa nhuŋguway ŋäṉḏi'miŋuwum ga mori'miŋuwum.’ Ga biyapulma nhan bitjan gam', ‘Bayiŋ ŋarru yolŋu dhä-warranydjaḻ'yi garrun ŋäṉḏi'miŋuwu ga mori'miŋuwu, ŋunha gayŋa romma barraŋga'yun banha bilanyanham yolŋuny ŋalmam ŋarru guwatharaman waŋayumana yana.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 — ausente —
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 — ausente —
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ga bilanyawuyan ŋaya banha bitjanyam rakaran nhumaliŋgu ŋätjilim, nhumam banha barꞌparyumanan nhangum God-Waŋarrwum rom, bala bilumanan nhuma, ga waripun rom nhinathuŋgan. Ga guḻku mu nhuma gayŋan dhaŋu romma malany biluꞌ-biluman.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Dhurrwaraŋuru bewaḻiyam nhan Djesu guykuyyuwanan yolŋuwun warrawu bala bitjanan garruwan, “Dharr-bitjan warra ŋäkam, mä nhuma ŋarru dharaŋgan yana.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Nhä bayiŋ banha gulŋiya ŋunha guḻunḻi, ŋangawul bayiŋ banha bayiŋuyam yolŋuny ŋayaŋu-barrakinydjuman. Ga nhä bayiŋ dhawaṯthuna ŋalmaliŋguru ŋayaŋuŋurun, bayiŋuyan bayiŋ banha barrakinydjumanma.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 [Bayiŋ nhuma mäkiriꞌmim warra, ŋäkam warra ŋuwaḻyuman!]”
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Bala nhan Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu ŋaykanan guŋnharrumanan yolŋunham warrany bala gulŋiyanan buṉbuḻin. Bala dhanal dhä-wirrkaꞌyuwanan Djesunham bitjanan, “Marrkapmi, ŋatjil rakaraŋ ŋanapiliŋgu banha mayaliꞌ bayikuy dhäwuꞌwuy.”
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 — ausente —
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 — ausente —
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 “Ga nhä banha bayiŋ yolŋuwuḻ dhawaṯthun ŋayaŋuŋuru, bayikuyam nhan bayiŋ gayŋa God-Waŋarrma marimin yana milnyaŋꞌthun, gulumana bayiŋ ŋalmaliny nhangurun God-Waŋarrwurun.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Djinaŋ malaŋuyu barrakinydhu ŋalmaliny bayiŋ banha gulumanma nhanguḻ gamꞌ: guyaŋi ŋarru gayŋa barrakinynha yana nhä mala, ga marrambaꞌ-djakawarrundami rom, ga manaŋgan rom ga guwatharam yolŋuny mokuy-yupthuman ga
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 räy-wanyuyi, goṯa-wakalmiŋgandami rom, ga dhuwurr-barrakinydji, ga djängum, ga mayaliꞌ-wilkthundami rom, ga djäl-gänaŋumi, ga maŋutji-ḏiyꞌ rom, goṯa-garrundami rom, ga marŋgi-rakaranhami rom, ga räy-ŋarrꞌŋarr rom, ga ŋayaŋu-wanyu rom.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Yo, bilanyayan banha barrakinyma mala bayiŋ gayŋa walma dhawurum ŋayaŋuŋurum, ga barrakinydjumana ŋalmaliŋgu ŋayaŋunhan. Ga bitjanya ḻinygu bayiŋ banha God-Waŋarrnham bitjuwayiŋ gulumana ŋalmaliŋgurun, banhayam nhanguḻim God-Waŋarrwuḻim milnyaŋꞌmin.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Bewaḻiyam dhanal Djesuyum ga nhanguru guyurrꞌmiŋuyum warrayu guŋnharrumanan banhayam ŋirrima. Ga ŋarranam dhanal ŋirrima-guḻkumiḻin ŋirrimaḻi yäkuḻi Däyaḻin. Ga waythuwan dhanal banhalaya ŋirrimaŋa bala dhanal gulŋiyanan buṉbuḻin, ḻinygu ŋangawul nhan gayŋan banha Djesum ḏukṯukmiyin dhanal ŋarru yolŋum warra nhangu marŋgiyi banha nhan gayŋan banhalayam bitjuwayiŋ nyenan. Ŋarru gulkurun nhan banha djuḻuḻꞌyuwanam.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 — ausente —
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 — ausente —
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Bala nhan Djesum mayaliꞌmurrun garruwan, “Dhaŋum ŋarru ŋurruŋum ŋatha guwaman yumurrkuꞌyu, ga muṉguynha ŋarru banha wärruŋdhum guwaman.” [Bilanya banha mayalimꞌ gamꞌ: ŋurruŋum nhan ŋarru Djesuyu guŋgaꞌyun nhanguway nhan yolŋuny warrany Djuw malany ga ŋärrun nhan ŋarru guŋgaꞌyun waripunham bäpurruny yolŋuny warrany.]
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Bala nhan banha baṯamim ḏämbu-ganitjuman bitjanan, “Gulitj yana marrkapmi. Ŋarru bayiŋ banha wärruŋdhum guwaman yana gälkinyaram ŋatha bewalim banha yumurrkuꞌwurum biḻitŋuru.” [Ga djinalaŋam banha bilanya mayaliꞌ gamꞌ: banha nhan gayŋa Djesuyu nhanguwayma yolŋuny warrany guŋgaꞌyun, ga bitjanya ḻinygu nhan ŋarru banha waripunham yolŋuny warrany guŋgaꞌyunya.]
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Ga banha nhan Djesuyu bilanyawuyma ŋäkul bala nhan bitjanan garruwan, “Way, dhaŋum nhunu mä-wulitjnha yana garruwan. Gatjuy maŋgarran ŋirrimaḻin, ḻinygun banha barrakinyma birrimbirr gätthuwanan wakuꞌmiŋuwurum nhuŋguru.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Bala nhan banha baṯamim ḏirruwanan ŋirrimaḻin. Ga banha nhan ŋirrimaŋam waythuwan, nhäŋalam nhan banha wakuꞌmiŋunham nhan gayŋan gayŋiyanan yakurr-ŋuwatjinan, ḻinygun nhanguru banha barrakinyma birrimbirr walmanan.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam Djesuyum guŋnharrumanan banhayam ŋirrima Däyam, bala ŋarranan balan Djaydanḻin, ŋarru batjiwarrma nhan warraṯthuwan ŋunha räy-warruwan, gumurr-djawꞌyuwan ŋoymurru ŋarkulaꞌmurrun. Ga mä-waŋganynha ŋaykan balan Galaliḻin guḻunḻi ga waythuwan dhanal banhalayan ŋirrimaŋa makaŋa yäkuŋa ‘Dikapulitjnha’.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Ga banhalaya gayŋan yolŋu nyenan dhoŋuluꞌ banha ḻunduꞌmiŋuyu warrayu nhanany gutjparruwan balaya Djesuwuḻ. Ga ŋäŋꞌthuwan dhanal bitjan, “Buku-djulŋi ŋatjil goŋ-ŋalthuwa djinakuḻ yolŋuwuḻ mä nhan ŋarru ŋuwatji.”
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Bala nhan Djesuyum gaḏaymanan banhaya dhoŋuluꞌnham gänaŋuḻin, bala nhan ŋarambiyan gulŋiyan nhanguḻ buthuruḻin, burrparḻi yana. Ga ŋarambiyaḻ nhan nhanguwaywuḻ dhupthuwan, bala ŋayathanan banha yolŋunhan ŋäṉarrnha.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Ga ḏämbu-garramattjin nhan djiwarrꞌḻi bala yindi-ŋirꞌyuwanan bala garruwanan yänmurrun nhanguwaywurumurru Arrammurrun bitjanan, “Yipatha!” Bilanya gamꞌ mayaliꞌ, “Ḻapthuwan!”
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Ga bitjanam nhan banha garruwan bala banha yolŋuwum buthurum ḻapthuwanan, ga ŋäṉarrma nhangu banha dhayaḻyinan ŋuwatjinan yana, bala nhan gayŋan garruwanam ŋuwatjumanan.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Bala dhupal ḏirruwanan balaya yolŋuwuḻ warrawuḻ. Ga bitjan nhan Djesuyu dhanaliny dhurrwara-mukthumanam, “Ŋangawul nhuma ŋarru rakaram yolŋuwuḻim banha ŋaya dhaŋu yolŋuny bitjuwayiŋ ḏukthuman.”
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Ga yolŋuyum warrayu banha ŋäkulan dhäwum, ga mariminan dhanal banha mä-maŋmaŋdhuwanam. Ga bitjanan dhanal gayŋan banha rakaranhaminam, “Nhän dhaŋum ŋayaŋu-ganyimꞌthundamin rom, ŋatja! Djinaŋum yolŋuyu gayŋa ŋuwakurrun marimin djäma. Buthuru-dhumukthum gayŋa ŋäman ga yännharram gayŋa garruna.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.