Marcos 5
Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs ARC
1 Djesu ga nhangu guyurrꞌmiŋum warra buḏapthuwanan bayikuyam banha Galaliwuywum guḻungu, ga dhawaṯthuwanam dhanal ŋunha galinꞌ galkin yanan ŋirrimaŋam yäkuŋa Garatjaŋan.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 — ausente —
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany bitjanan, “Yol ḻinygu nhunu dhaŋu ŋaykaṉam?” bitjan.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Bala gayŋan banha barrakinyma birrimbirr mala bayikuḻ ḏirramuwurum giriŋꞌthuwanan garruwan Djesunham bitjanan, “Ŋangawul ŋanapiliny ŋaŋꞌŋaŋdhuwa dhawurum waŋgalaŋuru!”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Manymak, ga banhalaya bili galki yana bukuŋa 2000 bikipiki malany gayŋan nhumaꞌnhuman ŋathawu rangan.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Bala bayiŋuya barrakinydhum birrimbirryu malaŋuyu garruwanam mariminan Djesunham bitjanan, “Wäy, balan ŋanapiliny yänguŋam, mä ŋanapu ŋarru gulŋiyam ŋunha bikipikiwuḻin malaŋuwuḻ,” bitjan.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ga banha nhan Djesuyu ŋäkulam dhanaliny ga bitjanan nhan garruwanam, “Ma'... ŋaykaŋan warra!” Bala gayŋan banha barrakinyma birrimbirr dhawaṯthuwanan ḏirramuwuḻim bala gulŋiyan bikipikiwuḻin. Bala gayŋan banha bikipikim mala ḻurrunḏanan, ḏur'ṯuryunminan ŋarran, bala gayŋan ḏämbu-ḻarruwanan bukuŋurum, garmakḻin guḻunḻin yana, bala gayŋan guḻwuḻyuwanan.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Ga dhanalim banha bikipiki djägamim warra gätthuwanam balan bitjanan ŋirrimaḻin malaŋuḻi, bala dhanal ŋarran rakaranan bukmak yana banha nhä gayŋan banhalaya maḻŋꞌthuwan. Ga guḻkuyun yolŋuyum warrayu gayŋan gananam dhanaliŋguway ŋirrimam malany, djälmiyinan dhanal banha nhänharawun banha nhä banhalaya maḻŋꞌthuwan.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ga banha dhanal ŋarran Djesuwuḻim, bala dhanal nhäŋalan banhayam ḏirramuny banha nhanguḻ gayŋan ŋätjil nyenan guḻku marimi birrimbirr malany. Ga nyenanam nhan gayŋan muḻkurr ŋuwakurrun ga girriꞌmin dhaṯthunminyaran. Ga banha dhanal yolŋuyum warrayu nhäŋal, bala dhanal yana biyaṉiyinan, ḻinygu dhanal yana dharaŋganan banha ŋarru gayŋa bitjanyam yolŋuyu barrakinynham birrimbirrnha walmanharamiŋgan bilanyayam banha yolŋu biyapulnha walꞌŋu ganydjarrmin.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ga dhanalim banha maŋutji-marŋgimiyum gayŋan dhäwun rakaran waripuwum yolŋuwu warrawu, nhanguruynha banha ḏirramuywuruynha ga bikipikiwuynha mala.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Bala dhanalim banha yolŋuyum warrayu gayŋan garruwan Djesunham ŋarranharawun yana.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ga djinaŋmu ḻinygu nhan gayŋan banha Djesu ŋalthuwanam marthaŋayḻim, bala nhanmam banhayam ḏirramu banha nhanguḻ gayŋan ŋätjil nyenan barrakiny birrimbirr mala, garruwanan gayŋan mariminan dhika giriŋꞌthuwanan bitjanan, “Dhaŋum ŋaya ŋarru nhuŋgu malthuna yana!”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ŋarru nhanmam Djesum yakaꞌyuwan nhangu, ga garruwan nhan nhangu bitjan, “Gatjuy nhunum balaya ḏirruwa gurruṯumiwuḻ nhuŋguwaywuḻ, ga rakaraŋ dhanaliŋgu banha nhä nhuŋgu God-Waŋarryu ŋuwakurru warkthuwan, ga nhalpiyan nhan nhuŋgu maŋutji-wuyuwan.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Bala nhan banha ḏirramum ŋarranan ḏirruwanan balaya makaḻi ŋirrimaḻi Dikapulitjḻin, bala yana ŋarran rakaranan bukmakkuḻin, banha nhalpiyan nhan Djesuyu warkthuwan nhangu. Ga bukmakthum banha yolŋuyu warrayu ŋäkulam dhäwum nhanguŋ ganyimꞌthuwanan bitjanan, “Yo... yuy wamarrkani,” bitjanan.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam nhan Djesu ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu waythuwanan marthaŋayum ŋunha galinꞌ bayikuyam guḻungu, yäkuŋa ŋirrimaŋa Gapuniyamnha. Ga banha dhanal gayŋan marthaŋayŋurum yapthuwan, ga malamin banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwan nhanguḻ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga banhalaya malaŋa gayŋan yolŋu yäku Djäratj dhäyan banha nhan ŋurruḏawalaŋu Djuwwu biryamiwu buṉbuwu. Ga banha nhan Djesunham nhäŋal, bala yana nhan ŋarranam bala bunꞌkumu-djipthuwanan munathaꞌḻin gumurrŋan nhanguḻ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Bala nhan gayŋan garruwanan mäḻiŋganminan Djesuwuḻin bitjanan gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu nyäku ŋunha baṯami 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun gayŋa, galki nhan ŋarru ŋunha waŋayin! Buku-djulŋi ŋatjil maŋgarra gu, ga goŋ-ŋalthuwa nhanguḻ mä nhän ŋarru ŋuwatjin, ga ŋangawulnha waŋayim.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ga ŋärrun nhan Djesum malthuwan nhangu Djäratjkum.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ga banhalaya malaŋa gayŋan ŋarran baṯami, ŋarru nhan banha ŋaraka-djetjimi. Ga mä wikarraŋumin nhan banha 12-nha dhuŋgarram rirrikthuwan.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Guḻkumi nhan gayŋan ŋarran marrŋgitjkuḻ warrawuḻ guŋgaꞌyundawu ŋarru gulkurun. Ga warrpamꞌthuwanan nhan banha rrupiyam nhanguway djalkthuwan dhanaliŋguḻ, ŋarru ŋangawulnha nhan banha gulitjma ŋuwatjin, ga rerrim ŋarran banha mariminatj murrukayyin.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ga bilanyamiyu ḻinygu yana nhan Djesuyum dhäkay-ŋäkulan nhanguwaywuru nhan rumbalyum, banha ganydjarryum nhanany guŋnharrumanan. Ga guluwan nhan, bala gumurr-biluwanan bala dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Yolthu nyäku girrimꞌ ŋayathan?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ga dhanalim banha guyurrꞌmiŋum warra nhangu garruwan bitjan, “Nhäŋa ŋatjil dhaŋu yolŋuny warrany mala, ŋapa-ŋalthumanmi ŋarra ḏurꞌ-ṯuryunmi nhuŋgurumurru. Nhäwu nhunu bitjanyam garruwan, guḻkun dhaŋu marimin yolŋum warra,” bitjan.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Bala nhan Djesum ḏawaꞌyuwanam bala ŋarran nhäŋalan yolŋunhan warrany mä nhan ŋarru maḻŋꞌthuman yolthu nhangu banha girriꞌ ŋayathan.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Ga dhuṉḏaynha yana banha baṯamim marŋgiyinan bala marrmarryuwanan ŋarran biyaṉuyum nhanguwaywuru nhan, bala yana djalkiri-dhatharꞌyuwanan bala yana bunꞌkumu djipthuwanan gumurrḻin nhanguḻ Djesuwuḻin bala rakaranhaminan, “Marrkapmi, ŋaya banha nhunany ŋayathan.”
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Bala nhan Djesum garruwanan nhangu bitjanan, “Wäy... gäthu, bili nhunu nyäku mä-wulitjmiyin, ga ḻinygun nhunu dhaŋu ḏukthuwanan rerriŋurum. Gatjuy maŋgarram ŋoy-ŋuwatjiyan ḻinygun nhunu dhaŋu walmanan dhaŋga-ḏirrŋurum,” bitjan.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ga nhanmam gayŋan banha Djesum baḏak yana garruwan, bala dhanalim banha yolŋum warra waythuwanan dhäwumim bewaḻim Djäratjkurum ŋirrimaŋuru, bala dhanal rakaranan bitjanan, “Wäy... ŋirrima dhaŋu ŋonuŋ. Ŋangawulnha biyapulma dhuwan Marŋgikunhaminham ḻay-ḻayyuma,” bitjan.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ga nhanmam banha Djesuyum dhanaliny djuḻkthuman ŋäkul, bala nhan bitjanan Djäratjkum garruwan, “Yaka warwuyuwa ga biyaṉiyiya, yana mä-wulitjmiyiya nhänany,” bitjan.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Bala nhan Djesum bitjanan garruwan, “Guluwan nhumam waripum warra ga dhaŋum ŋarru ŋalinyuŋgum malthun dhanaliwaynha yana Betan ga dhupalin wäwaꞌmanydjin Djayimnha ga Djonnha ga ḻinygun.”
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ga banha dhanal Djäratjkuḻim ŋirrimaŋa waythuwan bala dhanal nhäŋalan yolŋunham warrany dhanal ŋarran galŋa-rrarrayuwanan, djäman ŋarran dhika nhän waripun waripun bayikuyan bäpurruwun romgu. Ga waripum yolŋu warra gayŋan ŋätjinyaraminan, waripu nyin gurrumꞌ ŋätjin ga waripum dhä-rirrakaymin manikaynha yuṯuŋgurrnha rakaran.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Bala nhan Djesum gulŋiyanan balayan ŋirrimaḻin, bala nhan garruwanan dhanaliŋgu bitjanan, “Nhä nhuma ŋarra dhaŋu galŋa rrarrayunma djäma, nhä guyaŋin yana warri dhaŋu bäpurrun? Ga nhäwu nhuma gayŋa dhaŋu ŋätjinyamim? Dhaŋum wirrkuḻ yothu ŋangawul nhan waŋayin, dhuwanma nhan gayŋa yakurr yana gayŋiya.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ga dhanalim banha yolŋuꞌ-yolŋuyum warkuꞌyuwanan, gitkitthunminan manapan nhangu.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Bala nhan Djesuyum goŋnha nhanany ŋayathan banhayam wirrkuḻnham, bala garruwanan dhanaliŋguwaywurumurrun yänmurru Arram-murrun, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ ṉakaman!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 — ausente —
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.