Marcos 4

Djesuwuŋ ŋuwakurru dhäwu Mäkkuŋ wukirriwuy (DHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Waŋganymim nhan Djesu balaya ḏirruwan Galaliḻin. Ga guḻkun dhika marimin yolŋum warra ḻuŋꞌthuwan nhanguḻ balayam. Bala nhanmam banha marthaŋayḻin ŋalthuwan, ga gaŋga yana yarrkyarrkthuman marthaŋayma, bala nyenanan ga bewaḻiyan nhan gayŋan banha dhäwum dhanaliŋgu bitjuwayiŋ rakaran, marŋgikuwanam dhanaliny.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Ga guḻku nhan gayŋan banha dhäwum mayaliꞌmiŋganam rakaran, mä dhanalim banha yolŋuyum warrayu dharaŋgan yana.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Yo, ŋäkan warra: Waŋgany yolŋu djälmiyin nhan ŋarru maŋutji ŋatha djalkthun ŋunha munathaḻꞌ mä ŋarru ŋathan ŋuthanma.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Bala nhan ŋarran djalkthuwanan. Ga waripum banha maŋutji gälkin mä bayiŋ bärrkuḻin, batjiwarrḻin bitjuwayiŋ. Ga dhanalim banha bäwarraṉ'thum nhäŋal bala barrtjuwanan ŋarran guwamanan dhawar'yumanan.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ga baḏaknha nhanmam ŋarran bala bayiŋuya yolŋuyum maŋutjim djalkthuwan, waripum ŋarran gälkin bitjanan bala, ga waripum gälkin ṉutjurrumiḻin ŋirrimaḻi.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ga ŋatham banha maŋutjim ŋuwatjinan ŋuthan waḏutjan, ga banha nhan walum bitjuwayiŋ gorrmurꞌyin mariminam bala banha ḏukitjma baṉḏanydjinan, guwaruwanan, bala waŋayinan, ḻinygu ṉutjurrun yana banha, ga ŋangawulnha munathamꞌ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ga mawaŋganynha nhan ŋarran bala banha maŋutjim djalkthuwan, ga waripum banha maŋutji gälkin ḏimirrꞌṯimirrmiḻin. Bala bayiŋuyam banha ḏimirrꞌṯimirryum djorkuwanan, ganydjarrnha dhawarꞌyuman ŋuthandawun.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Ga waripum banha ŋatha gälkin ŋuwakurruḻin munathaḻꞌ. Bala banha ŋatham ŋuthanan buṯ-bitjanan. Ga banha nhan ŋatham bitjuwayiŋ ŋuwatjin, waŋganybuy ḻoḻuwuy giḻyuwanan gayŋan guḻkun yana marimin dhika. Ga waripuŋa-a-a ga guḻku yana, ga waripuŋa ga bilanya ḻinygu, ga bitjanan bala.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Bayiŋ nhuma buthurumim, ŋäkam warra ŋuwatjuman, mä nhuma ŋarru dharaŋgan yana dhaŋum dhäwu.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Bala dhanal ŋaykanan guŋnharrumanan banha guḻkunham yolŋuny warrany. Bala nhan gayŋan Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra nhangu, ga waripum yolŋu warra guŋnharran nyenan. Bala dhanal dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany bitjanan, “Gu rakaraŋan ŋanapiliŋgu banhayam malany dhäwu banha nhunu gayŋan rakaran, ḻinygu ŋangawul ŋanapu dharaŋgan. Nhäwuy ḻinygu banha dhäwum malany?”
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ga nhanmam Djesum garruwan bitjanan, “Nhumaliŋgum djinakum warrawu banha nhuma bayiŋ gayŋa ŋarranharamiŋgan banha God-Waŋarrwu romnha, ŋayam ŋarru warraŋulyumana nhumaliŋguḻ mayalimꞌ. Ga waripuŋuwum yolŋuwu banha dhanal ŋangawul bitjuwayiŋ djinalaŋa gayꞌ malaŋa, dhanalim ŋarru gayŋa banha dhäwun yana ŋäma.
11 Jesus disse a eles:
12 Dhaŋu ŋaya ŋarru rakaraman gamꞌ, mä ŋarru banha yänma nhangu God-Waŋarrwum ŋunha wukirriwuyma maḻŋꞌthuna gulitjtjin yana:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Bala nhan Djesum dhanaliŋgu bitjanan garruwan, “Wäy, buku-djulŋimi, ŋangawul nhuma gayŋa dhaŋu dhäwum dharaŋgan, ŋatja? Ga bayiŋ nhuma ŋarru ŋangawulma bitjuwayiŋ dharaŋgan dhaŋum gumurr-yalŋgim dhäwu, ga nhalpiyana nhuma ŋarru banha dharaŋgan ŋunham bala waripum malany dhäwu?
13 Então Jesus perguntou:
14 Djinalaŋam dhäwuŋa, yolŋu ŋarran maŋutjiwu lämu-nhinathuŋgandawu. Ga dhaŋum nhan bilanyan, bitjuwayiŋ yolŋu bayiŋ ŋarra bala rakaraman God-Waŋarrwuŋun yän yolŋuwuḻin warrawuḻ.
14 E continuou:
15 Yo, ga ŋatham nhan banha djalkthuwanam, ga ḻurrkunꞌma banha gälkin ŋunha batjiwarrŋan. Ga batjiwarrma banha wanyun marimin ga ŋangawulnha nhan banha bitjuwayiŋ ŋatham ŋuthan. Manymak, ga bayiŋuyam ŋathayu gayŋa maŋutji-rakaram God-Waŋarrwuŋun yän. Ga ḻurrkunꞌthu yolŋuyu warrayu bayiŋ ŋäma yänma nhangu ŋayaŋuyum wanyuyun, bilanyan bitjuwayiŋ banhaya batjiwarr wanyu. Ga bäwarraṉꞌthum gayŋa maŋutji-rakaram Djaytinnhan banha nhan bayiŋ djakawarruna banhaya yännhan yolŋuwurun ŋayaŋuŋuru.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Ga banha nhan ŋatha gälkin ṉutjurrumiḻim, bayiŋuyam gayŋa maŋutji-rakaram banhayan yolŋuny banha nhan bayiŋ ŋäma yänma ŋayaŋuyu ŋuwakurruyu bala warraṯthuna yana.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Bala bayiŋ waripuyum yolŋuyu nhäman banha nhan bayiŋ banhayam yolŋu mä-wulitjmiyin bayikuyan yängun, bala nhan bayiŋ mari-waythuna nhangu. Bala nhan ŋarru banhayam yolŋum guluna yänŋurum ŋänhaŋuru bala ḏiltji-guŋanmin God-Waŋarrwum ga yängum nhanguru, ḻinygu ŋatham banha maŋutjim ŋangawuḻ bitjuwayiŋ wärrurrꞌma ṉiṉꞌthuwan gulŋiyan.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Ga banha nhan ŋatha gälkin ḏimirrꞌṯimirrmiḻim, ga gulkurun banha ŋatham bitjuwayiŋ ŋuthan, ḻinygu gayŋan banha barrakinydhun mulmuyum djorkuwan. Ga bayiŋuyam gayŋa maŋutji-rakaram banhayanhan yolŋuny banha dhanal bayiŋ ŋäma God-Waŋarrwum yän,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 bala bayiŋ banha waripuyun malaŋuyu djorkumam. Waripun, waripun bayiŋ dhethuŋgan wälŋaḻi, nhäwu dhanal djäl. Ga rrupiyan gayŋa marimim guyaŋi ga be nhäwun warwuyun, guḻkuwun, girriꞌwun. Bala bayiŋ banha djinaŋuyan mala galmuman God-Waŋarrwurum yängu, ga ŋangawulnha nhan ŋarru banha nyena ŋuwatjumanma nhanguwayma yana God-Waŋarrwum.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ga djinalam dhäwuŋa, ŋatha banha gälkin ŋuwakurruḻim munathaꞌḻi, banhayam maŋutji ŋuthanan yaŋaraꞌmiyinan ŋuwatjinan, bala ŋathamiyinan. Ga djinaŋum gayŋa maŋutji-rakaram banhayan yolŋuny banha nhan bayiŋ ŋäma God-Waŋarrwum yän bala djämamiŋgana yana. Yo, bilanyan dhanal banha yulŋum nhawun banha waŋganybuy ḻoḻuwuy giḻyuwanan gayŋan guḻkun yana marimin dhika. Ga waripuŋa-a-a ga guḻku yana, ga waripuŋa ga bilanya ḻinygu.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Bala nhan Djesum bitjanan garruwan, “Banha bayiŋ yolŋuyu lanhdhirra dhuŋgurꞌyun, ŋangawul nhan bayiŋ banha banikinꞌthum bitjuwayiŋ dhurrthurryun, ŋatja?... wo ŋoyḻim betḻim dhethuŋgan. Banham nhan ŋarru ŋalthuman ŋunha garramatḻi, mä ŋarru bukmakthu yana nhämam gaykarraŋḻi.
21 Jesus continuou:
22 Ga bilanyayan banha yulŋum God-Waŋarrwurum yängu. Nhä malany gayŋa ŋoya djuḻuḻyunda, banhayam nhanbayin ŋarru God-Waŋarryun yana dhawaṯthumu, bala bukmakma yolŋu warra barkthu bitjuwayiŋ marŋgiyin.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Maꞌ, bayiŋ nhunu buthurumim ŋuwatjuman nhänany ŋäkam mä nhunu ŋarru dharaŋgan yana.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Ga guyaŋiya maŋgarra yänma nhänany. Bayiŋ nhunu ŋarru gayŋa marimim yana nyäku mäkiri-witjun, nhanmam ŋarru God-Waŋarryum nhuŋguḻ guŋana nhanguway dharaŋandamim rom, banham nhunu ŋarru gayŋa dharaŋgana nhäm malany banha ŋuwakurrum marimim.
24 Disse também:
25 Ga bayiŋ nhunu yolŋu djäl marŋgiyinyarawu God-Waŋarrwurum ŋayaŋuwu, nhunum ŋarru yana gaḏamandjin. Ga bayiŋ nhunu ŋarru banha ŋangawulma bitjuwayiŋ ŋayaŋumiyi, nhanmam ŋarru banha gulumana nhuna dharaŋandaŋurun, banhayam nhunu ŋarru dhuŋayin nhangun God-Waŋarrwun.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Ga biyapulma nhan Djesu garruwan bitjanan, “Marŋgiyi nhuma ŋarru nhalpiyan ŋarru gayŋa God-Waŋarrwu bitjuwayiŋ gurruṯumi warra ŋuthan. Yo, dhaŋum dhäwu mayaḻiꞌmin: Yolŋu djälmiyin nhan ŋarru ḻämu-nhinathuŋgan maŋutji ŋatha, bala nhan ŋarran banha ŋatham djalkthuwanan munathaꞌḻin, bala guŋnharrumanan banhaya maŋutjim banhambalayan, ga nhanbayim bitjuwayiŋ ŋarranan ŋirrimaḻin.
26 Jesus disse:
27 Manymak, munha ga munha bitjuwayiŋ djuḻkthuwan ga ŋangawulnha nhan gayŋan bayiŋuya yolŋuyum guyaŋin banhaya maŋutjim ŋatham.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Bala ŋarran banha maŋutjim mala ŋuthanan guŋnharran yana. Yo, bala banha ḏukitjma dhamanyꞌtjuwanan, bitjan ŋarran ŋurru-walman. Ga yaka wikarra, bala yaŋaraꞌmiyinan, ga ŋärrun muḻkurrma ŋathamiyin.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ga banha ŋatham bitjuwayiŋ muḻkurrma wanyuyin, bala yolŋum marŋgiyinan banha ŋatham ḻinygun ŋuwatjinan, bala nhan ŋarru ŋarran gulkthundawun bayikuya ŋathawun. Waraparra, God-Waŋarryu dhaŋu nhanbay bayiŋ ŋarra djämam bitjuwayiŋ ŋuthanmaramam.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Ga biyapulya nhan Djesuyu rakaran waripun mayaliꞌmi dhäwu bitjan, “Dhaŋu ŋaya gayŋan waripu dhäwu nhumaliŋgu guyaŋin, banha ŋarru nhumaliny guŋgaꞌyun nhuma ŋarru dharaŋgan, nhalpiyan ŋarru gayŋa God-Waŋarrwu gurruṯumi warra ŋuthan.
30 Jesus continuou:
31 God-Waŋarrwum dhaŋu gurruṯumi yolŋu warra bilanya bitjuwayiŋ yutjuwaḻnha marimin maŋutji.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ga banha ŋarru banhaya maŋutjim bitjuwayiŋ gälki munathaꞌḻim bala ŋarru banha maŋutjim ŋuthana ŋarra buṯ-bitjana ga yanatj ḻinygu ga marralyi ŋarru, bala ŋarru baṉamꞌ mala wanyuyin. Ga warrawꞌnha banha yulŋum. Bala ŋarru bäwarraṉꞌma ŋarran bala yalunꞌ ŋamaŋamayun banhalayam warrawꞌŋa. Yo, bitjanyan ŋarru banha God-Waŋarrwum yolŋu warra gurruṯumim ŋuthan ŋarra, yindiyin yana mala.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Yo, bitjanyan nhan gayŋan banha Djesuyu marŋgikuwanam yolŋunham warrany. Ga guḻkumi nhan gayŋan dhäwu malany mayaliꞌmiŋgan rakaran.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ga banha dhanal gayŋan dhanaliwayma ŋapa nyenan, Djesum ga guyurrꞌmiŋum warra yana nhangu, nhanmam bayiŋ dhanaliŋguḻ mayalimꞌ bitjuwayiŋ dhawaṯthumarran.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Ga banha ŋarran walum giyawuḻyin nhanmam gayŋan baḏak yana Djesum nyenan marthaŋayŋa. Bala nhan garruwanan nhanguwaywuḻ guyurrꞌmiŋuwuḻim warrawuḻ bitjanan, “Gu, ŋalmam ŋirrimbuman djinaŋun marthaŋayyun ŋunha galiꞌḻin.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Bala dhanalim banha guyurrꞌmiŋum warra ŋalꞌŋalyuwanan bala ŋirrimbuwanan. Ga guŋnharrumanan dhanal banha guḻkunham yolŋuny warrany bäymaŋuḻin. Ga waripu bitjuwayiŋ yolŋu marthaŋaymi warra malthuwanya dhanaliŋgu.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 — ausente —
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 — ausente —
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Bala nhan Djesum gayŋiŋurum ṉakamanam bala dhuṉḏaynha yana nhan garruwanam wanyuyun yändhum watawum, “Guluwan!” ga ḏowuwum nhan bitjan garruwan, “Ḻinygun dharraḏayiyan!” bitjan. Bala dhuṉḏaynha yana banha watam guluwanan gälkinyaŋurum ga ḏowum ŋarran nyimdhuwanan bala wapurarrnha gayŋiyan.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Bala nhan Djesum garruwanan dhanaliŋgu bitjanan, “Nhäwu nhuma biyaṉiyinam?... ŋangawul nhuma gayŋa nyäkum mä-wulitjmiyi?”
40 Aí ele perguntou:
41 Bala dhanalim banha mariminan biyaṉiyin, mä-maŋmaŋdhuwanan manapan bala ŋarran bitjanan garrunmin, “Nhäŋal nhuma? Ŋunha watayum ga garmakthum ŋäkul nhanany garrunda! Dhaŋum gulitjnha ganydjarrmin yolŋu!” bitjan.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.