Lucas 15
Bigu a tipan: I mahusay a baheta para ta panahun tam (DGC) vs ARA
1 Nadid, du makasalan a tolay, sakay du mégpabuwes, éy dumédulug side ni Jesus, da gustu de a mébati i kagi naa.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ey du te tungkulin a Judeo, péketa de ta éya, éy éupusén de ti Jesus. “Bakit tanggapén na du makasalanan a tolay, a mékidipon siya dide,” kagi de.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 “Ey ti Jesus, pékatukoy na to péngupos de diya, éy kinagi na dide i halimbawa a éye:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Eng mara,” kagi na, “te esa dikam a te sandaan a tupa, éng mebut tu esa dide, éy anya wade i gemtén na? Siguradu éy pabayan na du siyam a pulu éy ta siyam a tupa na to pégpastoran de, a monda ahayukén na tu nebut, a hanggan éwan na meta.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ey nadid pag mineta na ya, éy masaya dén tu lélake,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 a kébil na dén tu tupa to bile. Ey kédemét na to bile, éy akitén na du karatig na, a kagi na dide, a ‘Mékipagsaya kam diyakén, da mineta ko dén tu tupa ko a minebut!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 “Ey nadid,” kagi ni Jesus, “i kahulugina na éya a halimbawa, éy mésahat a tahod du édse ta langet, bagay meta de i maski isesa a tolay a mégsisi a mangibut to kasalanan na. Mésahat side a talaga ta éya a isesa a tolay kesira du meadu a tolay a éwan tu kasalanan.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Sakay baten moy i halimbawa a éye,” kagi ni Jesus. “Eng mara, te bébe a te sapulu a plata a kuhata. Eng mebut tu esa, éy anya i gemtén na? Taben na agad tu simbu na a tulos na walisan tu bile na, a éahayukén na a hanggan éwan na meta.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ey nadid, ta péketa na, éy akitén na du karatig na, a kinagi na dide, a ‘Mékipagsaya kam diyakén, da mineta ko dén tu plata ko a esa a minebut!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 “Ey nadid,” kagi ni Jesus, “éy kona be sa i gimita du anghel ta langet, a mésahat be side bagay meta de i maski isesa a makasalanan a tolay a mégsisi, a mangibut to kasalanan na.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nadid, kinagi ni Jesus du tolay, a “Te lakay kan a te éduwa a anak a lélake.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Tu dipos, éy kinagi na kan nama na, a ‘Améng, atdinanék mo nadid ta mana ko a kabahagi ko.’ Ey inoan siya no ama na, a hinati na tu ari-arian na du éduwa a anak na.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Nadid, kélipas na sénganya a aldew, éy nibugtong kan no dipos tu mana na, sakay hinumektat dén a inumange ta adeyo a banuwan. Ey kédemét na ta éya, éy basta inubus na kan a inubus tu kuhata na ta nipagsunud na ta kalayaan na.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nadid, kéubus kan wade no kuhata na, éy dinumemét kan sa i dikél a alép, a hanggan da naghirap dén tu dipos.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kanya nagpaupa kan siya to esa a lélake ta éya. Ey tu lélake, éy pinaange na kan siya to uma na, a monda bantayan na sa du babuy na.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ey to pégbantay kan no dipos du babuy, éy gustu na maka a méngan ta kanén du babuy, da éwan tu mémakan diya.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nadid, éy kinaisipan na kan wade, a kinagi na, a ‘Bakit wade mégéeknudénék san se a hanggan mateék ta alép, éy du tarabahador nama ko, éy meadu i kanén dia!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ikad ko dén,’ kagi na kan, ‘ta bile nama ko, a kagin ko diya, a “Améng, te kasalananék diko, sakay ta Diyos.”
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Sakay kagin ko be nama ko, a “Ewanék mo maari, Améng, a ibilang a anak mo. Ibilangék mo san dén a magpaupa diko.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Nadid, pékaisip kan no dipos ta kagi na nama na, éy nagsoli dén. Ey to kéadene na kan pabi to bile nama na, éy tinan-aw siya nama na. Ey pékatan-aw na kan diya, éy kinagbian na, a basta naginan dén a sinumambat diya. Ey to péngsambat na wade diya, éy tulos na kan kinébkében, a inahob-ahoben.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ey tu anak na, éy kinagi na kan diya, a ‘Améng, te kasalananék diko sakay ta Diyos. Ewanék maari a ibilang mo a anak mo.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero tu ama na, basta pinabayan na kan san tu kinagi na, a dinulawan na agad du utusan na, a kinagi na kan dide, a ‘Nay, baduan moy siya ta memahal a badu, sakay sapatusan moy siya, sakay atdinan moy ta sangkalan na.’
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Sakay inutusan na be side, a ‘Nay, ange moy bunuén tu pinatabi ko a baka, sakay lutuén moy. Maghanda kitam ta kasayaan tam a anyaya.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Entan moy,’ kagi na kan, ‘i anak kuae; akala tam éy pate dén, éy entan moy, buhay bale san. Akala tam,’ kagi na kan, ‘éy nebut dén, pero entan moy, nagsoli dén.’ Nadid, to pégkagi no ama na ta éya, éy tulos dén side a nagkasayaan.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Nadid, tu anak na a esa a panganay, éy éwan na kan tukoy i nanyari a éya, da édsa kan siya to uma na. Mamaya-maya, késoli na kan wade, éy nabati na i togtog na kasayaan to lubuk no bile de.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nadid, to pékabati na kan ta éya, éy pinakelagipan na tu utusan sa a esa éng anya i kasayaan dia.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ey kinagi kan no utusan, a ‘Dinumemét dén tu wadi mo. Ey binunu dén nama mo tu pinatabi na a baka. Naganyaya dén siya,’ kagi na kan, ‘da nagsoli dén tu wadi mo a mahusay san.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Nadid, pékabaheta no panganay ta éya, éy sinompél kan wade i isip naa, a nagingél dén siya. Ey mégidel siya a somdép. Ey nadid, linumuwas kan tama na a pasdépén na siya.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ey kinagi kan no panganay diya, a ‘Méghinanakiték diko, Améng. Bakit, sapul to kéanak ko, éy mégtétarabahoénék san diko, a sésundin ko a palagi i utus mo. Pero hanggan nadid éy éwanék mo pabi inatdinan ta maski kambing, a monda maganyayaék be du kakadimoy ko.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pero ti wadi ko, éy inobus na dén tu kuhata mo dahilan du pampam. Ey nadid, késoli na diko, éy tu pinatabi mo a baka éy binunu mo a para diya.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “‘Pero éwan,’ kagi kan no ama na, ‘diyan ka méghinanakit, Anéng, diyakén; da palagi ka a kaguman ko, sakay pati éy siko i te kooa ta étanan a ari-arian ko.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Bakit,’ kagi na kan, ‘éwan maari a magkasayaan kitam, da nagsoli dén ti wadi mo a minebut? Akala tam éy pate dén, éy nadid éy buhay bale san.’ Ewan dén,” kagi ni Jesus; “saya i katapusana na lagip.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.