Lucas 15
Bigu a tipan: I mahusay a baheta para ta panahun tam (DGC) vs ARIB
1 Nadid, du makasalan a tolay, sakay du mégpabuwes, éy dumédulug side ni Jesus, da gustu de a mébati i kagi naa.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ey du te tungkulin a Judeo, péketa de ta éya, éy éupusén de ti Jesus. “Bakit tanggapén na du makasalanan a tolay, a mékidipon siya dide,” kagi de.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 “Ey ti Jesus, pékatukoy na to péngupos de diya, éy kinagi na dide i halimbawa a éye:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Eng mara,” kagi na, “te esa dikam a te sandaan a tupa, éng mebut tu esa dide, éy anya wade i gemtén na? Siguradu éy pabayan na du siyam a pulu éy ta siyam a tupa na to pégpastoran de, a monda ahayukén na tu nebut, a hanggan éwan na meta.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ey nadid pag mineta na ya, éy masaya dén tu lélake,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 a kébil na dén tu tupa to bile. Ey kédemét na to bile, éy akitén na du karatig na, a kagi na dide, a ‘Mékipagsaya kam diyakén, da mineta ko dén tu tupa ko a minebut!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Ey nadid,” kagi ni Jesus, “i kahulugina na éya a halimbawa, éy mésahat a tahod du édse ta langet, bagay meta de i maski isesa a tolay a mégsisi a mangibut to kasalanan na. Mésahat side a talaga ta éya a isesa a tolay kesira du meadu a tolay a éwan tu kasalanan.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Sakay baten moy i halimbawa a éye,” kagi ni Jesus. “Eng mara, te bébe a te sapulu a plata a kuhata. Eng mebut tu esa, éy anya i gemtén na? Taben na agad tu simbu na a tulos na walisan tu bile na, a éahayukén na a hanggan éwan na meta.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ey nadid, ta péketa na, éy akitén na du karatig na, a kinagi na dide, a ‘Mékipagsaya kam diyakén, da mineta ko dén tu plata ko a esa a minebut!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 “Ey nadid,” kagi ni Jesus, “éy kona be sa i gimita du anghel ta langet, a mésahat be side bagay meta de i maski isesa a makasalanan a tolay a mégsisi, a mangibut to kasalanan na.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Nadid, kinagi ni Jesus du tolay, a “Te lakay kan a te éduwa a anak a lélake.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Tu dipos, éy kinagi na kan nama na, a ‘Améng, atdinanék mo nadid ta mana ko a kabahagi ko.’ Ey inoan siya no ama na, a hinati na tu ari-arian na du éduwa a anak na.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Nadid, kélipas na sénganya a aldew, éy nibugtong kan no dipos tu mana na, sakay hinumektat dén a inumange ta adeyo a banuwan. Ey kédemét na ta éya, éy basta inubus na kan a inubus tu kuhata na ta nipagsunud na ta kalayaan na.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nadid, kéubus kan wade no kuhata na, éy dinumemét kan sa i dikél a alép, a hanggan da naghirap dén tu dipos.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Kanya nagpaupa kan siya to esa a lélake ta éya. Ey tu lélake, éy pinaange na kan siya to uma na, a monda bantayan na sa du babuy na.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ey to pégbantay kan no dipos du babuy, éy gustu na maka a méngan ta kanén du babuy, da éwan tu mémakan diya.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Nadid, éy kinaisipan na kan wade, a kinagi na, a ‘Bakit wade mégéeknudénék san se a hanggan mateék ta alép, éy du tarabahador nama ko, éy meadu i kanén dia!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ikad ko dén,’ kagi na kan, ‘ta bile nama ko, a kagin ko diya, a “Améng, te kasalananék diko, sakay ta Diyos.”
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Sakay kagin ko be nama ko, a “Ewanék mo maari, Améng, a ibilang a anak mo. Ibilangék mo san dén a magpaupa diko.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Nadid, pékaisip kan no dipos ta kagi na nama na, éy nagsoli dén. Ey to kéadene na kan pabi to bile nama na, éy tinan-aw siya nama na. Ey pékatan-aw na kan diya, éy kinagbian na, a basta naginan dén a sinumambat diya. Ey to péngsambat na wade diya, éy tulos na kan kinébkében, a inahob-ahoben.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ey tu anak na, éy kinagi na kan diya, a ‘Améng, te kasalananék diko sakay ta Diyos. Ewanék maari a ibilang mo a anak mo.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero tu ama na, basta pinabayan na kan san tu kinagi na, a dinulawan na agad du utusan na, a kinagi na kan dide, a ‘Nay, baduan moy siya ta memahal a badu, sakay sapatusan moy siya, sakay atdinan moy ta sangkalan na.’
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Sakay inutusan na be side, a ‘Nay, ange moy bunuén tu pinatabi ko a baka, sakay lutuén moy. Maghanda kitam ta kasayaan tam a anyaya.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Entan moy,’ kagi na kan, ‘i anak kuae; akala tam éy pate dén, éy entan moy, buhay bale san. Akala tam,’ kagi na kan, ‘éy nebut dén, pero entan moy, nagsoli dén.’ Nadid, to pégkagi no ama na ta éya, éy tulos dén side a nagkasayaan.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Nadid, tu anak na a esa a panganay, éy éwan na kan tukoy i nanyari a éya, da édsa kan siya to uma na. Mamaya-maya, késoli na kan wade, éy nabati na i togtog na kasayaan to lubuk no bile de.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nadid, to pékabati na kan ta éya, éy pinakelagipan na tu utusan sa a esa éng anya i kasayaan dia.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ey kinagi kan no utusan, a ‘Dinumemét dén tu wadi mo. Ey binunu dén nama mo tu pinatabi na a baka. Naganyaya dén siya,’ kagi na kan, ‘da nagsoli dén tu wadi mo a mahusay san.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Nadid, pékabaheta no panganay ta éya, éy sinompél kan wade i isip naa, a nagingél dén siya. Ey mégidel siya a somdép. Ey nadid, linumuwas kan tama na a pasdépén na siya.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ey kinagi kan no panganay diya, a ‘Méghinanakiték diko, Améng. Bakit, sapul to kéanak ko, éy mégtétarabahoénék san diko, a sésundin ko a palagi i utus mo. Pero hanggan nadid éy éwanék mo pabi inatdinan ta maski kambing, a monda maganyayaék be du kakadimoy ko.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pero ti wadi ko, éy inobus na dén tu kuhata mo dahilan du pampam. Ey nadid, késoli na diko, éy tu pinatabi mo a baka éy binunu mo a para diya.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “‘Pero éwan,’ kagi kan no ama na, ‘diyan ka méghinanakit, Anéng, diyakén; da palagi ka a kaguman ko, sakay pati éy siko i te kooa ta étanan a ari-arian ko.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Bakit,’ kagi na kan, ‘éwan maari a magkasayaan kitam, da nagsoli dén ti wadi mo a minebut? Akala tam éy pate dén, éy nadid éy buhay bale san.’ Ewan dén,” kagi ni Jesus; “saya i katapusana na lagip.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.