João 11
Bigu a tipan: I mahusay a baheta para ta panahun tam (DGC) vs BKJ
1 Nadid, te lélake a nagkasakit. I ngahen naa éy ti Lasaro a taga Betania. Ey mégiyan be diya du wéwadi na a éduwa; ti Maria sakay ti Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Na éya a Maria, éy siya ya tu néngibulak ta pulurida to tikéd no Panginoon, a tulos na pinahiden to buk na.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Kanya side, péketa de a garabi dén tu saket no aka de, éy pinauwet de ti Jesus, a kinagi de a, “Panginoon, te saket tu kadimoy mo a Lasaro.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ey ti Jesus, pékabaheta na ta éya, éy kinagi na, a “I katapusan na éya a saket, éy éwan mate ti Lasaro, éngˈwan, tumanyag san i kapangyarian na Diyos, monda purién du tolay i anak na Diyos.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nadid, ti Jesus, éy mahal na de Marta a pépétwadi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Pero maski mahal na side, éy pinalipas na pa i éduwa a aldew bagu sa inumange dide.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ey kélipas na éduwa a aldew, éy kinagi na du alagad na, a “Kitam dén sumoli ta Hudea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ey “Anin, Panginoon,” kagi du alagad na, “éingengaén ka pabi du mataas a Judeo ta éya a bunon, éy gustu mo bale sa a umange a huway?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 “Pabayan moy,” kagi ni Jesus. “Ewan moy meta a te labindalawa a oras ta aldew bagu dumiklém? Nadid, éng mara méglakad i tolay ta aldew, éy éwan siya maanya, da tanglawan siya na demlag.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Basta éng kélép i péglakad naa, éy maanya siya, da éwan tu demlag diya.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Kona sa i nihalimbawa na du alagad na, monda mapospusan de a éwan pabi siya maanya nadid ta Hudea. Sakay kinagi na be dide, a “Tidug dén tu kadimoy tam a Lasaro. Kanya umange kitam sa, éy angen ko siya lukagén.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 “Ey Panginoon,” kagi du alagad, “éng tidug siya, éy maghusay siya a talaga.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Kanya négkagi side ta kona sa, éy akala de a tidug san ti Lasaro ta mahusay. Pero éwan; i kahulugina no kinagi ni Jesus, éy minate dén.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Kanya nipáliwanag dide ni Jesus a kinagi na, a “Minate dén ti Lasaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ey alang-alang dikam,” kagi na, “éy mahusay da éwanék sa to nikate na, monda meta moy i manyari, a tumibay i péniwala moya diyakén. Ey nay,” kagi na, “kitam dén diya ya nadid.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Nadid, ti Tomas a kambal, éy kinagi na du kaguman na, a “Nay, kumuyog kitam diya, maski mate kitam a étanan.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Nadid, kédemét de Jesus ta Betania, éy épat dén a aldew a nielbéng ti Lasaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 I Betania, éy adene ta Jerusalem, a étélo san a kilumetro i kaadeyo naa.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Te meadu a taga Jerusalem a Judeo a dinumalaw de Marta a patwadi, monda wili-wilen de side dahilan to aka de a minate.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nadid ti Marta, pékabaheta na a dumemét dén ti Jesus, éy inange na sinambat. Pero ti Maria a wadi na, éy nawahak san to bile.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ey késambat ni Marta ni Jesus, éy kinagi na, a “Anin, Panginoon, éng édse ka maka se to éya, éy éwan minate teka ko.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ey maski nadid,” kagi ni Marta, “éy tukoy ko a atdinan ka na Diyos ta maski anya i pékiohon mua diya.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 “Mabuhay a huway teka mo,” kagi ni Jesus.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ey, “O,” kagi ni Marta, “tukoy ko a mabuhay siya ta pémuhay na Diyos ta tolay ta katapusan na mundua.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 “Tandaan mo, Marta,” kagi ni Jesus; “sakén i magpabuhay ta tolay, sakay sakén i kégébwatan na buhay na tolay. Maski ti ésiya a méniwala diyakén, éng mate siya, éy mabuhay siya.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Sakay tu bawat tolay a buhay nadid a méniwala diyakén, éy éwan siya mate a hanggan. Méniwala ka Marta ta éya?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ey “O, Panginoon. Méniwalaék a siko i Cristo a anak na Diyos. Tukoy ko a siko i pinaangea se na Diyos a tagapagligtas dikame.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nadid, to pégkagi ni Marta ta éya, éy inange na ti wadi na a Maria. Kinagi na diya ta lihim, a “Kéye dén tu Maistu, a nipauwet na ka.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ey pékabaheta ni Maria ta éya, éy inumégkat siya agad i inange na sinambat ti Jesus.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ewan pabi dinumemét ti Jesus to bariyo, éngˈwan, édsa pabi to pinagkasambatan de ti Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ey du Judeo a kaguman ni Maria to bile, péketa de a linumwas siya agad, éy tinumagubet side diya, da akala de éy umange to lébéng a magsanget.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Nadid ti Maria, kédemét na to édsean ni Jesus, éy tinumokém siya to tikéd na, a kinagi na, a “Panginoon, éng édse ka maka se to éya, éy éwan minate teka ko.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nadid ti Jesus, péketa na diya a mégsanget, pati du Judeo a kaguman na éy mégsanget be, éy métageg siya a tahod.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ey kinagi na dide, a “Ahe i néngielbéngan moya diya?” Ey “Kadon,” kagi de, “Ipeta me diko.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nadid, mégsanget be ti Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Ey du Judeo, péketa de diya a mégsanget, éy “Entan moy,” kagi de, “talaga a ginustu na a tahod ti Lasaro.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Sakay kinagi du iba, a “Nagpabulag ta buhék i lélake a ina. Anya wade,” kagi de, “kaya na wade be a nagpahusay ni Lasaro éng inabut na maka a buhay?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Nadid, kédemét de Jesus to lébéng, éy mélungkut man dén siya a tahod. Tu lébéng éy kuweba a te takléb a bito to pintuan na.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ey kinagi ni Jesus, a “Bukasan moy dén i lébénga.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Pero kinagi ni Jesus, a “Ewan mo naala-ala, Marta, bakén a kinagi ko dén diko, éng méniwala ka éy meta mo i kapangyarian na Diyos?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Nadid, binukasan de tu lébeng, a inibutan de tu takléb na a bito. Ey tinumangad ti Jesus a kinagi na, a “Salamat, Améng, da bébatenék mo.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Tukoy ko, Améng, a palagiék mo a bébaten. Pero ménalanginék diko ta medegsén nadid alang-alang di tolayae, monda maniwala side a siko i nagpaangea se diyakén ta munduae.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Nadid, éy kinagi ni Jesus ta medegsén, a “Lasaro, lumwas ka dén!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ey to pégkagi na, éy tulos a linumwas ti Lasaro a buhay dén, a te balut pabi tu kamét na sakay tu tikéd na to sapot na. Pati tu ulo na, éy te balut pabi to sapot na. “Nay,” kagi ni Jesus, “ibutan moy tu balut na a damit, sakay pabayan moy siya a méglakad.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Nadid, meadu du kaguman ni Maria a Judeo a naniwala nadid ni Jesus, dahilan to ginamet na a mineta de.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero te sénganya dide a dinumiretso san side du Pariseyo a binahetaan de side to ginimet ni Jesus.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Kanya du Pariseyo sakay du mataas a padi, pékabaheta de ta éya, éy nagmiting side, a néguhunan de ti Jesus. “Magenya kitam?” kagi de, “Meadu i gimet na a kataka-taka.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Eng éwan tam siya masaway, éy ipasakup diya du étanan a Judeo. Nadid, éng mabaheta na gubiyerno ta Roma a iba i amo tam, éy umange se side a talaga a hukatén de i Templo tama, sakay pati éy bunon de i étanan a Judeo.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Nadid, mégkagi ti Kaipas. Siya i mataasa du padi ta éya a taon. I kinagi na, éy “Anya kam ye. éwan kam beman tu napospusan?
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Maigi pa éy pabunu tam i éya a lélake alang-alang du tolay. Maigi pa éy mate siya kesira dikitam a étanan a Judeo.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 I éya a kinagi ni Kaipas, éy éwan ta isip na sana, éngˈwan, da siya i mataas a padi nadid, éy pinahula diya na Diyos a mate ti Jesus alang-alang du Judeo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ey éwan san Judeo, éngˈwan mate be siya alang-alang du anak na Diyos maski ta ahe ta mundua, monda mapisan side a étanan.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Nadid, sapul ta éya a miting de, éy néguhunan du te tungkulin a Judeo éng pakodyan de a ipabuno ti Jesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Kanya ti Jesus, éy éwan dén pinumeta a naglakad ta Hudea. Engˈwan inumange dén side du alagad na ta Epraim ta digdig na ilang a lugar. Ey négiyan sa side.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Nadid, adene a dumemét i Piyesta na Ala-ala na Judeo, éy meadu i inumange a tolay ta Jerusalem, monda tupadén de tu utus ni Moises tungkul ta péglinis ta bégi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ey inahayok de sa ti Jesus, da umasa side a dumemét be siya ta piyesta. Néguhunan de siya ta Templo éng dumemét siya, o éng éwan.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ey du mataas a padi sakay du Pariseyo, éy kinagi de du tolay éng ti ésiya i makapospusa ta édsean ni Jesus, éy dapat ibaheta na dide, monda madikép de siya.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.