Marcos 5

Goãmʉ Yare Wereripʉ (DES) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ĩgʉ watẽa mera goroweregʉ masa goberi watope árĩgʉ árĩmʉripʉ. Gajirãpʉ ĩgʉre ñeha comeda wʉarida mera dirimasibirimʉriñorã.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ĩgʉ bʉrigã gorowerecʉ̃ ĩha bajasuburi masa ĩgʉre guburi diriri berori mera comedari mera dirimʉririñorã. Eropigʉ ĩgʉpʉ comedarire nuha tʉãtasiricãmʉripʉ. Eropirã ĩgʉ turagʉ árĩro mera masapʉ ĩgʉre ñeha dirirã bocatĩubiriñorã.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Eropigʉ ñami árĩcʉ̃, ʉmʉ sãre masa goberi watopegue, ʉtã yucʉgue sãre, eropa gaguinigui curicãmʉripʉ ĩgʉ. Eropigʉ ʉtã mera ĩgʉ basi dotemʉripʉ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Eropigʉ yoarogue Jesure ĩhabeo ĩgʉ pohrogue omagãripʉ. Eraa merejapʉ Jesu core umupeobu.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 —¿Dohpa waĩcʉri mʉhʉ? arĩpʉ Jesu ĩgʉre.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Eropigʉ Jesure turaro serẽpʉ:
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Irisubure bajarã yesea árĩñorã erã pohrore. Ʉtãgʉ gubuye ahma barã iiñorã.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ero erã baniguicʉ̃ ĩarã õpa arĩ serẽñorã watẽa:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Erã eroparĩcʉ̃ peegʉ yesea pohrogue wadorepʉ Jesu erãre. Ĩgʉ eropa dorecʉ̃ watẽa masʉre duhu yesea dos mil gohra árĩrãpʉre ñajañorã. Erã pohrogue erã ejara pʉhrʉ yeseapʉ gorowere árĩpehrerã dipatʉrʉgue oma buha, ditarugue yuriñajaa sĩripehrea wañorã.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Yesea erã eropa wacʉ̃ ĩarã, erãre ĩhadibunirãpʉ güi omagã wañorã. Macague eja, iri maca majarãre campo majarã sãre erã ĩarare weresiripehocãñorã. Erã eropa werecʉ̃ peerã masapʉ bajarã Jesu ĩgʉ iirare ĩarã ariñorã.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Eropirã Jesu pohrogue erarã, watẽa ñajasũdigʉre, suhri saña, pee masigʉ ĩgʉ ero õaro doacʉ̃ ĩarã ĩha ʉca wañorã erã.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Eropirã watẽa ñajasũdigʉre, yesea sãre erã eropa warare ĩanirã gajirãre werepehocãñorã.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Erã eropa werepehocʉ̃ peerã ero majarã Jesure turaro mera wadoreñorã.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Eropigʉ Jesu ĩgʉ dohodirugue ĩgʉ ñajacʉ̃ ĩagʉ “Mʉ mera wadiaca,” arĩ bʉrigã serẽripʉ watẽa ñajasũdigʉpʉ Jesure.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ĩgʉ eropa arĩquerecʉ̃ Jesu ĩgʉre werepʉ:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ pee watẽa ñajasũdigʉpʉ Decapoli waĩcʉri macague Jesu ĩgʉre õaro iirare werenʉgapʉ. Ĩgʉ eropa arĩ werecʉ̃ peerã, masa árĩpehrerã pee ʉca wañorã.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Eropi dipaturi ta Jesu gajipʉ masegue ĩgʉ taribujajacʉ̃ masa bajarã ĩgʉ pohrogue wʉariya tʉrogue gamenereñorã.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Eropigʉ judio masa erã buheri wihire ĩhadibugʉ Jairo waĩcʉgʉ erapʉ. Jesure ĩha, ĩgʉ guburi pohro mereja õpa arĩ serẽpʉ:
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 —Yʉ mago sĩrigo iiamo. Eropigʉ igore mʉ mojoto mera duhpeogʉ, igore dore taugʉ arique. Mʉhʉ eropiicʉ̃ igo masagocumo, arĩpʉ ĩgʉ Jesure.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ pee Jesu ĩgʉ mera wapʉ. Ĩgʉ wacʉ̃ masa bajarã nʉrʉsiagãñorã ĩgʉre.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Eropigo nomeo doce bojori gohra eropa ʉmʉri nʉcʉ behreniguigo ero árĩpo. Ero core bajarã duhturua igore ñero taricʉ̃ iiñorã igore ocoyerã.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Eropigo duhturuare igo niyeru árĩpehrerire wajayepituhapo igo ocoyedorego. Erã eropa ocoyequerecʉ̃ igo mʉraro ta árĩniguicãpo. Eropigo igo ero core igo árĩdiro tauro ñero wapo.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Igo eropa ñero taririsubu Jesu ĩgʉ masare õarã iirire peerã gajirã wereñorã igore. Eropigo igo Jesu pʉhrʉ ta masa bajarã watope aripo. Ahri Jesu suhrirore mohmepiñapo.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 “Yʉhʉ ĩgʉ suhriro dihtare mohmepiñago õago dujagoca,” arĩ pepipo igo.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Eropi igo mohmepicʉ̃ mata igo di wirira purumujudija wayoro. Igo dʉpʉre õari dʉpʉ wacʉ̃ pepipo.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Eropigʉ Jesu ĩgʉ turari mera dorere ĩgʉ taurare masigʉ, masa watope maji ĩapʉ.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ peerã ĩgʉ buherãpʉ õpa arĩñorã.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Eropigʉ Jesu ĩgʉre mohmepidigore amapʉ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ĩgʉ amaro watope igopʉ igo dʉpʉ õaro wacʉ̃ pepigo güi, naragã merejapo ĩgʉ pohro.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Eropigo igo diaye ta werepehopo ĩgʉre. Igo eropa arĩ werera pʉhrʉ Jesu werepʉ igore:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Erã õpa arĩ wereniguiro watope ta Jairo ya wihi majarã erañorã,
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Erã eropa arĩquerecʉ̃ ta Jesu Jairore õpa arĩ werepʉ:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Eropa arĩtuha, Santiago, ĩgʉ pagʉ magʉ Ñu, Pedro, erã dihtare “Yʉ mera arique,” arĩpʉ Jesu.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Eropigʉ Jairo ya wihigue ejapʉ. Iri wihiguere masa bajarã bʉrigã ñehamere orerã iiñorã. Erã eropa orecʉ̃ ĩha erãre arĩpʉ Jesu:
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 —¿Ñero arĩ ñehamere orebiricãque mʉa. Igo majigo sĩribeamo. Carĩgo iimo, arĩpʉ Jesu erãre.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ peerã erã “Eroparĩcãgʉ iimi ihĩ,” arĩrã ĩgʉre ĩayeñorã. Ĩgʉpʉ erãre disiporogue wiupehocãpʉ. Majigo pagʉ sʉmarã mera, Jesu ĩgʉ mera majarã igo pohrogue sihuñajajapʉ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Eropigʉ Jesu igo mojotore ñeha arĩpʉ igore:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ ta igo majigo sĩridigo mʉro wahgãnʉgaja curipo. Doce bojori opago árĩpo igo. Igore ĩgʉ eropa iicʉ̃ ĩarã ʉcataria wañorã.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Eropigʉ Jesu irire ĩgʉ iirare weresiridorebiripʉ. Eropiituha igore bari ejodorepʉ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.