Marcos 5
Goãmʉ Yare Wereripʉ (DES) vs ARIB
1 — ausente —
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ĩgʉ watẽa mera goroweregʉ masa goberi watope árĩgʉ árĩmʉripʉ. Gajirãpʉ ĩgʉre ñeha comeda wʉarida mera dirimasibirimʉriñorã.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ĩgʉ bʉrigã gorowerecʉ̃ ĩha bajasuburi masa ĩgʉre guburi diriri berori mera comedari mera dirimʉririñorã. Eropigʉ ĩgʉpʉ comedarire nuha tʉãtasiricãmʉripʉ. Eropirã ĩgʉ turagʉ árĩro mera masapʉ ĩgʉre ñeha dirirã bocatĩubiriñorã.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Eropigʉ ñami árĩcʉ̃, ʉmʉ sãre masa goberi watopegue, ʉtã yucʉgue sãre, eropa gaguinigui curicãmʉripʉ ĩgʉ. Eropigʉ ʉtã mera ĩgʉ basi dotemʉripʉ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Eropigʉ yoarogue Jesure ĩhabeo ĩgʉ pohrogue omagãripʉ. Eraa merejapʉ Jesu core umupeobu.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 —¿Dohpa waĩcʉri mʉhʉ? arĩpʉ Jesu ĩgʉre.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Eropigʉ Jesure turaro serẽpʉ:
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Irisubure bajarã yesea árĩñorã erã pohrore. Ʉtãgʉ gubuye ahma barã iiñorã.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ero erã baniguicʉ̃ ĩarã õpa arĩ serẽñorã watẽa:
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Erã eroparĩcʉ̃ peegʉ yesea pohrogue wadorepʉ Jesu erãre. Ĩgʉ eropa dorecʉ̃ watẽa masʉre duhu yesea dos mil gohra árĩrãpʉre ñajañorã. Erã pohrogue erã ejara pʉhrʉ yeseapʉ gorowere árĩpehrerã dipatʉrʉgue oma buha, ditarugue yuriñajaa sĩripehrea wañorã.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Yesea erã eropa wacʉ̃ ĩarã, erãre ĩhadibunirãpʉ güi omagã wañorã. Macague eja, iri maca majarãre campo majarã sãre erã ĩarare weresiripehocãñorã. Erã eropa werecʉ̃ peerã masapʉ bajarã Jesu ĩgʉ iirare ĩarã ariñorã.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Eropirã Jesu pohrogue erarã, watẽa ñajasũdigʉre, suhri saña, pee masigʉ ĩgʉ ero õaro doacʉ̃ ĩarã ĩha ʉca wañorã erã.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Eropirã watẽa ñajasũdigʉre, yesea sãre erã eropa warare ĩanirã gajirãre werepehocãñorã.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Erã eropa werepehocʉ̃ peerã ero majarã Jesure turaro mera wadoreñorã.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Eropigʉ Jesu ĩgʉ dohodirugue ĩgʉ ñajacʉ̃ ĩagʉ “Mʉ mera wadiaca,” arĩ bʉrigã serẽripʉ watẽa ñajasũdigʉpʉ Jesure.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ĩgʉ eropa arĩquerecʉ̃ Jesu ĩgʉre werepʉ:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ pee watẽa ñajasũdigʉpʉ Decapoli waĩcʉri macague Jesu ĩgʉre õaro iirare werenʉgapʉ. Ĩgʉ eropa arĩ werecʉ̃ peerã, masa árĩpehrerã pee ʉca wañorã.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Eropi dipaturi ta Jesu gajipʉ masegue ĩgʉ taribujajacʉ̃ masa bajarã ĩgʉ pohrogue wʉariya tʉrogue gamenereñorã.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Eropigʉ judio masa erã buheri wihire ĩhadibugʉ Jairo waĩcʉgʉ erapʉ. Jesure ĩha, ĩgʉ guburi pohro mereja õpa arĩ serẽpʉ:
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 —Yʉ mago sĩrigo iiamo. Eropigʉ igore mʉ mojoto mera duhpeogʉ, igore dore taugʉ arique. Mʉhʉ eropiicʉ̃ igo masagocumo, arĩpʉ ĩgʉ Jesure.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ pee Jesu ĩgʉ mera wapʉ. Ĩgʉ wacʉ̃ masa bajarã nʉrʉsiagãñorã ĩgʉre.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Eropigo nomeo doce bojori gohra eropa ʉmʉri nʉcʉ behreniguigo ero árĩpo. Ero core bajarã duhturua igore ñero taricʉ̃ iiñorã igore ocoyerã.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Eropigo duhturuare igo niyeru árĩpehrerire wajayepituhapo igo ocoyedorego. Erã eropa ocoyequerecʉ̃ igo mʉraro ta árĩniguicãpo. Eropigo igo ero core igo árĩdiro tauro ñero wapo.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Igo eropa ñero taririsubu Jesu ĩgʉ masare õarã iirire peerã gajirã wereñorã igore. Eropigo igo Jesu pʉhrʉ ta masa bajarã watope aripo. Ahri Jesu suhrirore mohmepiñapo.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 “Yʉhʉ ĩgʉ suhriro dihtare mohmepiñago õago dujagoca,” arĩ pepipo igo.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Eropi igo mohmepicʉ̃ mata igo di wirira purumujudija wayoro. Igo dʉpʉre õari dʉpʉ wacʉ̃ pepipo.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Eropigʉ Jesu ĩgʉ turari mera dorere ĩgʉ taurare masigʉ, masa watope maji ĩapʉ.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ peerã ĩgʉ buherãpʉ õpa arĩñorã.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Eropigʉ Jesu ĩgʉre mohmepidigore amapʉ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ĩgʉ amaro watope igopʉ igo dʉpʉ õaro wacʉ̃ pepigo güi, naragã merejapo ĩgʉ pohro.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Eropigo igo diaye ta werepehopo ĩgʉre. Igo eropa arĩ werera pʉhrʉ Jesu werepʉ igore:
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Erã õpa arĩ wereniguiro watope ta Jairo ya wihi majarã erañorã,
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Erã eropa arĩquerecʉ̃ ta Jesu Jairore õpa arĩ werepʉ:
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Eropa arĩtuha, Santiago, ĩgʉ pagʉ magʉ Ñu, Pedro, erã dihtare “Yʉ mera arique,” arĩpʉ Jesu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Eropigʉ Jairo ya wihigue ejapʉ. Iri wihiguere masa bajarã bʉrigã ñehamere orerã iiñorã. Erã eropa orecʉ̃ ĩha erãre arĩpʉ Jesu:
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 —¿Ñero arĩ ñehamere orebiricãque mʉa. Igo majigo sĩribeamo. Carĩgo iimo, arĩpʉ Jesu erãre.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ peerã erã “Eroparĩcãgʉ iimi ihĩ,” arĩrã ĩgʉre ĩayeñorã. Ĩgʉpʉ erãre disiporogue wiupehocãpʉ. Majigo pagʉ sʉmarã mera, Jesu ĩgʉ mera majarã igo pohrogue sihuñajajapʉ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Eropigʉ Jesu igo mojotore ñeha arĩpʉ igore:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ĩgʉ eroparĩcʉ̃ ta igo majigo sĩridigo mʉro wahgãnʉgaja curipo. Doce bojori opago árĩpo igo. Igore ĩgʉ eropa iicʉ̃ ĩarã ʉcataria wañorã.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Eropigʉ Jesu irire ĩgʉ iirare weresiridorebiripʉ. Eropiituha igore bari ejodorepʉ.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.