Romanos 9
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT
1 Ni Kristogoc kpeketahema yoac fora deduae, ikoc mi anduae. Nga Tiri Asungo here negen negenna midiu imocngo hepucna anu yofi deduae.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ni nasosoc arengfocna yeneac amma ubahodungtoa nga ubaebicgoc kecduae.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Nga neng yeneac do mema sowecac bageau kecma Kristoaru agac kecbadeac negenduae. Neni kisicnina mocgu.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Nga yeni Israe areng, yeni manggacac medacyombong kuc nga kibikperaginginagoc kecdae. Yeni dzadzahac nga dedeseriyoacgoc kecma Anutuac womong garenggekecdae. Amma Anutungo wiac yemmeudeac deseriyemmeec, imoc yenearu fedengoc.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Nga yeni kisicbangecfocngina negendae, yeneac fingecsaheunac Kristongo ngic siric amma fingerec. Ye Anutunoc, wiac sasawaac engena. Yearu dedengerec nga dedengerec fekengkecbeso, imoc fora.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Anutu yoara kuha made, ngeni ifi mi negembisia. Imoc yofi, Israengicngac Israe fingecsaheunac, yenearunac goa Israe yombong mi andae.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Imocac siriha yofi, Abrahanggac bangecfora goa yeni Sara kimearunac. Imocac yofi oho ohoya fede,
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Sebiac arennu fingecdae, yeni Anutuac nambaracfora, ifi mi dede. Dedzegeac bageau fingecandae, yeni Abrahanggac bangecfora yombong andae.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ye Abrahang nga Sara yerigoc yoac yofi dedzege anec,
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Nga imocsac kpac, Bangecnina Isaka ye Rebekagoc feu yeng fora tombosonga kpenangyuruec.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Imocac yofi oho ohoya fede,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ifiac amma yofi denide. Anutungo sing mi segeude. Ye yoara gombunga angande.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Yeng Mose yofi edeec,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ifi anu Anutungo yengena wosoefahaac amma ngic meisinggeude nga ngic ye yengenaocngoc songo meficgeecac me uatoa meecac amma ifi mi fingerude.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Mitikibiu yoac oho ohoya fede, imocngo Farao yofi edeec,
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Imoc yofi, Anutungo mong wosoefac ammibesonga negendeu, imoc ammiude. Amma monggac herea dzegebesonga negendeu, imoc dzegeude.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ge yoacna imoc negemma yofi denade gedang, “Anutuac songo nga negen negeng kpeudeac sing mi fede. Nga sing kpekpe mi febac dede yeng ni kopocsicnagoc naric mi debac.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Bangecngic ge negenna, ge ngicsac, ifi dema Anutuac yoac turunga mi merembesena. Marikibi minginango wiac mong meu wiac maringo memea, imocngo mingina naric mi kpesimiude,
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Enangmemengic ye songeaac arennu ua naric meude, ye gbaki mema imocngo enang mong uaya engena meude nga enang mong uaya mamea naric meude.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 — ausente —
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 — ausente —
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Imocac nenannoc kpacnunuec. Imoc Yuda arengsac kpac, ye bangec monnunac ngicngac momoc kpacyunuec.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ye profete Hoseaac kibiu ifingoc yofi dede,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Nga bangec monnunac ngicngac Anutungo yeneac yofi deec,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Yesaiango ine Israe yeneac negemma yofi kpacma dede,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 KEBUNGO bangecfu ngicngac yoacngina bicbic isinggema desiyunuma uaya mesiude.” (Yesaia 10:22-23)
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Nga Yesaiango kpefingyoac yofi bic deec,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ni yofi torokpema deduae, bangec monnunac ngicngac, yeneng dindingac kecgecdeac seseriua mong mi mekecma kekec dindingac eng meficgegec. Yeni negensinggegec, imocac amma Anutungo dindingac kpacyunuec.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Nga Israe ngicngac yeni ine dedeseriyoacngo kekec dindingacfu faiyunuudeac seseriua mekecgec. Mekecma dedeseriyoacfusing dindingac kekec mi meficgegec.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Yeni faka nga angammemenginaac negensima negen negensing fora imoc ine wagec. Yeni hocfu kpondzong heima mayunuec.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Imocac yofi oho ohoya fede,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.