Lucas 20

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesungo naso monnu Anutuac womonnu ngicngac edekpou ayemmema siduc gombung edeyunuu womong gareng enara nga mitiac negen negengngic amma yudangic enarafocngina yeni yenahafoc hama kicnginau namma
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 kpesimigec, “Ge noc kucfu ua yomoc menec nga merang uayoac imoc genec? Imoc edenununa.”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ifi degec yeng yofi merengyemmeec, “Ni ifingoc kpesingemmeba wiac mong edenugec,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Yohanengo dokunadzic ua mekefec, imoc kurumennunac me ngicfunac?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ifi deu yeni yenaocngoc denegeng amma degec, “‘Imoc kurumennunac.’ Ifi denideu yeng yofi kpesinemmeude, ‘Anu ngeni nocac ye mi negensinggegec?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Amma ‘ngicfunac’ ifi denideu ngicngac sasawa yeneng hocngo neneregecde nocac yeni Yohane ye profete, imoc ubaherenginango negensidae.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ifi dema meremmigec, “Dahacnac haec, imoc mi negendimbe.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ifi degec Yesungo yofi merenec, “Ifi degec, ni merang uayoac nenu ua mekecduae, imoc ifingoc mi edengunubade.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ifi dema Yesungo yoac mong heima ngicngac yofi edeyunuec, “Ngic mongngo waing uayau waing homerec. Homeru wisickeu waing ua garenggegecdeac ngic meficyunuma yenigoc uayoac dedzege anggec nga yengena ine naso herea bangec monnu kefudeac kenec.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Kemma kecmanu fora kpememe naso hau wanacngiha mong sueu waing uaac gareng yenearu kenu yeneng waing fora imohacnac yeac noboha migecdeac kenec. Kenu waing uaac gareng yeneng wanacngic imoc dzoboya kpema entegeng suegec kenec.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Kenu minginango ifi hemma ngic mong sueec. Sueu kenu waing uaac gareng yeneng ye ifingoc kpema faka mangana yombong ammima entegeng suegec kenec.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Kenu wanacngiha atac harebec sueu kenu yeneng ye ifingoc kpegec sawa mau kporacgec kenec.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Ifi anu ua minginango yofi deec, ‘Dafi ambade? Ni medacyombonna songo negemmianduaemoc, ye sueba kenu ye sifu eweheimigecde.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Dema medacyombonga sueu waing uaac gareng yeneng ye hemma yenaocngoc denegeng amma degec, ‘Yeng kecma ua yomoc tiu enude. Nenang ye kpehomeni yeac bangec nga maridzoming imoc nenang anude.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ifi dema medac imoc kporacgec oda ngadeau kemeu kpehomegec.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Yeng hama waing uaac gareng yunuhomema waing ua imoc uagareng goa yeneac mariu faiude.” Ifi deu yeneng imoc negemma yofi degec, “Ifi naric mi fingecbeso.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ifi degec Yesungo yenemma yofi deec, “Yoac yofi oho ohoya nande, imoc titiha negensibisia,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ngicngac sasawa hoc imocac witiau mayunude, yeni sebingina tegerude. Nga hoc imocngo yeneac witiu makpema hedzameyunuu kapuc kpegecde.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Mitiac negen negengngic nga womong gareng enara yeni imohaingoc ye mebeso anggec. Yesungo yeneac yoac heima deec, imoc bic negenggec amma ngicngac yeneac kengecyunuu ine wagec.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Anu yeni Yesu hembima ngicfocngina sueyunugec, yeneng yoara negendimbe siric yearu kenggec. Kemma noc yoac dafi deu negemma ine prowinsiac desi desingic yeac mariu faigecdeac negenggec.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Nga ngic imoc yeneng Yesuac degec, “Kpoukpou, ge yoac denec nga wiac kpounemmenec, imoc fora sasawa. Amma ge Anutuac sing ngicngac edekpou ayemmema yoac monde monde mi angkecnec, geac ifi negendimbe.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Imocac edenununa, neni takesi ngictau Sisa naric minide me kpac?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ifi degec Yesungo ikocngina hentegecma yofi edeyunuec,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Ngeni dzo mong edzacnugec hemba. Onga nga kibi yoc, imoc meracac?” deu degec, “Imoc Sisaac.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ifi degec Yesungo deec, “Imocac ngeni Sisaac wiac, imoc Sisa mibisia nga Anutuac wiac, imoc Anutu mibisia.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ifi deu yeni ngicngac yeneac kicfu enacfu faifai ammima meme, imoc obohogec. Amma yoacngina turunga merenec, imocac kerectegec amma yoac mong mi degec.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Anu Sadukaio yeneng homecfunac yacyac mong mi fede, ifi deandae. Amma yenearunac goa Yesuaru hama kpesimigec,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Kpoukpou, Mosengo dedeseriyoac yofi ohonemmeec,
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Naso monnu dacmunac seweng kecgec nga waracdacnginango ngac mema gboriha kpac kecma homeec.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Homeu muneango daraac hodzec mema
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 eng kecma homeec. Anu munangirango hodzec imoc mema ifingoc sabaha kpac kecma homeu dacmuna seweng yeni ngac imocngoc mema gboricfocngina kpac kecma homedacgec
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 amma ngac ye wisickeu ifingoc homeec.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Amma yeng ngic seweng yeneac enengngina amma kecma yacyac nasou ye dacmunac seweng yenearunac meracac enema anude?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ifi degec Yesungo yofi merengyemmeec, “Bangec yomocac kekec nasoac medacfora yeneng ngac meandae nga manggac yeneng yofi deandae, ‘Ni naroanna ngic mibade.’
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Nga ngicngac homecfunac gborima yacyac nga kekeseri megecdeacsoc andae, yeni ihai eweeneng mi anggecde.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Yeni homecfunac yacyac, imocac kisic anggecde. Amma yeni Anutuac nambaracfora kecma angero isoc anggecdeac yeni monggoc naric mi homegecde.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Homecfunac yacyac fede, imoc Mosengo ifingoc ohoma dekperagiec. Imoc yofi, icfu gerec dzeu ye hemmanu Kebuac dede yoacfu yofi fingerec,
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Yeac hehennu yeni sasawango kekecnginagoc. Ye gbori kecdimbe, neneac Anutu, homemea yeneac Anutu kpahac.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Ifi deu mitiac negen negengngic goa yeneng yofi degec, “Kpoukpou, ge yoac gombunga yombong denec.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Anu imocac ngadeau yeni kengecyunuu mongngo kpesi kpesi monggoc mi kpesimigec.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ifi anu Yesungo yofi deec, “Ngeni yoac yofi negembisia, yoac mong yofi fede, ‘Messia ye Dawidiac arennunac fingerude.’
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Nga Dawidi ye yengenaoc Mitiyegecfu yofi deec fede,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ngabafocga hanigaac bageau faiyunuba yeni hanititiga anggecde.” ’ (Mitiyegec 110:1)
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Imocac Dawidi ye ‘Neac Kebu’ kparecngo dafiu yeac arennunac ande?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Yesungo ngicngac sasawa yeneac kicfu medacfora yofi edeyunuec,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Ngeni mitiac negen negengngic yeneac henghomema kecbisia. Yeni ngakpi herec gombunga faima amayuguc anggecdeac songo negengandae nga suenecfu kemma ngicngac yeneng yeneac wenacngerec deyemmegecdeac songongina kuneng fede. Amma yeni kpekpeturang amau nga yakatoa nasou warac warac tatacfu tacbesonga songongina angkecde.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Amma yeni ngac hodzec yeneac amangina wangecyunuandae. Amma yeneac negengngeree fingerudeac nunumu hereangoc numuandae. Yeni ikocfaka ifia angandaeac turunga ebiriangoc megecde.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.