Atos 14
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT
1 Yeri Ikoniong taonnu sikema ihai ifingoc yudangic yeneac kpekpeturang amau emma siduc gombung kuhagoc deireckeyemmeoc. Imocac yudangic nga grikngic homacngo Yesu negensinggegec.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Yudangic goa yeneng ine yoac imoc wama bangec monnunac ngic Anutu mi negensigec, yeni fenggeyunugec negen negensinggoc tosofocnina herebu negengyemmegec.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Negengyemmegec yeri serima naso herea taong ihai kecma kengeha kpac Kebuac yoac kuhagoc dekefoc. Ammanu Kebu danggunuhaac yoac meseriudeac yengenaoc nonggo tacyecmemanu yeri negensinggegecdeac faka kuhagoc nga faka mi hehena homac mema kefoc.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ifi anec taong imocac ngic tohoma goa yudangic yenearu kenggec nga goa aposoro yerearu kenggec.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Nga bangec monnunac ngic nga yudangic goa yeni garengfocnginagoc aposoro mangana ayecmema hocngo yereregecdeac yoac dzegegec.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Dzegegec yeri imoc negemma worama Rikaonia bangecfu kenoc. Kemma ihai Ristera nga Derebe nga amabangec goa wegenac tarecfu
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 siduc gombung dekperagiyemme kenoc.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ristera taonnu ngic mong tarec, ye hanihora mangac manganea. Ye nonggo heremanaunac ifia fingecma kenghaya kpac eng takefec.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Tackefu Paurongo siduc gombung edeyunuu ngic ye negemma tacmanu yearu kic dindingac fima haniaya yofi negenec, “Ngic imoc ye ngerec ngereeac negen negensing femidenoc.”
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ifi negemma yoac kuhagoc yofi edeec, “Ge yacma hongngoc nanna.” ifi deu ngic ye poratacke yacma kengha anec.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Anu ngic habutoa yeneng Paurongo faka meec, imoc hemma kucgoc kpacma Rikaonia yoacnginau sing yofi degec, “Nemu yeneng ngicsebi mema botucninau magec kecdae.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Amma yeni Banaba ye nemu mong kpara Dia, ifi degec nga Pauro ye yoac dederecgeac ngic, imocac amma nemu mong kpara Hermes, ifi degec.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Nga nemu Dia yeac sesememengicngo deu yeni burumaka ngiwa goa nga dzundzaring taong tegiau odanaguyau mekemema ngihoc yereac eweheima hosuc heibeso anggec.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ammagec aposoro yeri imoc negemma ubaebic mema ngakpingira merecgema amangira wama bic habu yeneac botucfu kemma yofi arohooc,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Yei, ngicngac ngeni noc andae? Neri ngic ngeni isoc, ngeneac siric. Ngeni nemungina kucmama kecdae, yeni ngadeyunuma Anutu kekehagoc mewegenegecdeac siduc gombung dekperagingemmekecdipe. Yeng wiac sasawa bangecfu nga kurumennu nga kondunnu fedacde, imoc meficgedarec.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ngicngac warac kecgec, naso imohai bangec monnunac ngicngac negengyemmemanu yeni ubanginaac nga kekecnginaac songo hania hania, imocac kpaea mi faiyemmemanu yeni keceregec.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Keceregec ihoc bahoc mong mi angemmeec, kpac. Ye haniaya negenggecdeac ubangerec angemmema deu kiawenac sawaunac nasoyau fingeckecde. Nga ye nenesemeng nasoyau deu fingeru yakangina homac meficgengemmeu songo witiau kecdae.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Ngihoc yereng yoac ifi gadzea mema yoac ua ebiriangoc mekecma dekpetari ayemmeec yereac hosucheihei imoc wagec.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Yeri ihai kecmaec yudangic Antiokia nga Ikoniong taonnunac sikema yereac ua desakoigec. Desakoima ngicngac wangecyunugec, yenahafoc Pauro hocngo heigec. Heima negenggec, “Ye bic homedac.” ifi dema ama ngadeau taikemma faigec feec.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Femanu Yesuac habu yeneng hama oronggema memidi ammigec gborima yacma amau enec. Nga wereckengau ye Banabagoc Derebe taonnu kenoc.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Yeri kemma ihai siduc gombung dekperagiyemmeec ngic homacngo Yesu negensinggegec. Ifi amma sing kenocfu, ihai monggoc dzigenema Ristera nga Ikoniong amma Antiokia taonnu tacyac hakefoc.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Hakecma amasoc sikema Yesuac habu negen negensingina kpedzucnema kecgecdeac demeseri ayemmema yofi edeyunuoc, “Nenang Anutuac eucererennu ennideac kpendzeng hania hania fingecnemmeu imocac witiau kecbisina.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Amma kpebung taong mocgu mocgu kecgec, yeneac enarafocngina meisingyunugec. Nga ngicngac Yesu negensinggegec, yeneac amma yakasege amma numuma kenecyunuma Kebuac hoannu faiyunuoc.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Nga yeri Pisidia bangec ferecgema kengkecma Pamfiria bangecfu kenoc.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ihai kemma Perege taonnu yoac edeyunuma Ataria taonnu kemeoc.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Kemema kporucwageu emma kengkecma Antiokia dzigeneoc. Taong imohainoc Yesuac habu yeni warac Kebuac kenecfu faiyuruma ua deyecmegec, imohai sikema mesioc.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ihai hasikema kpebung kpedzucyunuma Anutungo nonggo tayecmemanu ua sasawa meoc amma bangec monnunac ngicngac, yenearu ua nagu mong meyecmeu Yesu negensinggegec, imoc edeyunudaroc.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Amma yeri naso hereangoc Yesuac habu yeneac botucfu kefoc.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.