Atos 14
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA
1 Yeri Ikoniong taonnu sikema ihai ifingoc yudangic yeneac kpekpeturang amau emma siduc gombung kuhagoc deireckeyemmeoc. Imocac yudangic nga grikngic homacngo Yesu negensinggegec.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Yudangic goa yeneng ine yoac imoc wama bangec monnunac ngic Anutu mi negensigec, yeni fenggeyunugec negen negensinggoc tosofocnina herebu negengyemmegec.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Negengyemmegec yeri serima naso herea taong ihai kecma kengeha kpac Kebuac yoac kuhagoc dekefoc. Ammanu Kebu danggunuhaac yoac meseriudeac yengenaoc nonggo tacyecmemanu yeri negensinggegecdeac faka kuhagoc nga faka mi hehena homac mema kefoc.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Ifi anec taong imocac ngic tohoma goa yudangic yenearu kenggec nga goa aposoro yerearu kenggec.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Nga bangec monnunac ngic nga yudangic goa yeni garengfocnginagoc aposoro mangana ayecmema hocngo yereregecdeac yoac dzegegec.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Dzegegec yeri imoc negemma worama Rikaonia bangecfu kenoc. Kemma ihai Ristera nga Derebe nga amabangec goa wegenac tarecfu
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 siduc gombung dekperagiyemme kenoc.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Ristera taonnu ngic mong tarec, ye hanihora mangac manganea. Ye nonggo heremanaunac ifia fingecma kenghaya kpac eng takefec.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Tackefu Paurongo siduc gombung edeyunuu ngic ye negemma tacmanu yearu kic dindingac fima haniaya yofi negenec, “Ngic imoc ye ngerec ngereeac negen negensing femidenoc.”
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Ifi negemma yoac kuhagoc yofi edeec, “Ge yacma hongngoc nanna.” ifi deu ngic ye poratacke yacma kengha anec.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Anu ngic habutoa yeneng Paurongo faka meec, imoc hemma kucgoc kpacma Rikaonia yoacnginau sing yofi degec, “Nemu yeneng ngicsebi mema botucninau magec kecdae.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Amma yeni Banaba ye nemu mong kpara Dia, ifi degec nga Pauro ye yoac dederecgeac ngic, imocac amma nemu mong kpara Hermes, ifi degec.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Nga nemu Dia yeac sesememengicngo deu yeni burumaka ngiwa goa nga dzundzaring taong tegiau odanaguyau mekemema ngihoc yereac eweheima hosuc heibeso anggec.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Ammagec aposoro yeri imoc negemma ubaebic mema ngakpingira merecgema amangira wama bic habu yeneac botucfu kemma yofi arohooc,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Yei, ngicngac ngeni noc andae? Neri ngic ngeni isoc, ngeneac siric. Ngeni nemungina kucmama kecdae, yeni ngadeyunuma Anutu kekehagoc mewegenegecdeac siduc gombung dekperagingemmekecdipe. Yeng wiac sasawa bangecfu nga kurumennu nga kondunnu fedacde, imoc meficgedarec.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Ngicngac warac kecgec, naso imohai bangec monnunac ngicngac negengyemmemanu yeni ubanginaac nga kekecnginaac songo hania hania, imocac kpaea mi faiyemmemanu yeni keceregec.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Keceregec ihoc bahoc mong mi angemmeec, kpac. Ye haniaya negenggecdeac ubangerec angemmema deu kiawenac sawaunac nasoyau fingeckecde. Nga ye nenesemeng nasoyau deu fingeru yakangina homac meficgengemmeu songo witiau kecdae.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Ngihoc yereng yoac ifi gadzea mema yoac ua ebiriangoc mekecma dekpetari ayemmeec yereac hosucheihei imoc wagec.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Yeri ihai kecmaec yudangic Antiokia nga Ikoniong taonnunac sikema yereac ua desakoigec. Desakoima ngicngac wangecyunugec, yenahafoc Pauro hocngo heigec. Heima negenggec, “Ye bic homedac.” ifi dema ama ngadeau taikemma faigec feec.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Femanu Yesuac habu yeneng hama oronggema memidi ammigec gborima yacma amau enec. Nga wereckengau ye Banabagoc Derebe taonnu kenoc.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Yeri kemma ihai siduc gombung dekperagiyemmeec ngic homacngo Yesu negensinggegec. Ifi amma sing kenocfu, ihai monggoc dzigenema Ristera nga Ikoniong amma Antiokia taonnu tacyac hakefoc.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Hakecma amasoc sikema Yesuac habu negen negensingina kpedzucnema kecgecdeac demeseri ayemmema yofi edeyunuoc, “Nenang Anutuac eucererennu ennideac kpendzeng hania hania fingecnemmeu imocac witiau kecbisina.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Amma kpebung taong mocgu mocgu kecgec, yeneac enarafocngina meisingyunugec. Nga ngicngac Yesu negensinggegec, yeneac amma yakasege amma numuma kenecyunuma Kebuac hoannu faiyunuoc.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Nga yeri Pisidia bangec ferecgema kengkecma Pamfiria bangecfu kenoc.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Ihai kemma Perege taonnu yoac edeyunuma Ataria taonnu kemeoc.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Kemema kporucwageu emma kengkecma Antiokia dzigeneoc. Taong imohainoc Yesuac habu yeni warac Kebuac kenecfu faiyuruma ua deyecmegec, imohai sikema mesioc.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Ihai hasikema kpebung kpedzucyunuma Anutungo nonggo tayecmemanu ua sasawa meoc amma bangec monnunac ngicngac, yenearu ua nagu mong meyecmeu Yesu negensinggegec, imoc edeyunudaroc.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Amma yeri naso hereangoc Yesuac habu yeneac botucfu kefoc.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.