Atos 10

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaisarea taonnu ngic mong kefec, kpara Konerio. Ye Itaria wasaiareng tosea, yenearunac ngic 100, yeneac kunengngina kefec.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ye yengena nga arengfora sasawa, yeneng heregoc Anutuac songo negemma eweheimima kecgec. Konerio ye ubangereac wiac homac ngicngac makpekpea yemmekefec amma Anutu wenacsoc numumikefec.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Konerio ye 3 kirocac ua memanu Anutuac angero mongngo ongau yearu fingecma edeec, “Konerio.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ifi deu kpidohoma kengec kpeu kiwango gbong henserimanu deec, “Kebu noc wiac?” deu yeng deec, “Nunumuga nga ubangerecgaac wiac makpekpea yemmeannec, imoc sese isoc Anutuaru enu ye imocac negengngereekecde.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Imocac ge yaguc Yope taonnu ngic sueyununa kemma ngic mong kpara Simong, kpara mong Petoro, ye hesicke habisia.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ye yamberec seberameme ngic mong kpara Simong, yeac amau kecde. Amea imoc kondung tegiau tacde.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Angerongo yoac imoc edema kenu Konerio ye enac tofoc tofohongic yohockang nga wasaingickereng mong, ngic imoc heitaiyunuma yoac deu negenec.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Imoc ayemmedacma Yope taonnu sueyunuu kenggec.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ngic yeni kengkecma sinnu fegec ama wereckenu monggoc kengkecma ama mewegenebeso ammagec, Petorongo wenac dzongiau numuudeac ama witiau waranda isoc feec, ihai enec.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Emma yakaac homema deu yaka ohomagec Kebungo kiwa merecgeu faka yofi henec:
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Kurumeng anggeu wiac mong henec. Imoc kporuc isoc tegia noboc noboc mema bangecfu faigec mama, ifi isoc anec.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Imocac manau yamberec amma nengboudzoc hania hania feec.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Mamanu yoac mong yofi fingerec, “Petoro ge yacma kpenec anna.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ifi fingeru Petorongo yofi deec, “Kebu imoc naric kpac, ni wiac wonongagoc nga Kebungo kpae faiec, imoc mong mi neai nga naric mi nebade.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ifi deu atac yohockang anu deec, “Anutungo kpae imoc meickede, imocac ge wonongagoc mi dena.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Nga faka imoc fingeru atac harebec anu imohaingoc kporuhagoc kpedziu kurumennu monggoc enec.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Enu Petoro ye onga henec, imocac negengfagung amma tacmanu Konerio ngicfora yeni Yope taonnu sikema Simonggac amaac kpesi kpesi kengkecma odanaguyau namma
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 kpachofoc amma kpesigec, “Simong kpara mong Petoro, ye ama yei kecde me?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Nga Petorongo onga henecac negengfagung amma kecmanu Asungo yofi edeec, “Negennec, ngic harebec yeni hama ge hofocgudae.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Imocac ge yacma kemema yenigoc kembesonga dema negengyohoc mi ambesena. Ngic imoc yeni neng sueyunuba hadae.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ifi deu Petorongo yenearu kemema deec, “Ngic hofocdau ni yomocnoc, ngeni dafiac hadae?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ifi deu ngic yeneng yofi degec, “Wasaingic gareng Konerio ye Anutu eweheimima faka gombunga modackecde. Nga yudangic sasawa yeni yeac negenggec ngereeande, yenoc angero kpetiac mongngo fingecmima ameau heitaiguma enacgaunac yoac negenudeac edeec.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ifi degec Petorongo amau heitaiyunuma edoc bedoc ayemmeu fegec.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Yeni sinnu tofocnac mong fema ama wereckenu yacma kengkecma Kaisarea kensikegec. Konerio ye arengfora amma tosofora heitaiyunuu tomai kecmagec kensikegec.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kemma Petorongo amau embesonga ammanu Koneriongo hama hoangau fafoc heima numumiec.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Numumiu Petorongo mema miacma yofi edeec, “Yacna ni ngicogogangoc.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ifi denegeng amma ye ama manau emma ngic kpedzucnema tacgec, yenemma yofi edeyunuec.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 “Ngeni yudangic neneac faka negendae. Neni bangec monnunac ngic ngenigoc ogo nga engemma kekec ifi mi annideac kpaeyoac seria fede. Ni ine ngeni ngic wonongnginagoc dema desusuic mi dengemmebadeac Anutungo imoc edeedzacnu anec.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Imocacnoc heitainugec haba dema mi obohoai. Anu yoc heitainudae, imocac hania degec negemba.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ifi deu Koneriongo yofi edeec, “Uameme 4 bic wisickemanu marai 3 kirocac ua memanu numubare ngic mong ngakpia kperagiagocngo nearu fingecma
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 yofi edenuec, ‘Konerio negenna, Anutungo nunumuga nga ubangerecgaac wiac makpekpea yemmeannec, imocac negengngereede.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Imocac ge Yope taonnu ngic sueyununa Simong kpara mong Petoro, ye hesicke habisia. Yeng yamberec seberameme Simong, yeac amau kecde. Amea imoc kondung tegiau tacde.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Yoac ifi deu ni imocacnoc gereagoc sueyunuba gearu hadau. Hagec geng yoacna negemma hanecac naric ande. Nga Kebungo yoac edeguec, imoc seng dena negennideac Anutuac kicfu nenahafoc kpedzucnema tacdimbe.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ifi deu Petorongo enacefac amma yofi edeyunuec, “Anutungo ngicngac isinnunuma monggac songo negemma mong mi waude, imoc foracngoc negentegecyombonggeduae.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Ngic bangeha bangeha eweheimima angammeme dindingac angkecdae, yeneac negenu ngereeande.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Foracngoc, Anutungo Yesu Kristo mocgu, ngic sasawa nenang Kebunoc sueu maec. Yeng ruae yoac gombung israe ngicngac nenearu deficgenemmeec, imoc ngeni negendae.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Amma Gariraia bangecfu hanahema wiac fingecma Yudaia bangec sokoma kenec, imoc ngeni negendae. Imoc yofi: Yohane ye ngic dokunadzicac yoac edeyunuec.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Anu Anutungo Yesu Nadzaretenac kuc nga Tiri Asu faimiu yeng bangec yerecgema kengha amma ngic meficyunuma mengereyunukefec nga mangana minginaac kucngo ngicngac kekecngina memanganedarec, yeni mengereyunudarec. Anutungo nonggo tacmimanu yeng ua imoc meec.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Anu Yesungo yudangic neneac bangecfu nga Yerusarennu ua meec, imoc hennegeng andaring. Ifi amma kecmanu yeni ye mariponnu kpegec homeec.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Homema femanu wenac harebec anu Anutungo ye megboriu yacma ngicngac fingecyemmeu henggec.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ngicngac sasawa yenearu mi fingerec, kpac. Anutungo waracngoc siducdedefora meisinnunuec, nenearusac fingerec. Ye homecfunac yaru neninoc nenedoku yegoc neing.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Nga Anutungo ngic yenoc ngic gbori nga homemea angammemenina desiudeac gununggeec, yoac imocac hepuc amma ngichabu gorongina kpema desaheyemmenideac denemmeec.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Anu profete sasawa yeneng yeacnoc hepuc amma yoac yofi degec, ‘Ye negensinggegecde, yeni yeac kpacfu kopocsicngina kpac anude.’”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Petoro ye yoac ifi dema nammanungoc negemma tacgec Tiri Asungo yenearu mama ubangina wakeec.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Wakeu ngic sebi tosangina herec herecgeango Yesu negensinggegec nga Petorogoc kenggec, yeni Tiri Asungo wosoefahaac kuc bangec monnunac ngicngac, yenearu ifingoc faiyemmeu
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 nedzarangyoac dema Anutu dengerema deafehe ammigec, yeni imoc negemma kerectegec anggec. Ifi anggec Petorongo yofi deec,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Nenang Tiri Asugoc aning, faka imoc ngic yomoc ifingoc fingecyemmeu mitidoku naric mi segereyemmebesonga.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ifi dema yeni Yesu Kristoac kpacfu doku nadzicgecdeac deyemmeec. Nga yenigoc uameme goa tarudeac edegec.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.