Atos 10
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARIB
1 Kaisarea taonnu ngic mong kefec, kpara Konerio. Ye Itaria wasaiareng tosea, yenearunac ngic 100, yeneac kunengngina kefec.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ye yengena nga arengfora sasawa, yeneng heregoc Anutuac songo negemma eweheimima kecgec. Konerio ye ubangereac wiac homac ngicngac makpekpea yemmekefec amma Anutu wenacsoc numumikefec.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Konerio ye 3 kirocac ua memanu Anutuac angero mongngo ongau yearu fingecma edeec, “Konerio.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ifi deu kpidohoma kengec kpeu kiwango gbong henserimanu deec, “Kebu noc wiac?” deu yeng deec, “Nunumuga nga ubangerecgaac wiac makpekpea yemmeannec, imoc sese isoc Anutuaru enu ye imocac negengngereekecde.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Imocac ge yaguc Yope taonnu ngic sueyununa kemma ngic mong kpara Simong, kpara mong Petoro, ye hesicke habisia.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ye yamberec seberameme ngic mong kpara Simong, yeac amau kecde. Amea imoc kondung tegiau tacde.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Angerongo yoac imoc edema kenu Konerio ye enac tofoc tofohongic yohockang nga wasaingickereng mong, ngic imoc heitaiyunuma yoac deu negenec.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Imoc ayemmedacma Yope taonnu sueyunuu kenggec.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ngic yeni kengkecma sinnu fegec ama wereckenu monggoc kengkecma ama mewegenebeso ammagec, Petorongo wenac dzongiau numuudeac ama witiau waranda isoc feec, ihai enec.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Emma yakaac homema deu yaka ohomagec Kebungo kiwa merecgeu faka yofi henec:
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Kurumeng anggeu wiac mong henec. Imoc kporuc isoc tegia noboc noboc mema bangecfu faigec mama, ifi isoc anec.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Imocac manau yamberec amma nengboudzoc hania hania feec.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Mamanu yoac mong yofi fingerec, “Petoro ge yacma kpenec anna.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ifi fingeru Petorongo yofi deec, “Kebu imoc naric kpac, ni wiac wonongagoc nga Kebungo kpae faiec, imoc mong mi neai nga naric mi nebade.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ifi deu atac yohockang anu deec, “Anutungo kpae imoc meickede, imocac ge wonongagoc mi dena.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Nga faka imoc fingeru atac harebec anu imohaingoc kporuhagoc kpedziu kurumennu monggoc enec.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Enu Petoro ye onga henec, imocac negengfagung amma tacmanu Konerio ngicfora yeni Yope taonnu sikema Simonggac amaac kpesi kpesi kengkecma odanaguyau namma
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 kpachofoc amma kpesigec, “Simong kpara mong Petoro, ye ama yei kecde me?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Nga Petorongo onga henecac negengfagung amma kecmanu Asungo yofi edeec, “Negennec, ngic harebec yeni hama ge hofocgudae.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Imocac ge yacma kemema yenigoc kembesonga dema negengyohoc mi ambesena. Ngic imoc yeni neng sueyunuba hadae.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ifi deu Petorongo yenearu kemema deec, “Ngic hofocdau ni yomocnoc, ngeni dafiac hadae?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ifi deu ngic yeneng yofi degec, “Wasaingic gareng Konerio ye Anutu eweheimima faka gombunga modackecde. Nga yudangic sasawa yeni yeac negenggec ngereeande, yenoc angero kpetiac mongngo fingecmima ameau heitaiguma enacgaunac yoac negenudeac edeec.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ifi degec Petorongo amau heitaiyunuma edoc bedoc ayemmeu fegec.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Yeni sinnu tofocnac mong fema ama wereckenu yacma kengkecma Kaisarea kensikegec. Konerio ye arengfora amma tosofora heitaiyunuu tomai kecmagec kensikegec.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kemma Petorongo amau embesonga ammanu Koneriongo hama hoangau fafoc heima numumiec.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Numumiu Petorongo mema miacma yofi edeec, “Yacna ni ngicogogangoc.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ifi denegeng amma ye ama manau emma ngic kpedzucnema tacgec, yenemma yofi edeyunuec.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 “Ngeni yudangic neneac faka negendae. Neni bangec monnunac ngic ngenigoc ogo nga engemma kekec ifi mi annideac kpaeyoac seria fede. Ni ine ngeni ngic wonongnginagoc dema desusuic mi dengemmebadeac Anutungo imoc edeedzacnu anec.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Imocacnoc heitainugec haba dema mi obohoai. Anu yoc heitainudae, imocac hania degec negemba.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Ifi deu Koneriongo yofi edeec, “Uameme 4 bic wisickemanu marai 3 kirocac ua memanu numubare ngic mong ngakpia kperagiagocngo nearu fingecma
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 yofi edenuec, ‘Konerio negenna, Anutungo nunumuga nga ubangerecgaac wiac makpekpea yemmeannec, imocac negengngereede.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Imocac ge Yope taonnu ngic sueyununa Simong kpara mong Petoro, ye hesicke habisia. Yeng yamberec seberameme Simong, yeac amau kecde. Amea imoc kondung tegiau tacde.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Yoac ifi deu ni imocacnoc gereagoc sueyunuba gearu hadau. Hagec geng yoacna negemma hanecac naric ande. Nga Kebungo yoac edeguec, imoc seng dena negennideac Anutuac kicfu nenahafoc kpedzucnema tacdimbe.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Ifi deu Petorongo enacefac amma yofi edeyunuec, “Anutungo ngicngac isinnunuma monggac songo negemma mong mi waude, imoc foracngoc negentegecyombonggeduae.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ngic bangeha bangeha eweheimima angammeme dindingac angkecdae, yeneac negenu ngereeande.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Foracngoc, Anutungo Yesu Kristo mocgu, ngic sasawa nenang Kebunoc sueu maec. Yeng ruae yoac gombung israe ngicngac nenearu deficgenemmeec, imoc ngeni negendae.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Amma Gariraia bangecfu hanahema wiac fingecma Yudaia bangec sokoma kenec, imoc ngeni negendae. Imoc yofi: Yohane ye ngic dokunadzicac yoac edeyunuec.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Anu Anutungo Yesu Nadzaretenac kuc nga Tiri Asu faimiu yeng bangec yerecgema kengha amma ngic meficyunuma mengereyunukefec nga mangana minginaac kucngo ngicngac kekecngina memanganedarec, yeni mengereyunudarec. Anutungo nonggo tacmimanu yeng ua imoc meec.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Anu Yesungo yudangic neneac bangecfu nga Yerusarennu ua meec, imoc hennegeng andaring. Ifi amma kecmanu yeni ye mariponnu kpegec homeec.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Homema femanu wenac harebec anu Anutungo ye megboriu yacma ngicngac fingecyemmeu henggec.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ngicngac sasawa yenearu mi fingerec, kpac. Anutungo waracngoc siducdedefora meisinnunuec, nenearusac fingerec. Ye homecfunac yaru neninoc nenedoku yegoc neing.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nga Anutungo ngic yenoc ngic gbori nga homemea angammemenina desiudeac gununggeec, yoac imocac hepuc amma ngichabu gorongina kpema desaheyemmenideac denemmeec.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Anu profete sasawa yeneng yeacnoc hepuc amma yoac yofi degec, ‘Ye negensinggegecde, yeni yeac kpacfu kopocsicngina kpac anude.’”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Petoro ye yoac ifi dema nammanungoc negemma tacgec Tiri Asungo yenearu mama ubangina wakeec.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Wakeu ngic sebi tosangina herec herecgeango Yesu negensinggegec nga Petorogoc kenggec, yeni Tiri Asungo wosoefahaac kuc bangec monnunac ngicngac, yenearu ifingoc faiyemmeu
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 nedzarangyoac dema Anutu dengerema deafehe ammigec, yeni imoc negemma kerectegec anggec. Ifi anggec Petorongo yofi deec,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Nenang Tiri Asugoc aning, faka imoc ngic yomoc ifingoc fingecyemmeu mitidoku naric mi segereyemmebesonga.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ifi dema yeni Yesu Kristoac kpacfu doku nadzicgecdeac deyemmeec. Nga yenigoc uameme goa tarudeac edegec.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.