Apocalipse 14

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ni ramamedaha hemba ye Siong tikiu ngicngac 144 tauseng yenigoc nanggec. Nanggec, yeni ramamedahaac kpackibi nga Manggacac kpackibi mesunginau mekecgec.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Nga kurumennunac udumeng mong doku homac gbururungtoa yeneac udumeng isoc negemba imoc gita kpekpe yeneng gitangina kpegec udumeng fingecande, ifi isoc anec.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Anu yeni ngictau tatacfu nga wiac kekecnginagoc 4 amma ngic enara yeneac kicfu namma yegec gboria mong heigec. Heigec ngic 144 tauseng bangecfunac bic bummeyunuyunua, yeneng yegec imoc naric negemma heigec.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ngic imoc yeni ngac yenigoc mi kecma wonongngina kpac amma kongaha yombong kecgec ramamedahango ihai me ihai kengande, imohai ye modackecdae. Ramamedahango bangecac ngicngac yenearunac buma heima yeni bummeyunuu yeni Anutu nga yeac waracareng anggec.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Amma enacnginaunac ikoc mong mi ereu yeni kpetiac nga manganangina kpac kecgec.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ni angero mong henai, ye sawakebangau herecge kenec. Kemma siduc gombung feengkefude, imoc yeng ngicngac bangecfu kecdae, yeni edeyunuudeac metarec. Metacma bangeha bangeha ngicngac nga fakaga fakangina amma yoacga yoacna nga sebi siric hania hania, yeni
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 enacudumeng kunengngo yofi deec, “Ngeni Anutuac damungunuu eweheimibisia. Anutungo ngeneac yoac desiude imocac naso bic hadeac ngeni kurumeng nga bangec amma kondung nga dokukiwa meficyunuec, ye numumibisia.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ifi deu angero mongngo ye modacma yofi deec, “Makpedacnoc, Babirong taongtoa imoc bic makpedac. Yennoc ngaba nga kaiserofakayaac waindoku seria ngicngac sasawa gumecyunuu nedacgec.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ifi deu angero harebecngo modacyuruma enacudumeng kunengngo yofi deec, “Mong ye wasaipusi nga ongea numumima yeac kibi mesuyau me mariau mema mekefudeu
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ye Anutuac ngabaac waindoku seria nebeso. Waing imoc seria yombong dokugoc mi yerec yerecgea yeac ngabaac taseu kpakegec. Kpakemigec, yeng angero kpetiac amma ramamedaha, yeneac kicfu gerec nga sarafa manau kpendzeng kpeude.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Kpeu ngicngac wasaipusi nga ongea numumikecma yeac kparaac kibi megec, yeneac kpendzenggac hosuc imoc naso wisic wisickea kpac erekefu yeni hadzing tofocnac ruae mong mi meficgegecde.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ifi anu ngicngac kpetiac Anutuac singyoac modacma Yesu negensinggema kecdae, yeni modzotitia kpac seria kecbisia.”
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ifi negemba kurumennunac enacudumeng mong fingecma yofi edenuec, “Ge kibiu yofi ohona, ‘Yaguc hanahema ngicngac Kebuaru kpeketahama homedae, yeni kenecnginagoc. O, Asungo yofi dede, angammemengina gombungango modacyunukecdeac yeni ebicfunac tacnegenggecde.’”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Anu ni hoeng mong kongac kongac henai. Hemba imocac witiau ngic mong siriha ngicac medac isoc tarec. (Danie 7:13)
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Metaru angero mongngo womonnunac erema hoeng witiau tarec, yeng enacudumeng kunengngo arohoma yeac yofi deec, “Bangecac semeng fora anu kpememenaso bic hadacac amma ge forakpekpe soega sinema kpekpe ua mena.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ifi deu ngic hoeng witiau tarec, yeng witkpekpe soea bangecfu ukuma bangecac semeng fora kpeec.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kpeu angero mong kurumenggac womonnunac ereec, ye ifingoc forakpekpeac soe mong enaragoc metarec.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Nga angero mong gerec garenggeudeac uayoac nga kuc mekefec, yeng arataunac hama enacudumeng kunengngo forakpekpeac soe enaragoc metarec, yeac yofi kparec, “Bangecac waing gbomea bic kpauedac. Imocac ge forakpekpeac soega enaragoc faina kenu waing gbarihagoc kpedzucnedacna.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Kparu angerongo forakpekpeac soea bangecfu ukuma bangecac waing gbarihagoc herecgema kpedzucyunuma Anutuac ngabaac waing tidzoc tidzohoac hoctoau ukuyunuec.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ukuyunuu waing tidzoc tidzohoac hoctoa taong ngadeau nanu tidzamegec. Nga waing tidzoc tidzohoac hoctoaunac sacngo enec, imoc becosic yeneac enacaieng kpeserema feu bangec 300 kiromitaacsoc mewakeec.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.