Atos 12
Dai Cangcim Kthai (DAO) vs VC
1 Acun üng, sangpuxang Herod naw sangcime üngka avange jah mkhuimkha khaia büki.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ani naw Johana be Jakop cun kcim am a hnim.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Acun naw Judahe jah jesaki tia ksing lü Pita pi a va man. (Acuna mhnüp cun nghngen am bawikia muk pawhnaka mhnüpa kyaki).
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Acunüng Pita man lü thawngim üng ami khyum, yekap xaleikhyuk am a jah ngängsak; kphyawnpawi a päng üng khyangea veia a cehpüi vaia tängki.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Acunakyase, Pita cun thawngim üng a tak ham; acunüngpi, sangcime naw Pita cun Pamhnama veia aktäa ami ktaiyü pet.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Herod naw Pita cun khyange vei am lawpüi hama mthan üng, Pita cun yekap nghngih xawia ani keh üng, mthiyüi nghngih am khit u se ipki; K'äihkie naw pi mkawt peia ve u lü mtätkie.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Acunüng, Bawipaa khankhawngsä mat ngdang law se, thawngim vai lawki. Acunüng, khankhawngsä naw Pita a kphyeng üng va ksün lü, “Akjanga tho lawa” a ti. Acunüng mthiyüie cun a kut üngka naw nghawk lawki he.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Acunüng, khankhawngsä naw, “Na khapat vawh lü, na khawdawk ngcuma” a ti. Acunüng, Pita naw acukba a pawh. Acunüng, khankhawngsä naw, “Na suisake jih lü, na läk law” a ti.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pita naw kco law lü a läk; khankhawngsäa bilaw cun akcanga am sui lü a ngmanga a ngaih.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ngäng kcükie ja anghninaka ngängkie a jah hei khe käna, khawk kpunga luhnak vaia mthiksawh va phaki. Acunüng ksawh amät nghmawng law se, lut law u lü lam mat üng ami va ceh üng, khankhawngsä naw Pita cun a cehtak.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Pita naw a ngsüm law ja, “Bawipa naw khankhawngsä tüi law lü, Heroda kut ja Judah khyangea äpeinak üngka naw, a na küikyan akcanga ka ksingki” a ti.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Acunüng, ngaikyu khap lü, Makuh ngming naki, Johana nu Mariha ima va citki. Acua ktaiyü u lü khyang khawha a na ngkhämkie.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita naw ksawh a khawk ja Rode ngming naki mpya naw ngai khaia va citki.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pitaa kthai a ngjak üng jekyai ngen lü, ksawh pi käh mhmawng lü im k'uma va dawng beki naw, Pita ksawh peia ngdüiki tia a jah va mtheh.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Acunsepi, amimi naw, “Ng’yaw veki” ami na ti. Acunüng, ani naw, “Pita kcang ni” ti lü a pyen. Amimi naw, “Pitaa khankhawngsä va ni vü” ami ti.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Acunsepi, Pita naw, khawk law laihlaih se, ami hmawn üng ta Pita hmu u lü aktäa cäi lawki he.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Acunüng, Pita naw, käh ami khihkheh vaia a kut üng ja kha lü, Bawipa naw thawngim üngka naw a mhlät bea mawng cun a jah mtheh. Acunüng, “Hina ngthu hin, Jakuk ja jumeikie üng jah va mtheh ua” a ti. Acunüng, va kco lü akcea citki.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Khaw athaih law ja, yekape cun, “Pita hawa veki ni?” ti u lü aktäa ami lu cingki.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herod naw Pita a jah suisak, am hmu u. Ngängkie cun jah kthäh lü jah hnim vaia ngthu a jah pet. Acun käna Herod cun Judah khaw üngka naw Ketarih mlüha ju cit lü acua veki.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Turah ja Sidon khaw khyangea khana aktäa a mlung thüi se veki; acunüng, anini naw bawi im ngängkia khyang, Balatuh cun püi nakie naw, atänga law u lü ngkhawt vaia ami nghuinak, isetiakyaküng, anini cun sangpuxanga khaw üngka eiawk vai ami yaha phäha kyaki.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ami xünaka mhnüp üng Herod cun a bawijih jah suisa lü a bawingawhnak üng ngaw lü ami veia ngthu pyenki.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Acunüng, khyang naküt naw, “Pamhnama kthai ni, nghngicima kthaia am kya naw” ti u lü ngpyangkie.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ani naw Pamhnama am leisawngkia kyase, Bawipa khankhawngsä naw kpai se, mkyüt naw ei se thiki.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Acunsepi, Pamhnama ngthu cun ngthang hü dämdämki.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banabah ja Sawluh naw khüibi ani bilaw päng üng, Jerusalem üngkhyüh naw nghlat be ni lü Johan, a ngming kce Makuh ngming naki cun ani hlawnga ani cehpüi.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.