Atos 12
Dai Cangcim Kthai (DAO) vs ARIB
1 Acun üng, sangpuxang Herod naw sangcime üngka avange jah mkhuimkha khaia büki.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ani naw Johana be Jakop cun kcim am a hnim.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Acun naw Judahe jah jesaki tia ksing lü Pita pi a va man. (Acuna mhnüp cun nghngen am bawikia muk pawhnaka mhnüpa kyaki).
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Acunüng Pita man lü thawngim üng ami khyum, yekap xaleikhyuk am a jah ngängsak; kphyawnpawi a päng üng khyangea veia a cehpüi vaia tängki.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Acunakyase, Pita cun thawngim üng a tak ham; acunüngpi, sangcime naw Pita cun Pamhnama veia aktäa ami ktaiyü pet.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Herod naw Pita cun khyange vei am lawpüi hama mthan üng, Pita cun yekap nghngih xawia ani keh üng, mthiyüi nghngih am khit u se ipki; K'äihkie naw pi mkawt peia ve u lü mtätkie.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Acunüng, Bawipaa khankhawngsä mat ngdang law se, thawngim vai lawki. Acunüng, khankhawngsä naw Pita a kphyeng üng va ksün lü, “Akjanga tho lawa” a ti. Acunüng mthiyüie cun a kut üngka naw nghawk lawki he.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Acunüng, khankhawngsä naw, “Na khapat vawh lü, na khawdawk ngcuma” a ti. Acunüng, Pita naw acukba a pawh. Acunüng, khankhawngsä naw, “Na suisake jih lü, na läk law” a ti.
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pita naw kco law lü a läk; khankhawngsäa bilaw cun akcanga am sui lü a ngmanga a ngaih.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ngäng kcükie ja anghninaka ngängkie a jah hei khe käna, khawk kpunga luhnak vaia mthiksawh va phaki. Acunüng ksawh amät nghmawng law se, lut law u lü lam mat üng ami va ceh üng, khankhawngsä naw Pita cun a cehtak.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Pita naw a ngsüm law ja, “Bawipa naw khankhawngsä tüi law lü, Heroda kut ja Judah khyangea äpeinak üngka naw, a na küikyan akcanga ka ksingki” a ti.
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Acunüng, ngaikyu khap lü, Makuh ngming naki, Johana nu Mariha ima va citki. Acua ktaiyü u lü khyang khawha a na ngkhämkie.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Pita naw ksawh a khawk ja Rode ngming naki mpya naw ngai khaia va citki.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Pitaa kthai a ngjak üng jekyai ngen lü, ksawh pi käh mhmawng lü im k'uma va dawng beki naw, Pita ksawh peia ngdüiki tia a jah va mtheh.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Acunsepi, amimi naw, “Ng’yaw veki” ami na ti. Acunüng, ani naw, “Pita kcang ni” ti lü a pyen. Amimi naw, “Pitaa khankhawngsä va ni vü” ami ti.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Acunsepi, Pita naw, khawk law laihlaih se, ami hmawn üng ta Pita hmu u lü aktäa cäi lawki he.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Acunüng, Pita naw, käh ami khihkheh vaia a kut üng ja kha lü, Bawipa naw thawngim üngka naw a mhlät bea mawng cun a jah mtheh. Acunüng, “Hina ngthu hin, Jakuk ja jumeikie üng jah va mtheh ua” a ti. Acunüng, va kco lü akcea citki.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Khaw athaih law ja, yekape cun, “Pita hawa veki ni?” ti u lü aktäa ami lu cingki.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Herod naw Pita a jah suisak, am hmu u. Ngängkie cun jah kthäh lü jah hnim vaia ngthu a jah pet. Acun käna Herod cun Judah khaw üngka naw Ketarih mlüha ju cit lü acua veki.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Turah ja Sidon khaw khyangea khana aktäa a mlung thüi se veki; acunüng, anini naw bawi im ngängkia khyang, Balatuh cun püi nakie naw, atänga law u lü ngkhawt vaia ami nghuinak, isetiakyaküng, anini cun sangpuxanga khaw üngka eiawk vai ami yaha phäha kyaki.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ami xünaka mhnüp üng Herod cun a bawijih jah suisa lü a bawingawhnak üng ngaw lü ami veia ngthu pyenki.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Acunüng, khyang naküt naw, “Pamhnama kthai ni, nghngicima kthaia am kya naw” ti u lü ngpyangkie.
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ani naw Pamhnama am leisawngkia kyase, Bawipa khankhawngsä naw kpai se, mkyüt naw ei se thiki.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Acunsepi, Pamhnama ngthu cun ngthang hü dämdämki.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabah ja Sawluh naw khüibi ani bilaw päng üng, Jerusalem üngkhyüh naw nghlat be ni lü Johan, a ngming kce Makuh ngming naki cun ani hlawnga ani cehpüi.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.