Romanos 9

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be, nebe Yesu Kristuya har geb, mere dineŋ hime gabe fudinde dineŋ hime. Usi ma wor po teŋ hime. Bener fudinde yeŋ nurdeya dineŋ hime. Holi Spirit wor merene gayen fudinde yeŋ nurde hi.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Be, bene biŋdebe Israel mar niŋ hugiŋeŋ kandukŋeŋ nurdeb buniŋeŋ wor po nurde himyen.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Niŋgeb nigen miŋde niŋ alya bereya goyen faraŋ yurmewoŋ wor po yeŋ nurde himyen. Goke teŋbe beleŋ kura hi kenem mel gore nere gasuŋ teŋ Yesu Kristu nurd unkeb nebe yende gasuŋ teŋbe Yesu Kristu tubul teŋ gisaw kuŋbe Al Kuruŋyen bearar bana heŋ yeŋ nurde himyen.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Be, nigen miŋde niŋ albe Israel mar gogo. Mel gobe Al Kuruŋ beleŋ dirŋeŋ weŋ yirke tareŋmiŋ turŋuŋ yaŋ goyen bana hinhan. Al Kuruŋbe mel goya biŋa kura tareŋ po teŋbe Moseyen saba manaŋ yunyiŋ. Irde Al Kuruŋyen ya balem bana doloŋ ird ird mata yikala yiryiŋ. Irde mel goyen gwaha gwaha yireŋ yeŋ biŋa hoyaŋ hoyaŋ manaŋ teŋ hinhin.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Mel gobe Yuda marte hakwamiŋ wor po miŋde mat watiŋ. Yesu Kristu wor yeŋ goyen miŋde mat watiŋ. Yesu Kristube Al Kuruŋ, det kuruŋ gayen doyaŋ yirde hi al. Niŋgeb yeŋ po ga hugiŋeŋ turuŋ irde hitek hi. Fudinde wor po.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Be, Israel mar gobe tumŋaŋ Yesuyen alya bereya Israel mar fudinde wor po hewoŋ gega, gwahade ma haŋ. Niŋgeb Al Kuruŋ beleŋ mel goyen hitte biŋa tiyyiŋ gobe sorkok hiriŋ yeŋ nurtek? Moŋ, sorkok ma hiriŋ. Israel marbe Al Kuruŋ beleŋ basiŋa yiryiŋ gega, tumŋaŋ ma basiŋa yiryiŋ. Al kura po basiŋa yiryiŋ geb, gogo al tumŋaŋ ma Yesuyen alya bereya hitiŋ.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Mel gobe tumŋaŋ Abrahamyen miŋde mat watiŋ gega, go kuruŋ gobe tumŋaŋ Abrahamyen dirŋeŋ weŋ ma hamiŋ. Gokeb bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ, “Aisakyen miŋde mat forok yeŋ hinayiŋ go muŋ po gab diriŋge weŋ henayiŋ,” inyiŋ gogo.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Niŋgeb mere gote miŋbe Abrahamyen dari po gama irde diriŋ forok yitiŋ gobe Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ moŋ. Munaŋ Al Kuruŋ beleŋ Abraham hitte biŋa tiyyiŋ goyen gama irde diriŋ forok yitiŋ go po ga Abrahamyen dirŋeŋ weŋ wor po.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Be, Al Kuruŋ beleŋ Abraham hitte biŋa tiyyiŋ mere gobe gahade: “Dama kura imoyenter nalu kirtiŋ hi goyenter gab sopte mulgaŋ heŋ ge hitte wayeŋ. Goyenterbe berge Sarabe diriŋ al diriŋ kura kawaŋ kiryeŋ,” yitiŋ hi.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Goyenbe go muŋ po moŋ. Aisak berem Rebeka urmiŋ waraŋ gote naniŋbe uŋkureŋ Aisak po. Aisak gobe neŋ Israel mar kuruŋ gate asininiŋ.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Niŋgeb mata goke Al Kuruŋyen asaŋde gahade katiŋ hi:
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Niŋgeb daha yetek? Al Kuruŋ beleŋ go tiyyiŋ goke teŋ yeŋbe mata huwak ma tiyyiŋ yetek? Epte moŋ!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Al Kuruŋ beleŋ matamiŋ goke teŋ Mose gaha inyiŋ:
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Niŋgeb Al Kuruŋ yiŋgeŋ po gab ganuŋ al kura buniŋeŋ ire yeŋbe gwaha iryeŋ. Munaŋ al beleŋ dufaymiŋde Al Kuruŋ beleŋ basiŋa nirwoŋ yeŋ nuryeŋ, irde mata igiŋ teŋ himeke gab gwaha niryeŋ yeŋ kurut yeŋ hiyeŋ gore epte ma Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ iryeŋ.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Al Kuruŋbe matamiŋ gwahade geb, Isip naŋa doyaŋ al kuruŋ Fero gobe meremiŋ pel ird ird niŋ basiŋa irdeb gaha inyiŋ: “Ge hittebe saŋiŋne turŋuŋ yaŋ wor po goyen kawan forok irmeke al megen hike kwa kuruŋ gore nurdeb ne niŋ nurnayiŋ yeŋ dufay kerdeb gogo ge gayen doyaŋ al kuruŋ girmiriŋ,” inyiŋ.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Niŋgeb Al Kuruŋbe dufaymiŋde al kura buniŋeŋ ire yeŋbe buniŋeŋ iryeŋ. Irde al kura meremiŋ pel ird ird niŋ tonaŋ tareŋ ire yeŋbe gwahade po iryeŋ.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Be, Al Kuruŋbe gwahade hi goke al kura dufaymiŋ soŋ hekeb, “Al Kuruŋ beleŋ neŋ gayen mata gwaha gwaha teŋ hinayiŋ yeŋ yiŋgeŋde dufay po gama irde basiŋa dirtiŋ kenem daha mat dufaymiŋ waltek? Epte moŋ! Niŋgeb mata buluŋ teŋ hityen gobe nindikeŋ ma forok yirde hityen gega, daniŋ Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋniniŋ ge merem yaŋ dirde hiyen? Gobe igiŋ moŋ,” yeŋ haŋyen.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Goyenpoga deŋbe al dahade geb, gwaha yeŋ haŋ? Neŋ al megen niŋ gare Al Kuruŋ beleŋ dufaymiŋ gama irde daha kura diryeŋ goyen goke epte ma, “Daniŋ gahade diraŋ?” intek. Mata gobe det kura al kura beleŋ iryeŋ gore tigiri teŋbe iryeŋ al goyen, “Daniŋ gahade niraŋ?” ma inyeŋ go gwahade goyen.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Be, kuwe yase yird yird albe woŋa teŋ kuwe yase gwahade yireŋ yeŋ nurdeb dufaymiŋ go po gama irde yiryeŋ. Kuwe yase kura meteŋ kuruŋ uneŋ uneŋyen ireŋ yeŋbe gwahade po iryeŋ. Munaŋ kuwe yase kura meteŋ mali untek goyen ire yeŋbe igiŋ ala iryeŋ.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Niŋgeb Al Kuruŋ wor mata gwahade goyen po teŋ hiyen. Yeŋbe mata buluŋ mar goyen beararmiŋ kawan po kennayiŋ, irde tareŋmiŋ wor keneŋ bebak tinayiŋ yeŋ nurde gwamuŋ yure yeŋbe igiŋ gwamuŋ yuryeŋ. Gega yeŋbe bemel ma gwaha yirde ulyaŋde doyaŋ heŋ heŋ niŋ piŋeŋ ma irde hiyen. Gobe dufaymiŋ po gama irde gwaha teŋ hi geb, al kura beleŋ goke epte ma innayiŋ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Munaŋ al kura Al Kuruŋyen buniŋeŋ dufay bana po haŋ mar goyen kurabe neŋ gago. Neŋbe Al Kuruŋyen saŋiŋ turŋuŋ yaŋ wor po goyen kennayiŋ yeŋ bikkeŋ gitik diryiŋ geb, tareŋmiŋ turŋuŋ yaŋ goyen neŋ gayen dikala direŋ yeŋ nurde hinhin. Goyenbe al kura beleŋ epte ma, “Daniŋ yeŋ po gwaha yirde hi?” innayiŋ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Neŋbe Al Kuruŋ beleŋ hoy diryiŋ gega, al miŋ uŋkureŋde mat po ma hoy diryiŋ. Neŋ kurabe Yuda mar, kurabe al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ gayen hoy diryiŋ.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Al Kuruŋ beleŋ gwaha diryiŋ goke mere basaŋ almiŋ kura Hosea beleŋ Al Kuruŋyen mere gahade kayyiŋ:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Irdeb,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Be, Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ Israel mar niŋ gahade tareŋ po tagalyiŋ:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Gobe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya megen haŋ kuruŋ goyen hitte mere tiyyiŋ gote igineŋ araŋ po forok iryeŋ geb gogo,” yitiŋ hi. Aisaia 10:22-23
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Mere gobe Aisaia beleŋ asaŋmiŋ bana goŋ meheŋ beleŋbe gahade kayyiŋ goya tuŋande. Meremiŋbe gahade:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Niŋgeb goke teŋ neŋbe gaha po yetek: al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ, mata huwak teŋ teŋ niŋ dufay ma heŋ haŋ mar beleŋ Yesu Kristu niŋ dufaymiŋ tareŋ irdeb Al Kuruŋ diliŋde al huwak hitiŋ haŋ.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Munaŋ Yuda marbe Moseyen sabare mata huwak niŋ yitiŋ goyen gama ird ird niŋ kurut yeŋ haŋyen gega, Al Kuruŋ diliŋde al huwak ma hitiŋ haŋ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Goyenbe Israel mar gobe dahade niŋ al huwak ma hitiŋ haŋ? Mel gobe Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋeŋbe mata igiŋ teŋ gab al huwak hetek yeŋ nurde haŋyen geb, gogo soŋ hamiŋ. Gobe al kura hora go ma keneŋbe kukuhuk urde takteŋ mayyeŋ go gwahade yara tiyamiŋ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Goke teŋbe Al Kuruŋyen asaŋde gahade katiŋ hi:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.