Mateus 8

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, sabamiŋ go pasi irdeb dugure gor mat kateŋ kuŋ hikeb al budam gama irde kuŋ hinhan.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Irkeb busuka miŋyaŋ al kura gore waŋ kimiŋ mar dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, dufayger wilakŋeŋ nurdeb sope nirke igiŋ heweŋ,” inyiŋ.
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Irkeb al go uliŋde haniŋ kerdeb, “Igiŋ guram gireŋ. Niŋgeb igiŋ hawa!” inyiŋ. Irkeb goyare po busuka go tubul tike igiŋ hiriŋ.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Irkeb, “Igiŋ haha gake al kura momoŋ irak yo. Gwaha titŋeŋbe Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar hitte kuŋ sikkeŋge yikala yirke keneŋbe fudinde igiŋ haha ginnayiŋ. Irke gab Mose beleŋ bikkeŋ yiriŋ mata goyen gama irde dapŋa kura mel go yunnayiŋ. Irkeb ge niŋ teŋ Al Kuruŋ niŋ dapŋa go kumga tinayiŋ. Irkeb al tumŋaŋ fudinde igiŋ hihi yeŋ gennayiŋ,” inyiŋ.
4 Então Jesus lhe disse:
5 Be, gwaha teŋbe Yesu go Kapeneam taunde kuriŋ. Irkeb Roma gabmanyen fuleŋa marte doyaŋ al kura gore faraŋ nuri yeŋ wayyiŋ.
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 Irdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, meteŋ alne kura uliŋ kamke uliŋ misiŋ kuruŋ wor po kateŋ yare ferde hi,” inyiŋ.
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Irkeb Yesu beleŋ, “Kuŋ sope ireŋ,” inyiŋ.
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Irkeb al gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge beleŋ ne al gahade gate yare kutek moŋ. Niŋgeb duliŋ mere po tikeb meteŋ alne igiŋ hiyyeŋ.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Ne wor doyaŋ alner yufukde heŋ yende mere po gama irde himyen. Irde ne wor fuleŋa mar kura doyaŋ yirde hime geb, al goyen kura, ‘Kwa,’ inmekeb kuyeŋ. Munaŋ kurabe, ‘Waya,’ inmekeb wayyeŋ. Irde meteŋ alne manaŋ, ‘Det ga ira,’ inmekeb gwaha po tiyyeŋ,” inyiŋ.
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Irkeb Yesu beleŋ al gote mere go nurde tulfut yiriŋ. Irdeb gama irde kuŋ hinhan mar goyen fulgaŋ kaŋbe, “Fudinde wor po dinhem. Israel bana ga ne niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ al kura gahade ma keneŋ himyen. Hubu wor po.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Ga nurnaŋ ko. Kame kame Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hi bana goŋ dula mata kuruŋ forok yiyyeŋ. Goyenterbe Yuda mar moŋ al miŋ hoyaŋ beleŋ megeŋ kuruŋ ga hike kwa gayen kurhan mat mat waŋbe Yuda marte asem yago Abraham, Aisakya Yekopya irde gasuŋmiŋyaŋ gasuŋmiŋyaŋ keperde dulaŋ teŋ hinayiŋ.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Goyenbe Yuda marbe Al Kuruŋ beleŋ basiŋa yirtiŋ gega, ne niŋ dufaymiŋ saŋiŋ ma irnayiŋ mar gobe yakira tike siŋare kidoma bana goŋ hinayiŋ. Irde eseŋbe misiŋ yiseŋ hinayiŋ,” yinyiŋ.
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Irdeb fuleŋa marte doyaŋ al goyen, “Igiŋge kwa. Ne niŋ dufayge saŋiŋ irde ha geb, gwahade forok yewoŋ yeŋ nurha gwahade po forok yiyyeŋ,” inyiŋ. Irkeb meteŋ almiŋbe Yesu beleŋ mere tiyyiŋ nalu goyenter po igiŋ hiriŋ.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Be, Yesu go Pitayen yare kuŋbe Pita teŋak aygaŋ miŋyaŋ ferde hike kinyiŋ.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Irde kuŋ haniŋde tanarkeb aygaŋ go tubul tiyyiŋ. Irkeb bere gore huwarde biŋge kaŋ yunyiŋ.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Be, kuŋ hako ga kidoma heŋ hikeb uŋgura ketal yurtiŋ mar budam yawayamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ uŋgura go merere po yakira tiyyiŋ. Irde al garbam miŋyaŋ manaŋ tumŋaŋde sope yirke igiŋ hamiŋ.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Gwaha teŋ hinhin goke bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ asaŋde mere kura gahade kayyiŋ:
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Be, Yesu gob al budam waŋ gabu irke yeneŋbe komatmiŋ yago goyen, “Fe ala kuruŋ ga siŋa iroŋ mat kuniŋ,” yinyiŋ.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Irkeb Moseyen saba tagal tagal al kura gore waŋbe, “Tisa, nebe ge kuŋ heŋ taha kuruŋ gobe gama po girde kuŋ heŋ,” inyiŋ.
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Irkeb wol heŋ, “Kulu duwibe ferd ferd gasuŋ miŋyaŋ. Nu wor hagam yaŋ. Goyenpoga ne Al Urmiŋ gabe gor kura ferde usaŋ hetek gasuŋnem moŋ,” inyiŋ.
20 Jesus respondeu:
21 Irkeb komatmiŋ hoyaŋ kura goreb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, nebe gama gireŋ gega, kuŋ adone wa teŋ mete teŋ gab waŋ gama gireŋ,” inyiŋ.
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Irkeb Yesu beleŋ, “Waŋ gama nira! Al kamtiŋ gobe tubul tike al ne niŋ ma nurde Al Kuruŋ diliŋde kamtiŋ yara haŋ mar gore gab teŋ mete tinayiŋ geb,” inyiŋ.
22 Jesus respondeu:
23 Be, gwaha teŋbe hakwa kura go hende hurkuriŋ. Irkeb komatmiŋ yago wor go hende hurkuŋbe yeŋya kwamiŋ.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Irke gwahade forok yeweŋ tiya yeŋ ma nurkeya bemel po meŋe kuruŋ huwaryiŋ. Irkeb duba karkuwaŋ karkuwaŋ fumde waŋ hakwa mayde biŋde hurkuŋ ala heŋ hinhin. Goya goyenbe Yesube firtiŋde hinhin.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Irkeb komatmiŋ beleŋ kuŋ isaŋ heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, fe nene kamniŋ tihit geb, faraŋ dura!” inamiŋ.
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Irkeb huwarde, “Daniŋ geb ne niŋ hekkeŋ ma nurde kafura heŋ haŋ?” yinyiŋ. Irdeb meŋeya makaŋya buluŋ wor po hiriŋ goyen masi yirke kamaryum.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Irkeb mel go hurkuŋkat teŋbe, “Da albe gago? Meŋeya makaŋya wor yende mere nurhar!” yeŋ kadom gusuŋaŋ gird tiyamiŋ.
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Be, meŋe kamke mel go kuŋ kuŋbe Galili fe ala siŋa kurhan Gadara marte naŋare forok yamiŋ. Irkeb al irawa kura uŋgura ketal yurtiŋ bembayaŋ heŋ kuŋ haryen gore Yesu hitte wayaryum. Al irawa gobe misiŋeŋ yaŋ wor po geb, albe yeŋ haryenyaŋ gor kutek moŋ.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Be, irem gore Yesu hitte waŋbe, “Al Kuruŋ Urmiŋ, daha direŋ wayha? Nalu hako hikeya buluŋ dire yeŋ wayha?” ineŋ kwep iraryum.
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Be, goya goyenbe bu buda kuruŋ kura sorte yarham po heŋ dulaŋ teŋ hinhan.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Uŋgura gore Yesu goyen eseŋ mere irdeb, “Dakira tiye yeŋ nurdeb dad derke kuŋ bu buda iro ketal yurtek,” inaryum.
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Irkeb, “Kunaŋ!” yinkeb uŋgura buda go al irawa goyen yubul teŋ kuŋ bu buda kuruŋ go ketal yurkeb kuŋ hamulare mat fe alare kateŋ fe nene kamamiŋ.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Irkeb bu doyaŋ yirde hinhan mar gobe busaharde taunde kuŋbe al irawa uŋguram yaŋya bu budaya hitte mata forok yiriŋ kuruŋ goyen goke al momoŋ yiramiŋ.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Irkeb al taunde niŋ gobe tumŋaŋ Yesu kinniŋ yeŋ gir yeŋ wayamiŋ. Irde waŋ keneŋbe, “Naŋaniniŋde gar ma hayiŋ. Dubul teŋ kwayiŋ,” ineŋ eseŋ mere iramiŋ.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.