Mateus 13

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, go naŋa fay goyenter po Yesube hiyen ya go tubul teŋ kuŋ fe ala kuruŋ siŋare kura gor kipiryiŋ.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Irkeb sopte al buda karim ma waŋ gabu iramiŋ. Irkeb bada heŋ hakwa kura hinhin hende gor hurkuŋ kipiryiŋ. Keperde hikeb al buda kuruŋ gob fe siŋare huwarde hinhan.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Hakware gor heŋyabe saba budam maya mere mat al buda go saba yiryiŋ. Maya meremiŋ kurabe gahade: “Yasuŋ al kura det muykeŋ tur ire yeŋ kuriŋ.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Meteŋde kuŋ tur irde tukuriŋ. Irkeb kurabe beleŋyaŋ katamiŋ. Irke nu beleŋ waŋ yeneŋbe namiŋ.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Kurabe hora hereŋ megeŋ halgayiŋyaŋ katamiŋ. Megeŋ tolok moŋ geb, araŋ po kawaŋ hamiŋ.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Goyenbe naŋa forok yeŋ temeykeb filginiŋ saŋiŋ moŋ geb, gwilgwal irde kamamiŋ.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Det muykeŋ kurabe yamuŋ hirwaŋeŋ yaŋ hinhan bana goŋ kateŋ kawaŋ hamiŋ. Goyenbe yamuŋ duwi gore hurkuŋ awrum yurke nonbo hamiŋ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Munaŋ det muykeŋ kurabe megeŋ igiŋ wor poyaŋ kateŋ kawaŋ hamiŋ. Irde muykeŋ uŋkureŋde matbe 100 igineŋ gwahade hamiŋ. Muykeŋ kurabe 60, munaŋ kurabe 30 gwahade ala igineŋ heŋ tukamiŋ.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Al kirmiŋ miŋyaŋbe mere gayen keŋkela nurnaŋ ko,” yiriŋ.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Irkeb komatmiŋ yago goyen kuŋbe, “Daniŋ geb maya mere mat alya bereya saba yirde ha?” ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Irkeb, “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird gote miŋbe banare hi geb, al hoyaŋ beleŋ epte ma bebak titek. Goyen deŋbe Al Kuruŋyen tareŋde miŋ goyen igiŋ bebak tinayiŋ.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Niŋgeb keŋkela wor po merene palŋa irde nurde hinayiŋ. Al kura biŋde mat fudinde wor po Al Kuruŋyen mere nurde hikeb Al Kuruŋ beleŋ meremiŋ igiŋ goyen uneŋ tebaŋ irde hiyeŋ. Munaŋ al kura gwahade moŋ gobe Al Kuruŋyen mere biŋde muŋ kura hiyeŋ goyen wor teŋ siŋa iryeŋ.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Al gwahade gobe det yennayiŋ gega, epte ma det gote miŋ nurnayiŋ. Irde merebe nurnayiŋ gega, epte ma mere gote miŋ bebak tinayiŋ. Niŋgeb gwahade po teŋ hinayiŋ yeŋbe gago maya mere mat saba yirde himyen.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Al gwaha teŋ haŋ gokeb Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ Al Kuruŋyen mere nurde asaŋde kayyiŋ gobe gago forok yeŋ hi. Merebe gahade:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Fudinde wor po, mel gate biŋbe saŋiŋ wor po.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 — ausente —
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 — ausente —
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Gwahade geb yasuŋ alyen maya mere gote miŋ momoŋ direŋ tihim geb, keŋkela nurde bebak tinaŋ ko.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Muykeŋ beleŋyaŋ katamiŋ gote miŋbe da? Gobe al kura Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird saba gote miŋ nurde bebak ma tiyyeŋ. Irke uŋgura beleŋ waŋ saba go teŋ siŋa irde biŋ sam irke mere goke ma nuryeŋ go gwahade.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Megeŋ halgayiŋya hora arat hereŋ det muykeŋ katamiŋ gote miŋbe gahade: al kura Al Kuruŋyen saba tiŋeŋya nurdeb araŋ po igiŋ igiŋ yeŋ gama iryeŋ.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Goyenbe mere go keŋkela ma biŋde kurkuŋ kipiryeŋ geb, ulyaŋde ma Al Kuruŋyen mere goyen gama iryeŋ. Al Kuruŋyen saba nurde gama irde hiyeŋ gega, al beleŋ buluŋ buluŋ irke gote kanduk keneŋbe bada heŋ araŋ po Al Kuruŋyen saba go tubul tiyyeŋ.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Yamuŋ duwi forok yitiŋ bana det muykeŋ katamiŋ gote miŋbe gahade: al kura Al Kuruŋyen saba nurde gama irde hiyeŋ. Irde megen niŋ mata teŋ teŋya megen niŋ samuŋ yad yad dufay beleŋ tuluŋ tikeb Al Kuruŋyen saba goyen igineŋ miŋmoŋ hiyyeŋ.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Goyenpoga megeŋ igiŋyaŋ wor po katamiŋ gote miŋbe gahade: al kura Al Kuruŋyen saba nurde bebak teŋ gama irde hiyeŋ gob gote igineŋbe budam wor po forok yenayiŋ. Muykeŋ kurabe igineŋ 100 forok yiryeŋ. Kurabe 60, munaŋ kurabe 30 forok yiryeŋ go gwahade. Muykeŋ buda gob igineŋ kurayen kurayen forok yenayiŋ,” yinyiŋ.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Be, Yesu go gwaha yineŋ saba yire yeŋbe maya mere hoyaŋ gahade yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird gobe gahade: al kura wit muykeŋ goyen meteŋmiŋde yukuŋ tur yiryiŋ.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Goyenbe wawuŋbe al tumŋaŋ firtiŋde hikeb al gote asogom beleŋ kuŋ yamuŋ duwi muykeŋ goyen wit muykeŋ tur irtiŋyaŋ goyen tur yirde yukuŋbe kuriŋ.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Kame wit go kawaŋ heŋ kuŋ igineŋ hiniŋ teŋ hikeb yamuŋ duwi goyen manaŋ forok yeŋ tukamiŋ.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Irkeb meteŋ gote miŋ alyen meteŋ mar beleŋ waŋbe, ‘Doyaŋ al, gebe wit muykeŋ haraŋ gega, yamuŋ duwi gob daha mat forok yaŋ?’ inamiŋ.
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Irkeb, ‘Asogone kura beleŋ mata ga tiyuŋ geb,’ yinyiŋ. Irkeb meteŋ marmiŋ beleŋ, ‘Niŋgeb kuŋ wasiniŋ?’ ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Irkeb, ‘Goŋmiŋ. Moŋgo wasehet yeŋ wit manaŋ tumŋaŋ wasinak ge.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Yubul tike tumŋaŋde karkuwaŋ henayiŋ. Sak nalure gab wasitek. Goyare gab meteŋ marne yamuŋ duwi wa walde kumga teŋ teŋ niŋ yad fere teŋ yernayiŋ. Munaŋ witbe yade yukuŋ yadi yerd yerd ya kuruŋde gor yernayiŋ,’ yinyiŋ,” gwahade Yesu beleŋ mel go momoŋ yiryiŋ.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Be, Yesu go maya mere hoyaŋ wor yinyiŋ. “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird gobe mastet he bilmiŋ dirŋeŋ muŋ wor po go gwahade. Al kura beleŋ mastet bilmiŋ goyen teŋbe meteŋmiŋde haryiŋ.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Det hoyaŋ muykeŋbe karkuwaŋ, munaŋ mastet he muykeŋbe dirŋeŋ muŋ wor po gega, kawaŋ heŋ kuruŋ heŋbe meteŋde gor det haryiŋ goyen fole yiryeŋ. Irkeb nu beleŋ waŋ haniŋ hereŋ hagam yirde gor hinayiŋ,” yinyiŋ.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Irdeb sopte po siraw mere hoyaŋ yinyiŋ. “Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird gobe Bere kura yis teŋ palawa kuruŋya tigiri teŋ tubul tikeb palawa go ditdi nene kuruŋ hiyyeŋ go gwahade goyen,” yinyiŋ.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yesu beleŋ al buda mere gwahade yirde hinhin gobe maya mere mat po yirde hinhin. Mere keŋkelak mat ma yirde hinhin. Maya mere mat po yirde hinhin.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Niŋgeb Yesu beleŋ maya mere mat saba tagalde hinhin gobe Al Kuruŋ beleŋ mere basaŋ almiŋ mere irke asaŋde kayyiŋ gote igineŋbe gogo forok yiriŋ. Merebe gahade:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Be, Yesu gobe al buda kuruŋ go yubul teŋ ya hiyende gor mulgaŋ hiriŋ. Irkeb komatmiŋ yago kuŋbe, “Yamuŋ duwi niŋ maya mere mat tagalha gote miŋ goyen momoŋ dira,” inamiŋ.
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Irkeb gaha yinyiŋ: “Wit muykeŋ igiŋ kuŋ haryiŋ al gobe ne Al Urmiŋ gayen.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Meteŋ gobe megeŋ kuruŋ gayen gake yihim. Munaŋ wit muykeŋ gobe Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ. Yamuŋ duwi gobe Al Buluŋyen dirŋeŋ weŋ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Irde yamuŋ duwi muykeŋ tur iryiŋ al gobe uŋgura. Sak nalu gobe nalu funaŋ, irde biŋge gabu ird ird mar gobe Al Kuruŋyen miyoŋ.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Yamuŋ buluŋ waseŋ kak alare yemeyke humga kunayiŋ go gwahade goyen po, nalu funaŋdebe al hitte mata gwahade forok yiyyeŋ.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ne Al Urmiŋ gare miyoŋne yad yermeke kuŋ nere alya bereya haŋ bana goŋ mata buluŋ teŋ haŋyen marya mata buluŋ tinaŋ yineŋ al biŋ yade haŋyen marya go yukuŋ gabu yirnayiŋ.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Irde mel go yade kak ala buluŋ wor po bana goŋ yemeynayiŋ. Irkeb goŋ po heŋ eseŋ misiŋ yiseŋ hinayiŋ.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Goyabe Al Kuruŋ diliŋde alya bereya huwak haŋyen gobe Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ yirde hiyeŋde gor naŋa temeyke wuk yitiŋ yara wukkek igiŋ wor po hinayiŋ. Al kirmiŋ miŋyaŋbe mere gayen keŋkela nurnaŋ ko,” yinyiŋ.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Be, maya mere hoyaŋ wor yinyiŋ. “Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yirde hi gobe gahade: samuŋ kura damum hende hoyaŋ wor po megeŋ biŋde bana kirtiŋ hinhin. Kurareb al kura samuŋ gwahade gaŋ hi yeŋ ma nurdeya megeŋ goyen talde taldeb kinyiŋ. Keneŋbe sopte aw uryiŋ. Irdeb amaŋ wor po heŋ kuŋ detmiŋ kuruŋ goyen al yunke damu tikeb gote muruŋgem tukuŋbe megeŋ goyen damu tiyyiŋ go gwahade.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hi gote maya mere kurabe gahade: al kura beleŋ selweŋ yara kura damum hende wor po goyen goke naŋkeneŋ kuŋ hinhin.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Kuŋ kuŋ igiŋ muŋ wor po kura keneŋbe mulgaŋ heŋ yende samuŋ kuruŋ goyen al yunke damu tikeb muruŋgem teŋ tukuŋ det kusamuŋ wor po go damu tiyyiŋ go gwahade,” yinyiŋ.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Be, Yesu beleŋ sopte po gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yirde hi gobe gahade: makaŋ dapŋa yawarniŋ yeŋ kamaŋ kuruŋ temeyamiŋ. Irdeb dapŋa miŋ kurayen kurayen yawaramiŋ.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Dapŋa makiŋ hihi yeŋ nurdeb tuluŋ teŋ tukuŋ siŋare irde dapŋa igiŋbe tiriyaŋ yeramiŋ. Munaŋ buluŋbe yemeyamiŋ go gwahade.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Nalu funaŋde wor pore gorbe al hitte mata gwahade go forok yiyyeŋ. Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ waŋ al huwakya al mata buluŋ teŋ hitiŋ marya goyen pota yirnayiŋ.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Irde mata buluŋ mar gobe yade kak ala kuruŋ bana goŋ yemeyke eseŋ misiŋ yiseŋ hinayiŋ,” yinyiŋ.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Irdeb, “Maya mere kuruŋ dirhem gote miŋ keŋkela nurhaŋ we?” yinke, “Gwaha,” inamiŋ.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Irkeb, “Bebak tihit yahaŋ geb, deŋbe Moseyen saba al kura saba bikkek po moŋ sabane gergeŋ manaŋ nurde tumŋaŋ yanarde haŋ al go gwahade deneŋ hime. Niŋgeb deŋbe al kura yamiŋ bana mat samuŋ bikkekya gergeŋya yade siŋare katyeŋ go gwahade goyen po saba bikkekya gergeŋya tumŋaŋ nurde haŋ,” yinyiŋ.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Be, maya mere buda goyen momoŋ yirdeb gasuŋ go tubul teŋ kuriŋ.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Kuŋbe taun gor heŋ kuruŋ hiriŋde gor forok yeŋbe gor niŋ Yuda marte gabu yare kuŋ al saba yirke hurkuŋkat teŋbe, “Ey, al gabe damde kuŋ Al Kuruŋyen dufay wukkeŋya mata tiŋeŋ kurayen kurayen ird ird tareŋya gayen yawaruŋ!” yamiŋ.
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Irdeb, “Al gabe kapenta urmiŋ moŋ? Yeŋbe Maria urmiŋ. Kuliŋ yagobe Yems, Yosep, Saimonyabe Yudasya moŋ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Haymiŋ yagob gar ma tumŋaŋ hityen? Gega al gabe damde kuŋ dufayya tareŋya yawaruŋ?” yamiŋ.
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Irdeb buluŋ nurd unamiŋ. Goyenbe Yesu beleŋ, “Al Kuruŋyen mere basaŋ marbe taunmiŋde niŋ marya tayŋeŋya beleŋ palap ma yirde meremiŋ ma nurde haŋyen,” yinyiŋ.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Irdeb yeŋ ge hekkeŋ ma nurde hinhan geb, gorbe mata tiŋeŋ budam ma forok yiryiŋ.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.