Marcos 9

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Be, Yesu go gwaha yineŋbe, “Fudinde wor po dinhem. Deŋ gar huwarde haŋ gayen kuratiŋ kurabe go ma kamdeya Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goyen saŋiŋ miŋyaŋ forok yeke kennayiŋ,” yinyiŋ.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Be, gor mat naŋa fay 6 hubu hekeb Yesu beleŋ komatmiŋ karwo Pita, Yonyabe Yemsya po yade dugu kuruŋde kura gor hurkuriŋ. Gorbe yeŋ po hinhan. Irkeb Yesu go mel gote diwiliŋ mar po uliŋ hoyaŋ heke kenamiŋ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Irkeb Yesuyen uliŋhor yerde hinhin gobe tukfor yeŋ faykek wor po heŋbe sorŋoŋ miŋyaŋ hiriŋ. Megen niŋ al beleŋ det kura halke epte ma wor po gwahade hiyyeŋ.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Gwaha teŋ hikeb goyare po Moseya Elaiaya forok yeŋ Yesuya mere teŋ hike komatmiŋ beleŋ yenamiŋ.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Irkeb Pita beleŋ, “Tisa, garbe igiŋ wor po niŋgeb, ya yok karwo yirtek. Kurabe ge niŋ, kurabe Mose niŋ, irde kurabe Elaia niŋ,” inyiŋ.
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Go inyiŋ gobe Pitaya kadom waraŋya goyen kafura wor po heŋbe gwaha kura yihim yeŋ ma nurdeya gogo mali ga mere tiyyiŋ.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Irkeb goyare po gagap kura forok yeŋ alu yuryiŋ. Gagap bana goŋbe al melak kura nuramiŋ. Meremiŋbe gahade: “Gabe Urne. Yeŋbe bubulkuŋne wor po. Niŋgeb yende mere po nurde gama irde hinayiŋ,” yiriŋ.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Be, mere go nurdeb goya goyen po naŋkenamiŋ gega al kura ma kenamiŋ. Yesu po hike kenamiŋ.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Be, Yesuya komatmiŋya gobe gasuŋ hinhan goyen tubul teŋ mulgaŋ heŋ katamiŋ. Kateŋ heŋyabe Yesu beleŋ, “Mata kenhaŋ gake al hoyaŋ kura momoŋ ma yirnayiŋ. Ne Al Urmiŋ gare metere mat huwareŋ goyare gab momoŋ yirnayiŋ,” yineŋ hayhay tareŋ po yiryiŋ.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Irkeb meremiŋ go nurdeb komatmiŋbe yiŋgeŋ uliŋ, “Al kamtiŋbe dahadem metere mat huwaryeŋ?” yeŋ kadom gusuŋaŋ gird tiyamiŋ.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Irdeb, “Munaŋ daniŋ geb Moseyen saba mar beleŋ al kura Elaia beleŋ meteŋ teŋ hinhin gwahade meteŋ titek al go wa meheŋ heŋ wake gab Mesaia wayyeŋ yeŋ haŋyen?” ineŋ Yesu gusuŋaŋ iramiŋ.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 Jesus respondeu:
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Be, mel goyen mulgaŋ heŋ kateŋbe al buda kuruŋ gabu irtiŋ bana goŋ Yesuyen komatmiŋ hoyaŋ goya Moseyen saba marya kadom mohoŋde teŋ hike yenamiŋ.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Gor gabu iramiŋ mar gobe Yesu wayeŋ tiya yeŋ ma nurde hikeya wake keneŋbe hurkuŋkat wor po teŋbe pere irniŋ yeŋ kup yeŋ kwamiŋ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Irkeb, “Daniŋ kadom mohoŋde teŋ haŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
16 Então Jesus perguntou:
17 Irkeb gabu kuruŋ bana gor al kura beleŋ wol heŋbe, “Tisa, urne uŋgura beleŋ ketal urke mere ma teŋ hiyen goyen ge hitte teŋ wayhem.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Kurarebe uŋgura gore teŋ megen temeyke dadilok mohoŋde ala heŋ misiŋ ŋirŋedek irde uliŋ horam heŋ hiyen. Komatge yago gayen, ‘Uŋgura go takira tinaŋ,’ yinhem gega yeŋbe epte moŋ,” inyiŋ.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Irkeb Yesu beleŋ meremiŋ goyen wol heŋbe, “Deŋbe dahade? Dufaytiŋ tareŋ moŋ. Gayak ga deŋya hityen? Diriŋ go tawanaŋ,” yinyiŋ.
19 Então Jesus exclamou:
20 Be, diriŋ go Yesu hitte tawayamiŋ. Tawakeb uŋgura gore Yesu keneŋ goyare po diriŋ go hambor irde teŋ megen kaŋ kaŋ irkeb dadilok hol yiriŋ.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Irkeb Yesu beleŋ diriŋ naniŋ goyen, “Garbam ga daha naŋa tiriŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Diriŋ haŋkapok hinhinya po.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Uŋgura beleŋ maymeke kami yeŋ fe alaya kak alaya bana teŋ temeyde hiyen. Niŋgeb ge epte kenem buniŋeŋ dirde faraŋ dura,” inyiŋ.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Tareŋ miŋmoŋ yeŋ neneŋ gusuŋaŋ nirde ha? Al kura ne niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irde hiyeŋbe det kura epte ma meteŋeŋ iryeŋ,” inyiŋ.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Irkeb naniŋ beleŋ goyare po wol heŋbe, “Dufayne ge niŋ tareŋ irhem geb, faraŋ nurke dufay budam budam ma heweŋ,” inyiŋ.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Be, Yesu go al buda goyen waŋ gabu irke yeneŋbe uŋgura goyen ineŋ teŋbe, “Kirmiŋ titmiŋya mohoŋ kattiŋyat uŋgura, ne gare ginhem, diriŋ ga tubul teŋ kat kwa! Irde ma wor po mulgaŋ hawayiŋ!” inyiŋ.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Irkeb uŋgura go kekew teŋ diriŋ goyen hambor buluŋ po irde tubul teŋ kat kuriŋ. Diriŋ go kenamiŋbe ugalam moŋ, kamtiŋ yara heke keneŋbe al kura beleŋ, “Ey, kama!” yamiŋ.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Gega Yesu beleŋ haniŋde tanardeb isaŋ heke huwaryiŋ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Be, go kamere Yesube komatmiŋya ya biŋde hurkamiŋ. Hurkuŋbe komatmiŋ yago beleŋ, “Dahade niŋgeb neŋbe uŋgura go takira titekeb mereniniŋ ma nura?” ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Uŋgura gahade gab Al Kuruŋ gusuŋaŋ irke tareŋ dirke gab igiŋ takira tinayiŋ,” yinyiŋ.
29 Jesus respondeu:
30 Be, Yesube al yeneŋ yilwa yirde balmiŋ kuŋ hiniŋ yeŋ nurdeb tiyuŋ go tubul teŋ balmiŋ Galili naŋa goyen fole iramiŋ.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Gobe komatmiŋ buda goyen saba yirde hinhin geb gogo tiyyiŋ. Yeŋbe komatmiŋ saba yirde heŋyabe, “Ne Al Urmiŋ gabe al kura beleŋ tagalde nunke megen niŋ al beleŋ nad buluŋ buluŋ nirde mununke kameŋ. Gega yereŋkek hekeb sopte huwareŋ,” yinyiŋ.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Goyenpoga komatmiŋ yagobe mere gote miŋ bebak ma tiyamiŋ. Irdeb miŋ goyen tagalke buluŋ nurtek yeŋbe gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Be, Yesuya komatmiŋya Kapeneam taunde forok yamiŋ. Irdeb ya bana hurkuŋbe, “Belenbe daniŋ kadom mohoŋde tahaŋ?” yineŋ komatmiŋ yago gusuŋaŋ yiryiŋ.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Goyenpoga mel gobe waŋ heŋya, “Ganuŋbe folek geb, doyaŋ al hiyyeŋ?” yeŋ kadomde tiyamiŋ geb, goke memya heŋ mere ma tiyamiŋ.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Irkeb Yesu go keperdeb komatmiŋ 12 tumŋaŋ hoy yirdeb, “Be, al kura, ‘Al Kuruŋ diliŋde deŋne yaŋ hewe,’ yiyyeŋbe yiŋgeŋ ge ma nurdeb al hoyaŋ kuruŋ gote meteŋ almiŋ hiyyeŋ,” yineŋ saba yiryiŋ.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Irdeb Yesu beleŋ diriŋ dirŋeŋ kura komatmiŋ yago hinhande gor hinhin goyen teŋ besa irdeb,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ne niŋ teŋ al buluŋeŋ kura diriŋ gahade gayen gargar iryeŋ gobe ne niryeŋ. Munaŋ al kura ne igiŋ igiŋ niryeŋ gobe ne po ma niryeŋ. Nad nerke wamiriŋ al goyen manaŋ igiŋ igiŋ iryeŋ,” yinyiŋ.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Irkeb Yon beleŋ nurdeb, “Tisa, al kura nende al moŋ gega, deŋger uŋgura yakira teŋ hike keneŋbe utaŋ irtiŋ,” inyiŋ.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Utaŋ ma irnayiŋ. Al kura ne deŋner Al Kuruŋyen saŋiŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ forok iryeŋ gobe daha mat tigiri teŋ buluŋ niryeŋ? Epte moŋ.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Al kura asogo ma diryeŋ al gobe nende al.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Fudinde wor po dineŋ hime. Al kura deŋ deneŋbe Mesaiayen albe gago yeŋ bebak teŋbe ne niŋ teŋ fe kura dunyeŋ gobe muruŋgem tiyyeŋ wor po,” yinyiŋ.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Be, Yesu beleŋ sopte gaha yinyiŋ: “Goyenpoga diriŋ gahade gayen ne niŋ dufay hekeya al kura beleŋ mata buluŋ tiyi yeŋ biŋ tiyyeŋ al gwahade gobe hora kuruŋ kura teŋ biŋiŋde feŋ teŋ makaŋ alare temeytek yara.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Delge kura beleŋ mata buluŋde gukukeb marayiŋ. Delge uŋkureŋ po heŋya Al Kuruŋ hitte hurkayiŋ wor igiŋ. Moŋgo delge tumiŋ hiriryeŋ gobe gore kak ala bana gukuriryeŋ.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Gorbe kundu hugiŋeŋ benbon teŋ haŋyen. Irdeb kak gobe go ma kamde hiyen.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Dapŋa faw urke bida ma heŋ ulyaŋde po haŋyen go gwahade goyen, kak alare haŋ mar kuruŋ gobe kak beleŋ hugiŋeŋ kumga yirtiŋde gwahade po hinayiŋ.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Be, fawbe det igiŋ gega, hapek hubu hekeb daha mat hapek go sopte gasuŋeŋ irnayiŋ? Niŋgeb dindikeŋ goyen faw hapek miŋyaŋ gwahade yara heŋ gab hinayiŋ. Irdeb bitiŋ kamke awalikde po hinayiŋ,” yinyiŋ.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.