Marcos 5

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, Yesuya komatmiŋya gobe Galili fe ala kuruŋ siŋa kurhan Gerasa marte naŋare forok yamiŋ.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Irdeb Yesu gobe hakwa tubul teŋ siŋare kat kukeb al kura uŋguram yaŋ beleŋ Yesu kene yeŋ bembare mat wayyiŋ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Al gobe bembayaŋ ferde kuŋ hiyen. Yeŋbe al beleŋ epte ma tanarde fere titek. Kaŋ tareŋ sende wor epte ma fere titek hiyen.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Tanarde kahaŋya haniŋya fere teŋ haŋyen. Gega sen kiriŋtiktuk heŋ kahaŋde niŋ ain manaŋ yukala teŋ hiyen. Niŋgeb al beleŋ epte ma hikaka irde fere titek hiyen.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Yeŋbe hugiŋeŋ duguyaŋ kuŋ bembayaŋ heŋ kekew teŋ sikkeŋ hora po ilka teŋ hiyen.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Be, al gore Yesu go gisaw mat po keneŋbe kup yeŋ waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ tiyyiŋ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋgebe ganuŋ?” inyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Neŋbe budam po hite geb, deŋnebe Legiyon,” inyiŋ.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Irdeb, “Naŋa hitere gar mat hoyaŋde ma dakira tiyayiŋ,” ineŋ eseŋ mere irde parsay iryiŋ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Be, mel go hinhan bindere gorbe bu budam wor po dugu dabayiŋde kura gor nuku teŋ dulaŋ teŋ hinhan.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Irkeb uŋgura buda goreb, “Ge beleŋ ok dinkeb kuŋ bu iro ketal yurniŋ,” ineŋ Yesu eseŋ mere iramiŋ.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Igiŋ,” yinkeb uŋgura buda goyen al go tubul teŋ kuŋ bu buda goyen ketal yuramiŋ. Irkeb bu buda 2,000 goyen tumŋaŋ hul yeŋ kuŋ hamulare mat fe ala bana kurkuŋ fe nene kamamiŋ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Irkeb bu doyaŋ mar beleŋ mata goyen keneŋbe busaharde tiyuŋmiŋyaŋ irde meteŋyaŋ kuŋbe mata forok yiriŋ goke tagalde tukamiŋ. Irkeb mere go nurdeb al budam mata goyen kinniŋ yeŋ kwamiŋ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Kuŋbe uŋgura ketal urtiŋ al go dufaymiŋ wuk yitiŋde umŋa teŋbe Yesu hinhinde gor keperde hike keneŋbe kafura hamiŋ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Irkeb mata go forok yeke kenamiŋ mar goreb uŋgura ketal urtiŋ al goyen daha mat igiŋ hiriŋ goyabe bu fe nene kamamiŋya goyen goke momoŋ yiramiŋ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Irkeb al buda gore mere go nurde kafura heŋbe Yesu goyen, “Naŋa ga tubul teŋ kwayiŋ,” inamiŋ.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Gwaha inkeb hakwa hende hurkuŋ hikeb sope iryiŋ al goreb, “Yesu, igiŋ gama gireŋ?” inyiŋ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Irkeb Yesu beleŋ ok ma ineŋbe, “Mulgaŋ heŋ tayge hitte kuŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ girde sope gira goke momoŋ yirayiŋ,” inyiŋ.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Irkeb Dekapolis naŋa bana Yesu beleŋ sope iryiŋ goyen tagalde tukuŋ hinhin. Tukukeb al budam al go keneŋ meremiŋ nurdeb diliŋ fot yamiŋ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Be, Yesu gob sopte mulgaŋ heŋ fe ala kuruŋ siŋa kurhan Kapeneam kuŋ fe siŋare hikeb al budam waŋ gabu irde kalyaŋ keramiŋ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Irkeb gor niŋ Yuda marte gabu ya doyaŋ al kura Yairus gore Yesu hitte wayyiŋ. Waŋ keneŋ yende palap matare Yesu kahaŋ miŋde urguŋ kaŋ kuku teŋbe,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 “Werne kameŋ teŋ hi. Niŋgeb araŋ waŋ hange kerd unkeb igiŋ heŋ huwaryeŋ,” ineŋ eseŋ mere iryiŋ.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Irkeb meremiŋ goyen nurde Yesu go yeŋya kwaryum. Kuŋ hikeyab al budam kalyaŋ kerde tawtaw irde gama irde hinhan.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Be, goya goyenbe bere kura danduku miŋyaŋ goyen al gabu irde kuŋ hinhan bana goŋ kuŋ hinhin. Garbam gobe gayakkek moŋ. Damamiŋbe 12.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Niŋgeb bere gobe garbam goke guram al budam hitte sope nirnaŋ yeŋ kuŋ heŋbe horamiŋ go hende pasi irde hiyen. Goyenpoga guram kurayen kurayen gore igiŋ ma irde hiyen. Igiŋ hitŋeŋbe buluŋ wor po heŋ hiyen.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Irkeb dari temeyde hiyen goyen goyare po hubu hiriŋ. Irkeb, “Garbam go nubul tiya,” yeŋ nuryiŋ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Be, goya goyen po Yesube tareŋmiŋ tubul teŋ kuriŋ goyen nuryiŋ. Nurdeb al budam gama irde hinhan goyen fulgaŋ kaŋbe, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Irkeb komatmiŋ yago beleŋ, “Al karim ma kalyaŋ gerde haŋ gayen go ma yeneŋbe ‘Ganuŋ sisaŋ nura?’ yeŋ gusuŋaŋ heŋ ha?” inamiŋ.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Gega Yesube, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yeŋ naŋkeneŋ po hinhin.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Irkeb bere gobe uliŋde mata forok yiriŋ goyen nurdeb kafura heŋ barbar yeŋbe waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Ne beleŋ tihim,” ineŋ garbam bikkeŋ hiyen goyen goke fudinde po momoŋ iryiŋ.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Irkeb Yesu beleŋ, “Werne, Al Kuruŋ beleŋ dufayge tareŋ go keneŋbe sope gira geb, kandukge hubu hihi. Niŋgeb amaŋeŋ nurde kwayiŋ,” inyiŋ.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Be, Yesu beleŋ bere goyen mere irde hikeyabe al kura gabu ya gote doyaŋ al Yairusyen yare mat waŋbe, “Werge bikkeŋ kama geb, tisa ga tuktawaŋ irde ma,” inamiŋ.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Gwaha inkeb Yesu mere go nurdeb Yairus inyiŋ. “Kafura heŋ ma yo. Al Kuruŋ niŋ po dufayge saŋiŋ irayiŋ.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Gwaha ineŋbe yeŋ gama irde hinhan mar gob tumŋaŋ yakira teŋbe Pita, Yemsya kuliŋ Yonya po yade kuriŋ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Be, kuŋ Yairusyen yare forok yeŋbe gor hinhan mar gore eseŋ naŋa teŋ kekew teŋ epte ma teŋ hinhan goyen yinyiŋ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Irdeb ya bana hurkuŋbe, “Daniŋ kekew teŋ eseŋ buluŋ po teŋ haŋ? Diriŋ gabe ma kama. Duliŋ ferde hi,” yinyiŋ.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Gwaha yinkeb gor hinhan mar gore hinmaŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ ya bana hinhan mar go, “Siŋare kunaŋ!” yineŋ yakira teŋbe diriŋ gote miliŋya naniŋya irde komatmiŋ karwo go po yade diriŋ hakwam hinhin bana goŋ hurkamiŋ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Irdeb diriŋ gote haniŋ tanarde, “Talita, kum!” inyiŋ. (Meremiŋ gote miŋbe, “Bere dirŋeŋ, ne beleŋ ginhem ge. Huwara!”)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Irkeb goyare po bere dirŋeŋ go huwarde goyaŋ go kuŋ waŋ tiyyiŋ. (Yeŋbe damamiŋ 12.) Gwaha tikeb go kenamiŋ marbe diliŋ fot yamiŋ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Irkeb Yesu beleŋ, “Mata kenhaŋ gayen gake ma wor wor tagalde tukunayiŋ,” yineŋbe, “Bere dirŋeŋ ga biŋge kura unke niwi,” yinyiŋ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.