Marcos 5
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARA
1 Be, Yesuya komatmiŋya gobe Galili fe ala kuruŋ siŋa kurhan Gerasa marte naŋare forok yamiŋ.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Irdeb Yesu gobe hakwa tubul teŋ siŋare kat kukeb al kura uŋguram yaŋ beleŋ Yesu kene yeŋ bembare mat wayyiŋ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Al gobe bembayaŋ ferde kuŋ hiyen. Yeŋbe al beleŋ epte ma tanarde fere titek. Kaŋ tareŋ sende wor epte ma fere titek hiyen.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Tanarde kahaŋya haniŋya fere teŋ haŋyen. Gega sen kiriŋtiktuk heŋ kahaŋde niŋ ain manaŋ yukala teŋ hiyen. Niŋgeb al beleŋ epte ma hikaka irde fere titek hiyen.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Yeŋbe hugiŋeŋ duguyaŋ kuŋ bembayaŋ heŋ kekew teŋ sikkeŋ hora po ilka teŋ hiyen.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Be, al gore Yesu go gisaw mat po keneŋbe kup yeŋ waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ tiyyiŋ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋgebe ganuŋ?” inyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Neŋbe budam po hite geb, deŋnebe Legiyon,” inyiŋ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Irdeb, “Naŋa hitere gar mat hoyaŋde ma dakira tiyayiŋ,” ineŋ eseŋ mere irde parsay iryiŋ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Be, mel go hinhan bindere gorbe bu budam wor po dugu dabayiŋde kura gor nuku teŋ dulaŋ teŋ hinhan.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Irkeb uŋgura buda goreb, “Ge beleŋ ok dinkeb kuŋ bu iro ketal yurniŋ,” ineŋ Yesu eseŋ mere iramiŋ.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Igiŋ,” yinkeb uŋgura buda goyen al go tubul teŋ kuŋ bu buda goyen ketal yuramiŋ. Irkeb bu buda 2,000 goyen tumŋaŋ hul yeŋ kuŋ hamulare mat fe ala bana kurkuŋ fe nene kamamiŋ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Irkeb bu doyaŋ mar beleŋ mata goyen keneŋbe busaharde tiyuŋmiŋyaŋ irde meteŋyaŋ kuŋbe mata forok yiriŋ goke tagalde tukamiŋ. Irkeb mere go nurdeb al budam mata goyen kinniŋ yeŋ kwamiŋ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Kuŋbe uŋgura ketal urtiŋ al go dufaymiŋ wuk yitiŋde umŋa teŋbe Yesu hinhinde gor keperde hike keneŋbe kafura hamiŋ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Irkeb mata go forok yeke kenamiŋ mar goreb uŋgura ketal urtiŋ al goyen daha mat igiŋ hiriŋ goyabe bu fe nene kamamiŋya goyen goke momoŋ yiramiŋ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Irkeb al buda gore mere go nurde kafura heŋbe Yesu goyen, “Naŋa ga tubul teŋ kwayiŋ,” inamiŋ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Gwaha inkeb hakwa hende hurkuŋ hikeb sope iryiŋ al goreb, “Yesu, igiŋ gama gireŋ?” inyiŋ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Irkeb Yesu beleŋ ok ma ineŋbe, “Mulgaŋ heŋ tayge hitte kuŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ girde sope gira goke momoŋ yirayiŋ,” inyiŋ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Irkeb Dekapolis naŋa bana Yesu beleŋ sope iryiŋ goyen tagalde tukuŋ hinhin. Tukukeb al budam al go keneŋ meremiŋ nurdeb diliŋ fot yamiŋ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Be, Yesu gob sopte mulgaŋ heŋ fe ala kuruŋ siŋa kurhan Kapeneam kuŋ fe siŋare hikeb al budam waŋ gabu irde kalyaŋ keramiŋ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Irkeb gor niŋ Yuda marte gabu ya doyaŋ al kura Yairus gore Yesu hitte wayyiŋ. Waŋ keneŋ yende palap matare Yesu kahaŋ miŋde urguŋ kaŋ kuku teŋbe,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 “Werne kameŋ teŋ hi. Niŋgeb araŋ waŋ hange kerd unkeb igiŋ heŋ huwaryeŋ,” ineŋ eseŋ mere iryiŋ.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Irkeb meremiŋ goyen nurde Yesu go yeŋya kwaryum. Kuŋ hikeyab al budam kalyaŋ kerde tawtaw irde gama irde hinhan.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Be, goya goyenbe bere kura danduku miŋyaŋ goyen al gabu irde kuŋ hinhan bana goŋ kuŋ hinhin. Garbam gobe gayakkek moŋ. Damamiŋbe 12.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Niŋgeb bere gobe garbam goke guram al budam hitte sope nirnaŋ yeŋ kuŋ heŋbe horamiŋ go hende pasi irde hiyen. Goyenpoga guram kurayen kurayen gore igiŋ ma irde hiyen. Igiŋ hitŋeŋbe buluŋ wor po heŋ hiyen.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Irkeb dari temeyde hiyen goyen goyare po hubu hiriŋ. Irkeb, “Garbam go nubul tiya,” yeŋ nuryiŋ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Be, goya goyen po Yesube tareŋmiŋ tubul teŋ kuriŋ goyen nuryiŋ. Nurdeb al budam gama irde hinhan goyen fulgaŋ kaŋbe, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Irkeb komatmiŋ yago beleŋ, “Al karim ma kalyaŋ gerde haŋ gayen go ma yeneŋbe ‘Ganuŋ sisaŋ nura?’ yeŋ gusuŋaŋ heŋ ha?” inamiŋ.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Gega Yesube, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yeŋ naŋkeneŋ po hinhin.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Irkeb bere gobe uliŋde mata forok yiriŋ goyen nurdeb kafura heŋ barbar yeŋbe waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Ne beleŋ tihim,” ineŋ garbam bikkeŋ hiyen goyen goke fudinde po momoŋ iryiŋ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Irkeb Yesu beleŋ, “Werne, Al Kuruŋ beleŋ dufayge tareŋ go keneŋbe sope gira geb, kandukge hubu hihi. Niŋgeb amaŋeŋ nurde kwayiŋ,” inyiŋ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Be, Yesu beleŋ bere goyen mere irde hikeyabe al kura gabu ya gote doyaŋ al Yairusyen yare mat waŋbe, “Werge bikkeŋ kama geb, tisa ga tuktawaŋ irde ma,” inamiŋ.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Gwaha inkeb Yesu mere go nurdeb Yairus inyiŋ. “Kafura heŋ ma yo. Al Kuruŋ niŋ po dufayge saŋiŋ irayiŋ.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Gwaha ineŋbe yeŋ gama irde hinhan mar gob tumŋaŋ yakira teŋbe Pita, Yemsya kuliŋ Yonya po yade kuriŋ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Be, kuŋ Yairusyen yare forok yeŋbe gor hinhan mar gore eseŋ naŋa teŋ kekew teŋ epte ma teŋ hinhan goyen yinyiŋ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Irdeb ya bana hurkuŋbe, “Daniŋ kekew teŋ eseŋ buluŋ po teŋ haŋ? Diriŋ gabe ma kama. Duliŋ ferde hi,” yinyiŋ.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Gwaha yinkeb gor hinhan mar gore hinmaŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ ya bana hinhan mar go, “Siŋare kunaŋ!” yineŋ yakira teŋbe diriŋ gote miliŋya naniŋya irde komatmiŋ karwo go po yade diriŋ hakwam hinhin bana goŋ hurkamiŋ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Irdeb diriŋ gote haniŋ tanarde, “Talita, kum!” inyiŋ. (Meremiŋ gote miŋbe, “Bere dirŋeŋ, ne beleŋ ginhem ge. Huwara!”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Irkeb goyare po bere dirŋeŋ go huwarde goyaŋ go kuŋ waŋ tiyyiŋ. (Yeŋbe damamiŋ 12.) Gwaha tikeb go kenamiŋ marbe diliŋ fot yamiŋ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Irkeb Yesu beleŋ, “Mata kenhaŋ gayen gake ma wor wor tagalde tukunayiŋ,” yineŋbe, “Bere dirŋeŋ ga biŋge kura unke niwi,” yinyiŋ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.