Marcos 4
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NAA
1 Be, Yesube Galili fe ala kuruŋ siŋare kura gor tebaŋ sabamiŋ miŋ uryiŋ. Gorbe al budam wor po gabu iramiŋ. Niŋgeb Yesu go hakwa dirŋeŋ kura goyen hende hurkuŋ keperde saba yirde hike albe fe siŋare heŋ sabamiŋ palŋa irde hinhan.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Sabamiŋ budambe maya mere mat yirde hinhin. Maya meremiŋ kurabe gahade:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ga nurnaŋ! Al kura wit muykeŋ tur ire yeŋ meteŋmiŋde kuriŋ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Kuŋbe wit muykeŋ tur irde tukuriŋ. Goyenbe kura soŋ heŋbe beleŋyaŋ katamiŋ. Katkeb nu beleŋ namiŋ.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kurabe hora arat geb, megeŋ halgayiŋ bana katamiŋ. Irdeb araŋ po kawaŋ hamiŋ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Goyenbe filginiŋ tareŋ ma hitiŋ geb, naŋa beleŋ kumga yirke algup nen kamamiŋ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wit muykeŋ kurabe soŋ heŋ yamuŋ duwi bana katamiŋ. Irde igiŋ kawaŋ hamiŋ gega, yamuŋ duwi beleŋ awrum yurke nonbo heŋ igineŋ ma hamiŋ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Goyenpoga kurabe megeŋ igiŋyaŋ wor po katamiŋ. Kateŋ kawaŋ heŋ karkuwaŋ heŋbe igineŋ budam wor po forok yamiŋ. Igineŋ kurabe 30, kurabe 60, irdeb kurabe 100 gwahade forok yamiŋ,” yinyiŋ.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Gwaha yineŋbe, “Mere teŋ hime gayen bebak tiniŋ yeŋbe keŋkela palŋa irde gab bebak tinayiŋ,” yinyiŋ.
9 E Jesus acrescentou:
10 Be, al hoyaŋ bur yeŋ pasi hekeb komatmiŋya al kura yeŋ gama irde hinhan marbe yeŋ hitte waŋ kalyaŋ kerdeb siraw mere tiyyiŋ goke gusuŋaŋ iramiŋ.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Irke wol heŋbe gaha yinyiŋ: “Deŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata banare hiyen goyen gago kawan dikala dirhem. Gega ne ma neŋkela heŋ haŋ marbe siraw mere teŋ hime gate miŋ ma nurnayiŋ.
11 Jesus disse a eles:
12 Ga mata gake Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ bikkeŋ gahade kayyiŋ:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Irdeb sopte gaha yinyiŋ: “Yasuŋ alyen maya mere gate miŋbe muŋ kura ma nurde haŋ? Niŋgeb daha matbe siraw mere hoyaŋ goyen miŋ bebak tinayiŋ?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Yasuŋ alyen maya mere gote miŋbe gahade: yasuŋ al beleŋ wit muykeŋ tur iryeŋ gote miŋbe al kura beleŋ Al Kuruŋyen mere tagalde tukuyeŋ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Al kurabe wit muykeŋ beleŋyaŋ kattiŋ go gwahade goyen. Al Kuruŋyen mere nurkeb goyare po Satan beleŋ waŋ biŋde mere goyen goraŋ yiryeŋ.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 — ausente —
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Al kurabe wit muykeŋ yamuŋ duwi dugu bana kattiŋ yara. Yeŋbe Al Kuruŋyen mere nurnayiŋ.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Gega heŋ heŋmiŋ ge ug po dufay heŋ kandukŋeŋ nurde, megen niŋ samuŋya det kurayen kurayen yad yad niŋ po biŋ harde hike gore Al Kuruŋyen mere biŋ bana hiyeŋ goyen hika tikeb nonbo heŋ igineŋ ma hiyyeŋ.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Munaŋ kura marbe wit muykeŋ megeŋ igiŋyaŋ kateŋ kawaŋ heŋbe igineŋbe budam 30, 60, kurabe 100 gwahade forok yenayiŋ go gwahade yara. Al gobe Al Kuruŋyen mere nurde biŋde kerde gama irdeb gote igineŋ budam wor po forok yiryeŋ,” yinyiŋ.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Irdeb sopte gaha yinyiŋ: “Al ganuŋ kura hulsi usuŋ urde tukuŋ koroŋ teŋ aw urde hiyen? Ma tukuŋ poŋ bana kerde hiyen? Hubu wor po. Gwaha irtiŋeŋbe teŋ omasiŋ hende biŋguŋ irde hiyen.
21 Jesus também lhes disse:
22 Niŋgeb det kura banare haŋ goyen kamebe tumŋaŋ kawan forok yenayiŋ. Irde det kura malare haŋ gobe tumŋaŋ kamebe hol yirke kawan heke yennayiŋ.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Mere tihim ga miŋ nurniŋ yeŋbe keŋkela palŋa irde bebak tinayiŋ,” yinyiŋ.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Gwaha yineŋbe sopte gaha yinyiŋ: “Mere nurhaŋ gake keŋkela dufay henayiŋ. Mere gabe fudinde yeŋ gama irkeb go hendebe Al Kuruŋ beleŋ dufay igiŋ budam dunyeŋ.
24 Então lhes disse:
25 Fudinde, al kura mere gate miŋ nurde biŋ hol iryeŋbe Al Kuruŋyen dufay makiŋ wor po hiyyeŋ. Goyenpoga mere gobe nuryeŋ gega, gama irtek ma iryeŋ al gobe Al Kuruŋ beleŋ bikkeŋ dufay untiŋ go wor tumulgaŋ tiyyeŋ,” yinyiŋ.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Be, Yesu beleŋ sopte gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hiyen gote matabe gahade: al kura meteŋde kuŋ wit muykeŋ tur iryeŋ.
26 Jesus disse ainda:
27 Irde mulgaŋ heŋ yare waŋ ferd fay hiyeŋ kuruŋ gobe wit muykeŋ goyen gwaha mat kura pul yeŋ kawaŋ heŋ hi yeŋ ma nurde hiyeŋ.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Hiyeŋ kuruŋ gobe megeŋ fimiŋ teŋbe kawaŋ heŋ kuruŋ heŋ hiyeŋ. Haŋkapyabe pigiŋ wa forok yiyyeŋ. Irkeb gor matbe fuwala hiyyeŋ. Irde go kamereb igineŋ budam wor po henayiŋ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Wit sak yeŋ yeŋ nalu hekeb meteŋ miŋ al waŋbe wit wal wal bidila tukuŋ walde yawaryeŋ,” yinyiŋ.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Be, Yesu beleŋ sopte gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird gobe dahade yeŋ nurtek? Irde da siraw merere tagaltek?
30 Disse mais:
31 Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird gobe mastet he bilmiŋ dirŋeŋ muŋ wor po megen kawaŋ hiyyeŋ go gwahade goyen.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Kawaŋ heŋ kuŋ kuruŋ heŋ haniŋ karkuwaŋ hekeb nu beleŋ waŋ goyaŋ hagam yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Be, Yesube maya mere budam gahade gayen po igiŋ bebak tinayiŋ mat saba yirde hinhin.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Yeŋbe siraw merere po saba yirde hinhin. Gega komatmiŋ yagoya po heŋbe siraw mere gote miŋ banare niŋ goyen kawan bebak yirde hinhin.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Be, goyen wawuŋbanabe Yesu beleŋ komatmiŋ goyen, “Fe ala siŋa kurhan iroŋ kuniŋ,” yinyiŋ.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Gwaha yinkeb al buda kuruŋ goyen gor po yubul teŋbe Yesu hinhin hakware gor hurkuŋbe kwamiŋ. Irkeb al hoyaŋ wor hakwa kura hende hurkuŋbe Yesu gama iramiŋ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Kuŋ hikeb meŋe tareŋ po huwaryiŋ. Irkeb fe goyen makaŋ duba yara karkuwaŋ huwarde waŋ hakwa siŋsiŋyaŋ mayde biŋ bana kurkuŋ hinhin.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Goyarebe Yesu go hakwa kimyaŋ beleŋ kalku hende ferde hinhin. Irke komatmiŋ beleŋ igiŋ ma nurde isaŋ heŋbe, “Tisa, kamniŋ teŋ hite gabe igiŋ nurde ha?” inamiŋ.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Irkeb Yesu go huwardeb meŋeya dubaya goyen masi yirde, “Bada hiri!” yinkeb goya po yul yeŋ kamaryum.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen, “Deŋbe saŋiŋne ma keneŋ bebak teŋ haŋ geb, gago kafura heŋ haŋ?” yinyiŋ.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Irkeb komatmiŋ yago gobe kafura wor po heŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Da albe gago? Meŋeya makaŋya wor meremiŋ nurhar!” yamiŋ.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.