Marcos 4
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs BKJ
1 Be, Yesube Galili fe ala kuruŋ siŋare kura gor tebaŋ sabamiŋ miŋ uryiŋ. Gorbe al budam wor po gabu iramiŋ. Niŋgeb Yesu go hakwa dirŋeŋ kura goyen hende hurkuŋ keperde saba yirde hike albe fe siŋare heŋ sabamiŋ palŋa irde hinhan.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Sabamiŋ budambe maya mere mat yirde hinhin. Maya meremiŋ kurabe gahade:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ga nurnaŋ! Al kura wit muykeŋ tur ire yeŋ meteŋmiŋde kuriŋ.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Kuŋbe wit muykeŋ tur irde tukuriŋ. Goyenbe kura soŋ heŋbe beleŋyaŋ katamiŋ. Katkeb nu beleŋ namiŋ.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Kurabe hora arat geb, megeŋ halgayiŋ bana katamiŋ. Irdeb araŋ po kawaŋ hamiŋ.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Goyenbe filginiŋ tareŋ ma hitiŋ geb, naŋa beleŋ kumga yirke algup nen kamamiŋ.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Wit muykeŋ kurabe soŋ heŋ yamuŋ duwi bana katamiŋ. Irde igiŋ kawaŋ hamiŋ gega, yamuŋ duwi beleŋ awrum yurke nonbo heŋ igineŋ ma hamiŋ.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Goyenpoga kurabe megeŋ igiŋyaŋ wor po katamiŋ. Kateŋ kawaŋ heŋ karkuwaŋ heŋbe igineŋ budam wor po forok yamiŋ. Igineŋ kurabe 30, kurabe 60, irdeb kurabe 100 gwahade forok yamiŋ,” yinyiŋ.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Gwaha yineŋbe, “Mere teŋ hime gayen bebak tiniŋ yeŋbe keŋkela palŋa irde gab bebak tinayiŋ,” yinyiŋ.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Be, al hoyaŋ bur yeŋ pasi hekeb komatmiŋya al kura yeŋ gama irde hinhan marbe yeŋ hitte waŋ kalyaŋ kerdeb siraw mere tiyyiŋ goke gusuŋaŋ iramiŋ.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Irke wol heŋbe gaha yinyiŋ: “Deŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata banare hiyen goyen gago kawan dikala dirhem. Gega ne ma neŋkela heŋ haŋ marbe siraw mere teŋ hime gate miŋ ma nurnayiŋ.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Ga mata gake Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ bikkeŋ gahade kayyiŋ:
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Irdeb sopte gaha yinyiŋ: “Yasuŋ alyen maya mere gate miŋbe muŋ kura ma nurde haŋ? Niŋgeb daha matbe siraw mere hoyaŋ goyen miŋ bebak tinayiŋ?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Yasuŋ alyen maya mere gote miŋbe gahade: yasuŋ al beleŋ wit muykeŋ tur iryeŋ gote miŋbe al kura beleŋ Al Kuruŋyen mere tagalde tukuyeŋ.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Al kurabe wit muykeŋ beleŋyaŋ kattiŋ go gwahade goyen. Al Kuruŋyen mere nurkeb goyare po Satan beleŋ waŋ biŋde mere goyen goraŋ yiryeŋ.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 — ausente —
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Al kurabe wit muykeŋ yamuŋ duwi dugu bana kattiŋ yara. Yeŋbe Al Kuruŋyen mere nurnayiŋ.
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 Gega heŋ heŋmiŋ ge ug po dufay heŋ kandukŋeŋ nurde, megen niŋ samuŋya det kurayen kurayen yad yad niŋ po biŋ harde hike gore Al Kuruŋyen mere biŋ bana hiyeŋ goyen hika tikeb nonbo heŋ igineŋ ma hiyyeŋ.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Munaŋ kura marbe wit muykeŋ megeŋ igiŋyaŋ kateŋ kawaŋ heŋbe igineŋbe budam 30, 60, kurabe 100 gwahade forok yenayiŋ go gwahade yara. Al gobe Al Kuruŋyen mere nurde biŋde kerde gama irdeb gote igineŋ budam wor po forok yiryeŋ,” yinyiŋ.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Irdeb sopte gaha yinyiŋ: “Al ganuŋ kura hulsi usuŋ urde tukuŋ koroŋ teŋ aw urde hiyen? Ma tukuŋ poŋ bana kerde hiyen? Hubu wor po. Gwaha irtiŋeŋbe teŋ omasiŋ hende biŋguŋ irde hiyen.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Niŋgeb det kura banare haŋ goyen kamebe tumŋaŋ kawan forok yenayiŋ. Irde det kura malare haŋ gobe tumŋaŋ kamebe hol yirke kawan heke yennayiŋ.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Mere tihim ga miŋ nurniŋ yeŋbe keŋkela palŋa irde bebak tinayiŋ,” yinyiŋ.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Gwaha yineŋbe sopte gaha yinyiŋ: “Mere nurhaŋ gake keŋkela dufay henayiŋ. Mere gabe fudinde yeŋ gama irkeb go hendebe Al Kuruŋ beleŋ dufay igiŋ budam dunyeŋ.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Fudinde, al kura mere gate miŋ nurde biŋ hol iryeŋbe Al Kuruŋyen dufay makiŋ wor po hiyyeŋ. Goyenpoga mere gobe nuryeŋ gega, gama irtek ma iryeŋ al gobe Al Kuruŋ beleŋ bikkeŋ dufay untiŋ go wor tumulgaŋ tiyyeŋ,” yinyiŋ.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Be, Yesu beleŋ sopte gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hiyen gote matabe gahade: al kura meteŋde kuŋ wit muykeŋ tur iryeŋ.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Irde mulgaŋ heŋ yare waŋ ferd fay hiyeŋ kuruŋ gobe wit muykeŋ goyen gwaha mat kura pul yeŋ kawaŋ heŋ hi yeŋ ma nurde hiyeŋ.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Hiyeŋ kuruŋ gobe megeŋ fimiŋ teŋbe kawaŋ heŋ kuruŋ heŋ hiyeŋ. Haŋkapyabe pigiŋ wa forok yiyyeŋ. Irkeb gor matbe fuwala hiyyeŋ. Irde go kamereb igineŋ budam wor po henayiŋ.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Wit sak yeŋ yeŋ nalu hekeb meteŋ miŋ al waŋbe wit wal wal bidila tukuŋ walde yawaryeŋ,” yinyiŋ.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Be, Yesu beleŋ sopte gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird gobe dahade yeŋ nurtek? Irde da siraw merere tagaltek?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird gobe mastet he bilmiŋ dirŋeŋ muŋ wor po megen kawaŋ hiyyeŋ go gwahade goyen.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kawaŋ heŋ kuŋ kuruŋ heŋ haniŋ karkuwaŋ hekeb nu beleŋ waŋ goyaŋ hagam yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Be, Yesube maya mere budam gahade gayen po igiŋ bebak tinayiŋ mat saba yirde hinhin.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Yeŋbe siraw merere po saba yirde hinhin. Gega komatmiŋ yagoya po heŋbe siraw mere gote miŋ banare niŋ goyen kawan bebak yirde hinhin.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Be, goyen wawuŋbanabe Yesu beleŋ komatmiŋ goyen, “Fe ala siŋa kurhan iroŋ kuniŋ,” yinyiŋ.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Gwaha yinkeb al buda kuruŋ goyen gor po yubul teŋbe Yesu hinhin hakware gor hurkuŋbe kwamiŋ. Irkeb al hoyaŋ wor hakwa kura hende hurkuŋbe Yesu gama iramiŋ.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Kuŋ hikeb meŋe tareŋ po huwaryiŋ. Irkeb fe goyen makaŋ duba yara karkuwaŋ huwarde waŋ hakwa siŋsiŋyaŋ mayde biŋ bana kurkuŋ hinhin.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Goyarebe Yesu go hakwa kimyaŋ beleŋ kalku hende ferde hinhin. Irke komatmiŋ beleŋ igiŋ ma nurde isaŋ heŋbe, “Tisa, kamniŋ teŋ hite gabe igiŋ nurde ha?” inamiŋ.
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Irkeb Yesu go huwardeb meŋeya dubaya goyen masi yirde, “Bada hiri!” yinkeb goya po yul yeŋ kamaryum.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen, “Deŋbe saŋiŋne ma keneŋ bebak teŋ haŋ geb, gago kafura heŋ haŋ?” yinyiŋ.
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Irkeb komatmiŋ yago gobe kafura wor po heŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Da albe gago? Meŋeya makaŋya wor meremiŋ nurhar!” yamiŋ.
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.