Lucas 2
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs BKJ
1 Be, goyarebe Ogastus beleŋ Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisar hinhin. Be, al gore meteŋ marmiŋ gaha yinyiŋ: “Ne beleŋ naŋa doyaŋ yirde hime bana kuruŋ goyen alya bereya deŋem yawarnayiŋ. Irke gab teksbe dahade forok yiyyeŋ yeŋ nurtek,” yinyiŋ.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Be, Al kapyaŋ heŋ heŋ mata gobe tiŋeŋ gogo po ga tiyamiŋ. Goyareb Kwiriniusbe Siria naŋare niŋ doyaŋ al kuruŋ hikeya al kapyaŋ heŋ heŋ mata goyen forok yiriŋ.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Irkeb Roma gabman beleŋ naŋa doyaŋ yirde hinhin bana goŋ niŋ mar gobe taunmiŋyaŋ taunmiŋyaŋ deŋniniŋ yirniŋ yeŋ kwamiŋ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Niŋgeb Yosepbe Galili naŋare niŋ taun Nasaret matbe Yudia naŋare niŋ taun Betlehem kuriŋ. Yeŋbe Dewityen miŋde niŋ al niŋgeb, Dewityen taun Betlehem ineŋ haŋyende gor kuriŋ.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Mariabe Yosep mekerd unamiŋ geb, tumŋaŋ deŋdere yerye yeŋ kwaryum. Goyen nalureb Maria go diriŋ kawaŋ kertek binde hiriŋ.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Betlehem gor hikeyabe diriŋ fulgaŋ hiriŋ.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Gorbe ya kura al gisaw niŋ waŋ damu teŋ ferd ferd ya goyen makiŋ heŋ tukamiŋ. Niŋgeb gor kura heŋ diriŋ kawaŋ kertek moŋ hiriŋ. Irkeb al waŋ ya damu teŋ ferd ferd ya kura gote yufuk bana, dapŋa yerde haŋyen gasuŋde gor kuŋ urmiŋ mataliŋ kawaŋ kiryiŋ. Irdeb sope irde teŋ amil po mala tiyyiŋ. Irde teŋbe dapŋa beleŋ yamuŋ nene haŋyen koroŋ yara kuruŋ goyen bana goŋ tubulŋaŋ tike hinhin.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Yesu kawaŋ hiriŋ goyen wawuŋbe sipsip doyaŋ mar kura sipsipmiŋ taun siŋare doyaŋ yirde haŋyen gwahade teŋ hinhan.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Irke Al Kuruŋyen miyoŋ yeŋ hitte forok yeke Doyaŋ Al Kuruŋyen saŋiŋ turŋuŋ yaŋ goyen hulsi yara heŋ naŋa timiytiŋeŋ teŋ milgu yiryiŋ. Irkeb kafura wor po hamiŋ.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Gega Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ, “Kafura heŋ ma yo. Nebe mere igiŋ megen niŋ mar beleŋ nurde amaŋ hetek mere goyen momoŋ direŋ tihim geb.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Haŋkabe deŋ gayen Al Kuruŋ hitte Dumulgaŋ teŋ teŋ Al goyen Dewityen taun Betlehem gor kawaŋ hihi. Yeŋbe Mesaia, Doyaŋ Al Kuruŋ.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Niŋgeb diriŋ go kinniŋ yeŋ kuŋbe amil po mala titiŋ dapŋa beleŋ yamuŋ nen haŋyen koroŋ yara kuruŋ bana goŋ hike keneŋ gab mere momoŋ dira gobe gago yeŋ nurnayiŋ,” yinyiŋ.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Gwaha yinkeb goyare po Al Kuruŋyen miyoŋ budam wor po forok yeŋ kadom goya heŋbe Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde turuŋ irde,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Al Kuruŋ tareŋmiŋ kuruŋ wor po go gab turuŋ irde isoka irniŋ.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Al Kuruŋyen miyoŋ go gwaha teŋbe yubul teŋ Al Kuruŋ hitte mulgaŋ hamiŋ. Irkeb sipsip doyaŋ mar goreb, “Betlehem kuniŋ. Irde Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ mere dira go kuŋ kinniŋ,” yamiŋ.
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Irdeb araŋ po Betlehem kuŋbe Yosepya Mariaya yenamiŋ. Diriŋ haŋkapok gobe dapŋa beleŋ yamuŋ nen haŋyen koroŋ yara kuruŋ bana goŋ hike kenamiŋ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Keneŋbe diriŋ goke Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ yinyiŋ goyen taunde gor niŋ al hoyaŋ wor momoŋ yirde tukamiŋ.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Irkeb mel gote mere go nurdeb hurkuŋkat tiyamiŋ.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Munaŋ Mariabe sipsip doyaŋ mar beleŋ mere tiyamiŋ kuruŋ goyen teŋ biŋde kerde goke hugiŋeŋ dufay heŋ hinhin.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Be, sipsip doyaŋ mar go kuŋbe Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ yinyiŋ gwahade po kenamiŋ geb, mulgaŋ heŋ heŋyabe Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde deŋem turŋuŋ yaŋ irde kasor irdya irdya kwamiŋ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Be, kawaŋ hiriŋde mat kuŋ naŋkahal 8 heke Yuda marte tikulare guba yeŋ uneŋ deŋembe Yesu inaryum. Deŋe gobe Yesu goyen miliŋ biŋde ma forok yekeya Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ deŋe urde unyiŋ.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 — ausente —
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 — ausente —
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Ire uŋya gobe Moseyen saba gama irdeb Maria ig uliŋ teŋ teŋ ge teŋbe kalyiŋgi irawa gwahade kura yukuŋ Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar yunyeke kumga tinayiŋ yeŋbe Yerusalem kwaryum.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Be, Yerusalem gorbe al salanŋeŋ kura hinhin. Deŋembe Simeon. Yeŋbe Al Kuruŋ diliŋde al huwak po heŋ Al Kuruŋyen mata keŋkela gama irde hinhin. Yeŋbe Holi Spirit ketal urtiŋ hiyen. Simeonbe Israel mar kanduk bana haŋ goyen daha naŋa gab Al Kuruŋ beleŋ faraŋ yuryeŋ yeŋ doyaŋ heŋ hinhin.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Yeŋbe Holi Spirit beleŋ hakot, “Gebe delge hikeya po Al Kuruŋyen Mesaia forok yeke kenayiŋ,” inyiŋ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Niŋgeb ire uŋya gore Moseyen saba gama irde gwaha gwaha tinayiŋ yitiŋ goyen tiyye yeŋ Yesu teŋ Al Kuruŋyen ya balemde kwaryum goya goyenbe Holi Spirit beleŋ al goyen bul irde Al Kuruŋyen ya balemde tukuriŋ. Be, ire uŋya go yare gor wakeb
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Simeon beleŋ diriŋ go teŋ besa irde amaŋeŋ nurde Al Kuruŋ turuŋ irde gaha yiriŋ:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Al gabe megen niŋ alya bereya beleŋ tumŋaŋ diliŋde kennayiŋ yeŋ forok iraŋ.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Yeŋbe al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ goyen Al Kuruŋ hitte kuŋ kuŋ beleŋ goyen yikala yirde hiyeŋ.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Be, Simeon beleŋ Yesu niŋ mere tiyyiŋ go nurdeb ire uŋya gobe dinoŋ kok yaryum.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Irdeb ire uŋya goyab urmiŋya goyen Simeon beleŋ guram yirde tareŋ yirdeb Yesu miliŋ Mariabe gaha inyiŋ: “Yuda mar budambe diriŋ gare yirke saŋiŋ henayiŋ. Munaŋ kurabe buluŋ nurde katnayiŋ. Yeŋbe Al Kuruŋ beleŋ teŋ kerke wayuŋ goyen al budam igiŋ ma nurde unnayiŋ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Yeŋ beleŋbe alyen dufay banare niŋ goyen yade kawan yiryeŋ. Irkeb goyen goke daha wet kura irnayiŋ goreb bubulkuŋge tutma tike bege misiŋ kuruŋ wor po katayiŋ,” inyiŋ.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Be, goya goyenbe Asa mar biriŋ kura deŋembe Ana wor gor hinhin. Naniŋbe Fanuel. Bere gobe Al Kuruŋyen mere basaŋ heŋ heŋ bere. Yeŋbe dama 7 po uŋya hikeb uŋ kamyiŋ.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Irkeb beretap heŋ kuŋ kuŋbe damam 84 hiriŋ. Yeŋbe Al Kuruŋyen ya balem goyen muŋ kura tubul teŋ hoyaŋde ma kuŋ hiyen. Irdeb hugiŋeŋ naŋkahalya wawuŋya gor heŋ yende alya bereya Al Kuruŋ beleŋ faraŋ yuri yeŋ gusuŋaŋ irde doloŋ irde, kurareb biŋge kutŋa irde heŋya gab gusuŋaŋ irde hiyen.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Simeon beleŋ Maria mere irde hikeyabe Ana wor kuŋ yeŋ hitte heŋ Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ kasor iryiŋ. Irdeb Yuda mar Al Kuruŋ beleŋ yumulgaŋ teŋ teŋ niŋ doyaŋ heŋ hinhan mar goyen diriŋ goke momoŋ yiryiŋ.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Be, ire uŋya gobe Moseyen saba goyen gama irde tukuŋ pasi irdeb urmiŋ teŋ tiyuŋmiŋ Galili naŋare niŋ taun Nasaret mulgaŋ haryum.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Gor heŋyabe diriŋ go kuruŋ heŋ hinhin. Yeŋbe dufaymiŋ wukkeŋ wor po, diriŋ hoyaŋ yara moŋ. Al Kuruŋ beleŋ keŋkela wor po faraŋ urde igiŋ igiŋ irde hinhin.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Damam damam Yesu miliŋya naniŋya gobe hugiŋeŋ Pasoba dula nalu kuruŋ goke teŋ Yerusalem kuŋ hinhan.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Be, Yesu go damam 12 hiriŋya wor teŋ hinhan gwahade po Pasoba niŋ teŋ Yerusalem kwamiŋ.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Be, Pasoba nalu go hubu hekeb Yesu naniŋya miliŋya go Yerusalem tubul teŋ naŋam mulgaŋ heŋ hinaryum. Gega Yesube Yerusalem hinhin goyen go ma nuraryum.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Al budam kuŋ hinhan geb, Yesube gaŋ tumŋaŋ kuŋ hite yeŋ nurde hinaryum. Be, kuŋ wawuŋbana heke urmiŋ ge teŋ tayŋeŋya kadom yagoya goyen gusuŋaŋ yirde naŋkenaryum.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Gega ma po kenaryum. Irde fay urkeb mulgaŋ heŋ Yerusalem kuŋ naŋkenye yeŋ kwaryum.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Kuŋ sar kumaŋ kumaŋ hekeb wawuŋ hiriŋ. Be, fay urke gab sopte naŋkeneŋbe Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana hurkuŋbe kenaryum. Yeŋbe Yerusalem gor niŋ Moseyen saba mar kahal bana heŋbe merem palŋa yirde, gusuŋaŋ yirde teŋ hinhin.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Irdeb al buda gore gusuŋaŋ irde hikeb keŋkela po wol heŋ yuneŋ hinhin. Irde mere teŋ hinhin go manaŋ nurdeb, “Diriŋ gabe biŋ bak yitiŋ wor po be!” yeŋ hurkuŋkat tiyamiŋ.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Be, Yesu go gwaha teŋ hikeb naniŋya miliŋya beleŋ urmiŋ go keneŋ hurkuŋkat tiyaryum. Irdeb miliŋ beleŋbe, “Eke, daniŋ geb gwaha diraŋ? Nanakeya neyabe ge niŋ galgalŋeŋ nurde naŋkeneŋ gago wayhar,” inyiŋ.
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Daniŋ geb ne niŋ naŋkeneŋ har? Naniŋde yare hi yeŋ ma nurde har?” yinyiŋ.
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Gega mere yiryiŋ gote miŋbe gwahade yeŋ ma nuraryum.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Be, Yesu go gwaha ineŋbe Mariaya Yosepya irde mulgaŋ heŋ Nasaret kwamiŋ. Irdeb hinhin kuruŋ gobe meremiŋ po nurde gama irde hinhin. Munaŋ miliŋ Mariabe diriŋ gore mata teŋ hinhin goyen biŋde po kerde nurde hinhin.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Be, Yesu gob kuruŋ heŋ hinhin. Irkeb dufaymiŋ manaŋ wuk yeŋ hinhin. Al Kuruŋ beleŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinhin. Irkeb al beleŋ manaŋ gwahade po nurde uneŋ hinhan.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.