Lucas 23
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH
1 Be, gwaha yeŋbe Yuda marte doyaŋ mar gabu iramiŋ mar go tumŋaŋ Yesu go teŋ Pailat hitte tukamiŋ. Yeŋbe Roma gabman al, Yudia naŋa goyen doyaŋ irde hinhin.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Be, mel gore Yesu tukuŋ Pailat diliŋde irdeb, “Al gare, ‘Roma gabman doyaŋ al kuruŋ Sisar teks uneŋ ma,’ yeŋ hike nurtiŋ. Irde, ‘Nebe Mesaia, Yuda marte doyaŋ al kuruŋ,’ dinuŋ. Al gare gwaha mat alya bereyaniniŋ dufaymiŋ buluŋ yirde hiyen,” ineŋ tagal unamiŋ.
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Irkeb Pailat beleŋ, “Ge gayen Yuda marte doyaŋ al kuruŋ we?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Gwaha, nebe gigeŋ yaha gogo po,” inyiŋ.
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Irkeb Pailat beleŋ pris buda gote karkuwaŋmiŋya yeŋya wayamiŋ marya goyen, “Al gabe mere miŋ goke kura teŋ kawe al fere titŋeŋ irtek yeŋ ma kenhem,” yinyiŋ.
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Gega mel gore parsay po heŋbe, “Al gate saba beleŋ Yudia naŋare niŋ alya bereya dufaymiŋ haga yirde hinhin. Yeŋbe Galili naŋare mat miŋ urde waŋ waŋ gar forok yiyuŋ gago,” inamiŋ.
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Be, gwaha inkeb Pailat go, “Al gayenbe Galili niŋ al?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Irkeb, “Gwaha, Yesube Galili niŋ al,” inke nurdeb, “Galili naŋare niŋ doyaŋ al kuruŋ Herotbe Yerusalem gar wayuŋ hi. Niŋgeb al gabe yeŋ hitte tukukeb doyaŋ almiŋ yiŋgeŋ beleŋ ga meremiŋ nuri,” yinyiŋ.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Be, Herotbe hakot po Yesu beleŋ mata tiŋeŋ kurayen kurayen teŋ hinhin gote mere momoŋ nurde hinhin. Irdeb, “Daha naŋa gab al go kenmeke mata tiŋeŋ kura forok irke keneŋ?” yeŋ nurde hinhin. Niŋgeb Yesu keneŋbe amaŋ wor po hiriŋ.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Irdeb gusuŋaŋ kurayen kurayen irde hinhin. Goyenbe Yesu beleŋ kura muŋ ma po wol hiriŋ.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ, “Daha wor Herot beleŋ Yesu buluŋ iri?” yeŋ nurdeb Herot diliŋ mat huwarde mere tareŋ po Yesu uliŋde iramiŋ.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Irkeb Herotya fuleŋa marmiŋya beleŋ Yesu igiŋ ma keneŋ bak mayde sukal iramiŋ. Irde Yesube yiŋgeŋ doyaŋ al kuruŋ yiriŋ goyen nuramiŋ geb, doyaŋ al kuruŋyen amil beleŋ po umŋa irde tumulgaŋ teŋ Pailat hitte tukamiŋ.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Be, bikkeŋbe Herotya Pailatyabe asogo haryen. Gega nalu goyenterbe Yesuyen mere goke teŋbe awalik haryum.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Be, Pailat go pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ marya alya bereya hoy yirke waŋ gabu iramiŋ.
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 Irkeb Pailat beleŋ, “Al garebe alya bereya Roma gabman asogo irnayiŋ yineŋ biŋ yakamde hiyen yeŋ ne hitte tawaŋ tagal unhaŋ. Irkeb diltiŋ mat gusuŋaŋ irhem. Gega meretiŋbe miŋ miŋmoŋ kenhem geb, epte ma al gayen fere titek yeŋ nurhem.
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 Irdeb Herot wor al gayen uliŋde mere kura ma keneŋbe ne hitte sopte tumulgaŋ tike waya gago kenhaŋ. Niŋgeb da misiŋde wor po mayke kamyeŋ? Hubu yeŋ nurde hime.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 — ausente —
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 — ausente —
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Gega gor gabu iramiŋ mar goreb, “Mayke kami! Irdeb Barabas tubul tike kwi,” yeŋ hewhow tiyamiŋ.
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Barabas gobe Yerusalem taunde niŋ al biŋ yakamke Roma gabman asogo irde fuleŋa tiyamiŋ. Irde yeŋbe al gasa yirke kamamiŋ. Niŋgeb go misiŋde teŋ koyare kerke hinhin.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Be, al buda gore, “Yesu maytek,” yamiŋ. Gega Pailatbe, “Yesu ga tubul timeke kwi,” yeŋ nurde gabu iramiŋ mar go sopte po, “Al ga tubul tiyeŋ tihim,” yinyiŋ.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Gega, “Kuruse hende mayke kami! Kuruse hende mayke kami!” yeŋ hewhow kuruŋ wor po tiyamiŋ.
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Be, Pailat gobe wawuŋ irawa yinyiŋ geb, sopte po mel goyen yeneŋbe, “Daniŋ geb gaha yeŋ haŋ? Al gare da mata buluŋ tiyuŋ? Al gabe miŋ goke kura kamyeŋ yeŋ ma kenhem. Niŋgeb fuleŋa marne yinmeke duliŋ maydeb tubul tike kwi,” yinyiŋ.
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Gega, “Kuruse hende mayke kami!” yeŋ hewhow parsayŋeŋ po tike tikeb Pailat go bada heŋ yende mere po gama ire yeŋ nuryiŋ.
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Irdeb mel gore gusuŋaŋ irde hinhan go po gama iryiŋ.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Irdeb Barabasbe Roma gabman asogo irde al gasa yirke kamamiŋ goke teŋ koyare keramiŋ geb epte ma wor po teŋ siŋa irtek gega mel goreb, “Al go tubul tike kat kwi!” yamiŋ. Irkeb Pailat gobe meremiŋ po gama iryiŋ. Irdeb Yesube, “Dindikeŋ ga nurhaŋ gwaha irnayiŋ,” yineŋ tubul teŋ yunyiŋ.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Be, gwaha yinkeb fuleŋa mar beleŋ Yesu go tukuŋ kuruse hende mayteke kami yeŋ tukuŋ hinhan. Yesu goyenbe kurusemiŋ tuluŋ teŋ korkor irdeya kuŋ hinhin. Be, fuleŋa mar beleŋ Yesu go bul irde Yerusalem siŋare kateŋ yeŋ kamyeŋde gor teŋ kuŋ hikeya belenbe al kura Yerusalem bana hurke yeŋ waŋ hinhin. Yeŋ beleŋ waŋ al buda go fole yirde hikeyabe fuleŋa mar gore keneŋbe tanardeb, “Yesuyen kuruse ga faraŋ urde teŋ gama ira,” ineŋ parsay po iramiŋ. Irkeb kuruse goyen teŋ Yesu gama irde hinhin. Al gote deŋembe Saimon, irde Afrika naŋa kuruŋ bana goŋ niŋ taun kura Sairini niŋ al.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Be, goya goyenbe al karim ma Yesu goyen daha kura irke kinniŋ yeŋ gama iramiŋ. Bana goŋbe bere manaŋ gama irde buniŋeŋ irde eseŋ urde hinhan.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 — ausente —
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 — ausente —
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 — ausente —
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 He gergeŋ yuwalŋeŋ digulak miŋyaŋbe det buluŋ kura miŋmoŋ go gwahade goyen nebe mata buluŋnem moŋ. Gega kanduk kuruŋ gago teŋ hime. Niŋgeb deŋ Yuda marbe he kura det buluŋ miŋyaŋ geb kamtiŋ hitiŋ yara mata buluŋtiŋ yaŋ geb, kame deŋ hitte kanduk dahade forok yiyyeŋ? Buluŋ wor po forok yiyyeŋ,” yinyiŋ.
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Be, fuleŋa mar beleŋ Yesu go tukuŋ kuruse hende mayteke kami yeŋ tukamiŋya goyenbe kawe al irawa kura go manaŋ gasa yirniŋ yeŋ yukamiŋ.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Yukuŋ yukuŋ naŋa deŋe kura, “Al Tonaŋ Kiŋkiniŋde” ineŋ haŋyende gor forok yeŋbe Yesu go kuruse hende mayamiŋ. Irdeb kawe al kurabe yiŋgeŋ kuruse teŋ kuriŋ go hende po teŋ Yesuyen kuruse yase beleŋ mat keramiŋ. Munaŋ kura gobe teŋ Yesuyen kuruse hinhin tapa beleŋ mat keramiŋ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Gwaha yirkeb Yesu kuruse hende po heŋbe, “Ado, mel gabe ma nurde heŋya mata buluŋ tahaŋ geb halde yunayiŋ,” yiriŋ. Be, yeŋ kuruse hende hikeyabe fuleŋa mar beleŋ Yesuyen uliŋ umŋa bikkeŋ tuguya titiŋ goyen ganuŋ beleŋ tiyyeŋ yeŋbe yende matare tiliŋ tanaramiŋ.
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Be, al waŋ go binde huwarde Yesu kuruse hende hinhin goyen keneŋ hinhan. Yuda marte doyaŋ mar manaŋ waŋ Yesu giwgiw irdeb, “Yeŋbe al hoyaŋ faraŋ yurde hinhin. Niŋgeb yeŋbe Mesaia Al Kuruŋ beleŋ basiŋa irtiŋ al go goyen kenem tareŋmiŋde katke kinniŋ,” yamiŋ.
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Irkeb fuleŋa mar wor sukal irde wain bak hitiŋ goyen unamiŋ.
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 Irdeb, “Gebe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ kenem tareŋger kata,” inamiŋ.
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Mere kura Yesu niŋ katiŋ goyen kuruse tonaŋde kirtiŋ hinhin goyen kapyaŋ heŋbe gogo ayaŋ kerde hinhan. Mere gobe gahade:
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Be, kawe al uŋkureŋ kurusemiŋ hende hinhin goyen wor, “Gebe Mesaia moŋ? Tareŋger megen kurkuŋbe deyya manaŋ gwaha po dirayiŋ,” yeŋ ineŋ teŋ sukal iryiŋ.
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 — ausente —
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 — ausente —
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Irdeb go al gore po, “Yesu, ge beleŋ kame Doyaŋ Al Kuruŋ heŋ waŋ gere alya bereya doyaŋ yird yird nalurebe ne niŋ nurayiŋ,” inyiŋ.
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Fudinde wor po ginhem. Gebe haŋka gayen po neya tumŋaŋ gasuŋ igiŋ wor pore gor hireŋ tahar,” inyiŋ.
43 Jesus respondeu:
44 Be, Yesu go kuruse hende hike kuŋ kuŋ naŋa baŋkahal hekeb naŋa ma temeykeb kidoma kuruŋ wor po forok yeŋ megeŋ kuruŋ goyen aw uryiŋ. Irdeb gwahade po hike kuŋ kuŋ 3 kilok wawuŋbana gwahade hiriŋ.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Kidoma hiriŋya goyenbe Al Kuruŋyen ya balem bana amil tolok wor po dapŋa sikkeŋ po irtiŋ goyen gasuŋ himam wor po bana hurkuŋ hurkuŋ pet titiŋ goyen kahalte erek yeŋ kuriŋ. Al beleŋ Al Kuruŋ hitte kuŋ kuŋ meteŋeŋ hinhin goyen Yesu beleŋ sope iryiŋ gote tuŋaŋeŋbe amil tolok kuruŋ gogo erek yiriŋ.
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Be, amil erek yiriŋya Yesu kuruse hende hinhin goyen kuware, “Nan, tonnebe hanger tubul tihim,” ineŋbe yayeŋa funaŋ, ‘Ha!’ irdeb kamyiŋ.
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Be, Roma al kura fuleŋa mar 100 doyaŋ yirde hiyen al gor hinhin goyen mata kuruŋ go keneŋ bebak teŋbe, “Fudinde wor po, al gabe Al Kuruŋ diliŋde al huwak,” yeŋ Al Kuruŋ turuŋ irde kasor iryiŋ.
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Irde Yesu mayke kinniŋ yeŋ gabu iramiŋ mar gobe mata forok yamiŋ goyen yeneŋbe biŋde kandukŋeŋ wor po nuramiŋ. Irde dumuŋ gasa yirdya yirdya bur yeŋ mulgaŋ hamiŋ.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Munaŋ Yesu nurd uneŋ yeŋya kuŋ hinhan marbe sorte po heŋbe mata forok yamiŋ kuruŋ goyen diliŋde yeneŋ hinhan. Mel goyen kurabe bere, Galili mat po Yesu gama irde waŋ waŋ Yesu hitte mata forok yamiŋ kuruŋ goyen yenamiŋ.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
52 Be, Yesu kamkeb al gore teŋ mete tiniŋ yeŋ Pailat gusuŋaŋ irkeb, “Igiŋ,” inyiŋ.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 — ausente —
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 — ausente —
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Be, Galili niŋ bere Yesu gama irde hinhan goyen Yosep gama irde kuŋbe horabok kuruŋ bana goŋ Yesu hakwam goyen gasuŋ damde daha mat kerhaŋ goyen kenamiŋ.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Irdeb Yerusalem taunde mulgaŋ heŋ he fimiŋya det fimiŋ gote hamiŋ igiŋ muŋ goyen Yesu hakwam sam irniŋ yeŋ gitik tiyamiŋ. Gega heŋ ga moŋ Sabat nalu heweŋ tiyyiŋ geb, Moseyen sabare yitiŋ goyen gama irde usaŋ heŋbe metere ma kwamiŋ.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.