Lucas 22

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Be, Yesu go gwaha teŋ hikeyabe dula nalu kuruŋ Pasoba goyen binde hiriŋ. Pasobarebe beret yis miŋmoŋ katiŋ goyen nene haŋyen.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Be, goyare goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba maryabe Yesu go kawan po mayteke al buda kuruŋ gare mudunnayiŋ yeŋ kafura heŋbe, “Daha mat kura al diliŋ banare Yesu go mayteke kamyeŋ?” yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Be, gwaha teŋ hikeyabe Satan beleŋ Yesuyen komatmiŋ 12 bana goŋ niŋ al kura Yudas Iskariot goyen hard unyiŋ.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Irkeb yeŋ beleŋ kuŋ pris buda gote karkuwaŋmiŋya Al Kuruŋyen ya balem doyaŋ ird ird marte karkuwaŋya hitte kuŋbe, “Daha mat Yesu go mel gote haniŋde kermeke teŋ fere tinayiŋ,” yeŋbe mel goya mere sege iramiŋ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Irkeb mel gore amaŋeŋ wor po nurdeb damu girtek inamiŋ.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Irkeb Yudas go amaŋ heŋbe mulgaŋ heŋ kuriŋ. Irde nalu kura al hoyaŋ miŋmoŋ Yesuya komatmiŋya po hike yeneŋ gab Yesu goyen mel gote haniŋde kereŋ yeŋ nurdeb goke doyaŋ heŋ hinhin.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Be, beret yis miŋmoŋ nen nen nalu kuruŋ Pasoba ineŋ haŋyen goyen forok yiriŋ. Go nalurebe sipsip gasa yirde nene haŋyen. Gwaha teŋ heŋbe Al Kuruŋ beleŋ Isip mat naŋamde yumulgaŋ tiyyiŋ goke dufay heŋ haŋyen.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Be, Yesu go Pitaya Yonya hulyaŋ yirdeb, “Der wa meheŋ heŋ kuŋ biŋge Pasoba nalure netek goyen gitik tiyi,” yinyiŋ.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Irkeb irem gore, “Damde kuŋ gitik tiyyi yeŋ dineŋ ha?” inaryum.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Irkeb wol heŋbe, “Yerusalem taun bana hurkuŋbe al kura fe kuwe tutuk urde kuŋ hike kiniryeŋ. Irde al go gama irde yeŋ kuyeŋ yare gor kuriryeŋ.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Irde ya gote miŋ al go keneŋbe, ‘Saba dird dird alniniŋ beleŋ, “Yage bana gaŋ gayen gasuŋ damdebe neya komatneya Pasoba nalure niŋ biŋge netek,” yihi,’ iniryeŋ.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Irkeb ya hende bande irtiŋde gorbe heŋ heŋ gasuŋ kuruŋ kura hende hi. Gorbe Pasoba biŋge nen nen gasuŋ sope irtiŋ goyen dikala diryeŋ. Irkeb gor heŋbe biŋge yago kaŋ gitik iriryeŋ,” yinyiŋ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Be, irem go kuŋbe Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po yenaryum. Irdeb biŋge kaŋ gitik tiyaryum.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Be, Pasoba biŋge netek nalu hekeb Yesuya mere basaŋ marmiŋ 12 go biŋge niniŋ yeŋ yende matare keperde tukamiŋ.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Irdeb Yesu beleŋ mere basaŋ marmiŋ goyen, “Nebe hakot po Pasoba biŋge gayen deŋya tumŋaŋ netewoŋ yeŋ nurde himyen. Irde gab kame kanduk kuruŋ goyen ulner forok yiyyeŋ. Niŋgeb gago niniŋ tihit.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Fudinde dineŋ hime. Sopte Pasoba dula gahade ma tiyeŋ. Kame kame Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata kawan wor po forok yeke gab meteŋne pasi irhem yeŋ goyare gab deŋya sopte dula gahade titek,” yinyiŋ.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Irde gisu bana wain hinhin goyen teŋbe Al Kuruŋ turuŋ irdeb, “Ga teŋ nitiŋ ala tinaŋ.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Fudinde dineŋ hime. Wain ga sopte ma neweŋ. Gega kame kame Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird go kawan po forok yeke gab sopte neweŋ,” yinyiŋ.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Irde beret teŋbe Al Kuruŋ turuŋ irdeb beret go ubala teŋ komatmiŋ yago yuneŋbe, “Beret dunhem gahade gayen po, nebe deŋ ge teŋ kameŋ. Niŋgeb goke teŋbe beret gabe gasoŋne geb, beret ga teŋ nenaŋ. Nebe deŋ ge teŋ kameŋ tihim goke mata gago teŋ hime. Niŋgeb kame deŋ wor mata gahade po teŋ hinayiŋ. Irdeb ne niŋ bitiŋ bak yeŋ hiyeŋ,” yinyiŋ.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Gwaha tiyyiŋ gwahade goyen po biŋge namiŋ kamereb Yesu go wain gisu sopte teŋbe, “Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋtiŋ halde halde niŋ teŋ biŋa gergeŋ tiyyiŋ goke darine wok yiyyeŋ. Niŋgeb goyen goke wain gago dunhem.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Gega al kura asogone haniŋde nereŋ tiya al gobe tumŋaŋ gar heŋ biŋge nene hi.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ne Al Urmiŋ gabe igiŋ Al Kuruŋyen dufay po gama irde kameŋ. Gega asogone haniŋde niryeŋ al gobe kanduk kuruŋ wor po kinyeŋ geb, goke buniŋeŋ nurde uneŋ hime,” yinyiŋ.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Gwaha yinkeb komatmiŋ yago beleŋ, “Ganuŋ beleŋ gwaha tiyyeŋ?” yeŋ yiŋgeŋ uliŋ kadom gusuŋaŋ gird tiyamiŋ.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Irdeb, “Neŋ bana gayen ganuŋ beleŋ nende tonaŋ al hiyyeŋ?” yeŋ yiŋgeŋ uliŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Irkeb Yesu beleŋbe, “Megen niŋ doyaŋ mar karkuwaŋbe, ‘Neŋ po kafura dirnaŋ,’ yeŋ al kanduk budam yuneŋ haŋyen. Irde megen niŋ doyaŋ marbe, ‘Neŋbe deŋ faraŋ durde hite,’ yeŋ haŋyen gega, gwaha ma teŋ haŋyen. Irde, ‘Deŋniniŋ yaŋ geb, mereniniŋ po gama irnaŋ,’ yeŋ nurde haŋyen.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Gega deŋbe gwahade ma teŋ hinayiŋ. Al deŋem yaŋbe yiŋgeŋ turuŋ ma irde al mali yeŋ nurdeya hiyeŋ. Gwahade goyen po, doyaŋ albe, ‘Nebe almet meteŋ al hihim,’ yeŋ nurdeya meteŋ teŋ hiyeŋ.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Be, megen niŋ marte matarebe ganuŋbe deŋem yaŋ? Biŋge kaŋ gale hiyyeŋ al go ma dula teŋ teŋ gasuŋde keperde hiyeŋ al goyen? Al deŋem yaŋbe dula teŋ teŋ gasuŋde keperde hiyeŋ gogo. Gega nebe gwahade moŋ. Nebe dende meteŋ al heŋ deŋ ge meteŋ teŋ himyen.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Be, ulner kanduk kurayen kurayen forok yeŋ haŋyen gega, deŋbe nubul ma teŋ haŋyen.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Niŋgeb goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird saŋiŋ nunyiŋ gwahade po, ne beleŋ wor tareŋ goyen duneŋ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Gogab ne beleŋ alya bereya doyaŋ yireŋde gorbe deŋ manaŋ waŋbe neya amaŋ hende awalikde po keperde biŋge netek. Irde kame neya heŋbe Israel mar bana al miŋ 12 haŋ kuruŋ gayen doyaŋ yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Gwaha yineŋ heŋyabe Pita keneŋbe, “Saimon, Saimon, al beleŋ wit bilmiŋya katokya pota yirde katokbe yade yemeyde haŋyen go gwahade goyen po, Satan beleŋ tuŋaŋ gure yeŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iruŋ geb.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Gega nebe ge beleŋ Al Kuruŋ niŋ dufayge tareŋ irariŋ goyen tubul ma tiyyeŋ yeŋ hakot po Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde himyen. Niŋgeb katayiŋ gega, sopte ne hitte mulgaŋ heŋ wayayiŋ. Irde kadge yago faraŋ yurde saŋiŋ yirde hayiŋ,” inyiŋ.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Irkeb Saimon beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, koyare gerde mugunke kamayiŋ gobe ne manaŋ epte geya tumŋaŋ kanduk go tereŋ yeŋ nurde hime geb,” inyiŋ.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Irkeb Yesu beleŋbe, “Pita, fudinde gineŋ hime. Haŋka wawuŋ mat kuŋ naŋa miŋge tatirok ma yekeyabe wawuŋ karwore ne niŋ yeŋ, ‘Al gobe ma nurd uneŋ hime,’ yinayiŋ,” inyiŋ.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Irdeb komatmiŋ yago goyen, “Meteŋde dad dermeke kuniŋ teŋ hikeyabe, ‘Kalwa, horayabe kahaŋ basaŋ hoyaŋ kura ma yade kunayiŋ,’ dinmiriŋ. Niŋgeb gwaha dinmeke kuŋ meteŋ teŋ kuŋ hinhanya goyenbe det kura niŋ amu hamiŋ?” yinyiŋ. Irkeb, “Moŋ,” inamiŋ.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 — ausente —
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 — ausente —
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Gwaha yinkeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, bidilaniniŋ irawa gago yenha,” inamiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Gog ep,” yinyiŋ.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Be, Yesube Yerusalem heŋya mata teŋ hiyen gwahade po, sopte Olip Doŋdoŋde hurkuriŋ. Irkeb komatmiŋ yago beleŋ goyen keneŋbe gama irde kwamiŋ.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Kuŋ forok yeŋbe, “Al Kuruŋ mere irde hinaŋ ko. Moŋgo Satan beleŋ lomlom dirke katnayiŋ geb,” yinyiŋ.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Irdeb yubul teŋ muŋ kura sor irde kuŋbe megen dokolhoŋ yuguluŋ teŋ Al Kuruŋ gahade mere iryiŋ:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Nan, kanduk kuruŋ keneŋ tihim gabe teŋ siŋa irtek igiŋ nurde ha kenem teŋ siŋa irke ma keneŋ. Goyenbe nere dufay ma gama irayiŋ. Gere dufay po gama irayiŋ,” inyiŋ.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Be, Yesu beleŋ gwaha teŋ hikeyabe Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ kateŋ faraŋ urde tareŋ iryiŋ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Yesube kanduk kuruŋ kinyeŋ goke uguŋ po dufay heŋya Al Kuruŋ mere irde hinhin goyabe nufolbe dari yara megen tektok teŋ hinhan.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Gwaha teŋ mulgaŋ heŋ komatmiŋ yago hitte kuriŋ. Gega mere yiryiŋ goke buniŋeŋ wor po nurde hinhan geb, buniŋeŋ dufay gore yirke ferde ug hitiŋ yinyiŋ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Irdeb yisaŋ heŋbe, “Daniŋ ferde haŋ? Huwardeb Satan beleŋ tuŋaŋ duryeŋ goyen Al Kuruŋ beleŋ saŋiŋ dirkeb epte ma kattek yeŋ gusuŋaŋ irnayiŋ,” yinyiŋ.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Be, Yesu go hako komatmiŋ mere yirde hikeyabe komatmiŋ 12 bana goyen al deŋem Yudas gore al buda kuruŋ Yesu hitte yawayyiŋ. Irde yende pere ird ird matare Yesu uluŋde u ire yeŋ bindere wayyiŋ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Irkeb Yesu beleŋ, “Yudas, ge gayen ne Al Urmiŋ gabe u nirde ga asogone haniŋde nereŋ taha?” inyiŋ.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Be, komatmiŋ buda go Yesu hitte mata forok yeweŋ teŋ hinhin goyen bebak teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, fuleŋare niŋ bidilaniniŋ yade mel gaya fuleŋa tiniŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Irdeb kuramiŋ beleŋ fuleŋare niŋ bidila teŋ pris buda gote kuruŋmiŋ Kaiafas gote meteŋ al kura gote kirmiŋ yase sapa iryiŋ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Irkeb Yesu beleŋ, “Ep niŋ, bada hawa!” inyiŋ. Irdeb al go kirmiŋde tanarke gasuŋeŋ hiriŋ.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Be, gorbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ Yesu go fere tiniŋ yeŋ wayamiŋ goyen gor hinhan. Al Kuruŋyen ya balem kuruŋ goyen doyaŋ irde haŋyen marte karkuwaŋmiŋ manaŋ gor hinhan. Irkeb Yesu beleŋ mel go yeneŋbe gaha yinyiŋ: “Ne gayen kawe al buluŋ yeŋ nurde fuleŋare niŋ bidilaya nukwa yade wayhaŋ?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Nebe Al Kuruŋyen ya balem bana deŋya tumŋaŋ hinhet. Gega daha teŋ goya ma nade fere niraŋ? Goyenbe goŋ miŋ. Kidomare niŋ al Satanya deŋya gabu irde meteŋ teŋ teŋ nalu forok yihi geb, gago deŋ beleŋ buluŋ nirniŋ yeŋ wayhaŋ,” yinyiŋ.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Irkeb mel gore Yesu teŋ haniŋ fere tiyamiŋ. Gwaha irdeb pris buda gote kuruŋmiŋ Kaiafas gote yare tukamiŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Irdeb mel gore ya sawsawa kahalte gor kak kawalde keperke yeneŋbe kuŋ mel goya kak miŋde gor kipiryiŋ.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Irkeb meteŋ bere kura beleŋ Pita keperde kak kateŋ hinhin goyen kinyiŋ. Irdeb bindere kuŋ keŋkela keneŋ bebak teŋbe, “Al gabe Yesuya kuŋ hinhin al go goyen,” yiriŋ.
56 — ausente —
57 Gega Pita gob, “Moŋ, al gobe go ma nurde uneŋ hime,” ineŋ helwaŋ hiriŋ.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Be, muŋ kura hitŋeŋ teŋbe al kura Pita keneŋbe, “Yesu gama irde haŋyen al kurab ge gago,” inyiŋ. Irkeb, “Moŋ, nebe al goyen moŋ,” inyiŋ.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Be, awa uŋkureŋ gwahade kamereb al hoyaŋ kura gore wor Pita mere teŋ hinhin melak goyen nurde bebak teŋbe, “Fudinde be, al gabe Galili niŋ al. Yesuya kuŋ hinhan mar al goyen,” yiriŋ.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Gega Pita beleŋ, “Daniŋ lawlaw yeŋ ha? Gebe goke kura yeŋ ha yeŋ ma nurde hime,” inyiŋ. Be, gwaha yeŋ hikeyabe tatirok mere tiyyiŋ.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Irkeb Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ hinhinde gor mat fulgaŋ kaŋ Pita diliŋ bilmiŋde wor po kinyiŋ. Irkeb Pita go araŋ po Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ dula teŋ heŋya, “Haŋka wawuŋ tatirok ma mere teŋ hikeyabe wawuŋ karwore ne niŋ yeŋ, ‘Al gobe ma nurde uneŋ hime,’ yawayiŋ geb,” inyiŋ goyen biŋ bak yiriŋ.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Irkeb kat siŋare kuŋ eseŋ eseŋ igiŋ iryiŋ.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Be, fuleŋa mar go Yesu busaharyeŋkek yeŋ doyaŋ irde hinhan gore ayaŋ kerhet yeŋ giwgiw irde mayde hinhan.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Irdeb amil beleŋ po tonaŋde alu urkeb diliŋ pet tiyyiŋ. Irkeb maydeb, “Gebe Al Kuruŋyen mere basaŋ al gineŋ haŋyen go geb, al gore mununa yeŋ momoŋ dira,” inamiŋ.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Mel gobe mere buluŋ manaŋ irde sukal iramiŋ.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Be, fay urkeb Yuda marte doyaŋ mar gabu iramiŋ. Gabu iramiŋ bana goŋbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya manaŋ hinhan. Be, mel gore fuleŋa mar yinke Yesu tukuŋ diliŋde iramiŋ.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Irkeb, “Gebe fudinde, Mesaia go goyen kenem momoŋ dira,” inamiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Momoŋ dirmekeb usi tiya yeŋ nurnayiŋ.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Irde gusuŋaŋ kura dirmeke epte ma wol henayiŋ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Gega gayenter mat ne Al Urmiŋ gabe Al Kuruŋ haniŋ yase beleŋ mat heŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde heŋ,” yinyiŋ.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Irkeb mel gore meremiŋ goyen nurdeb, “Ge gayenbe Al Kuruŋ Urmiŋ we?” inamiŋ. Irkeb, “Mere yahaŋ gobe fudinde. Nebe Al Kuruŋ urmiŋ,” yinyiŋ.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Irkeb mel goreb, “Yiŋgeŋ mohoŋde Al Kuruŋ sukal ira gayen nindikeŋ kirmiŋniniŋde nurhet geb, daniŋ al hoyaŋ beleŋ waŋ sopte tagal unke gab fudinde yetek?” yamiŋ.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.