Lucas 16
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, Yesu gob komatmiŋ yago sopte maya mere mat gaha yinyiŋ: “Al kura samuŋmiŋya detmiŋya budam kuruŋ goyen doyaŋ yirde nunyeŋ yeŋ meteŋ al kura tiriŋ. Irkeb al gore det goyen doyaŋ yirde heŋyabe doyaŋ almiŋde samuŋya detmiŋ yago goyen yad hibut yirde hinhin. Al beleŋ gwaha teŋ hike keneŋbe kuŋ doyaŋ almiŋ hitte tagal unamiŋ.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Irkeb mere go nurdeb al goke yiriŋ. Kuŋ kenkeb, ‘Dahade geb ulger mere uguŋ po forok yeŋ haŋ? Meteŋ dahade wor po teŋ hayen goyen kuŋ keŋkela asaŋde kaŋ tawaŋ nuneŋ gab momoŋ nirayiŋ. Detne yade hibut yirde hayen kenem gakira tiyeŋ geb,’ inyiŋ.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Be, gwaha inkeb meteŋ almiŋ gobe dufaymiŋde po, ‘Doyaŋ alne beleŋ nakira tiyeŋ tiya geb, daha tiyeŋ? Nebe siŋare meteŋ teŋ teŋ tareŋnem moŋ. Irde al hoyaŋ det kaŋaŋ yird yird niŋ wor memyak nurde hime,’ yiriŋ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Be, meteŋ al go dufay heŋ heŋbe dufay kura forok yekeb, ‘Nebe gwaha gwaha tiyeŋ. Gogab doyaŋ alne beleŋ nakira tikeb faraŋ yureŋ mar gore hoy nirde igiŋ igiŋ nirnayiŋ,’ yeŋ nuryiŋ.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Irdeb doyaŋ almiŋde samuŋ kame ga wol hetek yeŋ yawaramiŋ mar goyen yuŋkureŋ yuŋkureŋ keya heke wayamiŋ. Irkeb meheŋde wayyiŋ al goyen, ‘Gebe det dahade wor po wol heŋ untek ha?’ inkeb
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 al goreb, ‘Olip fimiŋ 3,200 lita gwahade untek hime,’ inyiŋ. Irkeb meteŋ al goreb, ‘Araŋ po keperde asaŋge ga teŋ 3,200 lita go mekerdeb 1,600 lita kaya,’ inyiŋ.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Irdeb al hoyaŋ kura, ‘Gebe det dahade wol heŋ untek ha?’ inyiŋ. Irkeb al goreb, ‘Nebe wit 3,600 kilogram geb,’ inyiŋ. Irkeb meteŋ al goreb, ‘Asaŋge ga teŋ 3,600 kilogram go mekerdeb 2,800 kilogram kaya,’ inyiŋ.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Irkeb doyaŋ al goreb meteŋ almiŋ beleŋ kame heŋ heŋmiŋ ge nurde usi kuruŋ tiyyiŋ goyen nuryiŋ. Irdeb buluŋ wor po nuryiŋ gega, al gore kame daha mat heŋ yeŋ dufay hiriŋ goyen bebak teŋbe, ‘Al gobe dufaymiŋ yaŋ be,’ yiriŋ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Niŋgeb gago dineŋ hime: deŋ Al Kuruŋyen mere hulsi yara goyen bana haŋ marbe megen niŋ samuŋtiŋ yaŋ kenem det kuraŋ amu heŋ haŋ mar goyen yuneŋ yeŋya awalikde hinayiŋ. Irkeb kame Al Kuruŋ hitte hurkukeb faraŋ yurde hinayiŋ mar goreb gargar dirde hinayiŋ.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Niŋgeb megen niŋ samuŋ Al Kuruŋ beleŋ duntiŋ goyen mali mali ma irde hinayiŋ. Al kura det dirŋeŋ muŋ tiyyeŋ gega, keŋkela po doyaŋ irde hiyeŋ al gobe det kuruŋ tiyyeŋ goyen wor gwahade po iryeŋ. Munaŋ al kura det dirŋeŋ muŋ tiyyeŋ goyen keŋkela ma doyaŋ irde mali mali iryeŋ gobe det kuruŋ tiyyeŋ goyen wor mali mali irde buluŋ iryeŋ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Niŋgeb megen niŋ samuŋ duntiŋ goyen keŋkela ma doyaŋ yirde hinayiŋ gobe kame Al Kuruŋ beleŋ samuŋ fudinde igiŋ goyen dunke daha mat doyaŋ yirnayiŋ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Irde al kurate det keŋkela ma doyaŋ yirde haga yirnayiŋ gobe daha matbe Al Kuruŋ beleŋ tontiŋ igiŋ yird yird det dunyeŋ? Epte moŋ.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Be, al kura epte ma wawuŋ uŋkureŋde po doyaŋ al irawa niŋ meteŋ teŋ yunyeŋ. Epte moŋ wor po. Gwaha titŋeŋbe doyaŋ al kurabe harhok unyeŋ. Munaŋ kurabe amaŋeŋ nurd uneŋ keŋkela awalik irde hiyeŋ. Niŋgeb gwahade goyen po, epte ma Al Kuruŋya horaya tumŋaŋde meteŋ teŋ yunnayiŋ,” yinyiŋ.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Be, Farisi mar hora niŋ uguŋ po nurde hinhan gore Yesu mere tiyyiŋ go igiŋ ma nurdeb hinmaŋ faykek iramiŋ.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Irkeb gaha yinyiŋ: “Deŋ gayenbe al diliŋdebe neŋ al huwak usi teŋ haŋ gega, Al Kuruŋbe bitiŋ bana goyen deneŋ hi. Niŋgeb al beleŋ dabe det kuruŋ wor po yeŋ nurde haŋ gobe Al Kuruŋ diliŋdebe igiŋ ma wor po yeneŋ hi.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Be, Moseyen sabaya Al Kuruŋyen mere basaŋ marte saba asaŋde katiŋ gobe tagalke waŋ waŋ Yon Baptais hitte hiyuŋ. Gor matbe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goyen tagalde tukuke nurdeb daha mat Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ yirde hi goyenter kutewoŋ wor po yeŋ nurde al budam kurut yeŋ haŋ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Gega Moseyen saba gote miŋbe hubu hitiŋ yeŋ ma nurnayiŋ. Naŋkiŋya megeŋyabe hubu hiriryeŋ gega, Moseyen saba gote mere bilmiŋ uŋkureŋ muŋ kura bana ma kuyeŋ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Niŋgeb al kura berem takira teŋ bere hoyaŋ tiyyeŋ al gobe Al Kuruŋ diliŋde leplep mata tiya yeŋ kinyeŋ. Irde al kura bere uŋ beleŋ takira titiŋ goyen tiyyeŋbe al go wor Al Kuruŋ diliŋde leplep mata tiya yeŋ kinyeŋ,” yinyiŋ.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Be, Moseyen saba goke teŋbe Yesu beleŋ maya merere Farisi mar gaha yinyiŋ: “Be, al kura goyenbe horaya samuŋya budam wor po geb, uliŋ umŋa igiŋ bukkeŋya digulakya suluk yirke bukkeŋ yara hitiŋ goyen po yerde gasuŋmiŋ igiŋde po heŋ hugiŋeŋ dulamiŋ igiŋ igiŋ po teŋ hinhin.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Be, hora miŋyaŋ al gote yare hurkuŋ hurkuŋ beleŋ mohoŋdeb al buniŋeŋ kura deŋembe Lasarus goyen tukuŋ gor kerkeb al kuŋ waŋ teŋ hikeb det niŋ kaŋaŋ yirde hinhin. Yeŋbe usu beleŋ po epte ma irtiŋ hinhin.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Be, hora miŋyaŋ al gore biŋge nene dikŋeŋ yukuŋ yimiyniŋ teŋ hikeb Lasarus beleŋbe nemewoŋ yeŋ yeneŋ hinhin. Goyenbe kura muŋ ma unke nen hinhin. Irkeb kulu beleŋ manaŋ waŋ uliŋde usu bidak goyen melak urde hinhan.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Be, Lasarus go gwahade po heŋ heŋbe kamyiŋ. Kamkeb Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ waŋ toneŋ teŋbe Al Kuruŋyen gasuŋ Abraham hinhinde gor tukamiŋ. Be, hitŋeŋ teŋbe hora miŋyaŋ al goyen wor kamke teŋ mete tiyamiŋ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Be, al gote toneŋbe kak alare kuŋ gorbe uliŋ misiŋ kuruŋ wor po kateŋ hinhin. Irde gor mat naŋkeneŋbe Abrahambe gisaw wor po kinyiŋ. Lasarusbe Abrahamya hike kinyiŋ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Gwahade keneŋbe hoy irdeb, ‘Asi, kak ala bana ga heŋ heŋbe ulne misiŋ kuruŋ kateŋ hime geb, buniŋeŋ nirdeb Lasarus teŋ kerke kateŋ haniŋ faw fe bana kerde tawaŋ melakne bida iri,’ inyiŋ.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Gega Abraham beleŋ wol heŋbe, ‘Diriŋne, ga nura. Megen hinhanyabe det igiŋ igiŋ yade goke po amaŋ heŋ hinhan geb, gayenterbe ulge misiŋ kuruŋ kateŋ ha gogo. Munaŋ Lasarusbe uliŋ misiŋ kuruŋ kateŋ hinhin geb, waŋ garbe gasuŋ igiŋde heŋ biŋ yurum heŋ hi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Goyenbe go po moŋ. Geya neŋya kahaltebe fereŋ dukuŋ kuruŋ wor po hi geb, neŋ hitere gar mat epte ma ge ha bana goŋ kutek. Irde ge hare gor mat gar waŋ waŋ wor epte moŋ geb,’ inyiŋ.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Gwaha inkeb al gore wol heŋbe, ‘Asi, niŋgeb bada heŋ Lasarus teŋ kerke megen adoner yare kurkuyeŋ.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Irde kolne yago siptesoŋoŋ gor haŋ geb, kuŋ hayhay yiryeŋ. Moŋgo yeŋ wor uliŋ misiŋ kuruŋ teŋ teŋ gasuŋde gar wanakkek geb,’ inyiŋ.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Irkeb Abraham beleŋ wol heŋbe, ‘Kolge yagoŋ yaha? Gorbe Moseyen sabaya Al Kuruŋyen mere basaŋ marte saba asaŋde katiŋ haŋ gogo geb, goyen keŋkela yeneŋ bebak teŋ hinayiŋ,’ inyiŋ.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Irkeb al goreb, ‘Moŋ, asi. Gore po epte moŋ. Al kura kamtiŋde mat sopte huwarde kuŋ saba yirke gab igiŋ mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ henayiŋ,’ inyiŋ.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Gega Abraham beleŋbe, ‘Moseyen sabaya Al Kuruŋyen mere basaŋ marte saba asaŋde katiŋ goyen nurnayiŋ gega, biŋde mat fudinde yeŋ ma nurde gama ma irnayiŋ gobe al kura kamtiŋde mat huwarde kuŋ saba yiryeŋ wor epte ma meremiŋ nurnayiŋ geb,’ inyiŋ,” yiriŋ.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.