João 20

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Be, Sabat nalu hubu heŋ fay urke Sande hiriŋ. Sande wampot muŋ, kidoma po hikeya Makdala niŋ Maria go bembare kuŋbe hora kuruŋ horabok bemba yame pet titiŋ goyen teŋ siŋa irtiŋ kinyiŋ.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Irdeb kup yeŋ Saimon Pitaya kadom kura Yesu beleŋ bubulkuŋne wor po yeŋ nurde uneŋ hinhin al go hitte waŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ hakwambe bembare mat teŋ kwahaŋ. Irdeb tukuŋ gor kura kerhaŋ yeŋ ma nurhet!” yinyiŋ.
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Irkeb Pitaya kadom hoyaŋ goya wor bembare kwaryum.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Irem gobe kup yeŋ kwaryum. Goyenbe kadom gore Pita fole irde yeŋ wa bembare forok yiriŋ.
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Forok yeŋ pew kaŋbe horabok bana naŋkeneŋbe amil faykeŋ bili irtiŋ go po kinyiŋ. Goyenbe biŋde ma hurkuriŋ.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Irkeb Saimon Pita, kame wayyiŋ goreb waŋ biŋde hurkuriŋ. Irdeb amil faykeŋ go po gor hike kinyiŋ.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 Irde Yesu tonaŋ bili iramiŋ amil go wor kinyiŋ. Tonaŋ bili irtiŋ amil gobe uliŋ hakwam bili irtiŋ amil goya ma hinhin. Keŋkela po mupi irde hoyaŋde po kirtiŋ hinhin.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Irkeb Yesuyen komat kura yeŋ wa bembare forok yiriŋ al go wor biŋde hurkuriŋ. Hurkuŋ gwahade po keneŋbe fudinde wor po Yesube kamuŋde mat huwaruŋ yeŋ nuryiŋ.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 (Goyenpoga irem gobe Al Kuruŋyen asaŋde Yesube kamtiŋde mat huwaryeŋ yitiŋ gokeb bebak ma po tiyaryum.)
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Be, Yesuyen komatmiŋ waraŋ go mulgaŋ heŋ yamiŋde kwaryum.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Goyenbe Maria go bemba siŋare gor po heŋ eseŋ hinhin. Eseŋ heŋyabe pew kaŋ bemba bana goŋ naŋkinyiŋ.
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 Irdeb Al Kuruŋyen miyoŋ irawa uliŋ umŋa faykek hor yirtiŋ goyen Yesu hakwam kirtiŋ gasuŋde go keperde hike yinyiŋ. Kurabe tonaŋ beleŋ mat, kurabe kahaŋ beleŋ mat keperaryum.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Be, irem goreb, “Bere, gebe daniŋ eseŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ iraryum. Irkeb bere gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋnebe al kura beleŋ teŋ kwahaŋ. Irde tukuŋ gor kura kerhaŋ yeŋ ma nurde hime,” yinyiŋ.
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Gwaha teŋ fulgaŋ kaŋbe Yesu go gor huwarde hike kinyiŋ. Goyenbe bebakkeŋ Yesu yeŋ ma kinyiŋ.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 Irkeb Yesu beleŋ, “Bere, gebe daniŋ eseŋ ha? Gebe ganuŋ niŋ naŋkeneŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Gwaha inkeb bere goreb he dugu bana goŋ bemba hinhin gote doyaŋ al yeŋ nurdeb, “Be, ge beleŋ al hakwam bemba bana hinhin go tukaŋ kenem gor tukuŋ kirmiŋ yeŋ momoŋ nira. Irkeb teweŋ geb,” inyiŋ.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Irkeb Yesu beleŋ, “Maria,” inyiŋ. Irkeb bere go yeŋ hinhin beleŋ fulgaŋ kaŋ keneŋbe Hiburu mere mat, “Raboni!” inyiŋ. Raboni gote miŋbe Tisa.
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Be, Yesu beleŋ, “Nanne hitte mulgaŋ heŋ miŋmoŋ. Niŋgeb sisaŋ ma nurayiŋ. Gwaha titŋeŋbe kolne yago hitte kuŋbe momoŋ yira. ‘Nebe mulgaŋ heŋ Adone, deŋya neyat Al Kuruŋ hitte kweŋ tihim,’ nina yinayiŋ,” inyiŋ.
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Irkeb Makdala niŋ Maria go mere go nurdeb Yesuyen komatmiŋ hitte kuriŋ. Kuŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋbe kenhem,” yinyiŋ. Irdeb mere gahade nina yeŋ momoŋ yiryiŋ.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Be, Sande go wawuŋbana heŋ kidoma heweŋ tikeb Yesuyen komatmiŋ gobe Yuda mar niŋ kafura heŋbe tumŋaŋ ya biŋde gabu irdeb yame biŋ mat tareŋ po irdeb hinhan. Irkeb Yesu go waŋ mel go hinhan kahalte po huwardeb, “Bitiŋ kamke igiŋ po hinayiŋ,” yinyiŋ.
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Gwaha yineŋbe haniŋya gegelhekyare fakamamiŋ delŋeŋ goyen yikala yiryiŋ. Irkeb komatmiŋ go Doyaŋ Al Kuruŋ goyen keneŋbe amaŋ niŋ pultik wor po yamiŋ.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Be, Yesu beleŋ sopte po, “Bitiŋ kamke igiŋ po hinayiŋ. Nanne beleŋ nad nerke wamiriŋ gwahade goyen ne beleŋ wor dad dermeke kunayiŋ geb,” yinyiŋ.
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Gwaha yineŋbe mel go hitte meŋemiŋ fu yirdeb, “Holi Spirit tenaŋ.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Irdeb deŋ beleŋ al kurat mata buluŋmiŋ halde yunnayiŋbe Al Kuruŋ wor mata buluŋmiŋ go halde yunyeŋ. Munaŋ mata buluŋmiŋ ma halde yunayiŋbe Al Kuruŋ wor mata buluŋmiŋ ma halde yunyeŋ,” yinyiŋ.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Be, komatmiŋ 12 goyen al kura Tomas, deŋem kurabe Didimus ineŋ haŋyen al gobe Yesu wayyiŋyabe gor ma hinhin.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Irkeb komatmiŋ weŋ hoyaŋ beleŋ, “Neŋbe Doyaŋ Al Kuruŋ kintiŋ,” yeŋ momoŋ iramiŋ. Goyenbe wol heŋbe, “Haniŋde nil delŋeŋ wor wor yeneŋ. Irdeb nil yame bana goŋ hanne kereŋ. Irdeb hak beleŋ fakamtiŋ yameŋde gor hanne kerde gab fudinde yeŋ nureŋ,” yinyiŋ.
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Be, gor mat naŋa fay 7 hubu hekeb Yesuyen komatmiŋ go sopte ya bana gabu iramiŋ. Tomas wor gor hinhin. Yamebe biŋ mat tatiŋ goyenbe, Yesu go waŋ mel gote diliŋ mar huwardeb, “Bitiŋ kamke hinayiŋ,” yinyiŋ.
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Irdeb Tomas inyiŋ. “Hange faw gar hor irayiŋ. Irde hanne ga yena. Irdeb hange giŋ irdeb gegelhekner gar kera. Irdeb dufay budam ma heŋbe ne huwarmiŋ gayen fudinde yeŋ nurayiŋ,” inyiŋ.
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Irkeb Tomas gore, “Gebe Al Kuruŋ, Doyaŋ Al Kuruŋne!” inyiŋ.
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Irkeb Yesu beleŋ, “Gebe ne neneŋ gab gogo fudinde yeŋ nurha? Al kura go ma neneŋya ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irnayiŋ mar gobe Al Kuruŋ beleŋ guram yirde saŋiŋ yiryeŋ,” inyiŋ.
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Be, Yesube komatmiŋ diliŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kurayen kurayen budam forok yirde hinhin. Goyenbe asaŋ gayenter goke tumŋaŋ ma katiŋ haŋ.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Goyenbe Yesube Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ yeŋbe yeŋ ge dufaytiŋ saŋiŋ irnayiŋ yeŋ mere kuruŋ gayen kayhem. Irde yeŋ ge dufaytiŋ tareŋ irke Yesuyen tareŋde Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ mata gobe dende hiyyeŋ yeŋbe mere gago kaŋ hime.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.