João 20
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARC
1 Be, Sabat nalu hubu heŋ fay urke Sande hiriŋ. Sande wampot muŋ, kidoma po hikeya Makdala niŋ Maria go bembare kuŋbe hora kuruŋ horabok bemba yame pet titiŋ goyen teŋ siŋa irtiŋ kinyiŋ.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Irdeb kup yeŋ Saimon Pitaya kadom kura Yesu beleŋ bubulkuŋne wor po yeŋ nurde uneŋ hinhin al go hitte waŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ hakwambe bembare mat teŋ kwahaŋ. Irdeb tukuŋ gor kura kerhaŋ yeŋ ma nurhet!” yinyiŋ.
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Irkeb Pitaya kadom hoyaŋ goya wor bembare kwaryum.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Irem gobe kup yeŋ kwaryum. Goyenbe kadom gore Pita fole irde yeŋ wa bembare forok yiriŋ.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Forok yeŋ pew kaŋbe horabok bana naŋkeneŋbe amil faykeŋ bili irtiŋ go po kinyiŋ. Goyenbe biŋde ma hurkuriŋ.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia, não entrou.
6 Irkeb Saimon Pita, kame wayyiŋ goreb waŋ biŋde hurkuriŋ. Irdeb amil faykeŋ go po gor hike kinyiŋ.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis
7 Irde Yesu tonaŋ bili iramiŋ amil go wor kinyiŋ. Tonaŋ bili irtiŋ amil gobe uliŋ hakwam bili irtiŋ amil goya ma hinhin. Keŋkela po mupi irde hoyaŋde po kirtiŋ hinhin.
7 e que o lenço que tinha estado sobre a sua cabeça não estava com os lençóis, mas enrolado, num lugar à parte.
8 Irkeb Yesuyen komat kura yeŋ wa bembare forok yiriŋ al go wor biŋde hurkuriŋ. Hurkuŋ gwahade po keneŋbe fudinde wor po Yesube kamuŋde mat huwaruŋ yeŋ nuryiŋ.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Goyenpoga irem gobe Al Kuruŋyen asaŋde Yesube kamtiŋde mat huwaryeŋ yitiŋ gokeb bebak ma po tiyaryum.)
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que diz que era necessário que ressuscitasse dos mortos.
10 Be, Yesuyen komatmiŋ waraŋ go mulgaŋ heŋ yamiŋde kwaryum.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Goyenbe Maria go bemba siŋare gor po heŋ eseŋ hinhin. Eseŋ heŋyabe pew kaŋ bemba bana goŋ naŋkinyiŋ.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro
12 Irdeb Al Kuruŋyen miyoŋ irawa uliŋ umŋa faykek hor yirtiŋ goyen Yesu hakwam kirtiŋ gasuŋde go keperde hike yinyiŋ. Kurabe tonaŋ beleŋ mat, kurabe kahaŋ beleŋ mat keperaryum.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Be, irem goreb, “Bere, gebe daniŋ eseŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ iraryum. Irkeb bere gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋnebe al kura beleŋ teŋ kwahaŋ. Irde tukuŋ gor kura kerhaŋ yeŋ ma nurde hime,” yinyiŋ.
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Gwaha teŋ fulgaŋ kaŋbe Yesu go gor huwarde hike kinyiŋ. Goyenbe bebakkeŋ Yesu yeŋ ma kinyiŋ.
14 E, tendo dito isso, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Irkeb Yesu beleŋ, “Bere, gebe daniŋ eseŋ ha? Gebe ganuŋ niŋ naŋkeneŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Gwaha inkeb bere goreb he dugu bana goŋ bemba hinhin gote doyaŋ al yeŋ nurdeb, “Be, ge beleŋ al hakwam bemba bana hinhin go tukaŋ kenem gor tukuŋ kirmiŋ yeŋ momoŋ nira. Irkeb teweŋ geb,” inyiŋ.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Irkeb Yesu beleŋ, “Maria,” inyiŋ. Irkeb bere go yeŋ hinhin beleŋ fulgaŋ kaŋ keneŋbe Hiburu mere mat, “Raboni!” inyiŋ. Raboni gote miŋbe Tisa.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Be, Yesu beleŋ, “Nanne hitte mulgaŋ heŋ miŋmoŋ. Niŋgeb sisaŋ ma nurayiŋ. Gwaha titŋeŋbe kolne yago hitte kuŋbe momoŋ yira. ‘Nebe mulgaŋ heŋ Adone, deŋya neyat Al Kuruŋ hitte kweŋ tihim,’ nina yinayiŋ,” inyiŋ.
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Irkeb Makdala niŋ Maria go mere go nurdeb Yesuyen komatmiŋ hitte kuriŋ. Kuŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋbe kenhem,” yinyiŋ. Irdeb mere gahade nina yeŋ momoŋ yiryiŋ.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor e que ele lhe dissera isso.
19 Be, Sande go wawuŋbana heŋ kidoma heweŋ tikeb Yesuyen komatmiŋ gobe Yuda mar niŋ kafura heŋbe tumŋaŋ ya biŋde gabu irdeb yame biŋ mat tareŋ po irdeb hinhan. Irkeb Yesu go waŋ mel go hinhan kahalte po huwardeb, “Bitiŋ kamke igiŋ po hinayiŋ,” yinyiŋ.
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Gwaha yineŋbe haniŋya gegelhekyare fakamamiŋ delŋeŋ goyen yikala yiryiŋ. Irkeb komatmiŋ go Doyaŋ Al Kuruŋ goyen keneŋbe amaŋ niŋ pultik wor po yamiŋ.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Be, Yesu beleŋ sopte po, “Bitiŋ kamke igiŋ po hinayiŋ. Nanne beleŋ nad nerke wamiriŋ gwahade goyen ne beleŋ wor dad dermeke kunayiŋ geb,” yinyiŋ.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Gwaha yineŋbe mel go hitte meŋemiŋ fu yirdeb, “Holi Spirit tenaŋ.
22 E, havendo dito isso, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Irdeb deŋ beleŋ al kurat mata buluŋmiŋ halde yunnayiŋbe Al Kuruŋ wor mata buluŋmiŋ go halde yunyeŋ. Munaŋ mata buluŋmiŋ ma halde yunayiŋbe Al Kuruŋ wor mata buluŋmiŋ ma halde yunyeŋ,” yinyiŋ.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados;
24 Be, komatmiŋ 12 goyen al kura Tomas, deŋem kurabe Didimus ineŋ haŋyen al gobe Yesu wayyiŋyabe gor ma hinhin.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Irkeb komatmiŋ weŋ hoyaŋ beleŋ, “Neŋbe Doyaŋ Al Kuruŋ kintiŋ,” yeŋ momoŋ iramiŋ. Goyenbe wol heŋbe, “Haniŋde nil delŋeŋ wor wor yeneŋ. Irdeb nil yame bana goŋ hanne kereŋ. Irdeb hak beleŋ fakamtiŋ yameŋde gor hanne kerde gab fudinde yeŋ nureŋ,” yinyiŋ.
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Be, gor mat naŋa fay 7 hubu hekeb Yesuyen komatmiŋ go sopte ya bana gabu iramiŋ. Tomas wor gor hinhin. Yamebe biŋ mat tatiŋ goyenbe, Yesu go waŋ mel gote diliŋ mar huwardeb, “Bitiŋ kamke hinayiŋ,” yinyiŋ.
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e, com eles, Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco!
27 Irdeb Tomas inyiŋ. “Hange faw gar hor irayiŋ. Irde hanne ga yena. Irdeb hange giŋ irdeb gegelhekner gar kera. Irdeb dufay budam ma heŋbe ne huwarmiŋ gayen fudinde yeŋ nurayiŋ,” inyiŋ.
27 Depois, disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; chega a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Irkeb Tomas gore, “Gebe Al Kuruŋ, Doyaŋ Al Kuruŋne!” inyiŋ.
28 Tomé respondeu e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Irkeb Yesu beleŋ, “Gebe ne neneŋ gab gogo fudinde yeŋ nurha? Al kura go ma neneŋya ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irnayiŋ mar gobe Al Kuruŋ beleŋ guram yirde saŋiŋ yiryeŋ,” inyiŋ.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram!
30 Be, Yesube komatmiŋ diliŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kurayen kurayen budam forok yirde hinhin. Goyenbe asaŋ gayenter goke tumŋaŋ ma katiŋ haŋ.
30 Jesus, pois, operou também, em presença de seus discípulos, muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Goyenbe Yesube Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ yeŋbe yeŋ ge dufaytiŋ saŋiŋ irnayiŋ yeŋ mere kuruŋ gayen kayhem. Irde yeŋ ge dufaytiŋ tareŋ irke Yesuyen tareŋde Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ mata gobe dende hiyyeŋ yeŋbe mere gago kaŋ hime.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.