João 10
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, Yesu go sopte gaha yinyiŋ: “Fudinde wor po dineŋ hime, al kura sipsip niŋ koya kirtiŋ goyen yamemde mat ma waŋ koya go nandu urde hurkuyeŋ al gobe kawe marya al gasa yirniŋ yirniŋ yirde detmiŋ kawem yade haŋyen marya geb.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Goyenbe sipsip doyaŋ al wor pobe sipsip koya gote yamere mat waŋ hurkuyeŋ.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Irkeb sipsip koya gote yame doyaŋ irde hi al goreb yame fegelde unyeŋ. Irkeb hurkuŋ sipsipmiŋ goyen deŋe yurke tumŋaŋ wakeb bul yirde siŋare yukuyeŋ.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Be, sipsipmiŋ yiŋgeŋde go po yade siŋare yukuŋbe yiŋgeŋ wa meheŋ heŋ kuŋ heŋya mere yirde hiyeŋ. Irkeb melak nurde haŋyen geb, yeŋ po gama irnayiŋ.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Goyenbe al tiŋeŋbe epte ma wor po gama irnayiŋ. Fudinde, sipsip gobe al tiŋeŋ gote melak ma nurde haŋyen geb, keneŋ yilwa irde busaharnayiŋ,” yinyiŋ.
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Be, Yesube maya mere gwaha mat yiryiŋ gega, sabamiŋ nurde hinhan marbe goke dineŋ hi yeŋ ma bebak tiyamiŋ.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Niŋgeb Yesu gore sopte gaha yinyiŋ: “Fudinde wor po dineŋ hime, nebe sipsip niŋ koya kirtiŋ gote yame.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Niŋgeb al kura asogo nirde neŋ wa neŋ wa teŋ haŋyen mar kuruŋ gobe kawe marya al gasa yirniŋ yirniŋ yirde detmiŋ kawem yade haŋyen marya geb, sipsip gore meremiŋ ma nuramiŋ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nebe yame yara. Niŋgeb al kura ne hitte mat waŋ Al Kuruŋ hire gor hurkuyeŋbe det kura beleŋ epte ma buluŋ iryeŋ. Al gobe sipsip beleŋ koya biŋde hurkuŋ usaŋ heŋ siŋare kateŋ yamuŋ nene haŋyen go gwahade goyen igiŋ po hiyeŋ.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Kawe albe sipsip kawe teŋ gasa yirde buluŋ buluŋ yireŋ yeŋ waŋ hiyen. Goyenpoga nebe merene nurde haŋ mar gob Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ goyen yuneŋ. Irkeb mel gobe Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ goyenbe igiŋ wor po hinayiŋ.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Be, nebe sipsip doyaŋ al igiŋ. Sipsip doyaŋ al igiŋbe sipsipmiŋ ge teŋ yiŋgeŋ kamde kamde niŋ ma nurde hiyen. Igiŋ kamyeŋ.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Goyenbe al damu irke ga sipsip doyaŋ yirde hiyeŋ al gobe sipsip gote miŋ al moŋ. Niŋgeb kulu duwi kura wake keneŋbe sipsip goyen gor po okohom yubul teŋ busaharyeŋ. Irkeb kulu duwi beleŋ sipsip goyen yisike burgagaw kernayiŋ.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Al gobe damu irke hora niŋ po nurde sipsip doyaŋ yirde hiyeŋ geb, sipsip goke ma nurde busaharyeŋ.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Nebe sipsipne hoyaŋ manaŋ haŋ. Gobe koya bana gor ma haŋ. Goyenbe go manaŋ yawareŋ. Yeŋ manaŋ melakne nurnayiŋ. Irde sipsip koya bana haŋ goya tumŋaŋ hike doyaŋ yird yird al manaŋ ne nuŋkureŋ po heŋ.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 “Nebe kame sopte huwareŋ yeŋ nurdeb Nanner alya bereya goke teŋ kameŋ. Niŋgeb Nannebe goke teŋ ne gayen bubulkuŋne wor po yeŋ nurde nuneŋ hi.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Al kura beleŋ tareŋmiŋde epte ma mununke kameŋ. Nebe alya bereya goke kame yeŋbe igiŋ kameŋ, irde sopte huware yeŋbe igiŋ huwareŋ. Go tiyeŋ gobe Adone beleŋ gwaha tiyayiŋ ninyiŋ geb, gogo tiyeŋ,” yinyiŋ.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Be, mere tiyyiŋ goyen nurdeb Yuda mar beleŋ sopte yiŋgeŋ uliŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Al budambe, “Al gabe uŋgura ketal urtiŋ geb, kukuwa wor po! Niŋgeb daniŋ meremiŋ nurde haŋ?” yamiŋ.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Goyenbe kurabe, “Meremiŋbe uŋgura ketal urtiŋ al beleŋ mere titiŋ yara moŋ. Uŋgurabe al diliŋ titmiŋ igiŋ sope iryeŋ? Epte moŋ geb,” yamiŋ.
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Be, kuŋ kuŋ gabu nalu kuruŋ kura “Ya Balem Al Kuruŋ Untek” ineŋ haŋyen goyen Yerusalem forok yiriŋ. Goyenterbe naŋa uysuŋ wor po heŋ heŋ nalu.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Be, Yesube Al Kuruŋyen ya balem bana ya kawan yulyaŋeŋ kura Solomonyen Paranda ineŋ haŋyen bana goyaŋ kuŋ hinhin.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Irkeb Yuda mar beleŋ waŋ Yesu kalyaŋ kerdeb, “Daha naŋa gab nebe al gwahade yeŋ bebak dirkeb kukuwamŋeŋ ma nurtek? Gebe Mesaia kenem bebak po dirayiŋ,” inamiŋ.
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Nebe momoŋ dirmiŋ gega, merene goyen fudinde yeŋ ma nurde haŋ. Mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ ne beleŋ Nanner saŋiŋde forok yirde himyen goreb nebe al gwahade yeŋ dikala dirde haŋ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Goyenbe deŋbe nere sipsip moŋ geb, merene fudinde yeŋ ma nurde haŋ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Nere sipsipbe melakne nurde gama nirde haŋ. Ne wor sipsip go nurd yuneŋ hime.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Nebe Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ goyen yeŋ yuneŋ himyen. Niŋgeb go ma po buluŋ henayiŋ. Irdeb al kura beleŋ hanner mat epte ma sipsipne kura goraŋ niryeŋ.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Nanne beleŋ alya bereyamiŋ sipsip yara goyen ne nuntiŋ. Yeŋbe tareŋmiŋ kuruŋ wor po. Niŋgeb sipsip goyen yeŋ doyaŋ yirde hiyeŋde mat epte ma al kura beleŋ goraŋ yiryeŋ.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Neya Adoneyabe uŋkureŋ po geb,” yinyiŋ.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Be, Yesu beleŋ gwaha yinkeb mel gore sopte hora yadeb mayniŋ tiyamiŋ.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Goyenbe Yesu beleŋ yinyiŋ. “Nebe meteŋ igiŋ wor po forok yirde duneŋ himyen. Gega meteŋ igiŋ damiŋ goyen goke igiŋ ma nurde mununniŋ teŋ haŋ?” yinyiŋ.
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Irkeb mel gore wol heŋbe, “Neŋbe mata tiŋeŋ forok yirde hayen goyen goke ma mugunniŋ teŋ hite. Goyenbe gebe al neŋ yara po gore, ‘Nebe Al Kuruŋ,’ yeŋ ha gobe Al Kuruŋ sukal irde ha geb, goke mugunniŋ teŋ hite,” inamiŋ.
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Irkeb wol heŋbe, “Dende sabarebe Al Kuruŋ beleŋ Israel marte doyaŋ mar kura turuŋ yirdeb, ‘Deŋbe nigeŋ yara,’ gwaha yitiŋ goyen kapyaŋ ma heŋ haŋyen?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Al Kuruŋ beleŋ meremiŋ yunyiŋ mar goyen, ‘Deŋbe nigeŋ yara,’ yinyiŋ. Al Kuruŋyen asaŋde niŋ merebe fudinde wor po epte ma usi yetek.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Nebe Adone beleŋ basiŋa nirde nad nerke megen gar wamiriŋ. Niŋgeb nebe Israel marte doyaŋ mar kura Al Kuruŋ beleŋ, ‘Deŋbe nigeŋ yara,’ yinyiŋ mar gote folek. Gega dahade niŋgeb nebe Al Kuruŋ Urmiŋ yemekeb deŋ beleŋ Al Kuruŋ sukal irha ninhaŋ?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Ne beleŋ Adoner meteŋ ma teŋ himeke neneŋbe dufaytiŋ ne niŋ tareŋ ma irnayiŋ.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Goyenbe gwaha teŋ hime kenem ne niŋ hekkeŋ nurnayiŋ. Gega gwaha teŋ teŋmiŋ meteŋeŋ kenem mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ forok yirde himyen go po yeneŋbe fudinde yeŋ nurnayiŋ. Gogab Adonebe neya hike, nebe yeŋya har goyen bebak tinayiŋ. Irde yeŋya neyabe uŋkureŋ po yeŋ nurnayiŋ,” yinyiŋ.
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Be, meremiŋ goke mel gore sopte teŋ mayniŋ tiyamiŋ. Gega isal po uryiŋ.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Be, gor matbe Yodan fe siŋa kurhan haŋkapya Yon beleŋ al baptais yirde hinhin beleŋ goŋ kuriŋ. Irdeb goŋ hinhin.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Irkeb al budam yeŋ hitte wayamiŋ. Irdeb, “Yonbe mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kurayen kurayen ma forok yiryiŋ. Goyenbe yeŋ beleŋ al gake tagalde hinhin gobe fudinde wor po,” yamiŋ.
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Irdeb go gasuŋde gorbe al budam yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.